3de ivf/icsi mislukt. wat nu? stoppen of naar Jette?

[soezeke]

hallo allemaal,
heb juist vernomen dat onze 3de icsi poging mislukt is. zie het niet meer zitten,even mijn historie
nov 2008 bevallen van zoontje, spontane zwangerschap. waarschijnlijk bij keizersnede een infectie opgedaan, daardoor 2 x een buitenbaarmoederlijke zwschap gehad, 1 eileider weggenomen, tweede eileider gespaard maar zit volledig dicht. daarna ivf/icsi: 1e poging, 5 follikels met 4 eicellen, slechts 1 goede overgebleven, maar niet zwanger. 2de poging, 4 follikels, 2 eicellen teruggeplaatst, niet zwanger, derde poging: 6 follikels met 2 eicellen, niet zwanger. het aantal eicellen wordt dus steeds minder...
ik wordt binnenkort 38 en mijn eicelvoorraad is ook al minder dan normaal op mijn leeftijd.
ik ben nu in behandeling in Genk en dat valt op zich wel allemaal mee.
ik zou nog verder willen gaan maar mijn vriend heeft er echt genoeg van. we hadden ih begin gezegd dat we 3 pogingen gingen doen, daarmee...
hij zegt: geniet van wat je wel hebt, en natuurlijk ben ik dolgelukkig met mijn zoontje, maar het is door hem dat ik nog een kindje wil, omdat het zo fijn is om mama te zijn.
ik zou eigenlijk naar Jette willen gaan maar dat is 1.5 u rijden voor ons, ik durf daar zelf ook niet naar toe te rijden
en als ik zie wat het een geregel het altijd is voor mijn zoontje weg te brengen als ik puncite heb, dat zal nog moeilijker zijn als we zo ver moeten gaan...
lijkt allemaal een stom excuus maar het moet ook praktisch haalbaar blijven...
ik kan me gewoon niet voorstellen dat het hier stopt, ik heb zo graag nog een kindje maar ik wil ook niet dat mijn zoontje er de dupe van wordt,al mijn huilbuienen en korte lontjes, hem weer wegbrengen terwijl hij gewoon bij mij wilt zijn
wie staat nog voor de beslissing stoppen of doorgaan? hoe staat je man daar tegenover?
dank je wel, grtjs

[elpee]

Hey Soezeke

We hebben in 2008 ook 3 ICSI pogingen gedaan in Hasselt zonder resultaat. Daarna zijn we naar UZ Jette gegaan waar ik onmiddellijk ben zwanger geworden na een verse ICSI poging. In september 2009 is ons zoontje geboren.
In juni-juli van dit jaar zijn we weer gestart met een verse ICSI in UZ Jette. Tot nu toe zijn we nog niet opnieuw zwanger,zijn wel vollop bezig met cryo pogingen. Ik ben aan het wachten op het resultaat van de derde cryo poging. Ik heb het gevoel dat ze je ook bij de cryo pogingen zo goed mogelijk proberen op te volgen. Ik moet heel regelmatig echo's laten nemen om de dikte van het baarmoederslijmvlies te controleren en zo. Die echo's hoeven niet noodzakelijk door de gynaecoloog in Brussel te gebeuren, die kunnen ook genomen worden door je eigen gynaecoloog als hij of zij zich tenminste bezig houdt met IVF. Bloed kan ook nog steeds in Genk afgenomen worden en dan doorgefaxt worden. Enkel voor de pick up en de transfer moet je naar Brussel.
Zij zullen normaal bij een eerste afspraak ook navragen welke medicatie je in Genk genomen hebt en dan kijken of je op andere medicatie misschien beter reageert en meer eitjes ontwikkelt?
Ik ben heel blij dat ik indertijd die stap gezet heb en me niet heb laten afschrikken door de afstand. We hebben hier elke dag ons bewijs rondlopen.
Ik zou zeggen , als je man achter je staat, zet de stap gewoon. Anders ga je misschien ooit spijt krijgen.

