Keizersnede

[Emmake]

Hallo

Bij mij staat het vast: het wordt terug een keizersnede!
Hoewel ik het al eens meemaakte, en dus weet waar ik voorsta, blijf ik het toch eng vinden.
(En hoewel het vorige keer allemaal goed is meegevallen....)

Misschien omdat het een tweede keer is, dat ik wat zenuwen heb?

(Ditmaal zal het sowieso wel héél wat meer gecompliceerd zijn o.w.v. een placenta accreta, wellicht zit dat er voor iets tussen!)

Zijn er nog dames die het ks-pad op zijn gestuurd?

[molly27]

hey Emmake,

Ik ken je angst. Eén jaar gelden ben ik bevallen van onze zoon met een spoedks onder volledige narcose. Binnen 6m moet ik opnieuw bevallen van een brusje. De gynaecoloog wil dat ik dit opnieuw doe via een KS omdat het litteken nog te 'vers' is maar ik ben er ook erg bang voor. Volgens een andere gyn kan ik het nog wel op de 'normale' manier proberen. Ik zal dan ook proberen om aan de KS te ontsnappen.
Volgens de gyn verloopt een geplande KS veel beter en rustiger en moet je er geen bang voor hebben.
Toch krijg ik mijn angst niet weg.

ik denk ook dat het al eens meegemaakt hebben je meer angst geeft. Bij mijn eerste ZW had ik geen schrik voor de bevalling of voor de mogelijkheid dat het misschien een KS zou worden. Ik wil ook na de bevalling kunnen genieten van de baby en niet te moeten kijken hoe anderen mijn baby verzorgen, ik wil het zelf doen!

Jammer genoeg hebben we weinig zelf te kiezen hoe het zal verlopen en moeten we het nemen zoals het komt, maar toch .

Ik wens je alvast veel succes en weet dat je niet alleen bent met deze angst!

groetjes,

Molly

[nogeenkeer]

Hey Emmake,

ook ik snap je angst. Heb een zoontje van bijna 2,5 die er met een keizersnede gekomen is. Intussen ben ik halfweg mijn tweede zwangerschap en 90% zeker wordt dit terug ks. Ik heb bij de vorige wel wat complicaties gehad (bloedklontertjes in mijn buik nadien) en zie er erg tegenop. Maar zwanger worden ging bij ons ook met zoveel ups en vooral downs (dit is zwangerschap nr 6) dat ik probeer om er niet van wakker te liggen en gewoon uit te zien naar de nieuwe baby.
Maar ik begrijp je zenuwen hoor, ze gaan er bij mij ook zeker (terug) zijn!

Wanneer is ze gepland?

Groetjes,
nogeenkeer.

[grootgevaarke]

Bij mij staat een derde keizersnede in het vooruitzicht! Hoewel ik nog maar 12 weken zwanger ben, weet ik nu de geboortedatum al!
Ik heb wel nog geen spoedkeizersnede meegemaakt, mijn bekken is te smal en ik wist op voorhand dat het ks werd.
Mijn eerste kind is wel gewoon geboren, maar is er uit gesleurd met de zuignap en het sleutelbeen was gebroken... Wat op zich nog niet zo erg is, zei mijn gyn, voor hetzelfde geld verbrijzelt de schedel Dat laatste was voor mij genoeg om niet wakker te liggen van ks...

een geplande keizersnede gaat er idd vrij rustig aan toe (ik ben zelf ook nogal gerust van aard, dat scheelt wel wat). Eerste ks ging moeizaam, gyn heeft moeten trekken en sleuren om baby er uit te krijgen en heeft zelfs de tang moeten gebruiken (mijn buikspieren waren net beton, zei gyn. Die van mij, of wa??? ). Tweede ks ging héél wat vlotter, duurde welgeteld 5min of ik had baby in mijn armen (bij eerste duurde het gemakkelijk 20 min!). Ik heb achteraf wel meer pijn gehad, moet ik toegeven. Maar met wat pijnstillers is dat ook verholpen...
En dat laten verzorgen van baby door anderen, duurt ook maar twee dagen hé, want dan kan je zelf ook terug uit bed...

Wat moet, moet. Daar heb ik me bij neergelegd. Welzijn van ons kindje voor alles.

[E+P]

De 1ste keizersnede viel op vlak van operatie wel mee. Oké, ze was niet gepland wegens een vroeggeboorte en ik was zo doodop van 5 uren weeën te bestrijden met pijnstillers en weeënremmers. Maar ze viel mee: epidurale stak perfect (volgens de vroedvrouw) en ik heb enkel het gevoel gehad alsof ze doeken verlegden op mijn buik. Het enige minpunt was dat ik de baby direct niet te zien kreeg. Een prematuurtje verdwijnt altijd direct naar neo. Maar achteraf hebben ze mijn bed mooi tot naast de couveuse gereden.

Ik heb het eigenlijk het lastigste gehad achteraf toen na 2 dagen de pijnpomp werd weggenomen. Ik heb enorm veel pijn gehad en het recuperen nam veel tijd in beslag. Misschien kwam dat ook wel omdat ik nauwelijks wat geslapen had van zorgen (tja, een prematuurtje) en dat ik dagelijks enkele uren op een slechte stoel of rechtstaand aan de couveuse stond (afgewisseld met kangeroeën op een makkelijkere stoel). Bovendien werd ik al na 5 dagen ontslagen uit het ziekenhuis.

Nu, 33 weken zwanger van een stuitligging, steven ik terug af op een keizersnede (maar dat wist je al, he Emmake). Ergens hoop ik er nu iets minder last van te hebben: hopelijk geen prematuurtje met bijkomende zorgen en conseqenties als uren rechtstaan aan een couveuse, in het regionale ziekenhuis kan je na een keizersnede ook 7 dagen blijven (daar had ik vorige keer wel nood aan), bij geen prematuurtje misschien de baby direct kunnen zien,...
Maar langs de andere kant heb ik net als jij zenuwen: Ga ik er terug zo last van hebben? Gaat een keizersnede niet te zwaar zijn met een peuter thuis en een baby die hopelijk mee naar huis mag? Gaan ze die epidurale zo goed kunnen steken als vorige keer?

Ik heb morgen echter een afspraak met een vroedvrouw van het ziekenhuis. Naast een rondleiding op de materniteit hoop ik dat ze ook al wat van mijn zorgen kan wegnemen.

[grootgevaarke]

Mijn epidurale heeft twee keer perfect gezeten. Ik denk wel dat die aenesthesisten weten waar ze mee bezig zijn.
Bij eerste ks mocht ik ook 7 dagen blijven. Na tweede moest ik ook na 6 dagen naar huis. Niet ideaal! Zeker omdat er nog peuter thuis was en ik dag na thuiskomst ook direct aan t werk ben gegaan. Zelfstandigen thuis en er lag gigantische berg post te wachten. Lonen van ons personeel moesten binnen etc etc. Ik ga dus nu ook terug vragen of ik extra dag mag blijven. Want nu zal er peuter en kleuter thuis wachten om alle aandacht op te eisen van een mama die ze een week nauwelijks zullen gezien hebben...

[Emmake]

Hoihoi

Ok, fijn dat ik niet de enige ben

Ik zeg het nog eens, mijn keizersnede is redelijk goed verlopen. Maar toch... Ik weet niet goed waarom ik zo bang ben hoor. (Het is wel een andere arts, ander ziekenhuis, er zijn serieuse complicaties ditmaal, ...)
Maar toch. Zelfs als dat zou wegvallen, zou ik nog bang zijn denk ik.
Normaal is het binnen 6 weken. Maar de exacte datum weet ik pas binnen 3 weken. (Mijn gynae is nogal 'op haar gemak' hierin). In tegenstelling tot mijzelf

Ik heb scoliose (S-vormige ruggenwervel) en ben daardoor extra bang dat die epidurale zou stoppen met werken (heb zo al horrorverhalen gehoord). Misschien is het die angst?
Ik had wel vorige keer het gevoel dat ik nog veel kon 'voelen'. Heb enkele malen geroepen door de operatiekamer.
(Maar na 24u inleiding, weeën, ... trok ik het me allemaal minder aan )

Wanneer ze mijn dochter eruit hebben getrokken want dit ging bij mij ook niet zo vlot) kreeg ik meteen morfine. Is dat gebruikelijk eigenlijk? Was daar toen wel blij om

[molly27]

doordat ik een KS heb gehad onder volledige narcose (had geen epidurale steken) had ik geen pijnpomp na de KS. Ik kreeg de eerste dag een zakje bij de baxter en vanaf dag 2 moest ik het doen met een orale pijnstiller, heavy wel want ik heb wel veel pijn gehad. Maar ik wilde verlost zijn van de baxter om de dag erna uit mijn bed te kunnen en zelf te kunnen zorgen voor mijn zoon.
Na een epidurale laten ze deze dan even zitten na de KS of krijg je direct die pijnpomp? Hebben jullie ook veel pijn gehad?
Als de epi niet goed werkt en je voelt nog dingen doen ze je dan niet in slaap? Brr ik mag er niet aan denken dat je dingen voelt tijdens de operatie.
Krijg je bij een KS met epi je kindje lang te zien? Mag het daaran direct op je blote borst liggen? Ik heb onze zoon pas 5u later gezien en dat vond ik super erg.

