Zwanger en bang
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
Keep up, die goeie moraal, Tanya!
Dat je't kleintje af en toe lange tijd niet voelt is echt wel normaal, zeker in't begin.
Op een gegeven moment raak je't zelfs zo gewoon dat je't nog amper opvalt als er beweging is. Ik moet er nu al op letten om haar te voelen.
21 weken is al serieus ver he!
Maar ik begrijp dat je ongerust bent. Onlangs had ik bloedverlies en ik was toch ook effe een paar seconden in paniek. Tot ik besefte dat't wellicht niet uit mijn vagina kwam (tja, moeilijke stoelgang...).
Dat je't kleintje af en toe lange tijd niet voelt is echt wel normaal, zeker in't begin.
Op een gegeven moment raak je't zelfs zo gewoon dat je't nog amper opvalt als er beweging is. Ik moet er nu al op letten om haar te voelen.
21 weken is al serieus ver he!
Maar ik begrijp dat je ongerust bent. Onlangs had ik bloedverlies en ik was toch ook effe een paar seconden in paniek. Tot ik besefte dat't wellicht niet uit mijn vagina kwam (tja, moeilijke stoelgang...).
-
Tanya
- Berichten: 23
- Lid geworden op: 11 maart 2008, 13:30
Hai,
Inderdaad het voelen bewegen neemt nu toch toe. Voel het nu wel elke dag maar vooral als ik in bad zit of juist in bad ben geweest. Ze houdt blijkbaar al van het warme badwater. (Zal ze van de mama hebben, want ik ben ook een echte "badhanger")
Ben nu 22 weken dus het aftellen tot de cruciale 25 weken gaat nog steeds verder...
Pelkie hoever ben jij nu al?
Groetjes vanuit de zetel
Tanya
Inderdaad het voelen bewegen neemt nu toch toe. Voel het nu wel elke dag maar vooral als ik in bad zit of juist in bad ben geweest. Ze houdt blijkbaar al van het warme badwater. (Zal ze van de mama hebben, want ik ben ook een echte "badhanger")
Ben nu 22 weken dus het aftellen tot de cruciale 25 weken gaat nog steeds verder...
Pelkie hoever ben jij nu al?
Groetjes vanuit de zetel
Tanya
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
Hoi Tanya,
ik ben ondertussen officieel 6 maanden (27 weken voorbij!). Ondanks al't geklaag van mijn zwangere vriendinnen vind ik 't elke week leuker worden. We lachen ons te pletter als ik zit te kreunen om mijn schoenveters dicht te doen, en het spulletjes kopen is in volle vaart begonnen!
Tanya, verzorg je goed, want wat jij in je hebt is pas écht een wondertje he!
groetjes
pelkie
ik ben ondertussen officieel 6 maanden (27 weken voorbij!). Ondanks al't geklaag van mijn zwangere vriendinnen vind ik 't elke week leuker worden. We lachen ons te pletter als ik zit te kreunen om mijn schoenveters dicht te doen, en het spulletjes kopen is in volle vaart begonnen!
Tanya, verzorg je goed, want wat jij in je hebt is pas écht een wondertje he!
groetjes
pelkie
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
Tanya,
als mama zich ontspant, is de baby ook blij hé... En dan gaat ze juichen
Een zalig gevoel hé, je kind voelen bewegen?
Ik heb dat gevoel na mijn bevalling erg gemist. Ongelooflijk hoe ik zo een zorgeloze zwangerschap heb gehad van mijn eerste kind en het nu voor dat tweede maar niet wil lukken.
En nu ik een miskraam gehad heb, ga ik nooit meer op mijn gemak zijn als zou blijken dat ik toch nog eens zwanger geraak. Pfff, wat een ellende is het toch...
als mama zich ontspant, is de baby ook blij hé... En dan gaat ze juichen
Een zalig gevoel hé, je kind voelen bewegen?
Ik heb dat gevoel na mijn bevalling erg gemist. Ongelooflijk hoe ik zo een zorgeloze zwangerschap heb gehad van mijn eerste kind en het nu voor dat tweede maar niet wil lukken.
En nu ik een miskraam gehad heb, ga ik nooit meer op mijn gemak zijn als zou blijken dat ik toch nog eens zwanger geraak. Pfff, wat een ellende is het toch...-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Ik ben nu 8 weken zwanger. Sinds ik het weet, ken ik heel goed het begrip "zwanger en bang". Met al twee climaxen: De eerste keer als mijn oestradiol te laag stond. Gelukkig was bij de controle drie dagen later alles ok.