Veel succes en tot binnekort

[Els76]

Je kunt altijd van centrum veranderen, maar naar Jette gaan is natuurlijk geen garantie op succes.
Ben daar al in behandeling sinds 2006 en heb gelukkig een zoontje van bijna 4 jaar.
Sindsdien al 10 terugplaatsingen van telkens 2 perfecte embryo's (3 verse ICSI's en 7x cryo-TP).
De laatste cryo-TP is uitgedraaid in een buitenbaarmoederlijke zwangerschap in november 2011, eileider kwijt.
Ik ga dit jaar nog de laatste ICSI doen, weet nog niet wanneer.
Ben ook al op alle extra's getest, ook experimenteel, wat er maar mogelijk is.
Het is moeilijk te aanvaarden, ik heb altijd veel en zeer goede embryo's, maar er is gewoon geen innesteling.

Ik zit nu in de fase dat ik me er probeer bij neer te leggen dan het bij 1 kindje blijft.
De huilbuien, panikeren, kort lontje, e.d. zijn sinds de buitenbaarmoederlijke zwangerschap voorbij.
Het is alsof het niet mag zijn, hoeveel tegenslag kan een mens hebben?
Ik voel een diep verdriet, maar hopen en dromen durf ik niet meer, waarschijnlijk om mezelf nog meer verdriet te besparen.

Je moet doen waar je jezelf goed bij voelt, ik had ook nooit gedacht dat ik zo ver zou gaan voor een tweede kindje. Mocht ik de financiën hebben, ik zou zelfs nog doorgaan na een 6de ICSI-poging.
Als ik de laatste ICSI gedaan heb, dan weet ik voor mezelf dat ik tot het uiterste gegaan ben, alles geprobeerd wat er te proberen valt, alles onderzocht en getest wat er te onderzoeken valt. Maar ik ben toch bang om in een heel diepe put te vallen, eens het doek definitief neervalt.

[soezeke]

Ja dat diepe verdriet is er bij mij ook. Ik ga morgen bellen voor afspraak
met mijn gynea voor de evaluatie en dan zien wat we te horen krijgen.
Van mijn vriend mag ik naar Jette als ze daar echt iets anders doen
war betreft behandeling maar weet niet of t zoveel gaat uitmaken.
Ik heb zelf al veel opgezocht v medicatie en dat ga ik aan dr vragen.
Langs 1 kant is t misschien beter om t bij 1 kind te houden. Ik ben niet
zo stressbestendig en de combinatie van een inwonende stiefdochter
Waar t niet zo mee klikt is dikwijls al heel moeilijk. Vriend is fel op zijn
vrijheid gestelt dus alles komt op mij..
Maar het is dat o zo sterke gevoel dat je nog n kind wilt hè en iedereen gaat er nu
vanuit dat ik stop omdat ze vinden dat ik mijn eigen gezondheid op t
spel zet (2 x gesprongen buitenbaarmoedelijke-2de keer kantje boord) deze keer bij punctie ook inwendige bloeding gehad) hoeveel geluk kan ik nog hebben, voor t zelfde geld had ik de bloeding 's nachts gehad en was ik er niet meer...
Zo moeilijk allemaal en niemand begrijpt t, als ze t zelf niet hebben meegemaakt
Zowiezo komt er nog maar 1 behandeling. Ik wordt 38 en vind dat echt n maximum
Ik moet altijd paar maanden bekomen v poging. Zal nu ten vroegste april-mei of zo worden dus als t dan zou lukken ben ik 39 als ik beval pfff
Ik leef nu volledig voor de IVF/icsi acupuntuur, idem qat, voeding, alles plannen rond de behandelingen en waarom? Al 1 jaar niet meer happy geleefd...
Grtjs

[soezeke]

Ik bedoel acupunctuur en osteopaat , dat heb je ervan als je snel met gsm antwoord.
Ik ben er echt nog niet uit of ik voor 1 behandeling naar Jette zal gaan, maar een gesprek kan nooit kwaad hè
@ Elpee wat hebben ze in Jette anders gedaan dan in Hasselt?
Merci
Grtjs

[sunshine]

Hier na 3 verse pogingen overgeschakeld van leuven naar jette en zwanger geworden van een drieling na TP van 2 cryos. Had de indruk dat de labo's van jette veel beter zijn en dat ze echt een schema zoeken dat bij je past. Bij mij waren ze er achter gekomen dat ik best een TP krijg in een volledig natuurlijke cyclus (kan enkel bij cryos dan) want de hormonen zijn niet goed voor de kwaliteit van mijn baarmoederslijmvlies. De laatste TP was dus met 2 cryos in natuurlijke cyclus, zonder enig hormoon, ook geen pregnyl of utrogestan. Ik werd zwanger en ben ik juli bevallen! Ik was ook met accupunctuur begonnen bij Johan Roose. Hij geeft heel goed voedingsadvies voor mensen met innestelingsproblemen. Zijn wachtzaal hangt vol geboortekaartjes!

