Dag dames,
Ik heb een hele hoop vragen en ik kan echt niet tot 14/05 wachten op de antwoorden dus ik hoop dat iemand onder jullie hier misschien wat meer over weet.
Wat is Tese juist?
Doen ze dit bij iedereen? Of hoe wordt bepaald of ze dit nog proberen of niet? Heeft het een realistische slaagkans? Is de kans op een handicap bij het kind echt veel groter als het zaad via Tese is bekomen?
Hoe komt het trouwens dat zaad dood is? Kunnen ze het zaad stimuleren via hormomen ofzo zodat er op termijn wel levend zaad gevonden wordt?
KID: Hoe gaat deze procedure in zijn werk? Is er een lange wachtlijst? Wat weet je over de donor (studieniveau, werk, ...)? In hoeverre kan je bepaalde persoonskenmerken "kiezen". Als je man niet van Europese afkomst is hoe gaat dit dan in zijn werk?
Wat als je kind later ziek wordt en je de donor "nodig" hebt?
Pff zoveel vragen zoveel onzekerheid.
Liefs
ICSI en Tese/ KID
-
Beccie
- Berichten: 191
- Lid geworden op: 11 november 2011, 20:00
Hey Wings,
Hier een antwoord van Beccie.
Onze prof. dr. heeft ons heel duidelijk uitgelegd hoe de TESE in zijn werk gaat.
TESE (testiculaire sperma extractie).
Er wordt een biopt (stukje weefsel) uit één teelbal verwijdert.
Dit wordt vervolgens door een analist onderzocht op aanwezigheid van zaadcellen.
Belangrijk om te weten is dat ook al is er iets in een ingeleverd zaadstaal gevonden, dit wil niet zeggen dat er via tese iets gevonden wordt.
Omdat ze slechts een klein gedeelte van de teelbal 'aanprikken'.
Wat betreft KID, in NL krijg je eerst gesprekken met psychologe 'of je wel geschikt bent of niet'. en vervolgens kom je op een wachtlijst. Bij ons geldt de regel dat een donor niet anoniem kan blijven (wat betreft jou vraag als je kind later een ziekte krijgt en de donor nodig heeft). Ook weet ik dat je bepaalde wensen kan aangeven m.b.t. kenmerken als uiterlijk (kleur haar e.d. ) maar bijv. iets praktisch als een bloedgroep.
tip: google is op ervaringen KID (heb je ws ook al gedaan).
Sterkte....
Liefs Beccie
Hier een antwoord van Beccie.
Onze prof. dr. heeft ons heel duidelijk uitgelegd hoe de TESE in zijn werk gaat.
TESE (testiculaire sperma extractie).
Er wordt een biopt (stukje weefsel) uit één teelbal verwijdert.
Dit wordt vervolgens door een analist onderzocht op aanwezigheid van zaadcellen.
Belangrijk om te weten is dat ook al is er iets in een ingeleverd zaadstaal gevonden, dit wil niet zeggen dat er via tese iets gevonden wordt.
Omdat ze slechts een klein gedeelte van de teelbal 'aanprikken'.
Wat betreft KID, in NL krijg je eerst gesprekken met psychologe 'of je wel geschikt bent of niet'. en vervolgens kom je op een wachtlijst. Bij ons geldt de regel dat een donor niet anoniem kan blijven (wat betreft jou vraag als je kind later een ziekte krijgt en de donor nodig heeft). Ook weet ik dat je bepaalde wensen kan aangeven m.b.t. kenmerken als uiterlijk (kleur haar e.d. ) maar bijv. iets praktisch als een bloedgroep.
tip: google is op ervaringen KID (heb je ws ook al gedaan).
Sterkte....
Liefs Beccie
-
wings
- Berichten: 234
- Lid geworden op: 9 maart 2012, 8:13
Hee Beccie,
Bedankt voor de tip, dat had ik nog niet geprobeerd
Je zei eerder al eens dat ze in Nederland geen zaad vonden en in Belgie wel. Bedoel je dan met tese of nog gewoon via een staal dat ze daar ineens wil zaad in vonden?
Donderdag moet mijn mannetje nog een laatste keertje gaan "proberen".