De tweede keer was vandaag. Deze namiddag had ik buikpijn. Ik begon terug de angst voelen opkomen, maar probeerde mezelf gerust te stellen dat dit door het uitzetten van de baarmoeder zou zijn. Tot ik rond 19u naar toilet ging. Ik zag bloeddruppels in mijn slip. Ik voelde direct een grote angst. Ik vreesde voor het ergste. Allerlei gedachten flitsten al door mijn hoofd: ik zou terug de hele "shit" (sorry voor mijn woordenschat) moeten ondergaan. Ik zou mijn wondertje kwijt spelen. Ik was al aan het vooruitdenken dat mijn afsluitend gesprek direct zou kunnen dienen als gesprek voor de volgende behandelingsstappen. En ga zo maar door. We zijn naar de spoed van het lokale ziekenhuis hier gespurt. Na een dikke drie kwartier, die een eeuwigheid leken te duren, wachten kwam de gynaecoloog van wacht. Op de echo was nog steeds een kloppend hartje te zien. Een dikke oef. Er was geen bloed rond te zien. De baarmoederhals leek ook nog in orde. Hij heeft ook gevoeld en voelde er niets abnormaal. Hij was zeer vriendelijk en nam echt alle tijd voor de echo. Hij toonde ons al de vorming van het hoofd, de ledematen, de navelstreng, de eidooier. En alles zag er ok uit.
Bloedverlies tijdens een beginnende zwangerschap kan drie oorzaken hebben: 1) kwetsing van de baarmoederhals (wat het dus niet zal zijn) 2) het vruchtje dat gestopt is met groeien, wat eveneens uitgesloten was (want ja, er was een kloppend hartje te zien en de grootte stemde overeen met de zwangerschapsleeftijd) 3) innestelingsbloeding, vruchtje heeft zich verder ingenesteld en een adertje geraakt. Dit gaat normaal niet gepaard met pijn. Maar dit kan wel de baarmoeder triggeren en dat is minder goed. Op die manier kan het alsnog tot een miskraam leiden. Zetelrust is dus voorgeschreven; tot 48u na het zien van het laatste verse bloed. Ik moet nu alleszins thuisblijven tot en met woensdag. Het was gelukkig niet veel bloedverlies en dat is al goed. Het was ook naar de bruine kant, wat eerder wijst op oud bloed en dat is ook goed. Vers bloed is slechter. Als het erger wordt, moet ik teruggaan. Ze moeten mij er tussen nemen zei hij. Ik ben zeer tevreden van de manier waarop ik opgevangen werd. De komende dagen is de zetel mijn beste vriend!
Liefs,
Bokje
De tweede keer was vandaag. Deze namiddag had ik buikpijn. Ik begon terug de angst voelen opkomen, maar probeerde mezelf gerust te stellen dat dit door het uitzetten van de baarmoeder zou zijn. Tot ik rond 19u naar toilet ging. Ik zag bloeddruppels in mijn slip. Ik voelde direct een grote angst. Ik vreesde voor het ergste. Allerlei gedachten flitsten al door mijn hoofd: ik zou terug de hele "shit" (sorry voor mijn woordenschat) moeten ondergaan. Ik zou mijn wondertje kwijt spelen. Ik was al aan het vooruitdenken dat mijn afsluitend gesprek direct zou kunnen dienen als gesprek voor de volgende behandelingsstappen. En ga zo maar door. We zijn naar de spoed van het lokale ziekenhuis hier gespurt. Na een dikke drie kwartier, die een eeuwigheid leken te duren, wachten kwam de gynaecoloog van wacht. Op de echo was nog steeds een kloppend hartje te zien. Een dikke oef. Er was geen bloed rond te zien. De baarmoederhals leek ook nog in orde. Hij heeft ook gevoeld en voelde er niets abnormaal. Hij was zeer vriendelijk en nam echt alle tijd voor de echo. Hij toonde ons al de vorming van het hoofd, de ledematen, de navelstreng, de eidooier. En alles zag er ok uit.
Bloedverlies tijdens een beginnende zwangerschap kan drie oorzaken hebben: 1) kwetsing van de baarmoederhals (wat het dus niet zal zijn) 2) het vruchtje dat gestopt is met groeien, wat eveneens uitgesloten was (want ja, er was een kloppend hartje te zien en de grootte stemde overeen met de zwangerschapsleeftijd) 3) innestelingsbloeding, vruchtje heeft zich verder ingenesteld en een adertje geraakt. Dit gaat normaal niet gepaard met pijn. Maar dit kan wel de baarmoeder triggeren en dat is minder goed. Op die manier kan het alsnog tot een miskraam leiden. Zetelrust is dus voorgeschreven; tot 48u na het zien van het laatste verse bloed. Ik moet nu alleszins thuisblijven tot en met woensdag. Het was gelukkig niet veel bloedverlies en dat is al goed. Het was ook naar de bruine kant, wat eerder wijst op oud bloed en dat is ook goed. Vers bloed is slechter. Als het erger wordt, moet ik teruggaan. Ze moeten mij er tussen nemen zei hij. Ik ben zeer tevreden van de manier waarop ik opgevangen werd. De komende dagen is de zetel mijn beste vriend!
Liefs,
Bokje
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Ik ben nu 8 weken zwanger. Sinds ik het weet, ken ik heel goed het begrip "zwanger en bang". Met al twee climaxen: De eerste keer als mijn oestradiol te laag stond. Gelukkig was bij de controle drie dagen later alles ok.
De tweede keer was vandaag. Deze namiddag had ik buikpijn. Ik begon terug de angst voelen opkomen, maar probeerde mezelf gerust te stellen dat dit door het uitzetten van de baarmoeder zou zijn. Tot ik rond 19u naar toilet ging. Ik zag bloeddruppels in mijn slip. Ik voelde direct een grote angst. Ik vreesde voor het ergste. Allerlei gedachten flitsten al door mijn hoofd: ik zou terug de hele "shit" (sorry voor mijn woordenschat) moeten ondergaan. Ik zou mijn wondertje kwijt spelen. Ik was al aan het vooruitdenken dat mijn afsluitend gesprek direct zou kunnen dienen als gesprek voor de volgende behandelingsstappen. En ga zo maar door. We zijn naar de spoed van het lokale ziekenhuis hier gespurt. Na een dikke drie kwartier, die een eeuwigheid leken te duren, wachten kwam de gynaecoloog van wacht. Op de echo was nog steeds een kloppend hartje te zien. Een dikke oef. Er was geen bloed rond te zien. De baarmoederhals leek ook nog in orde. Hij heeft ook gevoeld en voelde er niets abnormaal. Hij was zeer vriendelijk en nam echt alle tijd voor de echo. Hij toonde ons al de vorming van het hoofd, de ledematen, de navelstreng, de eidooier. En alles zag er ok uit.
Bloedverlies tijdens een beginnende zwangerschap kan drie oorzaken hebben: 1) kwetsing van de baarmoederhals (wat het dus niet zal zijn) 2) het vruchtje dat gestopt is met groeien, wat eveneens uitgesloten was (want ja, er was een kloppend hartje te zien en de grootte stemde overeen met de zwangerschapsleeftijd) 3) innestelingsbloeding, vruchtje heeft zich verder ingenesteld en een adertje geraakt. Dit gaat normaal niet gepaard met pijn. Maar dit kan wel de baarmoeder triggeren en dat is minder goed. Op die manier kan het alsnog tot een miskraam leiden. Zetelrust is dus voorgeschreven; tot 48u na het zien van het laatste verse bloed. Ik moet nu alleszins thuisblijven tot en met woensdag. Het was gelukkig niet veel bloedverlies en dat is al goed. Het was ook naar de bruine kant, wat eerder wijst op oud bloed en dat is ook goed. Vers bloed is slechter. Als het erger wordt, moet ik teruggaan. Ze moeten mij er tussen nemen zei hij. Ik ben zeer tevreden van de manier waarop ik opgevangen werd. De komende dagen is de zetel mijn beste vriend!
Liefs,
Bokje
De tweede keer was vandaag. Deze namiddag had ik buikpijn. Ik begon terug de angst voelen opkomen, maar probeerde mezelf gerust te stellen dat dit door het uitzetten van de baarmoeder zou zijn. Tot ik rond 19u naar toilet ging. Ik zag bloeddruppels in mijn slip. Ik voelde direct een grote angst. Ik vreesde voor het ergste. Allerlei gedachten flitsten al door mijn hoofd: ik zou terug de hele "shit" (sorry voor mijn woordenschat) moeten ondergaan. Ik zou mijn wondertje kwijt spelen. Ik was al aan het vooruitdenken dat mijn afsluitend gesprek direct zou kunnen dienen als gesprek voor de volgende behandelingsstappen. En ga zo maar door. We zijn naar de spoed van het lokale ziekenhuis hier gespurt. Na een dikke drie kwartier, die een eeuwigheid leken te duren, wachten kwam de gynaecoloog van wacht. Op de echo was nog steeds een kloppend hartje te zien. Een dikke oef. Er was geen bloed rond te zien. De baarmoederhals leek ook nog in orde. Hij heeft ook gevoeld en voelde er niets abnormaal. Hij was zeer vriendelijk en nam echt alle tijd voor de echo. Hij toonde ons al de vorming van het hoofd, de ledematen, de navelstreng, de eidooier. En alles zag er ok uit.
