Heb geen goed gevoel bij de 4de terugplaatsing

[maritu]

Olijfje83, ben blij dat het toch al wat beter met je gaat.
Ik heb zelf nog nooit behoefte gehad aan de psycholoog, maar weet wel dat ze altijd ter onze beschikkeng staan, dus zeker 'ns polsen als het allemaal teveel voor je wordt, hoor. Ik denk dat die echt wel tips kunnen geven hoe je anders met pijn, teleurstelling, angst, boosheid,... kunt omgaan.
Ik begrijp dat de fysieke pijn de mentale pijn versterkt en dat het dan gewoon ondraagbaar wordt soms. Heb je (naast je partner) wel iemand dicht bij jou die een schouder biedt om op uit te huilen?
Volgende week een spannende week dus. Ik verwacht ook mijn regels donderdag, maar voor mij zou dat goed nieuws zijn, want dan kan ik eindelijk opnieuw starten na maanden van testen, afspraken, wachten,...
Hopelijk voor jou geen bloed, maar een posi-test!
Ik hou je in de gaten, hoor!

[maritu]

... en Misty? Ook test volgende week?

Hoe dan ook, suc6!!!!

[Misty]

hey maritu,

dank je wel voor dat fantastisch lijstje! Nu ben ik eindelijk mee (ik zal nog wel een paar keren moeten gaan spieken hoor )

Mijn BMS is altijd wel rond de 8 of zelfs wel 9 geweest, maar veel heeft dat dus nog niet uitgemaakt...

Dat is wel raar ja, van je maandstonden maar mss komt het wel vaker voor vermits geen enkele dokter daar iets uit maakt ?

Ja idd, mijn laatste wachtweek is van start gegaan. Vrijdag weet ik de uitslag maar ik ben me al volop aan 't voorbereiden dat het weer negatief is. Ik denk idd dat het zowiezo IVF moet worden en dan vraag ik me nog sterker af hoe dat eraan toe gaat...
Maar we zullen maar eerst zien dat we die kijkoperatie door komen. Van de pijn heb ik geen schrik, wel van de lucht die erin gepompt wordt want mijn darm gaat dan weer volledig stil vallen en hoeveel tijd gaat ie weer nodig hebben om terug een beetje in actie te schieten...

Hoe gaat het ondertussen met jou maritu?

@Olijfje, wat erg dat je dit op je werk niet kan vertellen! Ik begrijp ontzettend goed dat dit je nog ongelooflijk veel stress bezorgd! Ik kan het nl ook tegen niemand zeggen uit mijn omgeving want die hebben direct een antwoord klaar en 'k ben daar nu echt niet tegen bestand.
Sterkte hoor!

Liefs, Misty xx

[mitske]

hi olijf83, ik ben ook in behandeling in Gasthuisberg. Morgen heb ik TP van een cryo uit onze 2e ICSI.

op een gegeven ogenblik heb ik ook enorm veel last gekregen van alle druk dat die behandelingen met zich meebrengt. Ik werd er ook heel angstig van, bang voor de toekomst, dat mijn ventje me zou verlaten, zelfs bang als ik alleen thuis was. Normaal ben ik echt een heel rationeel persoon, maar uiteindelijk ben ik dan toch ook een keertje naar de psycholoog geweest en voor mij was dit wel heel geruststellend. Ze hebben ook iets meer afstand dan familie en vrienden die vaak heel emotioneel betrokken zijn.
dus ik zou zeggen, maak zeker een afspraak. baat het niet, dan schaad het ook niet en ik ben er van overtuigd dat het echt rust kan brengen.


voor de rest ben ik eigenlijk vrij tevreden van GHB. ze zijn altijd heel vriendelijk, geven veel uitleg enzo. Ik vind het moeilijk om zelf te oordelen welk centrum de beste resultaten kan opleveren.

[Misty]

hey mitske, héél véél succes morgen!!! Ik ken je eigenlijk totaal niet, maar toch ga ik wss aan je denken

Ja, die behandeling maakt je psychisch echt kwetsbaar. Ik kan er ook minder en minder tegen en de tegenslagen zijn moeilijker en moeilijker te verwerken. Ik ben dan alleenstaand en ik heb van niemand steun. Zelfs mijn ouders staan er niet achter .
Ik vind het ontzettend moeilijk om alles alleen te doen. Ik voel me zo alleen op aarde. Echt waar. Ik heb eigenlijk ook geen thuis want ik woon in een sociaal app (vanwege invaliditeit door darmziekte) en voel me daar helemaal niet goed. Er hangt hier een héle vieze geur (en ik ben al ne viespeuk) en ze kunnen er niets aan doen zeggen ze ! Ik heb al een zoontje (wordt volgende maand 3) en dat manneke loopt hier ook verloren. Hij wil zo graag buiten en dat kunnen we hier niet . Had ik nu nog een partner viel het wss nog wel mee maar nu...altijd alleen in een app waar je je totaal niet kan vinden....
Ik weet echt niet hoelang ik dit nog vol houd...

Enfin, genoeg gezaagd nu.

Veel liefs, Misty xx

[Olijfje83]

Ik zit er weer helemaal onderdoor Heb daarjuist mijn maandstonden doorgekregen. De bloeduitslag op donderdag zal dan weeral geken zijn. En krijg dan weer juist op dit moment bericht dat een vriendin bevallen is. Soms denk ik, wat heb ik toch verkeerd gedaan in mijn leven dat alles zo moet lopen.

[maritu]

Ai Olijfje83!
Dat waarvoor we elke keer zo bang voor zijn is weer aangebroken voor jou. Voel echt met je mee, meid. Ik herken je wanhoop. En dan kan de timing ook nog zo pijnlijk zijn als je net heuglijk nieuws krijgt van iemand die dicht bij je staat. Da's zo'n dubbel gevoel hè; je wil niet jaloers zijn en gunt ieder zijn geluk, maar je eigen gemis wordt nog maar eens in de verf gezet; gitzwarte verf.

Laat je tranen nu maar lopen, gil het 'ns goed uit. Je hoeft je nu niet sterk te houden. Over een paar dagen (en misschien na een gesprek met de psycholoog) kan je een nieuw aktieplan bedenken. Misschien toch Jette 'ns kontakteren? Je kan altijd vrijblijvend een afspraak maken voor een second opinion.
Of misschien ben je toe aan rustpauze om terug op kracht te komen?


Dikke troostknuffel!!

Maritu