Als ik het goed begrijp is een donor in Nederland niet anoniem? En in Belgie wel? Hoever zou je mogen gaan in het "kiezen" van kenmerken? Mijn vriend is geen europeaan namelijk en het zou heeeeeeeeeeeel erg opvallen als het kindje dit wel was.
Liefs
Bedankt voor de tip, dat had ik nog niet geprobeerd
Je zei eerder al eens dat ze in Nederland geen zaad vonden en in Belgie wel. Bedoel je dan met tese of nog gewoon via een staal dat ze daar ineens wil zaad in vonden?
Donderdag moet mijn mannetje nog een laatste keertje gaan "proberen".
Als ik het goed begrijp is een donor in Nederland niet anoniem? En in Belgie wel? Hoever zou je mogen gaan in het "kiezen" van kenmerken? Mijn vriend is geen europeaan namelijk en het zou heeeeeeeeeeeel erg opvallen als het kindje dit wel was.
Liefs
-
Beccie
- Berichten: 191
- Lid geworden op: 11 november 2011, 20:00
Hey Wings,
wat betreft het zaadstaal, dit was zowel in NL als in Belgie een ejaculaat (dmv masturbatie).
Oorzaak waarom in NL 2x 0,0 gevonden en en Belgie na 3 x een totaal van 80 is ons onbekend, wel zei de prof. dat hij de 'technieken' (zaadstaal inderzoek) in NL dubieus vond.En dat bleek dus wel uit de uitslag van België.Hij zei ook dat het reslutaat per keer wisselend kan zijn. Bij mijn man is de oorzaak dat 1 teelbal tot zijn 8e levensjaar niet ingedaald is (later operatief goedgemaakt) en dat beide teelballen kleinder dan normaal zijn. Verder bleek op echo onderzoek dat alles er wel 'normaal' uitzag, alleen iets kleiner.
Wat betreft donorzaad, volgens mij wel ja in NL niet anoniem in Belgie wel. Ik heb gehoord dat je ook op uiterlijke kenmerken kan selecteren, dus uiteraart ook huidskleur e.d.
Al wat zinnigs gelezen op internet ondertussen?
Ik duim voor jullie dat er bij het laatste onderzoek wat uitkomt, is dit a.s. donderdag?
Liefs BECCIE
wat betreft het zaadstaal, dit was zowel in NL als in Belgie een ejaculaat (dmv masturbatie).
Oorzaak waarom in NL 2x 0,0 gevonden en en Belgie na 3 x een totaal van 80 is ons onbekend, wel zei de prof. dat hij de 'technieken' (zaadstaal inderzoek) in NL dubieus vond.En dat bleek dus wel uit de uitslag van België.Hij zei ook dat het reslutaat per keer wisselend kan zijn. Bij mijn man is de oorzaak dat 1 teelbal tot zijn 8e levensjaar niet ingedaald is (later operatief goedgemaakt) en dat beide teelballen kleinder dan normaal zijn. Verder bleek op echo onderzoek dat alles er wel 'normaal' uitzag, alleen iets kleiner.
Wat betreft donorzaad, volgens mij wel ja in NL niet anoniem in Belgie wel. Ik heb gehoord dat je ook op uiterlijke kenmerken kan selecteren, dus uiteraart ook huidskleur e.d.
Al wat zinnigs gelezen op internet ondertussen?
Ik duim voor jullie dat er bij het laatste onderzoek wat uitkomt, is dit a.s. donderdag?
Liefs BECCIE
-
wings
- Berichten: 234
- Lid geworden op: 9 maart 2012, 8:13
Dag Beccie,
Ongeloflijk eigenlijk, maar het geeft me wel hoop! Vooral omdat ik we er plots aan dachten dat er bij het allereerste zaadstaal (in het begin dat we naar Genk gingen) wel zaad gevonden moet zijn, anders zou de dokter dat toch verteld hebben lijkt me.
Het verhaal van je man is eigenlijk hetzelfde als dat van de mijne. Niet ingedaalde teelballen, te laat geopereerd (we vermoeden rond de leeftijd van 12 jaar maar weten dit niet exact).
1 teelbal is "gered" maar bleek bij een echo wel veel kleiner.
Het is inderdaad deze donderdag, dus nog 2 keer slapen haha. We duimen zo hard, dat kan je niet geloven.
Ik zou een gat in de lucht springen als er deze keer wel zaad gevonden wordt.
Ik vind eigenlijk redelijk weinig op internet over tese en Kid of misschien gewoon niet de dingen waar ik naar op zoek ben. Tijd brengt raad...
Liefs xxx
Ongeloflijk eigenlijk, maar het geeft me wel hoop! Vooral omdat ik we er plots aan dachten dat er bij het allereerste zaadstaal (in het begin dat we naar Genk gingen) wel zaad gevonden moet zijn, anders zou de dokter dat toch verteld hebben lijkt me.
Het verhaal van je man is eigenlijk hetzelfde als dat van de mijne. Niet ingedaalde teelballen, te laat geopereerd (we vermoeden rond de leeftijd van 12 jaar maar weten dit niet exact).
1 teelbal is "gered" maar bleek bij een echo wel veel kleiner.
Het is inderdaad deze donderdag, dus nog 2 keer slapen haha. We duimen zo hard, dat kan je niet geloven.
Ik zou een gat in de lucht springen als er deze keer wel zaad gevonden wordt.
Ik vind eigenlijk redelijk weinig op internet over tese en Kid of misschien gewoon niet de dingen waar ik naar op zoek ben. Tijd brengt raad...
Liefs xxx
-
AnneliesP
- Berichten: 31
- Lid geworden op: 27 april 2012, 18:35
Hallo,
Dit is de eerste maal dat ik iets neerschrijf op het forum. Al een hele tijd volgen mijn vriend en ik de verhalen hier wat en halen we er heel wat steun en informatie uit.
Nu voel ik me echter ook klaar om hier ons verhaal te doen.
Ons verhaal begint een veertiental maanden terug. We wisten al heel lang, van voor we elkaar leerden kennen, dat we kinderen wilden. Toen we een koppel werden, merkten we dat onze band heel sterk was en dat we samen kinderen willen. Vorig jaar stopte ik dan ook met de pil. Elke maand opnieuw hoopten we op positief nieuws, dat we zwanger waren. Maar elke maand opnieuw bleef het uit. In het begin mijmerden we samen over hoe het zou zijn met zo'n klein wezentje in huis, maar naarmate de tijd verstreek werden we steeds ongeruster dat er toch iets 'mis' zou zijn. Meer en meer mensen in onze omgeving werden zwanger en zijn ondertussen al bevallen. Voor ons bleef het uit... In november sprak ik erover met de huisarts, maar die vond dat er nog helemaal geen probleem was, dat we het tijd moesten geven. Echt ongerust waren we nog niet, maar het begon toch al wat te knagen. We bleven positief en bleven denken dat er wel meerdere koppels minstens een jaar moesten proberen, dat we ook meestal maar de succesverhalen horen: 'Twas van den eerste keer raak!'
In januari maakte ik dan toch een afspraak met de gyneacoloog. Hij zei meteen dat hij voorstander is om meteen beiden te onderzoeken. Dus mijn vriend moest een staaltje binnen brengen. Bleek dat er geen enkele zaadcel gevonden werd. Samen zijn we opnieuw naar de gyneacoloog geweest en op ons aandringen heeft hij ook mij onderzocht. We kregen te horen dat ik perfect in orde was, er zat een follikel klaar die perfect van grootte zou zijn tegen de eisprong. Voor ons was het al een geruststelling dat we toch al 1 op 2 hadden. Nu moesten we enkel zorgen dat we 2 op 2 haalden.
Dezelfde week nog mochten we op consultatie bij een dokter inwendige ziekten. Daar werd opnieuw een staal van mijn vriend gevraagd. Maar ook dit leverde geen enkel zaadcel op. Er werd ook een genetisch onderzoek gedaan.
Op de resultaten van dit laatste moesten we een zestal weken wachten. Eind maart kregen we dan te horen dat er genetisch niets fout is, een hele opluchting dus. Maar dat hij wel lijdt aan azoöspermie. Deze dokter maakte een afspraak met een uroloog in UZ Gent.
Afgelopen week zijn we dus naar UZ Gent geweest. Mijn vriend moet nu binnen een 7tal weken geopereerd worden. Ze zullen een TESE uitvoeren. De uroloog zei ons dat we nu moeten wachten op het resultaat van die TESE. Als die goed is, en er worden zaadcellen gevonden dan kan een behandeling gestart worden bij mij. Als ze niets vinden, dan moeten we gaan denken aan KID en is dit een andere behandeling. De uroloog gaf wel te kennen dat er weinig kans is dat er zaadcellen gevonden zullen worden.
We staan zeker open voor KID, want we zijn ervan overtuigd dat 'vader' zijn veel meer is dan 'zaadcellen' leveren.
We zitten dus opnieuw op het wachtbankje. Er zijn nog geen afspraken gemaakt met andere dokters of zo. We moeten afwachten wat de TESE oplevert.
Is er iemand die hier ook ervaring mee heeft? Die in hetzelfde schuitje zit of hier al voorbij is?
We zitten met heel veel vragen.
Stel dat er zaadcellen gevonden worden:
- Hoe lang moeten we dan wachten voor een afspraak om een behandeling op te starten?
- Welke behandeling wordt dan opgestart en hoe lang duurt die dan?
En stel dat er geen zaadcellen gevonden worden:
- Hoe lang moeten we dan wachten op een afspraak voor een behandeling?
- Welke behandeling moet dan gevolgd worden? En hoe lang duurt die?
We hebben heel veel moed en zijn meestal heel positief. We laten ons hoofd niet hangen, maar af en toe is het wel lastig en zijn er toch wel wat tranen. Vooral wanneer een nieuw baby'tje geboren wordt in onze omgeving, wanneer er nog iemand zwanger is, ...
Groetjes.
Dit is de eerste maal dat ik iets neerschrijf op het forum. Al een hele tijd volgen mijn vriend en ik de verhalen hier wat en halen we er heel wat steun en informatie uit.
Nu voel ik me echter ook klaar om hier ons verhaal te doen.
Ons verhaal begint een veertiental maanden terug. We wisten al heel lang, van voor we elkaar leerden kennen, dat we kinderen wilden. Toen we een koppel werden, merkten we dat onze band heel sterk was en dat we samen kinderen willen. Vorig jaar stopte ik dan ook met de pil. Elke maand opnieuw hoopten we op positief nieuws, dat we zwanger waren. Maar elke maand opnieuw bleef het uit. In het begin mijmerden we samen over hoe het zou zijn met zo'n klein wezentje in huis, maar naarmate de tijd verstreek werden we steeds ongeruster dat er toch iets 'mis' zou zijn. Meer en meer mensen in onze omgeving werden zwanger en zijn ondertussen al bevallen. Voor ons bleef het uit... In november sprak ik erover met de huisarts, maar die vond dat er nog helemaal geen probleem was, dat we het tijd moesten geven. Echt ongerust waren we nog niet, maar het begon toch al wat te knagen. We bleven positief en bleven denken dat er wel meerdere koppels minstens een jaar moesten proberen, dat we ook meestal maar de succesverhalen horen: 'Twas van den eerste keer raak!'
In januari maakte ik dan toch een afspraak met de gyneacoloog. Hij zei meteen dat hij voorstander is om meteen beiden te onderzoeken. Dus mijn vriend moest een staaltje binnen brengen. Bleek dat er geen enkele zaadcel gevonden werd. Samen zijn we opnieuw naar de gyneacoloog geweest en op ons aandringen heeft hij ook mij onderzocht. We kregen te horen dat ik perfect in orde was, er zat een follikel klaar die perfect van grootte zou zijn tegen de eisprong. Voor ons was het al een geruststelling dat we toch al 1 op 2 hadden. Nu moesten we enkel zorgen dat we 2 op 2 haalden.
Dezelfde week nog mochten we op consultatie bij een dokter inwendige ziekten. Daar werd opnieuw een staal van mijn vriend gevraagd. Maar ook dit leverde geen enkel zaadcel op. Er werd ook een genetisch onderzoek gedaan.
Op de resultaten van dit laatste moesten we een zestal weken wachten. Eind maart kregen we dan te horen dat er genetisch niets fout is, een hele opluchting dus. Maar dat hij wel lijdt aan azoöspermie. Deze dokter maakte een afspraak met een uroloog in UZ Gent.
Afgelopen week zijn we dus naar UZ Gent geweest. Mijn vriend moet nu binnen een 7tal weken geopereerd worden. Ze zullen een TESE uitvoeren. De uroloog zei ons dat we nu moeten wachten op het resultaat van die TESE. Als die goed is, en er worden zaadcellen gevonden dan kan een behandeling gestart worden bij mij. Als ze niets vinden, dan moeten we gaan denken aan KID en is dit een andere behandeling. De uroloog gaf wel te kennen dat er weinig kans is dat er zaadcellen gevonden zullen worden.
We staan zeker open voor KID, want we zijn ervan overtuigd dat 'vader' zijn veel meer is dan 'zaadcellen' leveren.
We zitten dus opnieuw op het wachtbankje. Er zijn nog geen afspraken gemaakt met andere dokters of zo. We moeten afwachten wat de TESE oplevert.
Is er iemand die hier ook ervaring mee heeft? Die in hetzelfde schuitje zit of hier al voorbij is?
We zitten met heel veel vragen.
Stel dat er zaadcellen gevonden worden:
- Hoe lang moeten we dan wachten voor een afspraak om een behandeling op te starten?
- Welke behandeling wordt dan opgestart en hoe lang duurt die dan?
En stel dat er geen zaadcellen gevonden worden:
- Hoe lang moeten we dan wachten op een afspraak voor een behandeling?
- Welke behandeling moet dan gevolgd worden? En hoe lang duurt die?
We hebben heel veel moed en zijn meestal heel positief. We laten ons hoofd niet hangen, maar af en toe is het wel lastig en zijn er toch wel wat tranen. Vooral wanneer een nieuw baby'tje geboren wordt in onze omgeving, wanneer er nog iemand zwanger is, ...
Groetjes.
-
AnneliesP
- Berichten: 31
- Lid geworden op: 27 april 2012, 18:35
Dag Wings,
Amai... jullie hebben er ook al een hele weg opzitten. Ons verhaal is inderdaad wat 'gelijkaardig' en ook qua tijdspanne...
Het lijkt me ook dat jullie een heuse rollercoaster hebben gehad: wel zaadcellen - geen zaadcellen - weinig zaadcellen - wel ... Pfff... Bij ons was het meteen heel duidelijk: geen zaadcellen, totaal niets.
Als ik zo jullie verhaal lees, dan zou ik zeker een second opinion overwegen. Kan eigenlijk nooit kwaad hé en misschien helpt het jullie wel, als is het maar het gevoel dat je iets doet en dat je het in handen neemt. Wij zijn ook, na bezoeken aan de dokter inwendige ziekten, naar onze huisarts getrokken om van hem meer info te krijgen, om onze vragen te stellen, ... Hij raadde ons dan ook andere ziekenhuizen en artsen aan voor het geval we ons niet voldoende geholpen voelden in Gent. (maar voorlopig is dit nog niet nodig)
Als je erover twijfelt om een second opinion te vragen, dan zou ik dat zeker doen. Echt wel!
Mijn vriend is ook zo'n schat hé en soms ben ik ook kwaad op hem. Het gebeurt niet veel (gelukkig maar), maar soms voel ik me zo slecht dat ik triestig ben omdat ik weet dat ik hem hier ook verdriet mee doe. Hij zegt dat hij het niet erg vindt, maar toch... Het is voor hem ook niet gemakkelijk. Al gaat hij er op een andere manier mee om dan ik. Ik ben veel emotioneler (ook ik heb vanmiddag heel vaak gehuild) en zie het sneller 'slecht' in, terwijl hij steeds probeert rationeel te blijven en veel positiever denkt dan ik.
Vooral de wachttijden tussendoor zijn lastig. Maar daar geraken we wel door hé! We hebben geen andere mogelijkheid als we onze droom willen najagen!
Aangezien het de eerste keer was dat ik hier iets op het forum gepost hebt, schreef ik het bij enkele onderwerpen. Ik wist ook niet goed waar ik het best mijn vragen schreef. Ondertussen kreeg ik al reactie op de andere 2 forums. Misschien kan je daar eens een kijkje nemen. Die mensen reageerden met goed nieuws, na een lange weg hebben beiden kindjes. De ene heeft een tweeling, de andere een dochtertje.
Kijk dus zeker eens bij: Azoöspermie en ervaringen met KID.
Groetjes en heel veel goede moed!
Amai... jullie hebben er ook al een hele weg opzitten. Ons verhaal is inderdaad wat 'gelijkaardig' en ook qua tijdspanne...
Het lijkt me ook dat jullie een heuse rollercoaster hebben gehad: wel zaadcellen - geen zaadcellen - weinig zaadcellen - wel ... Pfff... Bij ons was het meteen heel duidelijk: geen zaadcellen, totaal niets.
Als ik zo jullie verhaal lees, dan zou ik zeker een second opinion overwegen. Kan eigenlijk nooit kwaad hé en misschien helpt het jullie wel, als is het maar het gevoel dat je iets doet en dat je het in handen neemt. Wij zijn ook, na bezoeken aan de dokter inwendige ziekten, naar onze huisarts getrokken om van hem meer info te krijgen, om onze vragen te stellen, ... Hij raadde ons dan ook andere ziekenhuizen en artsen aan voor het geval we ons niet voldoende geholpen voelden in Gent. (maar voorlopig is dit nog niet nodig)
Als je erover twijfelt om een second opinion te vragen, dan zou ik dat zeker doen. Echt wel!
Mijn vriend is ook zo'n schat hé en soms ben ik ook kwaad op hem. Het gebeurt niet veel (gelukkig maar), maar soms voel ik me zo slecht dat ik triestig ben omdat ik weet dat ik hem hier ook verdriet mee doe. Hij zegt dat hij het niet erg vindt, maar toch... Het is voor hem ook niet gemakkelijk. Al gaat hij er op een andere manier mee om dan ik. Ik ben veel emotioneler (ook ik heb vanmiddag heel vaak gehuild) en zie het sneller 'slecht' in, terwijl hij steeds probeert rationeel te blijven en veel positiever denkt dan ik.
Vooral de wachttijden tussendoor zijn lastig. Maar daar geraken we wel door hé! We hebben geen andere mogelijkheid als we onze droom willen najagen!
Aangezien het de eerste keer was dat ik hier iets op het forum gepost hebt, schreef ik het bij enkele onderwerpen. Ik wist ook niet goed waar ik het best mijn vragen schreef. Ondertussen kreeg ik al reactie op de andere 2 forums. Misschien kan je daar eens een kijkje nemen. Die mensen reageerden met goed nieuws, na een lange weg hebben beiden kindjes. De ene heeft een tweeling, de andere een dochtertje.
Kijk dus zeker eens bij: Azoöspermie en ervaringen met KID.
Groetjes en heel veel goede moed!
-
firence
- Berichten: 69
- Lid geworden op: 1 augustus 2010, 11:32
Hey iedereen,
Wij zitten ook in hetzelfde schuitje. Mijn man heeft azoospermie maw geen zaadcellen, bij mij alles OK. Een jaar geleden heeft mijn man 2x onder het mes gelegen voor TESE. (Bij het eerste zochten ze niet zo fel naar zaadcellen als bij 2e operatie. Is ook een andere operatie, maar weet de naam niet meer)
De teleurstelling was bij ons groot om 2x hetzelfde slechte nieuws te krijgen.
Na lang babbelen en overleg en er wat tijd overheen te laten gaan en gesprek met lotgenoten, hebben we besloten om voor KID te gaan.
We zijn vorig jaar mei een behandeling gestart met kunstmatige inseminatie doch na 6 pogingen nog altijd geen resultaat.
Nu zitten we in onze wachtweken van onze eerste IVF/ICSI poging.
Wat betreft de KID. Wij hebben 2 gesprekken moeten doen bij de psycholoog van het ziekenhuis (meestal 2 of 3) Daarna krijg je bericht of je mag starten met KID.
Wat betreft de donor, wij weten niets van de donor enkel dat hij van Scandinavische schiereilanden komt. Verder wordt er niets meegedeeld (wij weten niets over opleiding en dergelijke, dat wordt niet meegedeeld) want in België is dit anoniem. Op zich vinden wij dit niet erg en hoeven wij niets te weten over de donor. Waar de dokters wel rekening mee houden is de kleur ogen van je partner en kleur haar enzo. Zodat er toch enkele gelijkenissen kunnen zijn met je partner.
In bepaalde ziekenhuizen kan je kiezen voor een donor uit België (in UZ van Leuven is dit het geval) maar deze is ook anoniem en de wachttijd is langer.
Als je later een donor nodig hebt, zul je hard moeten zoeken naar iemand want (hebben ze ons verteld in ziekenhuis) de donor wordt in geen enkele omstandigheden vrijgegeven. Wat wel een optie kan zijn is dat je een donor reserveert voor een latere 2e behandeling. Dan zijn je kinderen echt broer/zus en zij kunnen voor elkaar donor zijn.
De meeste mensen kiezen ervoor om het tegen hun kind te vertellen. Wij hebben gekozen om het niet te zeggen. Hiermee nemen wij een risico maar wij vinden het beide beter zo. Er is dan, buiten onze ouders, niemand op de hoogte dat wij met KID bezig zijn.
Als je nog vragen hebt, laat gerust iets weten. Ik zal zo goed en zo kwaad mogelijk hierop proberen te antwoorden vanuit onze eigen beleving. Maar ieder beleeft het anders en heeft hier een eigen mening over,he. Belangrijk is dat je veel praat met je partner zodat je beiden achter het concept KID staat!
Veel succes alvast!
Groetjes
Firence
Wij zitten ook in hetzelfde schuitje. Mijn man heeft azoospermie maw geen zaadcellen, bij mij alles OK. Een jaar geleden heeft mijn man 2x onder het mes gelegen voor TESE. (Bij het eerste zochten ze niet zo fel naar zaadcellen als bij 2e operatie. Is ook een andere operatie, maar weet de naam niet meer)
De teleurstelling was bij ons groot om 2x hetzelfde slechte nieuws te krijgen.
Na lang babbelen en overleg en er wat tijd overheen te laten gaan en gesprek met lotgenoten, hebben we besloten om voor KID te gaan.
We zijn vorig jaar mei een behandeling gestart met kunstmatige inseminatie doch na 6 pogingen nog altijd geen resultaat.
Nu zitten we in onze wachtweken van onze eerste IVF/ICSI poging.
Wat betreft de KID. Wij hebben 2 gesprekken moeten doen bij de psycholoog van het ziekenhuis (meestal 2 of 3) Daarna krijg je bericht of je mag starten met KID.
Wat betreft de donor, wij weten niets van de donor enkel dat hij van Scandinavische schiereilanden komt. Verder wordt er niets meegedeeld (wij weten niets over opleiding en dergelijke, dat wordt niet meegedeeld) want in België is dit anoniem. Op zich vinden wij dit niet erg en hoeven wij niets te weten over de donor. Waar de dokters wel rekening mee houden is de kleur ogen van je partner en kleur haar enzo. Zodat er toch enkele gelijkenissen kunnen zijn met je partner.
In bepaalde ziekenhuizen kan je kiezen voor een donor uit België (in UZ van Leuven is dit het geval) maar deze is ook anoniem en de wachttijd is langer.
Als je later een donor nodig hebt, zul je hard moeten zoeken naar iemand want (hebben ze ons verteld in ziekenhuis) de donor wordt in geen enkele omstandigheden vrijgegeven. Wat wel een optie kan zijn is dat je een donor reserveert voor een latere 2e behandeling. Dan zijn je kinderen echt broer/zus en zij kunnen voor elkaar donor zijn.
De meeste mensen kiezen ervoor om het tegen hun kind te vertellen. Wij hebben gekozen om het niet te zeggen. Hiermee nemen wij een risico maar wij vinden het beide beter zo. Er is dan, buiten onze ouders, niemand op de hoogte dat wij met KID bezig zijn.
Als je nog vragen hebt, laat gerust iets weten. Ik zal zo goed en zo kwaad mogelijk hierop proberen te antwoorden vanuit onze eigen beleving. Maar ieder beleeft het anders en heeft hier een eigen mening over,he.
Belangrijk is dat je veel praat met je partner zodat je beiden achter het concept KID staat!Veel succes alvast!
Groetjes
Firence
-
Beccie
- Berichten: 191
- Lid geworden op: 11 november 2011, 20:00
Hey wings en alle andere ladies,
Wings: Tjee, wat een heftig weekje weer voor jullie!!!!! En zo onzeker?!Nu toch wel weer 2 levende zaadcellen gevonden!....erg onzeker allemaal..maar toch ook weer een sprankje hoop misschien....
Begrijp ik nu 18 juni een 1e consult bij uroloog? of staat er dan al een TESE gepland?
Het leven is soms zo oneerlijk hé!
Hou je taai meid!!!
Dikke knuffel van Beccie!
Wings: Tjee, wat een heftig weekje weer voor jullie!!!!! En zo onzeker?!Nu toch wel weer 2 levende zaadcellen gevonden!....erg onzeker allemaal..maar toch ook weer een sprankje hoop misschien....
Begrijp ik nu 18 juni een 1e consult bij uroloog? of staat er dan al een TESE gepland?
Het leven is soms zo oneerlijk hé!
Hou je taai meid!!!
Dikke knuffel van Beccie!
-
wings
- Berichten: 234
- Lid geworden op: 9 maart 2012, 8:13
Hallo iedereen,
Ik vind de hele situatie zo raar. Eigenlijk is het geen azoospermie want ze hebben nu twee zaadcellen kunnen invriezen. Maar wat is het dan wel? Uitleg krijgen we in Genk niet hoor... Niks noppes nul!!!!
Wat Kid betreft. Ik vind het zo ongelofelijk eng dat je niks weet over de donor.
Nu sowieso heb ik wat kid betreft nog zeker 1000000 vragen, maar nu er twee zaadcellen zijn gevonden hebben we weer een ietsiepietsie klein beetje hoop op icsi.
Als het er elke week 2 zijn hebben we er over een half jaar 48
@Beccie: Hoe gaat het met jou???
Bij ons was het inderdaad een erg heftige k*t week!! Wel zaad, geen zaad, wel zaad, te weinig zaad
Niet beginnen, wel beginnen, niet beginnen jakkes!! Normaal had ik vandaag mijn eerste echo gehad en zou ik beginnen met de medicatie. 18 juni moeten we inderdaad naar de uroloog. Zoals ik het begrepen heb gaat hij kijken of hij iets voor ons gaat kunnen doen. Ombelet had het dan over een kleine pijnloze ingreep... Het leven is best hard geweest het afgelopen half jaar en dan te denken dat het ergste nog moet komen he.
Liefs en knuffel!
Ik vind de hele situatie zo raar. Eigenlijk is het geen azoospermie want ze hebben nu twee zaadcellen kunnen invriezen. Maar wat is het dan wel? Uitleg krijgen we in Genk niet hoor... Niks noppes nul!!!!
Wat Kid betreft. Ik vind het zo ongelofelijk eng dat je niks weet over de donor.
Nu sowieso heb ik wat kid betreft nog zeker 1000000 vragen, maar nu er twee zaadcellen zijn gevonden hebben we weer een ietsiepietsie klein beetje hoop op icsi.
Als het er elke week 2 zijn hebben we er over een half jaar 48
@Beccie: Hoe gaat het met jou???
Bij ons was het inderdaad een erg heftige k*t week!! Wel zaad, geen zaad, wel zaad, te weinig zaad
Niet beginnen, wel beginnen, niet beginnen jakkes!! Normaal had ik vandaag mijn eerste echo gehad en zou ik beginnen met de medicatie. 18 juni moeten we inderdaad naar de uroloog. Zoals ik het begrepen heb gaat hij kijken of hij iets voor ons gaat kunnen doen. Ombelet had het dan over een kleine pijnloze ingreep... Het leven is best hard geweest het afgelopen half jaar en dan te denken dat het ergste nog moet komen he.
Liefs en knuffel!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 9 gasten