Bloedverlies tijdens een beginnende zwangerschap kan drie oorzaken hebben: 1) kwetsing van de baarmoederhals (wat het dus niet zal zijn) 2) het vruchtje dat gestopt is met groeien, wat eveneens uitgesloten was (want ja, er was een kloppend hartje te zien en de grootte stemde overeen met de zwangerschapsleeftijd) 3) innestelingsbloeding, vruchtje heeft zich verder ingenesteld en een adertje geraakt. Dit gaat normaal niet gepaard met pijn. Maar dit kan wel de baarmoeder triggeren en dat is minder goed. Op die manier kan het alsnog tot een miskraam leiden. Zetelrust is dus voorgeschreven; tot 48u na het zien van het laatste verse bloed. Ik moet nu alleszins thuisblijven tot en met woensdag. Het was gelukkig niet veel bloedverlies en dat is al goed. Het was ook naar de bruine kant, wat eerder wijst op oud bloed en dat is ook goed. Vers bloed is slechter. Als het erger wordt, moet ik teruggaan. Ze moeten mij er tussen nemen zei hij. Ik ben zeer tevreden van de manier waarop ik opgevangen werd. De komende dagen is de zetel mijn beste vriend!
Liefs,
Bokje
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Bokje,
Even paniek hoor! Sh*t zeg. Hopelijk stopt het vandaag hé. Heb je deze nacht nog bloed verloren?
Hoogstwaarschijnlijk loopt alles goed af hé, maar voor de zekerheid zal ik toch maar wat extra duimpjes draaien... Goed dat je nog een echo gehad hebt hé.
Probeer wat te rusten...
Dikke knuffel meid!!
Even paniek hoor! Sh*t zeg. Hopelijk stopt het vandaag hé. Heb je deze nacht nog bloed verloren?
Hoogstwaarschijnlijk loopt alles goed af hé, maar voor de zekerheid zal ik toch maar wat extra duimpjes draaien... Goed dat je nog een echo gehad hebt hé.
Probeer wat te rusten...
Dikke knuffel meid!!
Gelukkig kreeg je een goede uitleg, en nu maar rusten hé!-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
Bokje,
Ik heb dat ook 1 keer gehad, plots wat bloedverlies. En dezelfde rimram ging door mijn hoofd: o jee, weer aan die hele miserie beginnen.
Wij zijn niet naar de spoed gerend toen (ik had wel zin hoor, maar mijn vriend heeft mij kunnen kalmeren). Het eerste bloed heb ik gezien rond 6 uur s'avonds. Om 11 uur s'avonds was't al duidelijk verminderd en de volgende morgen was't weg. Ik hield het toch op kwetsing van de baarmoederhals. S'morgens hadden we nog gevreeën. Ik vond't ook raar dat ik dan pas s'avonds bloedde, maar tja, het lichaam is soms iets vreemd.
Ik vind't alleszins fantastisch dat ze je zo serieus genomen hebben ginder. Dat stelt toch een hoop gerust. Geniet maar even van de rust, maar pieker vooral niet teveel.
groetjes
pelkie
Ik heb dat ook 1 keer gehad, plots wat bloedverlies. En dezelfde rimram ging door mijn hoofd: o jee, weer aan die hele miserie beginnen.
Wij zijn niet naar de spoed gerend toen (ik had wel zin hoor, maar mijn vriend heeft mij kunnen kalmeren). Het eerste bloed heb ik gezien rond 6 uur s'avonds. Om 11 uur s'avonds was't al duidelijk verminderd en de volgende morgen was't weg. Ik hield het toch op kwetsing van de baarmoederhals. S'morgens hadden we nog gevreeën. Ik vond't ook raar dat ik dan pas s'avonds bloedde, maar tja, het lichaam is soms iets vreemd.
Ik vind't alleszins fantastisch dat ze je zo serieus genomen hebben ginder. Dat stelt toch een hoop gerust. Geniet maar even van de rust, maar pieker vooral niet teveel.
groetjes
pelkie
-
Wappie
- Berichten: 3747
- Lid geworden op: 7 oktober 2008, 9:56
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Allemaal bedankt voor de opbeurende berichten.
Wappie en Pelkie, merci voor jullie verhaal. Ben door jullie extra gerustgesteld.
Pelkie, wij hadden geen betrekking gehad dus daar kan ik het niet op steken. Maar goed het zal wel innestelingsbloed geweest zijn; zoals bij Wappie.
Ik heb gelukkig niet veel bloed verloren. Het was een paar druppels, bij het afgeven was er ook bloed op het papier en op de echostaaf was ook bloed te zien. Maar verder niets meer. Dus ben al heel wat meer gerustgesteld.
Liefs,
Bokje
Wappie en Pelkie, merci voor jullie verhaal. Ben door jullie extra gerustgesteld.
Pelkie, wij hadden geen betrekking gehad dus daar kan ik het niet op steken. Maar goed het zal wel innestelingsbloed geweest zijn; zoals bij Wappie.
Ik heb gelukkig niet veel bloed verloren. Het was een paar druppels, bij het afgeven was er ook bloed op het papier en op de echostaaf was ook bloed te zien. Maar verder niets meer. Dus ben al heel wat meer gerustgesteld.
Liefs,
Bokje
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast