Wat vresselijk zeg vind het echt naar voor jullie zolang moeten wachten dan is het eindelijk zo en gaat het nog niet door. Ik heb er even geen woorden voor.
Maar ik wil jullie heel veel sterkte wensen.
.Liefs Yvonne
donoreicellen teruggeplaatst
Forumregels
De Verdwaalde Ooievaar heeft intern meermaals de discussie gevoerd over het al dan niet toelaten van berichten over aanvraag of aanbod van donormateriaal.
De Verdwaalde Ooievaar geeft de voorkeur aan het weren van deze oproepen, maar stelt vast dat deze hoe dan ook terugkomen in fora die hier niet voor bedoeld zijn. Dergelijke berichten worden verwijderd en de betreffende accounts worden verwijderd.
De Verdwaalde Ooievaar kan enkel waarschuwen voor de risico's die donatie via niet-officiële kanalen met zich meebrengt. Uit ervaringen weten wij immers dat naast een aantal goed bedoelende donors, er ook mensen zijn die hierin enkel financiële bedoelingen hebben, mensen die het niet nauw nemen met medische geschiedenis en hier al dan niet over liegen, mensen die vooral op zoek zijn naar het sexuele, enz.
De Verdwaalde Ooievaar heeft intern meermaals de discussie gevoerd over het al dan niet toelaten van berichten over aanvraag of aanbod van donormateriaal.
De Verdwaalde Ooievaar geeft de voorkeur aan het weren van deze oproepen, maar stelt vast dat deze hoe dan ook terugkomen in fora die hier niet voor bedoeld zijn. Dergelijke berichten worden verwijderd en de betreffende accounts worden verwijderd.
De Verdwaalde Ooievaar kan enkel waarschuwen voor de risico's die donatie via niet-officiële kanalen met zich meebrengt. Uit ervaringen weten wij immers dat naast een aantal goed bedoelende donors, er ook mensen zijn die hierin enkel financiële bedoelingen hebben, mensen die het niet nauw nemen met medische geschiedenis en hier al dan niet over liegen, mensen die vooral op zoek zijn naar het sexuele, enz.
-
Hanne.lore
- Berichten: 249
- Lid geworden op: 13 juni 2008, 22:32
-
*leen*
- Berichten: 21
- Lid geworden op: 2 september 2008, 14:57
-
JD
- Berichten: 1468
- Lid geworden op: 9 mei 2007, 16:04
Dag iedereen,
Bedankt voor jullie steun!
't Is allemaal zo onwezenlijk... zaterdagmorgen voor het eerst sinds lang opgestaan met een positief gevoel (niet het 'pff, nog X aantal dagen wachten gevoel), we zagen het weekend volledig zitten, we zouden er nog eens van profiteren, alles was op het werk geregeld om thuis te kunnen blijven na een terugplaatsing maandag of dinsdag, ik had thuis kleine klusjes gepland om de tijd wat te doden...
En dan zaterdagmiddag zo'n
nieuws!
Zondag dan nog slecht nieuws gekregen van mijn zus die voor mij gedonneerd heeft (als kruisdonor): ze heeft last van overstimulatie en is naar spoed gemoeten... zit daar dan ook nog eens met een enorm schuldgevoel over.
En vanmorgen, tja, opgestaan met een gevoel, het had zo'n mooie dag kunnen zijn... Zit nu op het werk, futloos, niets om handen (of toch niets acuuts, want eigenlijk wel heel veel werk) want ik was erop voorzien deze week max anderhalve dag aanwezig te zijn.
Heb ondertussen al gebeld hoe het nu verder moet en ze zullen me in de loop van de dag opbellen om me meer te vertellen over wat er verkeerd gegaan is en welke oplossing ze kunnen bieden. 'k Zou willen zeggen 'ben benieuwd', maar vrees dat het vooral weer op wachten zal aankomen en dat is nu wel het laatste wat ik wil... We hebben dit weekend al 1000 keer tegen elkaar gezegd 'waarom wij weer' en 'waar hebben we dat aan verdiend' en 'hebben we nog niet genoeg miserie achter de rug' en ... maar wat maakt het uit, we zullen er weer door moeten!
