Dag iedereen,
Ik zit in mijn vervroegde menopauze en zal geen kinderen van mezelf kunnen krijgen. IK heb heel lang nagedacht over eiceldonatie, maar ik zie dit niet zitten. Gevoelsmatig klopt dit niet voor mij.
We hebben het al wel eens over adoptie, maar ik vind dit heel moeilijk. Soms dan denk ik waarom niet en op andere momenten schiet de angst me rond de oren. Ga je dat kindje wel graag zien? Voel je je echt mama en papa. En ik heb het ook moeilijk met het geld, ik heb al inmense bedragen gehoord. Ik begrijp dat niet, de gewone werkende mens kan toch geen grote bedragen neertellen, allé wij in ieder geval niet. En hoe zit dat met de ziekenkas, mensen die bevallen, mensen die met behandelingen bezig krijgen tot een bepaald aantal keren terugbetaald. Maar hoe zit dat met adoptie, zijn daar regelingen rond? Ik zit met veel vragen en onzekerheden!
vragen en onzekerheden
-
Famvhb
- Berichten: 47
- Lid geworden op: 6 september 2008, 11:40
Re: vragen en onzekerheden
Molly, adoptie is inderdaad geen goedkope zaak. En spijtig genoeg is er geen tussenkomst in de kosten. Je krijgt wel een geboortepremie (iets meer dan 1000 euro geloof ik).
Geen idee of je van het ziekenfonds ook nog een soort van geboortegeschenk krijgt of zo. Want ja, niet iedereen adopteert een babytje.
Nu is het wel zo dat je die adoptiebedragen niet in 1 keer moet betalen, het wordt gespreid in de tijd. En wij mogen nog van geluk spreken in Belgie, want bv. de aanmelding, het volgen van de cursus en je verzoek neerleggen bij de griffie kost in totaal niet eens €80, terwijl je in Nederland al veel meer geld kwijt bent tegen die tijd.
Als je denkt aan adoptie, zet dan nu al elke maand een bedrag opzij. Bijvoorbeeld dat bedrag wat je denkt dat een kindje kost per maand. En da's best veel hoor! Maar op die manier heb je tussen nu en bv. 3 jaar (geschatte wachttijd, kan iets langer of iets korter zijn) toch al een heel bedrag tezamen! Vraag bij feestdagen aan je ouders, broers of zussen geen geschenkjes meer, maar een bijdrage voor de adoptie.
Of je evenveel van dat kindje kan houden? Da's een vraag die enkel jij kan beantwoorden.
Heb je je die vraag ook gesteld bij de eiceldonatie? Want tenslotte zit daar ook een stukje in wat niet van jou is.
Ik heb me die vraag ook wel gesteld hoor, omdat wij al een bio zoon hebben. De vraag was eigenlijk niet of we wel van dat kindje zouden kunnen houden, maar wel of we evenveel van hem/haar zouden kunnen houden dan van ons andere kind. Maar uiteindelijk maak ik me daar geen zorgen over, wij zijn er zeker van dat we dat kunnen en daar geen onderscheid in maken.
Belangrijk is dat je voor jezelf alles wat op een rijtje zet vooraleer je aan het Maatschappelijk Onderzoek begint. Want die procedure is niet zo makkelijk. Men keert heel je leven ondersteboven, gaat heel erg ver in zeer persoonlijke kwesties. Als je dan niet stevig in je schoenen staat, dan krijg je een negatief advies.
Dus: misschien eerst nog wat meer lezen over adoptie, nog wat verder nadenken en de dingen laten bezinken, eventueel ook eens een afspraak maken met een ander gezin dat al een adoptiekindje heeft. VAG, adoptievlaanderen.be heeft zo bijvoorbeeld contactgezinnen waar je eens mee kan gaan praten.
Veel succes met het nemen van een beslissing!
Geen idee of je van het ziekenfonds ook nog een soort van geboortegeschenk krijgt of zo. Want ja, niet iedereen adopteert een babytje.
Nu is het wel zo dat je die adoptiebedragen niet in 1 keer moet betalen, het wordt gespreid in de tijd. En wij mogen nog van geluk spreken in Belgie, want bv. de aanmelding, het volgen van de cursus en je verzoek neerleggen bij de griffie kost in totaal niet eens €80, terwijl je in Nederland al veel meer geld kwijt bent tegen die tijd.
