Praktische tips peuter + baby

[nathalie v]

Is indd grappig bij mensen die je kent, eerder genant bij mensen die je niet zo goed kent! Niet iedereen is even tevreden over zijn-haar buik natuurlijk!

[JD]

Nogeenkeer,

Ik denk dat het nog veel te vroeg is om je oudste te beginnen voor te bereiden op de komst van een kindje! Op die leeftijd hebben ze nog geen tijdsbesef en duurt het wachten anders veel te lang.

Grote broer heeft hier nooit echt beseft denk ik dat er een broertje op komst was en dat dat broertje in mijn buik zat. Ja, mijn buik insmeren, dat deed hij wel omdat hij het leuk vindt om met bodylotion te smossen. En de boekjes over baby op komst bekijkt hij nu meer dan toen ik zwanger was
In de crèche hebben ze hem ook wel wat voorbereid door hem wat meer te betrekken bij de zorg van de baby's, maar dan pas naar het einde van mijn zwangerschap toe.

Toen het voor mij naar het einde van de zwangerschap niet meer mogelijk was om grote broer te heffen, zette ik mij in de zetel en liet ik hem in de zetel kruipen om bij mij te zitten of ik liet hem zelf de trappen oplopen, of ik liet hem via een keukentrapje op de verzorgingstafel kruipen: vond hij allemaal super tof!
Persoonlijk zou ik het ook eerder steken op pijn in de rug, dan op de komst van de baby dat je niet meer mag heffen, zo vermijd je dat hij de baby als iets ziet dat negatieve gevolgen heeft voor hem.

[E+P]

Ik ben hier al vlijtig aan 't meelezen om zoveel mogelijk tips al op te slaan in mijn koppeke. Maar ik vrees dat het veel "trial and error" op de moment zelf zal worden.

Zelf zie ik 't meeste op tegen de moment dat ze allebei klaar moeten zijn (hij voor de school, zij voor de creche) en ik ook nog eens op tijd moet zijn op m'n werk en dit terwijl ik er alleen voor sta de weken dat mijn man de vroege heeft. Maar we zullen ons daar wel doorslaan, zeker?

[mies]

Eva, ik plan alvast een setje reservekleren voor MEZELF klaar te leggen in de auto
In ieder geval geen idee hoe ik dat zou moeten aanpakken... ik heb er ook echt wel schrik voor.


nogeenkeer, ik heb hier eentje van net 2 jaar rondlopen, die heel erg enthousiast is ivm de komst van baby broer. Zodanig enthousiast zelfs dat toen ik zaterdagnamiddag nog even op mijn werk moest zijn, ze dacht dat ik ging bevallen, en nadien heeft ze tranen met tuiten geweend toen bleek dat dat niet zo was (ze heeft dan zaterdagavond wel dé oplossing gevonden: ze was blijkbaar dokter en zou zelf de baby uit de buik halen )

Ik heb er wat over gelezen hoe het aan te pakken, en heb de volgende tips ervan meegenomen:
- begin niet te vroeg met je peuter in te lichten. Niet alleen zit je nog met een kritieke periode in het begin (dat weet je helaas maar al te goed, spijtig genoeg... dikke knuffel!), maar voor zo'n peuter is 9 maanden heeeeeeeeeeeeel lang!! Ze raden aan om er een viertal weken vóór de uitgerekende datum over te beginnen, en ik wou dat ik dat advies had gevolgd want wij zijn erover begonnen op 5 maand zwangerschap en nu een maand later kan ze al niet meer wachten... Toen ik moest platliggen na de vruchtwaterpunctie zeiden we gewoon dat ik pijn had in de buik, en dat werd zonder enig probleem zo aanvaard. Toen ik enkele dagen opgenomen was in het ziekenhuis met voortijdige weeën was Meis wel al ingelicht, en hebben we het wel eerlijk zo gezegd (dat de baby nog te klein was en dat de dokter moest helpen dat hij in de buik zou blijven).
- geef nooit de baby op als excuus voor iets dat de peuter niet fijn vindt. Op dit moment is dat het niet mogen heffen, later gaat dat zijn als je bijvoorbeeld uit de speeltuin weg moet gaan omdat het tijd is voor het flesje van de baby (zeg dan gewoon "we moeten nu naar huis", zonder die reden van het flesje erbij te vermelden). Anders gaan ze idd kwaad worden op de baby. Je zou voor minder he. Zij hebben er niet om gevraagd om een broer of zus bij te krijgen, zij moeten inleveren en dat vinden ze niet leuk!
- je kan de baby als aanwinst voor het hele gezin voorstellen. De baby is onze baby, en dus ook de baby van grote broer. Andere mensen mogen hem niet hebben hoor, hij is van ons (peuters zijn heel bezitterig he). Daarnaast kan je ook vertellen dat als de baby uit de buik is, er ook kadootjes zullen zijn voor de peuter (maar niet te veel de nadruk erop leggen). Vaak "brengt" de baby een kadootje "mee" (en grote broer heeft dan ook een kadootje klaar voor de baby). Leg ook uit dat het bezoek naar de baby komt kijken, en misschien ook kadootjes zal meenemen voor grote broer (leg desnoods zelf een voorraadje aan van kleine prulletjes die je dan stiekem aan het kraambezoek geeft als zij niks meehebben voor grote broer).
- probeer de nadruk te leggen op het feit dat de peuter al "groot" is en daarmee zijn ego wat te strelen. Natuurlijk mag je het ook niet overdrijven, hij heeft natuurlijk ook recht om zich nog lekker klein te gedragen etc, hij mag ook niet te veel verantwoordelijkheid op zich krijgen enzovoort. Het is tenslotte nog maar een peuter! Maar anderzijds kan je bijvoorbeeld benadrukken dat hij wél al ijsjes kan eten, en de baby helaas niet. Dat hij wél al goed kan springen, en de baby niet. Benadruk allemaal leuke dingen, zoals pizza eten, van de glijbaan gaan, een ballon vasthouden, met de trein spelen etc, die hij al wel kan maar de baby niet. Dit leidt bij ons wel een beetje tot een grappige situatie, want in één van de boekjes van Meis vraagt grote zus aan de baby-in-de-buik "kom je later met me spelen?" en Meis roept dan altijd "neeeeee, baby kan nog niet spelen!"
Dat wordt zo gedaan om de teleurstelling te vermijden als blijkt dat die pasgeboren baby helemaal geen speelkameraadje is zoals de omgeving het heeft voorgesteld. Er is niks leuks aan een baby voor een peuter: een baby slaapt, weent, drinkt melk en eist heel veel aandacht op.... aandacht die eerst volledig voor de peuter was. In een later stadium, als de baby zich verder ontwikkelt, zou je dan stilletjes kunnen uitleggen dat de baby vanalles leert en de peuter zal dan wel merken dat hij meer en meer met de baby kan interageren en uiteindelijk ook spelen.
- probeer wat op te passen met typische babyspulletjes die eigenlijk ook nog interessant zijn voor de peuter. Meis is nog steeds heel erg verknocht aan haar tutje, en ze heeft al ongebruikte newborn-tutjes gevonden in de kast (nog gekregen van gratis geboortepakketje van haarzelf) waar ze een enorme strijd om heeft geleverd omdat ze van haar waren en niet van baby broer. Dus misschien is een tutje ook geen goed onderwerp voor je peuter om direct te moeten "delen" met een "baby" (nog enorm abstract voor hem he). Andere dingen zijn bijvoorbeeld speelgoed, een babybedje dat je zou willen doorgeven etc. Het bedje was toch altijd MIJN bed, hoe kan dat nu dat dat nu niet meer van mij is???

[nathalie v]

Ik heb volgende zaken die Mies aangehaald heeft ook gedaan:

- cadeautjes ingepakt om aan F te geven in het moederhuis, zo was er ook altijd iets om mee te spelen als hij op bezoek kwam
- ik probeer zijn ego te strelen op alle mogelijke manieren als het me nodig lijkt bv ik leg de baby aan, vond hij niet zo leuk in't begin, dan zei ik: "F is al een grote jongen en die kan al heel flink uit de beker drinken, L is daar nog veel te klein voor, die moet nog bij mama drinken", " wie is hier de grote flinke broer van L? jaja F!" die dingen...

