nieuwe poging najaar 2011
-
nathva
- Berichten: 2
- Lid geworden op: 3 november 2011, 12:03
Hallo iedereen,
ik heb met veel verschillende emoties jullie verhalen gelezen. We hebben net onze eerste ICSI-poging achter de rug (KI, IVF was bij ons allemaal geen optie) en morgen moet ik voor bloedname. de 2 weken wachten duurt lang, in alles wat ik doe of eet houd ik er al rekening mee dat het misschien wel een prijs zou kunnen zijn, maar langs de andere kant, wil ik toch ook niet te veel hopen...
Ze hebben wel 1 topembryo teruggeplaatst en van de overige (minder goede) hebben we nog geen bericht of ze konden ingevroren worden.
heb sinds deze morgen wel een beetje bruinig verlies, dat doet de moed in de schoenen zakken, maar de hoop wil ik toch nog niet helemaal verliezen. Afwachten maar zeker en hopelijk hebben we morgen vlug resultaat...
Aan alle dames die al verschillende pogingen achter de rug hebben: succes en knap dat jullie de moed erin houden! Ik kan me inbeelden dat dat niet gemakkelijk is, zeker met al die hormonen die uw gevoelsleven al in de war sturen. Van decapeptyl en gonal-f had ik niet zo veel last, maar van utrogestan wel, merk ik.
ik heb met veel verschillende emoties jullie verhalen gelezen. We hebben net onze eerste ICSI-poging achter de rug (KI, IVF was bij ons allemaal geen optie) en morgen moet ik voor bloedname. de 2 weken wachten duurt lang, in alles wat ik doe of eet houd ik er al rekening mee dat het misschien wel een prijs zou kunnen zijn, maar langs de andere kant, wil ik toch ook niet te veel hopen...
Ze hebben wel 1 topembryo teruggeplaatst en van de overige (minder goede) hebben we nog geen bericht of ze konden ingevroren worden.
heb sinds deze morgen wel een beetje bruinig verlies, dat doet de moed in de schoenen zakken, maar de hoop wil ik toch nog niet helemaal verliezen. Afwachten maar zeker en hopelijk hebben we morgen vlug resultaat...
Aan alle dames die al verschillende pogingen achter de rug hebben: succes en knap dat jullie de moed erin houden! Ik kan me inbeelden dat dat niet gemakkelijk is, zeker met al die hormonen die uw gevoelsleven al in de war sturen. Van decapeptyl en gonal-f had ik niet zo veel last, maar van utrogestan wel, merk ik.
-
giete
- Berichten: 129
- Lid geworden op: 1 december 2009, 18:51
-
Ilsje
- Berichten: 17
- Lid geworden op: 2 september 2011, 17:20
Giete, veel sterkte. En veel virtuele knuffels voor jou. Het ergste is, dat je er niks aan kunt veranderen. En dat er ook niks bestaat om de innesteling te bevorderen. Hopelijk kun je snel de moed vinden om verder te gaan.
Nathva, veel succes vandaag. Hopelijk een positieve test.
Muiss, veel succes met de wachtweken.
En Nikita, geniet van het ´gewone´ leven. Hopelijk moet je over 2 maanden de coupkes laten staan
Ik mag 12 november voor de eerste echo, en dan hopelijk ontdooien onze schatjes goed en hebben we in de over 2 weken een tp.
Liefs ilsje
Nathva, veel succes vandaag. Hopelijk een positieve test.
Muiss, veel succes met de wachtweken.
En Nikita, geniet van het ´gewone´ leven. Hopelijk moet je over 2 maanden de coupkes laten staan
Ik mag 12 november voor de eerste echo, en dan hopelijk ontdooien onze schatjes goed en hebben we in de over 2 weken een tp.
Liefs ilsje
-
Merel2
- Berichten: 30
- Lid geworden op: 13 september 2011, 20:39
Ilsje en Giete,
Zo jammer! Verschrikkelijk om steeds te moeten horen dat het negatief is. Veel sterkte om door te gaan.
Het is inderdaad altijd zo frustrerend dat je er gewoon niets aan kan doen. Om zot te worden.