Mensen lief, wat verlang ik naar gemoedsrust, naar geestelijke rust, naar een leven zonder al die ups en downs, naar wat zonneschijn in ons leven ... en daar zijn spijtig genoeg maar twee oplossingen voor: zwanger worden of met alles stoppen.
Groetjes,
JD
Bedankt voor jullie steun!
't Is allemaal zo onwezenlijk... zaterdagmorgen voor het eerst sinds lang opgestaan met een positief gevoel (niet het 'pff, nog X aantal dagen wachten gevoel), we zagen het weekend volledig zitten, we zouden er nog eens van profiteren, alles was op het werk geregeld om thuis te kunnen blijven na een terugplaatsing maandag of dinsdag, ik had thuis kleine klusjes gepland om de tijd wat te doden...
En dan zaterdagmiddag zo'n
nieuws!Zondag dan nog slecht nieuws gekregen van mijn zus die voor mij gedonneerd heeft (als kruisdonor): ze heeft last van overstimulatie en is naar spoed gemoeten... zit daar dan ook nog eens met een enorm schuldgevoel over.
En vanmorgen, tja, opgestaan met een
gevoel, het had zo'n mooie dag kunnen zijn... Zit nu op het werk, futloos, niets om handen (of toch niets acuuts, want eigenlijk wel heel veel werk) want ik was erop voorzien deze week max anderhalve dag aanwezig te zijn.Heb ondertussen al gebeld hoe het nu verder moet en ze zullen me in de loop van de dag opbellen om me meer te vertellen over wat er verkeerd gegaan is en welke oplossing ze kunnen bieden. 'k Zou willen zeggen 'ben benieuwd', maar vrees dat het vooral weer op wachten zal aankomen en dat is nu wel het laatste wat ik wil... We hebben dit weekend al 1000 keer tegen elkaar gezegd 'waarom wij weer' en 'waar hebben we dat aan verdiend' en 'hebben we nog niet genoeg miserie achter de rug' en ... maar wat maakt het uit, we zullen er weer door moeten!
Mensen lief, wat verlang ik naar gemoedsrust, naar geestelijke rust, naar een leven zonder al die ups en downs, naar wat zonneschijn in ons leven ... en daar zijn spijtig genoeg maar twee oplossingen voor: zwanger worden of met alles stoppen.
Groetjes,
JD
-
JD
- Berichten: 1468
- Lid geworden op: 9 mei 2007, 16:04
Net mijn gynaeco aan de lijn gehad met het weinig opbeurende nieuws dat ik mijn medicatie 10 dagen moet verder nemen en dan moet stoppen om vervolgens ongesteld te worden en te starten met de pil...
We zullen dus van voorafaan moeten beginnen, te starten bij de zoektocht naar een nieuwe donor voor ons... onze gynaeco zal pleiten voor ons dat we niet opnieuw achteraan komen te staan, maar dat we op de eerste plaats komen... werd bijna gek van dat nieuws! Het idee dat ze ons achteraan de wachtlijst kunnen zetten, zonder dat we een kans hebben gekregen en dat terwijl mijn zus een perfecte donor was (21 eicellen, heeft dus 2 vrouwen geholpen!), maakt me gewoon histerisch!!!
Het gaat hier niet om een paar dagen of paar weken wachten, maar misschien weer over maanden, 'k wordt misselijk als ik daar aan denk, weer maanden van wachten en onzekerheid.
Verdomme 'k zie het echt niet meer zitten!
We zullen dus van voorafaan moeten beginnen, te starten bij de zoektocht naar een nieuwe donor voor ons... onze gynaeco zal pleiten voor ons dat we niet opnieuw achteraan komen te staan, maar dat we op de eerste plaats komen... werd bijna gek van dat nieuws! Het idee dat ze ons achteraan de wachtlijst kunnen zetten, zonder dat we een kans hebben gekregen en dat terwijl mijn zus een perfecte donor was (21 eicellen, heeft dus 2 vrouwen geholpen!), maakt me gewoon histerisch!!!
Het gaat hier niet om een paar dagen of paar weken wachten, maar misschien weer over maanden, 'k wordt misselijk als ik daar aan denk, weer maanden van wachten en onzekerheid.
Verdomme 'k zie het echt niet meer zitten!