Vanmorgend wilde F mee in de box zitten, nog in zijn slaapzak en L was wakker en keek wat rond, tof om te zien hoe F zijn broertje nauwlettend in het oog hield.

[nathalie v]

Stomme vraag mss, maar kom...

L heeft dus al voor de 2de keer in zijn prille leventje (6 weken) verhoging-koorts. F heeft de eerste 6 maanden nooit iets gehad van ziek zijn of koortsig. Ik zit dus een beteke te tubben... is het normaal dat zo'n babytje al ziek kan zijn? Komt het door de peuter die ook ziekjes is? L mankeert toch niks ergs he? Ale ja, ge kent dat die gedachten he...

Voor de mama's met twee kindjes of meer, was dat bij jullie ook zo?

[cimoca]

Nathalie, ik zou me niet direct zorgen maken. Vergeet niet dat F veel vuile beestjes meebrengt. Ons tweede meisje en onze jongen waren ook veel meer ziek dan d'oudste.
Maar als je 't echt zeker wil weten, stel die vraag gewoon aanje KA, zij is de enige die je daar echt in kan geruststellen. Kan het niet zijn dat één doosis AB niet voldoende was en dat L maar half genezen was en dat hij nu terug wat teruggevallen is? 'k weet niet hé, vraag het aan je KA

Cinne

[Sterretje]

nathalie
wij vragen ons juist hetzelfde af
bij ons is het begonnen in september. toen was I vijf maand. ze ging een maandje of zo naar de creche. ze heeft dan een serieuze verkoudheid gehad en oorontsteking en had een reutel bij het ademen... we zijn nu bijna vijf maand later en ze heeft nog meer verkoudheden gehad en RSV, en na 2x aerosollen en 2x puf kuur is de reutel nog steeds niet weg. ze klinkt af en toe als een astmapatiëntje. de KA stelt me gerust dat het niet van de longen komt, maar van de bovenste luchtwegen.
mijn man ziet het somber in en 'voorspelt' dat I een zorgenkindje gaat worden. ze is idd vaker ziek geweest dan A op die leeftijd, maar ikzelf ben ook constant verkouden (allergische rhinitis) en A ook. ik denk dat het onvermijdelijk is met hoe meer mensen je in huis leeft
plus vergeet niet dat het bezoek dat in huis komt ook vaak drager is van allerlei microben... mss speelt dat ook een rol bij zo een kleine baby.

ik duim in elk geval dat je snel van de vieze beestjes en zieke kindjes verlost bent. ik weet maar al te goed hoe dat doorweegt...

wij zitten nu weer met een tandjesperiode vrees ik bij K, pfff. gelukkig zijn de nachten ok.

[mies]

Hoe deden jullie dat met de slaaptraining voor de dutjes van de baby?

Wij zijn hier aangekomen op de fameuze 6 weken, en de eens zo rustige Jon is veranderd in een tweede Meis. Jullie kennen het wel he: niet willen slapen... (buiten uitzonderlijk op verplaatsing dan eens 3u in de maxi-cosi ofzo, je kent het wel).

Nu had ik me al vanin het begin gewapend met de technieken van Pantley en Hogg, het zou me geen tweede keer overkomen zo'n horrorweken. Hij wordt dus al van in het begin ingebakerd, slaapt in zijn bed in een verduisterde kamer, heeft geen slaapassociaties met tut of borst ofzo. Dat ging tot een dikke week geleden heel goed. En toch, ineens is er daar in die hersentjes een verbinding ontstaan die zegt "Slapen??? O nee!!!"

Dus zit ik ermee. Ik probeer de zachte slaaptraining toe te passen, dus niet laten wenen en ook niet de 4-minutenregel. Ik wil hem liever niet gewoon maken aan slapen in de draagdoek of draagzak, want dan leert hij al helemaal niet slapen in zijn bed. Dus ben ik de laatste dagen gemiddeld 1 uur bezig per dut om hem in slaap te krijgen, en vaak lukt het dan niet en is het weer tijd voor de volgende voeding etc. En ondertussen moet Meis zich dus ergens maar mee bezighouden, 't is echt zielig. Ze kent ondertussen ook al de technieken van shhhhhh en zachtjes ritmisch klopjes geven etc. Maar ze kan natuurlijk niet een uur lang meerdere keren per dag aan haar lot worden overgelaten.