Ilsje, heb maar moed. 12 nov. zal er snel zijn.
Heb gisteren een berichtje gekregen van mijn vriend met de vraag of ik zondagvoormiddag thuis ben. Ik ben enorm zenuwachtig. Ben zo ongelooflijk benieuwd wat hij zal zeggen. Ik hoop dat hij beslist heeft om het te doen. Hij heeft er drie weken over nagedacht. Zou zooo blij zijn. Nog even afwachten.
Gr
Zo jammer! Verschrikkelijk om steeds te moeten horen dat het negatief is. Veel sterkte om door te gaan.
Het is inderdaad altijd zo frustrerend dat je er gewoon niets aan kan doen. Om zot te worden.
Ilsje, heb maar moed. 12 nov. zal er snel zijn.
Heb gisteren een berichtje gekregen van mijn vriend met de vraag of ik zondagvoormiddag thuis ben. Ik ben enorm zenuwachtig. Ben zo ongelooflijk benieuwd wat hij zal zeggen. Ik hoop dat hij beslist heeft om het te doen. Hij heeft er drie weken over nagedacht. Zou zooo blij zijn. Nog even afwachten.
Gr
-
Merel2
- Berichten: 30
- Lid geworden op: 13 september 2011, 20:39
Ilsje en Giete,
Zo jammer! Verschrikkelijk om steeds te moeten horen dat het negatief is. Veel sterkte om door te gaan.
Het is inderdaad altijd zo frustrerend dat je er gewoon niets aan kan doen. Om zot te worden.
Ilsje, heb maar moed. 12 nov. zal er snel zijn.
Heb gisteren een berichtje gekregen van mijn vriend met de vraag of ik zondagvoormiddag thuis ben. Ik ben enorm zenuwachtig. Ben zo ongelooflijk benieuwd wat hij zal zeggen. Ik hoop dat hij beslist heeft om het te doen. Hij heeft er drie weken over nagedacht. Zou zooo blij zijn. Nog even afwachten.
Gr
Zo jammer! Verschrikkelijk om steeds te moeten horen dat het negatief is. Veel sterkte om door te gaan.
Het is inderdaad altijd zo frustrerend dat je er gewoon niets aan kan doen. Om zot te worden.
Ilsje, heb maar moed. 12 nov. zal er snel zijn.
Heb gisteren een berichtje gekregen van mijn vriend met de vraag of ik zondagvoormiddag thuis ben. Ik ben enorm zenuwachtig. Ben zo ongelooflijk benieuwd wat hij zal zeggen. Ik hoop dat hij beslist heeft om het te doen. Hij heeft er drie weken over nagedacht. Zou zooo blij zijn. Nog even afwachten.
Gr
-
muiss
- Berichten: 23
- Lid geworden op: 6 oktober 2011, 20:42
-
muiss
- Berichten: 23
- Lid geworden op: 6 oktober 2011, 20:42
Het is definitief mis. Hopelijk krijg ik deze week antwoorden op mijn vragen van de dokter. Dan wil ik nog een behandeling proberen in december, met tese. Maar als die niet slaagt dan is het eindig..... had ik nooit gedacht, dat ik dit zou typen...
Ik mag, kan en wil er geen hoop meer op hebben, uit zelfbescherming.
Merel, hopelijk is het goed gegaan vanmorgen.
Merel, hopelijk is het goed gegaan vanmorgen.
-
Merel2
- Berichten: 30
- Lid geworden op: 13 september 2011, 20:39
Muiss,
Ik vind het zo verschrikkelijk voor je! Aub, geef de moed en de hoop niet op. De dokter zal je misschien nog meer uitleg kunnen geven. En kunnen ze nog iets meer doen. Het zal wel lukken, moet je in geloven!
Uiteindelijk is die vriend niet geweest. Ik zal het echt moeten loslaten, ik word er ziek van. Ben er al een maand mee bezig. Ga er niet meer vanuit dat hij zal doneren. Zal verder doen met wat ik bezig ben, en het tweede kindje zal niet weten wie zijn papa is. Moet het echt aanvaarden.
