Ik ben nieuw hier, en wil graag even mijn verhaal kwijt! Hopelijk vind ik onder jullie mensen die net hetzelfde of toch een beetje hetzelfde meemaken, zodat we elkaar toch wat kunnen ondersteunen!
Wij zijn in juni 2010 gestopt met de pil, na een jaar proberen ben ik op onderzoek gegaan. Na een hystro en bloedproeven was er niets te vinden. Mijn vriend heeft dan zijn potje binnen gedaan bij het labo en toen zijn we bij de prof in Antwerpen terecht gekomen. Mijn vriend heeft heel weinig sperma, maar goed, er zijn er wel!
We zijn dan gestart in januari met een eerste icsi poging. 3 embryo's en eentje van 6 cellen maar om terug te zetten. Goed op die eerste poging hadden we niet veel hoop gezet. Uit de eerste poging bleek dat ik erg korrelige eicellen had. We zouden de onderdrukking met de puffer inkorten bij de tweede poging en hopelijk meer resultaat hebben. Goed we starten een tweede poging, weer 3 embryo's, weer korrelig. Eentje van 4 cellen werd terug gezet en eentje van 8cellen. De dokter gaf ons heel veel hoop. Toen dachten we eigenlijk meer aan een tweeling waar we niet klaar voor waren, maar dat het kon mislukken, daar hadden we niet bij stil gestaan. De klop was dus groot toen ik mijn menstruatie kreeg.
Ik wacht nu op mijn regels, die er morgen of overmorgen zullen zijn. De derde dag start ik met gonal F en dag acht start ik met iets nieuw: cetrotide. Dit zou de korreligheid misschien verbeteren. Geen puffer meer dus, dus ook niet meer zo met mijn gsm rond lopen en op tijd en stond puffen! Zal toch al iets minder vermoeiend zijn. We starten ook met een verbouwing, dus hopelijk neemt dat wat stress weg en lukt het deze keer wel.
Ik had dit wel onderschat, ik dacht echt dat we dit eens even snel gingen oplossen nu we geholpen werden, maar ik geef toe... het valt me soms erg zwaar!
Ik heb van een collega het boek 'de verdwaalde ooievaar, als zwanger worden niet meteen lukt - isabelle rossaert' gekregen. En echt, dit is een aanrader! Je haalt er veel moed uit en ook veel steun!
groetjes
- maar wat mijn behandeling betreft heeft dat niets te maken met het feit dat ik bij een vrouw ben hoor. De meeste vrouwen raken zwanger door inseminatie, bij mij ging dat ook bij een man niet gelukt zijn.
.