6de poging ICSI - iemand met dezelfde ervaring?

ICSI Forum
Plaats reactie
maxari
Berichten: 349
Lid geworden op: 5 juli 2012, 20:14

6de poging ICSI - iemand met dezelfde ervaring?

Bericht door maxari » 5 juli 2012, 21:26

Hallo iedereen!
Een beetje over mijn situatie - mijn man heeft zelf 2 kinderen maar spijtig genoeg heeft hij lang geleden een vasectomie gehad en dus als ik zwanger wil worden moet het langs deze weg (ICSI).
Na 5 mislukte pogingen hadden wij beslist om te stoppen. Maar na 1 jaar had ik het gevoel dat ik toch dat laatste poging wou doen. Eerste wou hij niet, maar heeft uiteindelijk akkoord gegaan.
Ons relatie heeft veel geleden met deze situatie en door het feit dat het belangrijker is voor mij dan voor hem – voor hem is ook goed om door te gaan zonder een kind van ons :-((((
Ik voel dat ik wil blijven proberen tot het lukt, maar hij niet.
Iemand met ervaring van pogingen nadat de eerste 6 (betaald)?
Ik ben nu bezig met de 6de poging ICSI – morgen vroeg is de pick-up en de 9de zal hopelijk de transfer gebeuren.
De vorige pogingen hebben wij altijd bevruchting gehad maar geen zwangerschap :-(
Mijn behandeling is met suprefact, menopur en pregnyl (Antwerpen = in Middelheim - Wilrijk). De bevruchting is nooit ideaal geweest – 5/6-cel of met gesplitst kern. Toch is de transfer gebeurd, maar zonder succes.
Heeft iemand dezelfde ervaring en / of tips?
Dank je.

Mouche
Berichten: 366
Lid geworden op: 22 juli 2009, 13:53

Bericht door Mouche » 6 juli 2012, 13:33

Hey Maxari,

Even mijn situatie: 16 jaar met men ventje (ik 32 jaar)
2007 gestopt met pil
2008 ons laten controleren in UZ Edegem op aanraade van mijn huisarts
dec 2008, probleem ventje: héééél weinig zaadcellen in elk staal (soms geen)
Maar UZ Edegem steld toch om ICSI te proberen (wat wisten wij veel wat ons ging overkomen)

april 2009: 1e ICSI, 17 eicellen, waarvan 11 bevrucht, maar 1 goed genoeg (8cel) om terug te plaatsen :cry: NT ZWANGER

juli 2009: 2e ICSI, 9 eicellen, PU uitgevoerd, wat bleek, eicellen waren niet rijp (ik vond dit de fout van de arts) POGING VUILBAK

oktober 2009: 3e ICSI, 9 eicellen, 4 bevrucht, waarvan 1 goed genoeg TP (7cel) NT ZWANGER

februari 2010: 4e ICSI, 8 eicellen, 4 bevrucht, 2 TP MET GLUE (6 & 7cel) 4w ZWANGER

april 2012: 5e ICSI, 6 eicellen, 4 bevrucht, 2 TP (7 & 8cel) MET ASSISTED HATCHING & GLUE (dit was de beste behandeling ooit, heb nooit pijn of neveneffecten ondervonden, ook tijdens de WW geen bloedingen zoals voorheen, maar NIET ZWANGER

De behandelingen 1 tot 4 waren allemaal met suprefact, menopur en pregnyl
Behandeling 5 was met suprefact, menopur, pregnyl + cardio aspirine, medrol en extra pregnyl na TP


Nu zou ik graag in sept/okt nog men laatste hoop willen doen, maar men ventje wil niet meer mee....
Hij vind al die medicatie dat dit slecht is voor mijn lichaam en hij haat de kliniek gewoonweg!
Hij wil er gewoon mee stoppen en samen onder ons 2 gelukkig zijn, maar ik kan dit niet loslaten!
Elke keer opnieuw wordt ik geconfronteerd met vrienden/familie die zwanger zijn of juist bevallen zijn....en bléét ik men eigen kapot! Het vreet binnenin...en niemand zie hoe ik mij eigenlijk wel voel! Echt niemand!

Ik heb nog een afspraak in sept in UZ Edegem, om nog eens te praten....maar zou graag ergens anders een 2e opinie vragen...Kweet het allemaal nog niet goed!

Moest ik geld teveel hebben, dan zou ik geen bang hebben om die 6e terugbetaalde poging te ondernemen....maar helaas kunnen we dit niet zelf bekostigen... :cry:

Ik voel met je mee meid! Ken je gevoel en dit is geen leuk aangenaam gevoel!

Probeer er soms met men ventje over te praten, maar dan wordt hij steeds lastig....En die van jouw?

Mouche

maxari
Berichten: 349
Lid geworden op: 5 juli 2012, 20:14

Bericht door maxari » 6 juli 2012, 15:02

Hey Mouche!
Door mijn man sterilisatie, wisten wij vanaf het begin dat het via ICSI moest gebeuren.
Erover gesproken - hij wou maar 3 pogingen doen. Ik wou natuurlijk meer (als het nodig zou zijn) - dus hadden we afgesproken om voor 4 te gaan. Na de 4de wou ik toch een 5de, de hoop van de vrouwen kan ver gaan , hé!!!
Alle behandelingen waren met suprefact, menopur, pregnyl en utrogestan vanaf de PU + extra pregnyl bij de laatste 2.
1ste poging 23/06/2010 = 5 eicellen, waarvan 2 bevrucht en goed genoeg om terug te plaatsen. De Doctor wou 2 terugplaatsen, maar mijn man wou beginnen met 1 en zo hebben wij gedaan = niet zwanger.
2de poging 04/10/2010 = 6 eicellen waarvan 4 bevrucht en 2 goed genoeg om terug te plaatsen, maar met gesplitst kern. Weer mijn man wou maar eentje terugplaatsen = niet zwanger.
3de poging 29/11/2010 = dezelfde als de 2de en dan 2 TP = niet zwanger
4de poging 15/02/2011 = dezelfde als de 2de en 3de keer, maar nu met extra pregnyl na de transfer = niet zwanger
5de poging 13/07/2011 = exact zoals de 4de en ook niet zwanger :-(
Na de 5de poging en zoals het afgesproken was, zijn wij 1 jaar gaan varen en aan een nieuwe levensstijl te beginnen, maar dan zonder kinderen. Dit laatste jaar was niet slecht, maar ik had/heb veel het gevoel dat ik iets mis en dat ik leeg ben. Hij begrijpt dat niet echt goed???? Een leven zonder kinderen had ik nooit aan gedacht, voor mij was dat een must.
Hij heeft zels 2 kinderen van een vroegere relatie en het is voor hem niet zo belangrijk als voor mij. Hij "probeert te begrijpen" en daarom zijn wij toch terug gekomen om aan de 6de poging te beginnen.
6de poging 06/07/2012 (vandaag) = nooit zo weinig eicellen, er waren maar 4. Nu rusten en wachten tot mandaag om te weten of er een transfer gaat gebeuren of niet. Het is wel niet zo pijnlijk geweest als de andere 5 pogingen (die waren heel erg pijnlijk).
Ik ben heel zenuwachtig en hoop natuurlijk op het beste. Als dat niet gebeurt zou ik nog verder willen proberen, maar ik denk dat ik dan er alleen voor zou zijn. Ik ben ook in de limiet (39 jaar) en zoveel meer kan ik toch niet doen.
Ik vind het zo oneerlijke :-(
Mijn man deed het heel lastig als ik erover begon over een 6de poging, maar nu zijn wij hier en wij gaan proberen. Duimen, duimen en hopen op een goed afloop.
En je, is er helemaal geen sprak meer van een 6de poging?
Ik hoop dat de 6de poging gebeurt en dat je een klein wonder van krijgt :-)
Maxari

