Baby blackout

[liezeke]

Beetje raar topicje...

Gisterennacht (en dag) iets heel vreemds meegemaakt.
's avonds om elf uur paté in bed en om 7 u ochtendvoeding. Knap, dacht ik. Heel mooie nacht. Zelfs nog tegen een vriendin gestoefd.

Maar hoe kwam het dan dat ik zoooooooo moe was dat ik staande in slaap kon vallen?

Toen ik dat gisterenavond zei aant ventje zei die laconiek: mah liefje, ge zijt er nog drie keer uitgemoeten en hebt nog een voeding gegeven.



huh? weet ik dus niets meer van...

iemand ooit al meegemaakt? symptoom vn chronisch slaaptekort (ook al vind ik dat ons patéke het heel goed doet, iets wat meestal weerlegd wordt door tventje)?
concentratieverlies, geheugenverlies (kort geheugen) oké maar een volledige blackout....

liesjess@

[Sun]

Hier het omgekeerde meegemaakt.

's nachts wakker schieten, overtuigd dat ons meisje huilt van de honger. Naar beneden strompelen, flesje maken, terug keren en dan van manlief de vraag krijgen: "wat loop jij nu rond te spoken in het midden van de nacht?'

huh? ons meisje lag vredig te dutten.

Ben ik al voorgeprogrammeerd? Of doet een mens idd rare dingen door slaaptekort? Feit is: mijn slaapwandelingen zijn alleen maar toegenomen. We kunnen er hartelijk om lachen

[E+P]

Niet zo abnormaal, hoor. Je bent zo moe door de onderbroken nachten. Ik zit ook vaak te knikkebollen tijdens de voeding en ook ik kan 's morgens soms echt niet meer zeggen hoeveel keer ik ben opgestaan voor de kinderen.

En eerlijk gezegd is dat "vergeten" geen louter vrouwelijk fenomeen. Zelfs mijn man heeft al eens een black-out gehad in een zeer drukke periode. Hij wist toen ook echt niet meer dat hij 's nachts was opgestaan voor de zoon én tegen mij had gepraat. Zo zie je maar, he, het menselijke brein heeft rare kronkels.

[E+P]

Ik heb het trouwens nog omgekeerder meegemaakt dan Sun: baby weent en ik ben er rotsvast van overtuigd dat ik hem (was toen nog onze zoon) eruit neem en aanleg. Ik soes wat verder maar wordt terug wakker want de baby blijft wenen. Ik kijk wat beter, zie mezelf nog in mijn eigen bed liggen en de zoon in z'n eigen bedje. De handelingen waren dus gewoon in mijn droom gebeurd en dat arme kind lag maar verder te wenen van honger.

Of die keer dat ik dacht dat hij (terug de 1ste zoon) aan het stikken was in mijn bed onder de dikke winterlakens (terwijl hij daar nooit heeft gelegen). Tot ik merk dat hij blijft huilen en eigenlijk ook in z'n eigen bedje ligt honger te hebben.

Jaja, wat vermoeidheid toch kan te weeg brengen, he?

[Sterretje]

hier een ventje die amper wakker werd dus niet kon navertellen wat ik uitgespookt had. maar heel herkenbaar
'k kon soms ook het gevoel hebben dat ze goed geslapen hadden terwijl ik als ik heeeeel diep nadacht me vaag herinnerde dat ik toch enkele malen ben opgestaan of eten gegeven heb...

is wel een beetje freaky, dat wel

[Ahiha]