Ik vind het zo verschrikkelijk voor je! Aub, geef de moed en de hoop niet op. De dokter zal je misschien nog meer uitleg kunnen geven. En kunnen ze nog iets meer doen. Het zal wel lukken, moet je in geloven!
Uiteindelijk is die vriend niet geweest. Ik zal het echt moeten loslaten, ik word er ziek van. Ben er al een maand mee bezig. Ga er niet meer vanuit dat hij zal doneren. Zal verder doen met wat ik bezig ben, en het tweede kindje zal niet weten wie zijn papa is. Moet het echt aanvaarden.
-
sam
- Berichten: 20
- Lid geworden op: 28 juli 2007, 22:17
hoi dames,
eerst en vooral a big hugg voor al de negatieve zwangerschapstesten!! hier bezig met suprefact en menopur, wat is het fijn om te snuiven en te spuiten! morgen weer echo en bloedafname, heb ook al een accupuntuursessie achter de rug. benieuwd of dit zal helpen, icsi 6 is zo beanstigend maar ook ohzo hoopvol.
nooit opgeven...
eerst en vooral a big hugg voor al de negatieve zwangerschapstesten!! hier bezig met suprefact en menopur, wat is het fijn om te snuiven en te spuiten! morgen weer echo en bloedafname, heb ook al een accupuntuursessie achter de rug. benieuwd of dit zal helpen, icsi 6 is zo beanstigend maar ook ohzo hoopvol.
nooit opgeven...
-
Merel2
- Berichten: 30
- Lid geworden op: 13 september 2011, 20:39
Sam,
Veel succes!
Mijn vriend is net de deur uit. Hij zal het niet doen. Ik vind het zo verschrikkelijk. Voelde dat hij het ook lastig had. Maar ik zit er toch weer mee. Denk dat ik gewoon verder zal doen, en het tweede kindje zal dan niet weten wie de papa is. Ik kan nog 100 keer de vraag stellen waarom, maar helpt toch niet.
Veel succes!
Mijn vriend is net de deur uit. Hij zal het niet doen. Ik vind het zo verschrikkelijk. Voelde dat hij het ook lastig had. Maar ik zit er toch weer mee. Denk dat ik gewoon verder zal doen, en het tweede kindje zal dan niet weten wie de papa is. Ik kan nog 100 keer de vraag stellen waarom, maar helpt toch niet.
-
sam
- Berichten: 20
- Lid geworden op: 28 juli 2007, 22:17
Merel,
misschien dat hij voelt dat hij in de toekomst moeilijk normaal zal kunnen doen tegenover zijn eigen kind... ik snap best dat je het moeilijk hebt, maar misschien dat dit beter is voor de toekomst van u en uw kind....
veel moed aan iedereen.
hier vrijdag terug echo en bloedafname, wat leuk...
misschien dat hij voelt dat hij in de toekomst moeilijk normaal zal kunnen doen tegenover zijn eigen kind... ik snap best dat je het moeilijk hebt, maar misschien dat dit beter is voor de toekomst van u en uw kind....
veel moed aan iedereen.
hier vrijdag terug echo en bloedafname, wat leuk...
-
muiss
- Berichten: 23
- Lid geworden op: 6 oktober 2011, 20:42
Hoi allemaal, bedankt voor jullie berichtjes.
Inderdaad Sam, we gaan voor jouw positieve uitslag! Dat zal ons goed doen!
En Merel, ik hoop dat jullie vriendschap nu niet over is. Wie weet ontmoet je binnenkort iemand die het wel aandurft. Gun jezelf een paar weken om het te laten bezinken en neem dan pas beslissingen voor de toekomst. Sterkte!
Inderdaad Sam, we gaan voor jouw positieve uitslag! Dat zal ons goed doen!
En Merel, ik hoop dat jullie vriendschap nu niet over is. Wie weet ontmoet je binnenkort iemand die het wel aandurft. Gun jezelf een paar weken om het te laten bezinken en neem dan pas beslissingen voor de toekomst. Sterkte!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten