Bevallen in lente 2012

[liezeke]

Da's lief, Cinne!

Hopelijk niet te veel scary movies op verjaardagen vn je kindjes;)

Liesje

[Kimzie]

Liezeke, 'k ben ontzettend blij voor jou! En ik vind het ook erg moedig om hier zelf een topicje te starten, wetende hoe onzeker en bang je nog bent! Ik duim met al mijn duimen en tenen en ook met die van onze L!

[E+P]

Blijkbaar zitten de meesten hier ipv op "mei 2012", vandaar deze herpost.


Hey iedereen,

ik heb even getwijfeld om te antwoorden. Langs de ene kant hoor ik 100% bij jullie topic, langs de andere kant misschien ook niet.

Laat me even uitleggen:

Als ex-PGD (mijn man heeft 50% de erfelijke ziekte neurofibromatose over te dragen) hebben we voor ons 2de kindje de stap gezet naar KID met donormateriaal. Tijdens de wachttijd van deze nieuwe pogingen heb ik de pil achterwege gelaten om mijn eigen cyclus/lichaam terug zijn eigen weg te laten gaan na die vele pogingen en 1 zwangerschap.

Vandaag kan ik echter zeggen dat ik 6 weken zwanger ben, spontaan. Ik ben dus ongeveer uitgerekend voor 21 mei 2012.

Hoewel we maandag bij de gyne zijn geweest, besef ik het nog niet goed. En eerlijk gezegd wil ik het ook nog niet 100% beseffen. We bezien dit nog even zoals een PGD-poging met al z'n risico's en onzekerheden die erbij horen. We doen dit echt bewust. Ten eerste zijn we bij de vorige zwangerschap ook 1 kindje van een tweeling kwijt geraakt op 9 weken en ten tweede weten we ook nog niet of dit kindje gezond is.
Wij gaan op 11/10 naar Jette bij medische genetica om alles te regelen voor een vlokkentest.

Het toppunt van timing de dag erna, dinsdag. Net nu ik zwanger ben, kregen we een brief dat we konden starten met KID! Nu ja, da's niet echt te laat. Loopt deze zwangerschap falikant af, dan hebben we direct een alternatief. We shall see and overcome!

Groetjes van Eva

[E+P]

Ik heb wel een vraagje aan de anderen:

Bij de 1ste zwangerschap leefde iedereen mee met de PGD en wist mijn directe omgeving (directe familie en collega's) bijna onmiddelijk dat ik zwanger was.

Nu hou ik het heel stil. Ik had graag gewacht met vertellen tot na de 12 weken, dus tot na de vlokkentest.
Ik ben echter vrij frêle en ondanks het feit dat ik nog geen kilo ben aangekomen (kan ook niet na 6 weken), verandert mijn lichaam wel al. In een jeansbroek kan ik al niet meer en de meeste aansluitende t-shirts verraden me ook al. Hoe steken jullie de beginnende zwangerschap nog even weg?

[liezeke]

Eva, ben ondertussen al vijf kilo bij , maar ik reken daarbij de liesbreukrepositie/laparo-recup (kon niet meer de sporty spice uithangen) én de stimu-kilo's...
meeste mensen (dichtbij) wisten het meteen (ook makkelijk om niet te moeten zitten 'verbergen' dat je geen rood vlees meer eet, geen alcohol drinkt, misselijk rondloopt, doodmoe bent etc.)
hopelijk wordt het snel heel slecht weer (voor jou) dan kan je dikke truien dragen en alles draperen:)

liesje

[Tish81]

Hey,

Hier nog een IUI veterane Ondertussen is mijn meisje al bijna 5 maandjes!

Liezeke: Proficiat met je zwangerschap, ben heel blij voor je!! Ook al is het met een bang hartje afwachten tot de volgende echo's, het goeie begin is toch al gemaakt. Ik duim voor een supergoeie afloop!