Oh ja, ik liet ook alle echo's en bloednames hier in het plaatselijk ziekenhuis doen en ging enkel voor Pick-up en TP naar Jette. Het is ook daar dat ze voor het eerst mijn eicelreserve getest hebben (AMH hormoon). Mijn reserve was laag. Ik had ook maar 4 eicellen, werden alle 4 bevrucht. Bij verse TP niet zwanger en bij TP van 2 cryos zwanger van drieling.

Ik zou nergens anders meer gaan als in jette!

[soezeke]

Sunhine bij welke dokter ging jij?
Ik ben al meer dan n jaar naar johan gegaan maar ben daar eigenlijk mijn vertrouwen kwijt. Volgende week vrijdag terug naar mijn gynea, zien wat hij wilt doen met n eventuele nieuwe poging en dan bel ik naar Jette, denk dat ik dr tournaye vraag

[sunshine]

Wij zaten bij prof Devroey zelf. De TP is bij mij gebeurd door Dr Blockeel, een héél vriendelijke en meelevende man!

[soezeke]

Ah Devroey is op pensioen hè. Dr blockeel heb ik ook al veel
positief v gehoord dus kan ik misschien ook vragen, ik dacht
aan dr Tournaye omdat hij t hoofd is maar hij zou niet zoveel
tijd voor je maken

[elpee]

Hey Soezeke,

Bij mij hebben ze de medicatie aangepast toen ik van Hasselt naar Jette ben gegaan.
In hasselt kreeg ik altijd puregon en ik had altijd maar weinig embryos over,geen cryos.
In Jette zijn ze overgeschakeld naar Menopur en eerst suprefact om mijn cyclus stil te zetten. Na 3 dagen hebben ze toen 2 embryos teruggeplaatst,waarvan 1 zwangerschap is gekomen.
Ik ben heel blij dat ik door gezet heb en naar Brussel ben gegaan.
Ik ben nu zelf ook bezig voor een 2de , maar de moed zakt me wel in de schoenen als ik het verhaal van Els lees.
We hebben nu nog een cryo-poging in het verschiet en daarna nog 1 laatste verse poging en dan zal het voor ons ook afgelopen zijn.
Ik heb wel het gevoel dat ze je ook bij cryo - poging zo goed mogelijk opvolgen. Maar ik denk dat de geluksfactor ook een belangrijke rol speelt. Hadden we daar maar wat meer controle over...
Het is soms echt moeilijk om nog te genieten van wat je wel hebt: je eerste kindje. Je wordt zo gefocust op die nieuwe zwangerschap die maar niet wil komen.
Wij zijn in behandeling bij Dr Verpoest. Hij heeft indertijd de transfer van ons zoontje gedaan en daarom heb ik voor hem gekozen. Maar uiteindelijk maakt dat niet zoveel uit , want de transfer gebeurt toch door degene die van dienst is.
Ik hoop dat je een beslissig kan nemen. Je kan ook eens op eerste gesprek gaan en dan kan je nog een beslissing nemen.

groetjes

[Noa]

Dag dames,

Ik wil hier ook eventjes op reageren. Ik ben in november 2008 bevallen van een dochter, die er gekomen is na een 1ste icsi in Brugge. Toen ze 10 maanden was zijn we gestart voor een brusje. Nog 2 verse pogingen en 2 cryo pogingen in Brugge gedaan, zonder resultaat. Toen overgestapt naar Jette, Dr. Blockeel. Eerste gesprek verzekerde hij dat het piece of cake ging zijn, ik had altijd goeie stimulaties, goeie embryo's, kind uit eerste icsi, blabla. Hysteroscopie gehad om verklevingen ed. uit te sluiten, maar was perfect in orde. Eerste verse poging in Jette (Icsi 4) moest worden gestaakt, want er groeide maar 1 eicel. Gelukkig geen poging kwijt. Icsi 4bis was weer heel pover, 3 eicellen, 2 embryo's, nog eentje over op dag 5, niet zwanger. Toen werd mijn AMH gecheckt omdat ik zo zwak reageerde op de stimulaties, en rarara, veel te laag voor mijn leeftijd, dus lage eicelreserve. Icsi 5 werd een 3for1, 3x icsi in natuurlijke cyclus (zonder stimulatie, gewoon pu van eigen eicel) voor de prijs van 1 poging. Wonder boven wonder werd 3x een eicel gevonden, 3x bevrucht, 3x een perfect 10-cellig embryo op dag 3 teruggeplaatst, helaas nooit zwanger. Ondertussen waren we al bijna 2 jaar bezig voor dat brusje, en stond de laatste icsi voor de deur. De moed zakte me in de schoenen, want ik herken heel goed jullie gevoel van 'niet compleet zijn' ondanks dat ene, perfecte, wonderbaarlijke kindje. Amper genieten van wat je hebt door de focus op de behandelingen, de focus op wat nog niet is. Chagrijnig zijn omdat het in de omgeving precies overal vanzelf gaat, ruzie met de partner, want hij wou er de brui aangeven, kon een zoveelste teleurstelling niet aan. We gingen een lange pauze inlassen, te meer omdat ik die laatste poging nog wat achter de hand wilde houden, want zelf financieren wou mijn ventje absoluut niet. Mijn arts stelde toen gelukkig zelf nog voor al het mogelijke te onderzoeken (genetische testen, bloedstolling, auto-immuniteit...), maar benadrukte wel nog dat de kans dat er iets zou gevonden worden, haast nihil was. 2 maanden later belde hij mij persoonlijk op: ik had een auto-immuunziekte, het antifosfolipidensyndroom waardoor mijn bloed veel te dik is. Innesteling is haast onmogelijk, of een ontstane zwangerschap heeft erg veel kans om te eindigen in een mk, vroeg- of doodgeboorte. Ik moest elke dag een pilletje asaflow nemen (gestart in april), en in juni bleven mijn regels uit. Een zw-schapstest wilde ik helemaal niet doen, ik dacht dat mijn menopauze was aangebroken, en het kostenplaastje van de testen die hier in de vuilbak zijn beland met wit testvenster, wil ik niet eens berekenen. Tientallen keren testte ik de afgelopen jaren negatief, om dan een halfuur later ongesteld te worden. Pas toen ik huilend over de grond kroop van de pijn, ben ik naar de dokter gestapt en bleek ik een mk te hebben gehad bij 6w! We gingen uit van puur toeval, maar het kriebelde nu wel erg om die laatste icsi toch nog te doen na ons verlof. Oogst was mager, 3 eicellen. Inwendige bloeding gehad bij punctie, kreupel gelopen van de pijn. Ik wist toen zeker dat het hierbij ging blijven, ik wou mijn grote wens niet langer boven het geluk van mijn dochter en mijn gezin stellen. Toch kregen we een transfer op dag 3, van een matig 6-cellig, en een mooi 8-cellig embryo. Asaflow moest ik doornemen, ook elke dag een spuitje clexane in de buik om het bloed te verdunnen. En 7 dagen na de transfer stond ik hier met de eerste, knalpositieve clearblue sinds jaren! Ondertussen 22w zwanger van een zoontje. Het was een woelig begin, vol bloedingen, maar ondertussen gaat het veel beter. De grote, zware bagage van frustratie, onmacht, wanhoop van de afgelopen jaren ben ik helemaal nog niet kwijt, maar ik ben wel doodblij dat we icsi 6 nog hebben gedaan, en vooral in Jette. Ze gaan net nog dat tikkeltje verder volgens mij, en vooral het labo is super. Met mijn weinige eitjes zou ik elders erg vaak zonder transfer zijn geëindigd, en ook het onderzoek naar de auto-immuniteitsaandoeningen kan niet in elk labo worden verricht.

Ik hoop dat jullie ook ooit dat goede nieuws nog krijgen, ik zou zeker doorgaan tot alle pogingen op zijn. En niet aarzelen om zelf dingen te vragen! Afstand Bxl was voor ons ook best ver, maar we maakten er altijd het beste van, bv. avondje op hotel voor de pu (nog eens lekker gaan eten enzo).

Heel veel geluk!

[soezeke]

hoi, ik ga nu in ieder geval ook extra bloedtesten vragen als ik volgende week vrijdag naar mijn gynea ga. als ik bij hem ben geweest ga ik bellen voor een 2de opinie in Jette. het duurt daar toch allemaal wat langer blijkbaar en dan heb ik misschien de uitslag van die testen als ik naar daar moet.ik hoop dat ik tegen begin maart naar daar ben kunnen gaan en dan zou ik graag in april of mei terug n poging doen, dan ben ik ondertussen goed kunnen bekomen, want dat is ook serieus nodig. ik kan en wil het nog niet opgeven, icsi in natuurlijke cyclus zie ik eigenlijk niet zo zitten owv de zeer geringe slaagkans die er blijkbaar is (als je op internet opzoekt), die stimulatie vind ik allemaal niet zo erg, zoveel last heb ik er niet van, ik zie vooral op tegen de punctie en om dan voor 1 eicel punctie te laten doen vind ik eigenlijk te gek, eerst maar eens zien wat ze volgende week zeggen, hopelijk wordt ik iets wijzer

grtjs

[stefanieke]

hallo

daarnet mogen bellen voor de uitslag na cyro 1, negatief. Ergens voelde ik het wel dat het negatief zou zijn. Had al hoofdpijn gehad, wat buikpijn, de tekenen bij mij van MS.

We hebben geen embryotjes meer ingevroren dus moeten starten voor ISCI 2. De vorige ISCI was een hel meer dan een maand moeten spuiten omdat ik maar niet reageerde op de hormonen. Ik stond te wenen op het einde als mijn man mijn spuiten moest zetten.

Soms denk ik echt dat ik nooit mama ga worden en dat doet zo'n pijn. Ik heb altijd gezegd dat ik maar 2 ISCI pogingen wou doen (met eventueel cyro's erbij als die er zijn). Dit wil zeggen mijn laatste poging.

Mijn man heeft chemo gehad dit jaar waardoor hij 'tijdelijk' onvruchtbaar is, maar of dat blijvend is kunnen ze niet zeggen. Het duurt 3 jaar alvorens de kwaliteit op 70% is. Dan maar 2 jaar wachten alvorens opnieuw te proberen of blijven verder doen en telkens de teleurstelling verwerken terwijl heel mijn omgeving kweekt gelijk de konijnen.

pffff lastige dag...

[soezeke]

dag dames,
de kogel is door de kerk, ma 13 februari heb ik n afspraak met dr devos. Ben benieuwd, ben wel blij dat het al zo snel is, had langer verwacht.
Ik ben vrijdag bij mijn gynea in genk geweest, hij vond het niet nodig om immuniteitstesten te doen, daar ga ik in Jette zeker naar vragen, want IK vind dat wel nodig, al is het maar voor mijn eigen gemoedsrust.
Wat houdt het 2de opiniegesprek eigenlijk in? duurt dat lang? waarom moet mijn vriend erbij zijn? (hadden ze uitdrukkelijk vermeld) Hij heeft toegestemd om naar Jette te gaan maar hij doet het echt alleen voor mij, voor hem is het genoeg geweest. Hij gaat zowiezo chauffeur spelen maar ziet het niet zitten om bij de dokter mee naar binnen te gaan, ik vind dat heel spijtig maar ben allang blij dat ik nog verder mag proberen. Moet je daar lang wachten of zijn ze daar stipt? wij hebben om 11.45 u een afspraak dus ben benieuwd, hoop ook niet dat we de uitleg maar n kwartier duurt.Wat is het verdere verloop? doen ze dan ook al extra testen, moet je nog afspraak maken voor de counseling?of kunnen ze al n datum zeggen wanneer je kan beginnen?
dank je wel voor n antwoord
grtjs

[mit777]

Bedankt Noa!
t Is een heel verhaal, maar t geeft moed!
Bedankt!