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
JD wat jij meemaakt... daar is mijn verhaal maar klein bier tegen hoor. Ongelofelijk, niet voor woorden vatbaar. Hoe is het mogelijk dat ze zich kon vergissen met de pregnyl. Je checkt dat toch 10 keer voor je het inspuit?
Je zus heeft iets geweldigs gedaan. Maar het is schandalig vind ik, ze doet dat uiteindelijkt toch voor jou, en ze heeft je niet kunnen helpen. Wel twee andere vrouwen en das goed voor hen, maar daar heb jij geen zier aan. Ik begrijp ook niet dat je een nieuwe donor moet zoeken. Ze moeten toch snappen dat dat niet zomaar kan? Hoeveel zussen heeft een mens, ik bedoel, wie anders doet zoiets voor een ander?
Stel dat nu een andere volgende donor ook 20 eicelletjes maakt, krijg jij daar dan geen 10 van? Uiteindelijk heb je al eens een donor aangereikt, er moet toch ergens, iets, ...
Ik ben mee gefrustreerd nu denk ik. Hier zet je je niet zomaar over hé. Achteraan op de wachtlijst, zijn ze nu helemaal omhooggevallen. Zoiets doe je toch niet, menselijk gezien?
Veel dikke knuffels, ik wou dat ik iets meer kon doen voor je...
Je zus heeft iets geweldigs gedaan. Maar het is schandalig vind ik, ze doet dat uiteindelijkt toch voor jou, en ze heeft je niet kunnen helpen. Wel twee andere vrouwen en das goed voor hen, maar daar heb jij geen zier aan. Ik begrijp ook niet dat je een nieuwe donor moet zoeken. Ze moeten toch snappen dat dat niet zomaar kan? Hoeveel zussen heeft een mens, ik bedoel, wie anders doet zoiets voor een ander?
Stel dat nu een andere volgende donor ook 20 eicelletjes maakt, krijg jij daar dan geen 10 van? Uiteindelijk heb je al eens een donor aangereikt, er moet toch ergens, iets, ...
Ik ben mee gefrustreerd nu denk ik. Hier zet je je niet zomaar over hé. Achteraan op de wachtlijst, zijn ze nu helemaal omhooggevallen. Zoiets doe je toch niet, menselijk gezien?
Veel dikke knuffels, ik wou dat ik iets meer kon doen voor je...
-
JD
- Berichten: 1468
- Lid geworden op: 9 mei 2007, 16:04
Hey Loeki,
Efkes ter verduidelijking... ik moet zelf niet op zoek naar een nieuwe donor. Het fertiliteitscentrum moet op zoek naar een nieuwe geschikte donor voor mij.
Ik blijf recht hebben op mijn poging, maar tegen dat ze iemand vinden die voor mij geschikt is, kan het weer efkes duren. Zelfs al doneert de donor die voor mij zou doneren (en het verknoeide) nog eens, dan nog zal het nog efkes duren, ze moet namelijk min een maand rust inbouwen...
De donor was blijkbaar vergeten het poedertje op te lossen in het watertje, met als gevolg dat na de punctie bleek dat alle eicellen niet rijp waren.
Ik hoop dat mijn gynaeco toch iets kan doen, zodat ik niet opnieuw achteraan de wachtlijst beland en ik hoop ook dat ik geen poging kwijt ben, want dat ben ik deze morgen door alle emoties vergeten te vragen.
Sneu hé, we willen elkaar wel helpen, maar kunnen uiteindelijk niet veel meer doen dan eens luisteren naar elkaar en elkaar een virtueel duwtje in de rug te geven... maar ook dat is helpen hé! Dus: bedankt!
PS Ik duim met je mee voor een goede afloop voor jou... ik volg ook op andere topics
Efkes ter verduidelijking... ik moet zelf niet op zoek naar een nieuwe donor. Het fertiliteitscentrum moet op zoek naar een nieuwe geschikte donor voor mij.
Ik blijf recht hebben op mijn poging, maar tegen dat ze iemand vinden die voor mij geschikt is, kan het weer efkes duren. Zelfs al doneert de donor die voor mij zou doneren (en het verknoeide) nog eens, dan nog zal het nog efkes duren, ze moet namelijk min een maand rust inbouwen...