Rainbowke: Ik tel, leef en hoop met je mee tot 7 oktober!!!

Aan alle anderen, jullie ken ik niet maar natuurlijk ook proficiat!

Inderdaad jammer dat je zo moeilijk kan genieten in het begin. Dat heen en weergeslinger tussen emoties, ik werd er gek van. Van euforie naar gelatenheid naar angst en terug. Maar gaandeweg beterde dat wel en kwam het vertrouwen er dat het goed zou komen. Gelukkig maar!

Liefs, Tish81 x x x

[Polly80]

ooh, er is ook een lente-topicje! klinkt mooi en ik hoop van harte dat we in 2012 allemaal mooie lieve schattige lente-kindjes in onze armen dragen!

ik meld me ook voorzichtig en aarzelend aan:

Ellentje, 30j, 4IUI's, 2ICSI, VDB 25/4, echo 12/10
rainbow,32j,7IUI's, 9 maand rust,VBD 20/05, echo 7/10
polly80, 31j, 4IUI's, 2ICSI, VDB 13/05, echo 11/10

Tish! zo fijn je te horen, wauw, jouw dochtertje al 5 maanden! straks breekt de zalige leeftijd aan van kruipen, spelen, lachen, brabbelen,.. geniet!

[Ellentje29]

Hallo dames

Morgen zal ik 11 weken zwanger zijn en ik heb de indruk dat de misselijkheid erger wordt ipv beter.

Over het algemeen ben ik de hele dag misselijk, maar overdag kan ik het nog een beetje 'onderdrukken'door regelmatig iets te eten.

Maar als het dan tijd is voor het (warme) avondeten, ben ik dikwijls zo misselijk dat ik mij serieus moet forceren om maar een klein beetje binnen te krijgen. Overgeven doe ik niet, maar soms is het heel dichtbij.

Ik ben een beetje bang dat ik zo niet voldoende voedingsstoffen binnenkrijg. Plus dat het ambetant is, want als ik 's avonds zo misselijk ben, heb ik ook geen fut voor het huishouden en blijft alles liggen.

Hebben jullie misschien tips?

een wanhopig en misselijk Ellentje

[nathalie v]

Ellentje,

Ik was steeds misselijk tot +/- 15 weken, dag en nacht. Ik probeerde altijd kleine beetjes te eten, gans de dag door. En als ik geen zin had in warm avondeten, dan liet ik het zo. Ik gaf er wel aan toe, had ik zin in iets, dan at ik dat, mijn voorkeur ging uit naar chocolademelk en tomatensoep. Probeer lichte maaltijden te nemen, veel gezonde zaken en dan zal je wel voldoende voedingsstoffen binnen hebben. Je beebje neemt wat hij nodig heeft. Tis niet omdat je niet veel eet, dat je beebje daardoor tekort komt.

En als je geen fut meer hebt, dan blijft het huishouden maar liggen. Je beebje is nu zo hard aan het groeien dat het heel veel energie van je wegneemt. Dus veel rusten.

En plots zal je merken, hé, kben ni misselijk meer!

[liezeke]

ellentje,

voel me precies ook elke week misselijker worden (mr volgens ventje is dat meer van de spanning). het helpt om kleine beetjes te eten (en bij mij hoe vettiger hoe prettiger), van 'grote' maaltijden en vooral veel te veel groenten, keerde mijn maag om. motto hier was: vooral niet te gezond:)
ventje kon er best mee lachen:). kan ook helemaal geen kwaad, in de supplementen zitten dosissen 'gezond' die meer dan voldoende zijn om eventuele tekorten aan te vullen (maal drie).
maar kan er inkomen dat je denkt dat je niet voldoende voedingsstoffen binnenkrijgt, is ook zo'n druk van de buitenwereld om 'zogezegd' meer voedingsstoffen binnen te krijgen. laat je lichaam nu maar ff zijn goesting krijgen...

liesje

[Polly80]

ellentje, ik voel me precies zoals jij het beschrijft. Ben dan wel nog maar 8,5 week, maar misselijk hele dag door en ook bang om te weinig binnen te hebben. En moe! zo moe! ik zou op elk moment een dutje kunnen doen.

bedankt voor de geruststelling, liezeke en nathalie v. Ons lichaam zal inderdaad zelf wel de weg wijzen en ons goesting doen krijgen in wat we nodig hebben.

Gisteren had ik een gesprekje met de vroedvrouw en zij zei me dat ik best de hele dag door kleine porties eet. Van zodra je zin hebt in iets, eten. En altijd koekjes op zak, om misselijkheid te onderdrukken. Soms zonder ik me ook even af (bvb. op het werk) om even 'op adem' te komen, rustig een koekje of yoghurt eten, efkes zuchten (doet ook zo'n deugd ) en dan kan ik er weer tegen.

liefs, polly

[Ellentje29]

Dames, bedankt voor de tips.

Ik probeer dan zo verder te doen en hoop dat het binnen een paar weken over is.

Aangezien het ook al even geleden is dat ik nog een echo gehad heb, 'troost' ik mij met de gedachte dat zolang ik misselijk ben, alles nog wel ok zal zijn met beebje

[muisinie]

ooh Polly, van het oude IUI-clubje ook ??

Dikke proficiat met je zwangerschap !!!!

groetjes muisinie

[Blondie]

Ellentje, rond 10 weken is er een piek in je HCG en tot dan kan de misselijkheid inderdaad nog toenemen, maar in de weken erna wordt het echt beter. Ik ben nu 17 weken en niet echt meer misselijk, al blijf ik nogal sterke voor- en afkeuren hebben en heb ik rap een opgeblazen of ongemakkelijk gevoel. Maar dat vind ik helemaal niet zo erg in vergelijking met dat ellendige misselijk zijn van in het begin (waar ik dan tegelijk ook blij mee was als teken dat ik nog zwanger was, maar toch niet zo blij ).

Ik probeerde ook vaak te eten en 's morgens al wat crackers in mijn bed. Voor de rest had ik ook een voorkeur voor vet. Het was echt bij elke maaltijd nadenken, wat zou ik nu kunnen verdragen, op voorhand eten plannen ging niet meer. Wat ook goed hielp, was postafene, twee keer per dag, dat maakte het toch een beetje draaglijk. Is zonder voorschrift verkrijgbaar en kan helemaal geen kwaad volgens de gyn, dus waarom zou je dan zoveel afzien. Het ging er wel niet door weg hoor, maar was merkbaar beter. Tenslotte moet je helemaal niet inzitten met je beebje. In dit stadium heeft ie nog niet veel nodig en ze zeggen dat ie eerst alles neemt wat ie nodig heeft en de rest is voor jou. Dus de enige die eventueel een tekort heeft, ben jezelf. Dus genoeg rusten, dat hielp trouwens ook, hoe moeër ik was, hoe meer misselijk ook.

Sterkte nog aan allen die nog misselijk zijn, het wordt beter!

[Emmake]

Hoi dames,

Nog eentje erbij!

Ik ben zondag 6 weken ver. Héél bang wegens voorafgaande miskraam bij de allereerste zwangerschap.
Heb wel al een flinke dochter van bijna een jaar. Maar ook die zwangerschap was bang afwachten tot en met de laatste seconde ...
Dus ik kijk er al erg naar uit terug bang aftellen, hopen, aftellen dromen, ...

Ik ben uitgerekend voor 2 juni.
Eerste echo op 19 oktober.

Maar ook hier: weeral fameus meer rondingen gekregen. Valt meteen op bij mij. Ook sneller moe. Vraag me af hoe ik dit nog geheim ga kunnen houden.
Wil het van de daken schreeuwen! Maar... de vorige miskraam bracht ook veel verdriet bij de mensen rondom mij ...

Dat zwijgen wordt een opdracht!