Als je denkt aan adoptie, zet dan nu al elke maand een bedrag opzij. Bijvoorbeeld dat bedrag wat je denkt dat een kindje kost per maand. En da's best veel hoor! Maar op die manier heb je tussen nu en bv. 3 jaar (geschatte wachttijd, kan iets langer of iets korter zijn) toch al een heel bedrag tezamen! Vraag bij feestdagen aan je ouders, broers of zussen geen geschenkjes meer, maar een bijdrage voor de adoptie.
Of je evenveel van dat kindje kan houden? Da's een vraag die enkel jij kan beantwoorden.
Heb je je die vraag ook gesteld bij de eiceldonatie? Want tenslotte zit daar ook een stukje in wat niet van jou is.
Ik heb me die vraag ook wel gesteld hoor, omdat wij al een bio zoon hebben. De vraag was eigenlijk niet of we wel van dat kindje zouden kunnen houden, maar wel of we evenveel van hem/haar zouden kunnen houden dan van ons andere kind. Maar uiteindelijk maak ik me daar geen zorgen over, wij zijn er zeker van dat we dat kunnen en daar geen onderscheid in maken.
Belangrijk is dat je voor jezelf alles wat op een rijtje zet vooraleer je aan het Maatschappelijk Onderzoek begint. Want die procedure is niet zo makkelijk. Men keert heel je leven ondersteboven, gaat heel erg ver in zeer persoonlijke kwesties. Als je dan niet stevig in je schoenen staat, dan krijg je een negatief advies.
Dus: misschien eerst nog wat meer lezen over adoptie, nog wat verder nadenken en de dingen laten bezinken, eventueel ook eens een afspraak maken met een ander gezin dat al een adoptiekindje heeft. VAG, adoptievlaanderen.be heeft zo bijvoorbeeld contactgezinnen waar je eens mee kan gaan praten.
Veel succes met het nemen van een beslissing!
-
molly
- Berichten: 17
- Lid geworden op: 1 juli 2008, 9:15
Ik ga mij inderdaad eerst nog wat verder verdiepen in adoptie. Ik vind het gewoon niet allemaal simpel. Ik heb zo van die vrienden die zeggen dat ik niet zo veel moet nadenken en er gewoon aan moet beginnen want dat het voor mensen die zwanger zijn ook allemaal vraagtekens zijn. Daar ben ik het niet helemaal mee eens. Ik voel mij nu heel slecht en dan denk ik dat het geen goede zaak is om met de adoptieprocedure te beginnen. Ik vind het ook nog steeds moeilijk om te verwerken dat wij geen kinderen op de natuurlijke manier kunnen krijgen. Ik heb zo het gevoel dat ik daar niet doorgeraak, heel vervelend!
Ik heb zelf nooit eiceldonatie gewillen. Ik heb er even aan getwijfeld maar dat voelde bij mij niet goed.
Ik heb zelf nooit eiceldonatie gewillen. Ik heb er even aan getwijfeld maar dat voelde bij mij niet goed.
-
karenbel
- Berichten: 20
- Lid geworden op: 7 februari 2009, 11:24
Dag Molly,
Ik kan je maar één advies geven: neem je tijd en laat je niet pushen door anderen. Uit ervaring weet ik dat het opgeven van die biologische kinderwens niet evident is maar ik denk wel dat je hier echt mee klaar moet zijn voor je aan het maatschappelijk onderzoek begint.
Misschien kan je de voorbereidingscursus al volgen, die zal ook meer duidelijkheid brengen en verplicht je tot niets. Kies je dan niet voor adoptie dan is er niets verloren, indien wel dan ben je al een stapje dichter.
Veel succes ermee!
Groetjes,
Karen
Ik kan je maar één advies geven: neem je tijd en laat je niet pushen door anderen. Uit ervaring weet ik dat het opgeven van die biologische kinderwens niet evident is maar ik denk wel dat je hier echt mee klaar moet zijn voor je aan het maatschappelijk onderzoek begint.
Misschien kan je de voorbereidingscursus al volgen, die zal ook meer duidelijkheid brengen en verplicht je tot niets. Kies je dan niet voor adoptie dan is er niets verloren, indien wel dan ben je al een stapje dichter.
Veel succes ermee!
Groetjes,
Karen
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 gasten