De donor was blijkbaar vergeten het poedertje op te lossen in het watertje, met als gevolg dat na de punctie bleek dat alle eicellen niet rijp waren.
Ik hoop dat mijn gynaeco toch iets kan doen, zodat ik niet opnieuw achteraan de wachtlijst beland en ik hoop ook dat ik geen poging kwijt ben, want dat ben ik deze morgen door alle emoties vergeten te vragen.
Sneu hé, we willen elkaar wel helpen, maar kunnen uiteindelijk niet veel meer doen dan eens luisteren naar elkaar en elkaar een virtueel duwtje in de rug te geven... maar ook dat is helpen hé! Dus: bedankt!
PS Ik duim met je mee voor een goede afloop voor jou... ik volg ook op andere topics
-
Hanne.lore
- Berichten: 249
- Lid geworden op: 13 juni 2008, 22:32
Hallo JD,
Ik hoop echt dat ze hun hart en gezond verstand daar laten spreken bij de kliniek en je terug op de eerste plaats zetten. Duimen!
Hopelijk vergeef je een curieuze vraag van mij. Zien jij en je zus het niet zitten dat zij rechtstreeks aan jou zou doneren? Nu ja, waarschijnlijk was ze niet van plan 2 keer IVF te ondergaan en heeft het geen zin er over na te denken.
Veel sterkte,
Hanne.lore
Ik hoop echt dat ze hun hart en gezond verstand daar laten spreken bij de kliniek en je terug op de eerste plaats zetten. Duimen!
Hopelijk vergeef je een curieuze vraag van mij. Zien jij en je zus het niet zitten dat zij rechtstreeks aan jou zou doneren? Nu ja, waarschijnlijk was ze niet van plan 2 keer IVF te ondergaan en heeft het geen zin er over na te denken.
Veel sterkte,
Hanne.lore
-
JD
- Berichten: 1468
- Lid geworden op: 9 mei 2007, 16:04
Hanne.lore,
Bedankt om mee te duimen voor ons!
Wij hebben rechtstreekse donatie eigenlijk nooit echt overwogen, aangezien we alle drie (en eigenlijk mijn ouders ook) meer voor kruisdonatie zijn.
Mijn zus is alleenstaande en heeft zelf nog geen kindjes, voor haar zou het dus niet zo evident zijn om dagdagelijks geconfronteerd te worden met wat zij moet missen. We willen ook niet het gevoel hebben dat iemand anders steeds over onze schouders meekijkt als het over de opvoeding van ons kind gaat. En tot slot hadden mijn man en ik problemen met het idee dat hij een kind zou hebben met mijn zus
Voor de gelijkenissen in het genetisch materiaal moesten we het ook niet doen, want zowel qua karakter als qua uiterlijk zijn we compleet verschillend.
Ik denk wel dat ze het nog een tweede keer zou doen hoor, maar het is ook een principskwestie. Wij hebben een goede donor aangebracht, nu moeten zij hun deel van de overeenkomst naleven. En echt snel zou het ook niet gaan, aangezien ze nog maar net haar punctie achter de rug heeft en min een maand moet recupereren (ze heeft last van overstimulatie).
Alvast bedankt voor het medeleven!
Bedankt om mee te duimen voor ons!
Wij hebben rechtstreekse donatie eigenlijk nooit echt overwogen, aangezien we alle drie (en eigenlijk mijn ouders ook) meer voor kruisdonatie zijn.
Mijn zus is alleenstaande en heeft zelf nog geen kindjes, voor haar zou het dus niet zo evident zijn om dagdagelijks geconfronteerd te worden met wat zij moet missen. We willen ook niet het gevoel hebben dat iemand anders steeds over onze schouders meekijkt als het over de opvoeding van ons kind gaat. En tot slot hadden mijn man en ik problemen met het idee dat hij een kind zou hebben met mijn zus
Voor de gelijkenissen in het genetisch materiaal moesten we het ook niet doen, want zowel qua karakter als qua uiterlijk zijn we compleet verschillend.