Eigenlijk wel grappig al die verhalen. (hoewel de oorzaak -ferm slaaptekort- dat eigl niet is.)
Hier ook al eens meegemaakt dat ik overtuigd was da D naast mij lag en schrikken dat de dekens verschoven zijn (D lag zijn eerste 2maand soms in bed voor BV als ik echt totaal niet meer kon) om dan vast te stellen dat ik kussen van manlief in mijn armen heb
Op de duur hier ook tel kwijtgeraakt van hoeveel keer er uit. Hebben dan een potje met MenMs gezet en telkens ik eruit ging eentje in een ander potje gelegd. Wou echt weten of het zo erg was of gewoon in mijn gedachten.
Ook veel gebeurd : Ik of ventje denken dat hij behoorlijk sliep maar blijkt de ander er constant uit te zijn geweest. Of 'hij heeft na 3u toch precies doorgeslapen' ventje : 'nee hoor, maar dan ben jij beginnen snurken'
En ja Liezeke : ik vond hier soms ook een flesje naast zijn bed 'tiens, precies toch eten gegeven vannacht' terwijl ik het me ni kan herinneren. (deed wel water in thermos en poeder in de kamer dus moest ni naar bedneden ofzo. Kkon da in halve slaapmodus)
Tlijf doet toch rare dingen om te overleven he. (want ja, na veel slaaptekort lijkt het toch soms zo he dames)

[nathalie v]

Ik heb dat ook, ik weet 's morgends vaak niet meer hoeveel keer ik ben opgestaan voor L... Maar ik denk wel ff kort wakker te worden, maar in een soort roes.

Toen we die problemen met F hadden 's nachts en dat maaaaanden aansleepte, reed ik soms met de auto en "schrok dan ineens wakker" en wist niet waar ik was... Of dan bracht ik hem naar de OM, en dan kwam ik daar aan, wilde MC eruit halen en besefte ineens dat mijn schoonouders hem die morgend waren komen ophalen...er totaal door zitten...

Is natuurlijk nog wel iets anders dan bij jou Liezeke, je zal echt op je tandvlees zitten qua vermoeidheid he.

[Fien83]

Heel herkenbaar Liesje! Ik heb ook echt een aantal keer gedacht dat dochterlief had doorgeslapen terwijl ze echt nog komen eten was. Gek hé! En dan ook verschillende keren dat ik eigenlijk slapend uit bed ben gegaan en tegen haar kast in de kamer ben gesmakt van vermoeidheid...

[trinity]

allemaal zeer herkenbaar

toen michiel nog echt baby was en naast ons bed sliep in zijn parkwieg kwam ik snachts ook dikwijls 'wakker' en zocht ik michiel onder de dekens en ik maar in paniek omdat ik hem niet vond
ik was er echt van overtuigd dat we samen in bed in slaap gevallen waren
is dikwijls gebeurd

ook later, toen michiel in zijn eigen kamer sliep
smorgens geen flauw idee meer hoeveel keer ik ben moeten opstaan
lijkt of het een automatisme is

zelfs ook soms overtuigd dat hij lag te wenen van de honger en dat ik in mijn halve slaap mijn man wakker schopte dat hij moest gaan kijken
manlief natuurlijk weer boos omdat ik hem verstoorde in zijn slaap

nu michiel 14maanden is lijkt het allemaal beetje beter te gaan
zolang hij niet ziek is slaapt hij van 19u tot 6u30 meestal in één trok door
zaaaaaalig
maar eens ik terug gewoon ben om te kunnen doorslapen en michiel dan weer eens ziek is en verschillende keren snachts wakker wordt, dan ben ik terug een wrak

maar echt uitgeslapen zijn..... wat is dat nu weer? hoe voelt dat weer?

oh, wat we er allemaal voor terug krijgen.... dat maakt het allemaal weer goed en daar heb ik het zeker voor over om veel te geeuwen overdag en savonds om 21u al te liggen knikkebollen in de zetel en van miserie al in bed kruipen

[Lie_29]

Hier ook hoor! En nog geen klein beetje! Mijn kortetermijngeheugen is gewoon om zeep.

Bij mij (denk ik...) steek ik het wel eerder op de volledige narcose bij de bevalling.
Ik ben hele flarden kwijt van in de kraamkliniek.

Over een paar weken zei ik nog tegen mijn man:'Tgoh, da's eigenlijk niet zo mooi van die vrienden dat die niks hebben laten weten.'
Zegt manlief daar op: ' Seg, die zijn wel naar het ziekenhuis gekomen'
Of foto's die genomen zijn en waar ik me echt niks meer van herinner.

Alcohol moet ik ook niet drinken. 2 glazen zijn genoeg om de volgende dag echt niks meer te weten van de avond ervoor.
Eerste keer dacht ik dat het maar toeval was, maar eergisteren was ik op een feestje, dronk 2 glazen wijn en baf, ik weet weer helemaal niks meer van de avond ervoor. Maar echt niks.
Ik kreeg de volgende dag telefoon van een vriendin met de vraag of 'vanavond nu nog doorging' en ik wist echt niet waarover die nu bezig was.
Ik ga regelmatig quizzen en alle kennis die ik vergaard heb voor de bevalling is intact, maar alle nieuwe info verlies ik. Dan zit ik daar van 'O, ik heb dat onlangs nog gelezen, maar ik weet het echt niet meer'

Om heel eerlijk te zijn: it scares the shit out of me

[jette]

Oh, als ik het zo hoor ben ik ook ni alleen.
Ik was ook al aan het denken ligt het nu aan mij, maar het is blijkbaar normaal.
Ben ook zo vergeetachtig, kan gewoon niks ne meer onthouden.
Hoor zoonlief soms wenen en dat is dan niet het geval of ook andersom hij is al aan het wenen, maar hoe lang, geen benul van.
Is waarschijnlijk grotendeels te wijten aan de vermoeidheid.
Ja... die vermoeidheid...hoef nu nog niet te gaan werken maar als ik binnekort ook daar volledig aanwezig moet zijn, ai ai ai.
Ben echt bang! Dat dit niet goed komt.

Niks aan te doen, komt ooit wel goed! De mama's blijven wel overleven. Hoe dan ook.

MAMA-LIEFDE zeker eh

Zoonlief is echt om op te eten , je krijgt er al zoveel van terug.

Aan alle mama's tijdig batterijkes opladen!(proberen dan toch, ni gemakkelijk).

[Noa]

Beangstigend hé! Hier ook heeeel vaak 's nachts wakker geschrokken en mijn man tegen mij aangesleurd in de overtuiging dat onze zoon uit bed zou rollen, terwijl die nooit bij ons in bed ligt. Nu schiet ik op het werk soms 'wakker' door het gekrijs van ons mannetje, terwijl die niet eens bij mij is. Ook soms 's morgens wakker geworden en naar ons mannetje zijn kamer gerend omdat ik hem zogezegd nog niet gehoord had die nacht, terwijl ik dan stomverbaasd een lege fles zie staan. En nee, mijn man had die nacht geen voeding gegeven want die kerel slaapt vredig door alles heen en heeft helemaal geen last van waanbeelden 'k Vind het ook echt scary, te bedenken dat ik altijd naar beneden ga om zijn fles te maken...

[Elke2]

Ook hier heel herkenbaar hoor toen de kindjes nog slecht sliepen en vaak wakker werden 's nachts. Ik wist 's morgens vaak niet meer of en hoe vaak ik die nacht opgestaan was.

Toen ik nog borstvoeding gaf 's nachts schrok ik ook vaak wakker en dacht ik dat ik met de baby in mijn armen in slaap gevallen was in bed.. Was trouwens nooit waar:)

[pelkie]

Ik dacht dat alleen mannen dat hadden "amai, nu heeft ze goed geslapen... en ik er s'nachts dan 3 keer uitgeweest"

[Emmake]

Ik heb op andere momenten soms precies een black-out, overdag... Zo gaf ik mijn dochterje een potje pudding en laadde het afwasmachine uit. Wanneer ik me na enkele minuutjes omdraaide, vroeg ik me af wie haar een vork gegeven had om haar pudding op te eten