Hoe deden jullie dat? Gewoon alles opgeven en toch in de draagzak zwieren? Toch maar laten wenen? (en hoe leg je dat dan uit aan je peuter dat je expres niet naar de baby gaat en hem met opzet laat wenen?? is nogal cru he)
Gingen jullie veel op verplaatsing of juist niet? (is moeilijk met een peuter die naar de creche moet/mag of eens buiten moet kunnen spelen, of als je naar de bank moet of de dokter enzo).
En is het daarna goedgekomen met de dutjes in bed?
Of moet ik het weer "gewoon" uitzweten tot 12 weken?
(please please geen tweede keer zoals bij Meis, dan mogen ze me echt in het gesticht steken!)

[nathalie v]

Mies,

Ik zou doen wat ervoor zorgt dat hij zijn slaap krijgt en wat voor de meeste peace en vree zorgt in huis, en als dat dragen is, tja, dan is dat dragen...Wel eerst proberen in bedje of zo, maar alst ni lukt... L slaapt overdag ook niet altijd in zijn bedje hoor: vaak zelfs in zijn relaxje, ligt hij het meeste knus in, of toen hij kleiner was zelfs soms in de MC in huis, schommelt makkelijker voor mama ... ik heb me deze keer niet aan de zogenaamde regeltjes gehouden en tging veel vlotter (ook horror bij eerste...) tis waarschijnlijk een sprongetje en dus zal het wel over gaan, ni? Op 6 weken zou ik sowiezo niet laten wenen, en de 4 minuten, werkt dat al op die leeftijd, is dat niet later?

Slaapt hij 's nachts goed?

[Sterretje]

goh mies
dikke knuf allereerst.
en ik heb waarschijnlijk niet het antwoord dat je wil horen.
ons I was een vrij slechte slaper overdag, maar heb nooit bewust slaaptraining gehouden, vond ze er gewoon veel te jong voor, dus ja, hiertot 8 weken toch wel in de draagdoek... daarna, dikwijls in de draagmand vd buggy en buiten wandelen of door de tuin, dan kon A buiten spelen.
en ook ja, vlug even naar de bank met baby + peuter, pfff, en met wat geluk sliep I in de maxi cosi om daarna thuis nog een uurtje verder te dutten.
't is moeilijk hé. en ik vind het nu NOG moeilijker met grote baby en grote peuter. vooral dan de uitstapjes
I was al vrij snel een ritmische slaper : 1 dut in de ochtend, 1 dut in de namiddag. vanaf 6 maand keek ik wel naar het tijdstip om haar er in te leggen, maar tot zes maand liet ik haar pas slapen als ze zelf aangaf moe te zijn...
hopelijk vind je snel een goede methode, ook voor meis, want voor haar is het idd niet zo leuk...

[mies]

Thanks meiden!

Tja, ik begin ook meer en meer te denken dat ik al die regeltjes maar aan mijn laars moet lappen en gewoon doen wat op dat moment werkt. Nuja, bij Meis deed ik juist wel "zomaar iets" en die sliep ook niet (ik ben dan pas de verschillende methodes beginnen onderzoeken, maar dus ook geen avance bij haar...)

't Is wel erg hoe een tweede toch vaak moet onderdoen voor de eerste ook... allez ja je begrijpt wel wat ik bedoel.

De nachten zijn redelijk. Of beter gezegd: waren redelijk. Hij heeft 2 tot 3 nachtvoedingen, maar gisterenavond begon hij ook blokjes van 45 minuten te maken (de fameuze 45 minuten dus...). Ik werd echt zot, want gisteren was overdag al zo'n strijd. Ik dacht op dat moment echt dat ik vandaag met KV zou beginnen.
(hij heeft ook verborgen reflux, maar dat is ondertussen al veel beter met Zantac en Gaviscon maar je blijft je toch afvragen of het wel voldoende is...)

[nathalie v]

Wat de verborgen reflux betreft Mies, was de Gaviscon niet voldoende? Hoe wisten jullie dit al zo snel en sinds wanneer is de Zantac erbij gekomen? L is 4,5 maand en nu pas, ondanks de aangepaste melk, lijkt de (verborgen) reflux (geeft eigenlijk ook regelmatig terug op een dag) duidelijk. Hij slikt ook vaak de melk weg, vooral 's nachts. Op aanraden van Loeki vrijdag met Gaviscon begonnen.

Net dat wat je zegt voor de eerste, bij ons was het in het begin gewoon niet haalbaar voor mij om me veel met L bezig te houden, net omdat F veel meer aandacht opeiste. Gelukkig is L een gemakkelijk babytje, snel content. Maar de eerste twee maanden, ja, die waren enorm zwaar, ook door het vaak drinken aan de borst en de slechte nachten.

[Sterretje]

't klinkt heel bekend hoor mies. ik begin het nu ook weer te krijgen met vaste-voeding probleem
soms gewoon wat meer vertrouwen in je kindje, veel meer loslaten, ... hoe moeilijk ook.
wat ik wel denk is dat je al kan beginnen met consequent zijn bij die babietjes maar ze echt in een ritme 'dwingen' gaat volgens mij echt nog niet...

over dat onderdoen: ik vraag mij nog elke dag af of ik I evenveel geef als ik A indertijd gaf. het antwoord is hoogstwaarschijnlijk nee
A krijgt nu ook nog steeds haar welverdiende aandacht. I moet vaker alleen haar plan trekken. dat wordt dan gecompenseerd (op deze leeftijd) doordat grote zus wel met kleine zus speelt.
maar I praat bijvoorbeeld nog niet zoals A al kon op 12m, I leest niet graag boekjes (met A deed ik dat veel bewuster )
daarom ook dat I volgens mij harder en vaker huilt om aandacht.
maar schuldgevoel is eigenlijk weg. ik weet dat ik slechts doe wat ik kan (als bijna alleen-staande ouder in de opvoeding van de kids). beide kindjes krijgen overvloed aan liefde. dat compenseert al heel veel vind ik!

[mies]

Nathalie, ik stond op 3,5w alweer terug bij de KA omdat Jon al bijna een week de typische reflux-symptomen vertoonde: 1u15 - 1u30 na de voeding ineens schrikken, piepende ademhaling, overstrekken, en een gil van de pijn. En dat werd telkens meer en meer en meer. En ook heel onrustig beginnen drinken aan de borst. Ik ben dan 2 dagen voordat ik naar de KA ging met Gaviscon begonnen, en vanaf het moment dat dat binnen was kalmeerde hij op slag (legt een laagje op de slokdarm, werkt verzachtend). Zijn bedje en park stonden al geinclineerd van toen we thuiskwamen, en ik hield hem ook steeds minimum een halfuur rechtop na de voeding, maar dat was dus blijkbaar niet voldoende.
We moesten dan van de KA eerst 10 dagen met Gaviscon werken, en als het na die 10 dagen niet beter was (of beter en terug verslechterd) moesten we Zantac erbij geven. Dat was weer een beetje beter, maar hij kan de Gaviscon toch niet missen. Dus daarom dat ik het nog even aankijk (de 10 dagen van Zantac zijn al om) en mogelijk op de 8w-consultatie vraag of omeprazole niet nodig zou kunnen zijn (nog een stapje hoger).


Sterretje, ik denk ook niet dat je ze in een ritme kan dwingen, maar je kan hen wel bepaalde dingen gewoon maken. Zowel goed als slechte. Zoals bed = slapen.
Tja, loslaten hoort er ook bij natuurlijk, maar wat we ook doen, in bed steken of andere manieren: Jon heeft op dit moment niet zo'n goede invloed op de sfeer in huis.
Het verschil met Meis (die zich nu behoorlijk gedraagt) is dan op zo'n momenten natuurlijk wel groot, en op die momenten kan je je twee kinderen niet echt even graag zien ook ...

Anyway, draagdoek heeft hier daarnet niet geholpen, hij heeft een halfuur lang mij bijna doof zitten schreeuwen. Nog even en de buren bellen de politie... en nu hangt hij weer aan mijn borst.
Allez ja, ik heb een heel erg been-there-done-that-gevoel en ik vind het heel erg dat Meis nu ook mee het slachtoffer is. Dus in die zin moet zij nu ook onderdoen.