Ik denk wel dat ze het nog een tweede keer zou doen hoor, maar het is ook een principskwestie. Wij hebben een goede donor aangebracht, nu moeten zij hun deel van de overeenkomst naleven. En echt snel zou het ook niet gaan, aangezien ze nog maar net haar punctie achter de rug heeft en min een maand moet recupereren (ze heeft last van overstimulatie).
Alvast bedankt voor het medeleven!
-
Hanne.lore
- Berichten: 249
- Lid geworden op: 13 juni 2008, 22:32
Het is natuurlijk iets fantastisch dat je zus voor je gedaan heeft! Zeker als ze zelf haar kinderwens nog niet heeft kunnen vervullen.
Je argument van iemand die meekijkt over je schouder, kan ik wel inkomen. Moet je dan ook letterlijk eeuwig dankbaar zijn als je zus het genetisch materiaal levert voor je kind? Als ze voor jou een kruisdonatie doet is de eigenlijke donatie gebeurt, waarmee het verhaal meer afgesloten is, lijkt me.
Het is allemaal niet evident en ik heb geen flauw idee wat ik zou doen in jouw of je zus haar schoenen.
Hanne.lore
Je argument van iemand die meekijkt over je schouder, kan ik wel inkomen. Moet je dan ook letterlijk eeuwig dankbaar zijn als je zus het genetisch materiaal levert voor je kind? Als ze voor jou een kruisdonatie doet is de eigenlijke donatie gebeurt, waarmee het verhaal meer afgesloten is, lijkt me.
Het is allemaal niet evident en ik heb geen flauw idee wat ik zou doen in jouw of je zus haar schoenen.
Hanne.lore
-
JD
- Berichten: 1468
- Lid geworden op: 9 mei 2007, 16:04
Hanne.lore,
't Is inderdaad fantastisch wat mijn zus doet, zeker aangezien ze zelf nog geen kinderen (ongewenst single = vergelijkbaar probleem als het onze) heeft en er eigenlijk ook wel wil.
Het creëert sowieso 'verplichtingen' hoor, maar bij kruisdonatie inderdaad misschien iets minder, of toch op minder korte termijn. Zo voel ik mij nu onnoemelijk schuldig dat ze met een overstimulatie zit. Ipv 3 dagen ziekteverlof zullen het er 9 worden en ondertussen liggen bij haar ook de verbouwingswerken stil... maar misschien ben ik nu wel wat te emotioneel en til ik er zwaarder aan dan zijzelf.
Ik hoop dat ik ooit zwanger mag worden, dan kan ik haar het mooiste cadeau geven dat er mogelijk is: het meterschap!
't Is inderdaad fantastisch wat mijn zus doet, zeker aangezien ze zelf nog geen kinderen (ongewenst single = vergelijkbaar probleem als het onze) heeft en er eigenlijk ook wel wil.
Het creëert sowieso 'verplichtingen' hoor, maar bij kruisdonatie inderdaad misschien iets minder, of toch op minder korte termijn. Zo voel ik mij nu onnoemelijk schuldig dat ze met een overstimulatie zit. Ipv 3 dagen ziekteverlof zullen het er 9 worden en ondertussen liggen bij haar ook de verbouwingswerken stil... maar misschien ben ik nu wel wat te emotioneel en til ik er zwaarder aan dan zijzelf.
Ik hoop dat ik ooit zwanger mag worden, dan kan ik haar het mooiste cadeau geven dat er mogelijk is: het meterschap!
-
vonnie28
- Berichten: 11
- Lid geworden op: 22 augustus 2007, 16:09
Lieve JD..
Meid wat vresselijk ze da de donor de pregnyl niet goed heeft gedaan is toch een stomme fout als je het niet zeker weet kan je beter ff bellen maar ja daar heb jij nu niks aan.. Zal helemaal mooi zijn dat je onder de lijst kot testaan vind dat niet kunnen jij kon er ook niks aan doen ja toch. Maar ja het is een hard gelach en je moet nu toch weer wachten en daar kan je dood moe van worden heel veel sterkte meid..
Liefs Yvonne
Meid wat vresselijk ze da de donor de pregnyl niet goed heeft gedaan is toch een stomme fout als je het niet zeker weet kan je beter ff bellen maar ja daar heb jij nu niks aan.. Zal helemaal mooi zijn dat je onder de lijst kot testaan vind dat niet kunnen jij kon er ook niks aan doen ja toch. Maar ja het is een hard gelach en je moet nu toch weer wachten en daar kan je dood moe van worden heel veel sterkte meid..