flien
Berichten: 1187
Lid geworden op: 3 januari 2012, 8:55

Bericht door flien » 8 juli 2012, 22:01

dat die behandelingen lastig zijn voor een relatie dat is in ons geval ook echt zu.
Oke we zijn nog niet aan 6 pogingen en mijn man wil wel nog mee (tis ook zijn zaad die nie zwemt) maar we zijn er verder en verder door van elkaar aant groeien. Ik ben iemand met veel emoties (door die hormonen ?) en die erover wil spreken. Hij negeert het en doet zijn mond er niet meer over open. Hij vraagt nooit hoe ik me voel, of ik nog door wil doen, wat de bijwerkingen zijn etc...
We leven naast elkaar en niet meer met elkaar. En ik heb echt niet meer de energie om nog aan de relatie te werken. Voor mij is sex hebben pijnlijk geworden. Door de puncties zijn mijn eierstokken erg gevoelig geworden. Dus daarvan kan ik niet meer genieten en neem dus ook geen initiatief meer. Maar ik ben zeker dat hij dit niet eens weet.
Ik heb hem dit een duidelijk gezegd enkele weken geleden en hij gaf zijn fout toe en beloofde eraan te werken maar verschil zie ik nog aan geen kanten. Bij de vorige mislukte pogingen kreeg ik zelfs niet eens een arm over mijn schouder. Gelukkig vind ik hier troost en heb ik enkel goeie vriendinnen die er altijd voor me zijn. Want iedereen in mijn omgeving weet hoe de vork aan de steel zit maar niemand vraagt ook maar eens hoe het met mij of de behandelingen is. Zelfs mijn ouders of mijn zus niet. Hun leventje gaat zo zorgloos verder... Die van mij lijkt al 3 jaar stil te staan.

maxari
Berichten: 349
Lid geworden op: 5 juli 2012, 20:14

Bericht door maxari » 8 juli 2012, 22:23

Oh Flien!
Ik vind het zo erg voor jou. Ik begrijp je volledig.
Wou dat ik meer kon zeggen, maar dat verandert niets hé?
Zijn jullie nu bezig og ff pauze?
Ik hoor nog van jou en zal je laten weten hoe het gaat hier.
Sterkte en veel moed.

flien
Berichten: 1187
Lid geworden op: 3 januari 2012, 8:55

Bericht door flien » 8 juli 2012, 22:28

Morgen terugplaatsing. Hopelijk van 3 emby's. Kga zeker eens vragen of ze niet alle 4 teruggeplaatst mogen worden, (als ze nog alle 4 in de running zijn natuurlijk) want met cyro's heb ik nog weinig succes gehad. 75% overleeft de dooi niet. Maar wettelijk mag ik er maar 3 terug hebben.
Kzou in mijne kop de knop positief denken willen terugvinden, kben die wat kwijt momenteel. Na 25 dagen stimuleren had ik echt wel op wat meer gehoopt dan 4...
Soit, tmoet maar eentje het juiste zijn hee...

maxari
Berichten: 349
Lid geworden op: 5 juli 2012, 20:14

Bericht door maxari » 8 juli 2012, 22:40

wij zullen dan morgen samen ons terugplaatsing kregen.
Waar ben je bezig? Ik in Antwerpen Middelheim.
Ik duim voor jou.
Laat iets weten ok?
Succes voor ons twee :-)

flien
Berichten: 1187
Lid geworden op: 3 januari 2012, 8:55

Bericht door flien » 9 juli 2012, 16:59

de gehoopte 3 embryo's zijn er dus maar 2 geworden omdat uz gent dit weigert ook al is het wettelijk toegelaten. Uz gent doet dit pas als je 40 bent. Zolang ga ik niet meer voortdoen zu...
maarja 3 jaar geleden dacht ik ook niet om 3 jaar te blijven proberen en zie we staan nog geen stap verder.
soit, moraal is een beetje zoek bij mij voor de moment (al gans deze cyclus by the way) maar we proberen ons op te peppen en te hopen dat de 2 on board nu wel eens blijven plakken hee tot maart 2013...

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten