Zal snel het "probleemke" uitleggen.
Ebe is ondertussen 2 jaar en 8 maanden. Sinds hij ongeveer 2 jaar is, was zijn pampertje elke morgen nog droog. S morgens als hij zijn flesje dronk deed hij dan een dikke pipi in zijn pamper, resultaat steeds alles kletsnat. Pipi was te groot.
Dus ik probeerde hem als hi opstond op potje te zetten, met elke keer een flink plasje, na een tijd ook goed overdag. N de creche bj elk plasmoment deed hij pipi en soms ook kaka. Sinds oktober deed hij geen pamper meer aan, tenzij we ergens naartoe gingen. Opp een regelmatig tijdstip werd hij op het potje gezet en er was zelden of nooit een ongelukje. Wel kwam hij gewoon niets zeggen, hij hield zijn pipi gewoon op tot wij hem op he potje deden gaan. De kaka deed hij er ook op, maar als hij kaka voelde deed hij dat gewoon elke keer in zijn broek, tenzij hij toevallig op het potje zat.
In februari was zijn operatie aan zijn piemeltje, toen was alles om zeep. Hij durfde geen pipi meer doen, deed pijn en heeft dikke 14 dagen geduurd voor hij normaal terug pipi op het potje wou doen, zonder zeuren en wenen dat het pijn deed. We zijn toen heel streng moeten zijn en hem echt moeten verplichten van kijk het doet geen pijn meer ga nu maar en na een dag was dat probleem voorbij. De laatste week in de ceche, kwam hij zelf zeggen als hij pipi moest doen en dat deed hij ook super.
Ondertussen gaat hij sinds 5 maart naar school, voordien nooit pipi in de broek en nu blijkbaar wel elke dag. Ik zei op het begin tegen de juf dat hij thuis droog is, wat toen ook zo was. Nu had hij de 2 de dag kaka in zijn broek, de juf zei an toch pamperbroekjes aan te doen omdat hij het niet zegt als hij pipi of kaka moet doen. Dus oke broekjes aan gedaan. Nu thuis komt hij het ook niet meer zeggen, plast gewoon n zijn broek als hij moet en de kaka ook in de broek.
Het rare is dat als hij in zijn blote poep rondloopt en hj voelt dat hij pipi of kaka moet, dat hij dan zelf op potje gaat zitten en mij roept als hij gedaan heeft en met een broek aan laat hij het gewoon lopen.
Ik weet dat het voor hem mss een beetje te veel is, eerst operatie an school. Tis een hele verandering, ik verwacht niet van hem dat hij perce droog is, het gaat me niet op die pampers of zo. Maaaar ik weet dat hij het kan, hij doet het zelf zonder broek dus hij kan het gewoon toch ook zeggen?
Ik heb he gevoel dat het alleen maar erger wordt, ipv beter.
Weten jullie hoe ik hier het beste op reageer?
Alvast bedankt