[nogeenkeer]

Hey Emma,

ik heb zelf een bloedvatengezwel in mijn rug, ergens tussen vijfde en zesde ruggenwervel als ik me niet vergis. Ik ben heel blij dat ik dit tegen de anesthesist zei want op basis daar van besliste hij op de laatste moment om toch ergens anders te prikken. Ik heb helemaal geen pijn gehad op het moment zelf. Een pijnpomp of morfine heb ik volgens mij ook niet gekregen. Wel een drain, een infuus met iets pijnstillend in en zo'n ding om mijn urine op te vangen. Het verwijderen van die drain vond ik het pijnlijkste aan gans de keizersnee! En dan had ik op voorhand al extra verdoving gekregen... Maar alles voor de goeie zaak hé

[veerle.v]

Hoi,
Ik had na mij (geplande) keizersnede wel een pijnpomp. De dag na de keizresnede wilde ik die er zo snel mogelijk uit. Hoe sneller ik op de been was, hoe sneller ik mijn kids kon zien.
Mijn twins lagen immers op neo en ik had ze nog maar even heel vluchtig gezien. Je kon vorig jaar nog niet met bed naar neo in ons ziekenhuis.
Dat is wel een motivatie om zo snel mogelijk uit bed te geraken.

De pijn viel al bij al vrij goed mee.

veerle

[molly27]

nogeenkeer, een drain heb ik nooit gehad en daar was ik blij om want volgens een vriendin is dit echt om tegen het plafond te vliegen als ze die weg doen. Vreemd, hoe zou dat komen dat ze dit bij de ene wel doen en bij de andere niet? ik heb wel 1 dag met zandzakjes op mijn buik gelegen.

[Emmake]

Ja hoor, drain heb ik ook gehad en dat deed inderdaad geen deugd allemaal...

Ik voelde inderdaad nog veel. Maar ik was er ook echt op aan het letten: voel ik iets, dan moet ik roepen! (dacht ik toen, omdat ik zoveel schrik had dat die epi zou stoppen met werken)
Nu vraag ik me nadien natuurlijk af in hoe verre alles 'pijn pijn' deed tijdens de KS of het door de paniek kwam.
(Mijn anest. gaf ook iets teveel info tijdens de KS - ik weet dat liever allemaal niet )

Ik kon mijn dochtertje een kleine 40 min. na de ks al zien. Ik mocht haar een 'kusje' geven terwijl ze passeerde Dat was zalig!

Ik had aan beide armplooien een infuus en daardoor kon ik haar heel moeilijk vasthouden.
Wel legde ze haar meteen aan als ik op de kamer kwam. Vond ik toen ook raar, aangezien ik zogenaamd net morfine had gekregen.

Maar dagen nadien kreeg ik ook 'gewone pilletjes - oraal' en wees gerust: die vroeg ik hoor!!! max. dosis

[grootgevaarke]

Ik mocht mijn dochtertjes bij beide ks direct na de bevalling vasthouden. Daarna mochten ze even met de papa naar de kamer terwijl ik dichtgenaaid werd en naar recovery werd gebracht. Papa mocht dan met de dochter ook naar recovery komen (ook bijna onmiddellijk) en daar werd baby voor het eerst aan de borst gelegd. Ik denk niet dat er een half uur tussen geboorte en eerste aanleggen zit...

Bedoelen jullie met een drain een urinesonde? Die heb ik ook twee keer gehad en ik vond dat verwijderen eigenlijk niet pijnlijk...

En Molly, ik denk dat ze vooraf even prikken om te zien of je nog iets voelt hoor. Ik heb alleszins twee keer helemaal niets gevoeld. Ikzelf kon niets zien omdat er doek gespannen was, maar mijn man zei dan: je buik ligt al open, iets gevoeld? NOPE, helemaal niets...

[nogeenkeer]

Hey GG, nee, de drain is om overtollig bloed weg te halen uit de wonde. De urinesonde vewijderen doet idd geen zeer!

[grootgevaarke]

ah, nee, drain heb ik niet gehad, geen ervaring mee... En zo te horen wil ik er ook geen ervaring mee...