Liefs Yvonne
-
JD
- Berichten: 1468
- Lid geworden op: 9 mei 2007, 16:04
Dag iedereen,
Ondertussen hebben we weer wat meer nieuws.
We zijn ondertussen opnieuw gestart met medicatie omdat we als reserveacceptor tussengeschoven worden. Geen garantie dus dat we eicellen zullen krijgen en een pak onzekerheid omdat alles vlug vlug moet en de normale procedure dus niet gevolgd kan worden ivm medicatie...
Tot zover het 'goede' nieuws, want als hoofdacceptor komen we pas aan de beurt in mei/juni!! We snappen er niets van, ze zeggen dat ze ons prioritair behandelen, dat we bovenaan de wachtlijst worden gezet, maar toch kunnen ze ons nu al zeggen dat het mei/juni zal zijn omdat er tegen dan een nieuwe lichting donoren zal gescreend/goedgekeurd worden... betekent dit dat er dan tussendoor geen donaties gebeuren, bv van donoren die reeds eerder werden gescreend? Ze kunnen ons zelfs al een concrete donor toekennen voor mei/juni, maar kan dat dan niet eerder gepland worden?
We voelen ons zo rot, noch wij, noch de gynaecologen hebben dit gewild. We willen wel geloven dat ze alles doen wat ze kunnen om een eerlijke oplossing voor ons te zoeken en we zijn dan ook dankbaar dat ze ons als reserveacceptor willen inschakelen, maar het is zo moeilijk te bevatten dat ze pas tegen mei/juni een donor kunnen vinden voor ons waar we met zekerheid eicellen van kunnen krijgen.
Punctie voorzien in juni, dat is verdorie nog 4 maanden wachten! Onze donor heeft zich wel al aangemeld in augustus, werd goedgekeurd in november, heeft gedoneerd in februari en dan moeten wij nog 4 maanden wachten om met zekerheid eicellen te kunnen ontvangen...
Na goedkeuring van je donor duurt het normaal 3Ã 6 maanden eer je zelf eicellen krijgt. In ons geval zou dat 3 maanden geweest zijn had alles goed verlopen. Er gaat iets verkeerd, ze zeggen ons 'prioritair' te behandelen... met als resultaat dat we 4 maanden moeten wachten! Hoe lang moet iemand die niet prioritair wordt behandeld dan wachten?
Klinkt toch niet logisch? Of zien wij het niet meer helder? Ik zeg het, we willen wel geloven dat ze hun best doen voor ons, maar we hebben zo het gevoel dat we (buiten die poging als reserveacceptor) gewoon weer in de normale wachtlijst worden geplaatst... Maar misschien is dat wel zo omdat we niet alles 'begrijpen' of 'willen begrijpen'.
We wisten dat we 'lang' zouden moeten wachten door hetgeen is gebeurd, maar wij hadden eerder 2 maanden in gedachten...
't Is zo moeilijk om alles op een rijtje te krijgen, ik probeer zo hard om het te verstaan, maar het lukt me gewoon niet!
Ondertussen hebben we weer wat meer nieuws.
We zijn ondertussen opnieuw gestart met medicatie omdat we als reserveacceptor tussengeschoven worden. Geen garantie dus dat we eicellen zullen krijgen en een pak onzekerheid omdat alles vlug vlug moet en de normale procedure dus niet gevolgd kan worden ivm medicatie...
Tot zover het 'goede' nieuws, want als hoofdacceptor komen we pas aan de beurt in mei/juni!! We snappen er niets van, ze zeggen dat ze ons prioritair behandelen, dat we bovenaan de wachtlijst worden gezet, maar toch kunnen ze ons nu al zeggen dat het mei/juni zal zijn omdat er tegen dan een nieuwe lichting donoren zal gescreend/goedgekeurd worden... betekent dit dat er dan tussendoor geen donaties gebeuren, bv van donoren die reeds eerder werden gescreend? Ze kunnen ons zelfs al een concrete donor toekennen voor mei/juni, maar kan dat dan niet eerder gepland worden?
We voelen ons zo rot, noch wij, noch de gynaecologen hebben dit gewild. We willen wel geloven dat ze alles doen wat ze kunnen om een eerlijke oplossing voor ons te zoeken en we zijn dan ook dankbaar dat ze ons als reserveacceptor willen inschakelen, maar het is zo moeilijk te bevatten dat ze pas tegen mei/juni een donor kunnen vinden voor ons waar we met zekerheid eicellen van kunnen krijgen.
Punctie voorzien in juni, dat is verdorie nog 4 maanden wachten! Onze donor heeft zich wel al aangemeld in augustus, werd goedgekeurd in november, heeft gedoneerd in februari en dan moeten wij nog 4 maanden wachten om met zekerheid eicellen te kunnen ontvangen...
Na goedkeuring van je donor duurt het normaal 3Ã 6 maanden eer je zelf eicellen krijgt. In ons geval zou dat 3 maanden geweest zijn had alles goed verlopen. Er gaat iets verkeerd, ze zeggen ons 'prioritair' te behandelen... met als resultaat dat we 4 maanden moeten wachten! Hoe lang moet iemand die niet prioritair wordt behandeld dan wachten?
Klinkt toch niet logisch? Of zien wij het niet meer helder? Ik zeg het, we willen wel geloven dat ze hun best doen voor ons, maar we hebben zo het gevoel dat we (buiten die poging als reserveacceptor) gewoon weer in de normale wachtlijst worden geplaatst... Maar misschien is dat wel zo omdat we niet alles 'begrijpen' of 'willen begrijpen'.
We wisten dat we 'lang' zouden moeten wachten door hetgeen is gebeurd, maar wij hadden eerder 2 maanden in gedachten...
't Is zo moeilijk om alles op een rijtje te krijgen, ik probeer zo hard om het te verstaan, maar het lukt me gewoon niet!
-
stefanie
- Berichten: 674
- Lid geworden op: 21 februari 2007, 17:35
hey jd
wat rot voor jullie dat die donor
het poedertje van de pregnyl niet
opgelost heeft.
wat heeft die dan gedaan enkel het oplosmiddel
gebruikt of??
je kan toch tenminste de buisluiter lezen als je twijfelt aan zoiets.
maar ik denk dat die donor zich ook wel een beetje schuldig zal voelen dat ze zo een stomme fout heeft begaan.
ik weet niet waar je in behandeling bent
maar je moet voor jezelf ginder opkomen en je niet achteraan die wachtlijst laten zetten.
wijzelf hebben ook een donor aangebracht en we stonden dus ook prioritair op de wachtlijst
onze donor heeft gedoneerd in augustus en wij zouden dan eicellen ontvangen in december(onze reservepoging dan nog)
dus is dit ook al een hele tijd tss om prioritair te zijn.
wij hebben het geluk gehad dat een andere donor meer eicellen had dan verwacht en aan onze voorwaarden voldeed en hebben eicellen kunnen ontvangen begin november.
dus mss valt de verassing voor jullie ook wel eens uit de lucht.
ik duim met je mee
groetjes stefanie
wat rot voor jullie dat die donor
het poedertje van de pregnyl niet
opgelost heeft.
wat heeft die dan gedaan enkel het oplosmiddel
gebruikt of??
je kan toch tenminste de buisluiter lezen als je twijfelt aan zoiets.
maar ik denk dat die donor zich ook wel een beetje schuldig zal voelen dat ze zo een stomme fout heeft begaan.
ik weet niet waar je in behandeling bent
maar je moet voor jezelf ginder opkomen en je niet achteraan die wachtlijst laten zetten.
wijzelf hebben ook een donor aangebracht en we stonden dus ook prioritair op de wachtlijst
onze donor heeft gedoneerd in augustus en wij zouden dan eicellen ontvangen in december(onze reservepoging dan nog)
dus is dit ook al een hele tijd tss om prioritair te zijn.
wij hebben het geluk gehad dat een andere donor meer eicellen had dan verwacht en aan onze voorwaarden voldeed en hebben eicellen kunnen ontvangen begin november.
dus mss valt de verassing voor jullie ook wel eens uit de lucht.
ik duim met je mee
groetjes stefanie
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten