borstvoeding of flesjes???

[Yago]

Bij mijn 20 weken echo vroeg de gyn wat ik ging doen, borstvoeding of flesjes...
Ik zei dat ik het eigenlijk niet goed wist, dat ik er wel aan dacht om borstvoeding te proberen. Fout antwoord dus, ze zei dat ik duidelijj de beslissing moet maken voor ik ga bevallen, ofwel resoluut flesjes ofwel resoluut borstvoeding omdat je borstvoeding alleen aankan als je er 100% achterstaat

ik weet het dus niet hé. Overal lees je dat borstvoeding zoveel gezonder is voor de baby, net of je bent een monster als je voor flesjes zou kiezen....zijn flesjes echt zoveel ongezonder?
Ik twijfels echt voor borstvoeding. eerst en vooral ben ik heel erg bang voor pijnlijke tepels, kan absoluut niks aan mijn tepels verdragen, nooit geweest eigenlijk en nu zeker niet nu ze zo gevoelig zijn kan borstvoeding dan toch meevallen?
ten tweede ben ik ook bang dat het fysiek veel zwaarder is, een drietal jaar geleden had ik te kampen met chronische vermoeidheid en ben bang dat borstvoeding nog vermoeiender is dan flesjes...ben ik juist?

graag raad van de ervaren moedertjes!!!

[NatSar]

Hey,

Ik heb de borstvoeding 1 dag volgehouden, toen had ik al serieuze tepelkloven en ik ben gestopt op aanraden van de kinderarts. Naar het schijnt, maar dat kunnen de borstvoedingsmama's beter vertellen, is borstvoeding altijd een paar dagen pijnlijk en gaat dat dan over.

Als je flesjes geeft, kan je man 's nachts ook opstaan om een flesje te geven dus op dat vlak is het wel vermoeiender om borstvoeding te geven. Ik denk dat flesjes echt wel een waardig alternatief zijn hoor. Er zijn zo veel kinderen die geen borstvoeding krijgen omdat het niet lukt of medisch niet kan en die zijn toch ook groot geworden!

[muisinie]

hey yago,

je leest precies mijn gedachten!!!! ik denk er net zo over als jij ....
borstvoeding of niet ??? ik moet zeggen heb er lang over getwijfeld maar mijn beslissing is gevallen --> flesjes!!

Heb net hetzelfde gevoel: ben ook nogal gevoelig aan mijn tepels (en nu nog meer dan anders) en kan me niet voorstellen dat er dan ook nog eens een baby ganse tijd moet aan "proberen" te zuigen.

Deze week ook afgesproken met een vriendin die voor de 2de keer borstvoeding geeft en de baby moest elke 2u drinken en da was echt niet te doen, was het al beu in haar plaats.

En al met verschillende mensen gepraat en zij zeggen ook dat als je erniet 100% achter staat je er niet moet aan beginnen!!!

mijn zus heeft de kids ook opgevoed met flesjes en die zijn niet meer ziek dan andere kindjes hoor.
't is wel gezond voor borstvoeding maar ja ...
mijn besluit staat vast (denk ik) ...

groetjes muis

[mindyke]

Yago,

ik heb ook zo getwijfeld over flesjes of borstvoeding. Vroeger zei ik resoltuut nee tegen borstvoeding maar naarmate de zwangerschap vorderde begon ik dan toch te twijfelen.
Ikheb uiteindelijk gekozen voor flesjes en ben er zeker tevreden van !

Je hebt misschien wel meer werk met flesjes maken, poetsen, stelliseren, als je weggaat wat alles meenemen. Maar langs de andere kant benn je ook met om dit alles te doen.
Je moet doen waar je jezlf goed bij voelt. Ga met je gevoel mee.
Ik heb trouwens gelezen dat borstvoeding inderdaad wel gezond is maar als je het echt wil doen om meer allergies en ziektes te vermijden. Dat je 6maanden exclusief bv moet geven. dus niets anders... vond ik wel lang...

[wat is er mis?]

Hallo Yago,

Sorry dat ik me hier even kom "moeien". Maar ik ben een ervaren (ex)-borstvoedingsmama.

Eerst en vooral wil ik zeggen dat ik bijna altijd al gezegd had nooit borstvoeding te zll geven. Ik zag het niet zitten om met de borsten bloot te zitten. Dat was voor mij eigenlijk toen het grootste argument.
Maar toen bleek dat ik niet "zomaar" zwanger werd is er op één of andere manier iets verandert. Miss dat ik er dan meer over wist of zo (al bleek achteraf dat ik er nuldebotten van kende). Maar miss was het idd ook het argument dat borstvoeding gezonder is en dat ik alles wou doen voor mijn kind dat binnen mijn mogelijkheden lag. Wel ja, ik besloot toch borstvoeding te geven. En ik dacht echt "ik ga het proberen en lukt het niet, ja dan lukt het niet hé; dan is dat geen drama". (en tegelijk dacht ik dat het mij wel zou lukken )
Maar eens hij geboren was en begon te zuigen, auuuuwww, dat deed pijn zeg. Dat had niemand me verteld? Of had ik dat genegeerd? In ieder geval het was wel anders dan ik me had voorgesteld. Dat ga ik niet ontkennen. Ik heb in het begin heel erg afgezien ondanks dat ik geen echt grote kloven had (klein beetje bloed wel maar niet echt super veel). Adie had gewoon een klein mondje in verhouding tot mijn grote tepel. Maar idd die pijn gaat over. Het betert echt. En toen het in het begin niet zo vlot ging als verwacht, stond geen haar op mijn hoofd om te stoppen. Nee hoor mijn leuze "ik probeer en zie dan wel" was plots totaal weg. Ik ging doorgaan. Ik nam het wel beetje bij beetje. Eerst streven naar 1wk, dan 2wkn, dan 3wkn, enz.
Ik was uiteindelijk van plan om 3 maanden borstvoeding te geven. Dan was het toch wel genoeg. Maar ik was verslaafd geworden (en Adie ook). Ik genoot ervan. En hoe ouder Adie werd hoe gemakkelijker de borstvoeding voor mij werd en hoe praktischer. Niets meenemen. Adie een beetje lastig, miss wat honger, hop aanleggen. En ja in het begin deed ik dat absoluuuuut niet in het openbaar. Nee dat durfde ik niet. In het ziekenhuis stuurde ik iedereen buiten. Ook thuis zonderde ik me af. Maar na een tijd ben je zo handig ermee dat dat niet meer nodig is.
Ik heb in totaal 15 maanden borstvoeding gegeven en zou het zo opnieuw doen.
Alé voor mij is borstvoeding een aanrader. Maar ik heb respect voor iedereen die iets anders kiest. Ik heb zelf nooit borstvoeding gehad en ben ook perfect gezond en zo zijn er nog meer voorbeelden.

[clau]

yago,

ikzelf ben nog maar een 3tal weken geleden bevallen dus heb nog niet veel ervaring. Ik geef bv (een keuze waar ik van in het begin 200% achter stond). De start was heel moeilijk want valerie wou niet drinken met als gevolg dat de melkproductie niet goed op gang kwam. de vroedvrouwen kwamen de 'melk' uit mijn tepels duwen en gaven het met een lepeltje aan valerie. Niet zo aangenaam maarja. Ik heb tussendoor ook moeten kolven om de melkproductie te stimuleren en valerie kreeg dan een beetje kv bij. Na 3dagen heeft valerie een klik gemaakt en hapte ze goed aan waardoor de productie goed op gang is gekomen. Het is vermoeiend want ze kan soms een uur aanliggen en ik weet dan niet of ze wel drinkt of gewoon ah tutten is. Ondertussen gaat het beter al is het nog niet helemaal wat het moet zijn, maar dat komt wel daar ben ik zeker van. Ik wil je niet afschrikken met mijn verhaal maar bv is nu eenmaal niet altijd even rooskleurig.

Als je er niet 100% achter staat moet je er niet aan beginnen want het is echt wel zwaar (en idd je moet iedere 2-3uur aanleggen) Doe waar je je goed bij voelt, met flesvoeding word je kleintje ook groot

[Loeki]

Ik ben ook pro-BV... Ik geloof wel dat het het beste is voor je kindje. Maar idd soms gaat het niet of wil je het niet en dat is dan ook wel oké.

Maar als je enigzins twijfelt, zou ik proberen. Het is waar dat het begin moeilijk kan zijn, en natuurlijk zet je makkelijker door als je er voor 200% achterstaat. Maar daarom zeggen dat je het maar helemaal niet moet proberen, dat vind ik er persoonlijk ook over.

GHB is een babyvriendelijk ziekenhuis waar BV erg gepromoot wordt. Daar raden ze zelfs aan om mama's die flesvoeding willen geven, toch de kindjes de eerste dagen aan te leggen. Gewoon voor die paar druppeltjes eerste melk, waar zoveel antistoffen inzitten, dat je kindje zelfs met één dag BV al een extraatje gekregen heeft. Dus het advies van je gyne lijkt me wat achterhaald... .

En wie weet, misschien staat het je wel aan, zo'n baby aan de borst. Dat ga je alleen maar weten als je het probeert. Flesjes geven kan altijd nog. Kdenk gewoon dat er teveel mama's half en half proberen en dan maar rap naar flesjes gaan, en zich daar schuldig om voelen. Het eerste deel van die zin is niet fout, maar het tweede deel! Je MAG best het een aantal dagen / uren proberen, en naar flesjes gaan als het je niet aanstaat.

Er zijn mama's waar de BV van in het begin loopt als een trein. Mss hoor je daar wel bij hé.

[Sterretje]

Ik ben een (ervaren) BV mama die nu aan haar 2e kindje BV geeft.
Bij mijn eerste zwangerschap was t van begin af aan duidelijk dat ik BV wou geven, die beslissing stond vast
toen na de bevalling ikzelf pre eclampsie had met complicaties en mijn kindje ook nog eens onder de lamp moest, moest ze noodgedwongen kunstvoeding bijkrijgen.
Later ging ik de twee combineren en kreeg ze 90% BV. ik was zo onzeker over mijn productie en zo, maar ze kwam goed genoeg bij. ik heb amper of nooit pijnlijke tepels gehad
nu bij mijn 2e kindje wou ik per sé een betere start maken en alles op alles zetten om de BV goed te doen lopen
in het ziekenhuis (ik voelde me wel super direct na de bevalling) deed ik niet anders dan aanleggen. tussendoor rustte ik zo veel mogelijk, ontving weinig bezoek en concentreerde me enkel op de baby. van het vele zuigen had ik een beetje pijn, maar na enkele dagen had ik een goede productie en een efficiente drinker. Imke drinkt nooit langer dan 10 minuten per borst, het gaat allemaal fantastisch! ik ben er ook aan verslaafd en ben superblij dat het zo goed gaat
ik voed op verzoek, zonder naar de klok te kijken en door puur te genieten van het contact met mijn baby.
ik vind het niet lastig om op verplaatsing te voeden, ik heb altijd een doek of deken mee om ons te bedekken. bij mijn eerste kindje was ik veeeel terughoudender en gaf ik flesjes in't openbaar.

ik wil maar zeggen: je kan ook KV met BV combineren indien nodig. je kan he proberen en als het echt niet gaat, overschakelen op flesjes

langs de andere kant ben ik ervan ovetuigd dat er mama's zijn die niet wegglegd zijn om BV te geven en die perfect gezonde kunstgevoede kindjes hebben. en ik vind dat niet om over te schamen. soms wordt je door de maatschappij bijna als kwaadaardig beschouwd omdat je geen BV geeft!
wat je ook kiest, denk ook aan jezelf!!

[NatSar]

Ik wil ook nog zeggen dat ik bij het eventuele volgende kindje zeker opnieuw borstvoeding ga proberen geven maar dan in de wetenschap dat alle begin moeilijk is!

[K'tje]

Yago, als je twijfelt, probeer dan bv! Ik twijfelde ook, zag er vooral tegenop net als Bokje, om "met m"n boobies bloot te zitten".

Ik heb tegen mezelf (en tegen iedereen die het me vroeg) gezegd dat ik het wou proberen, maar als het niet lukte zou ik gewoon overschakelen op flesjes.
De eerste dagen had Sem niet genoeg met mijn melk, de productie moest wat op gang komen, en dus kolfde ik de eerste drie dagen na elke voeding even af. Vanaf de 4 a 5 dag ging de bv echt heel goed, en ik heb heb 3,5 maanden gedaan. Met pijn in het hart heb ik afgebouwd toen ik terug aan het werk ging, ik hoopte om de ochtend en avondvoeding nog bv te kunnen geven, maar na enkele weken werken had ik gewoon geen melk meer. Ik heb toen beslist om volledig op flesjes over te gaan. Wel, er is niks zo makkelijk en praktisch als bv geven, amaai, al dat steriliseren en schepjes tellen, bah in't begin vond ik dat vreselijk...

Maar ik heb me er al bij al redelijk vlot bij neergelegd, en ik ben echt heel blij dat ik het toch bijna 4 maanden gedaan heb, tis zo super om je kindje bv te geven, in't begin wat zoeken, en idd bij velen is het een pijnlijke bedoening, maar dat hoeft dus niet altijd zo te zijn, kijk naar mij, ik heb nooit maar dan ook nooit pijn gehad! En ook voeden in het openbaar deed ik na enkele weken zonder al te veel schroom.
Het is natuurlijk persoonlijk, ik heb alle begrip voor mama's die voor kv kiezen, maar als ik naar mezelf kijk, ik stond er ook niet voor 200% achter, heb tot op het laatste moment getwijfeld, heb altijd tegen iedereen gezegd "ik ga het proberen, MAAR...".
Ik had ook het geluk dat ik in een babyvriendelijk zkh ben bevallen en ik enorm veel steun en uitleg gekregen heb van de vroedvrouwen. Goeie begeleiding is ook belangrijk.
Mijn gyn zei trouwens toen ik zei dat ik bv wilde proberen, dat ik mocht, maar dat ik het niet ten koste van alles mocht doen, dat ik géén slechtere mama zou zijn als ik flesjes gaf.

[Vereltje]

Hey Yago, hier nog een enorme voorstander van BV! Ik ben er ook aan begonnen met het idee, als het niet goed gaat stop ik er meteen mee. Maar behalve de eerste twee weken pijnlijke tepels (die met een zalfje al snel genazen) viel het echt super mee! Al snel genoot ik, net als de andere BV-mama's hier. Mijn doel was om drie maanden te kunnen geven, maar dat zijn er uiteindelijk bijna vijf geworden. Toen ben ik gestopt, onder andere omdat ik onder het mes moest en Amelie ook al tanden begon te krijgen. Dat vond ik een beetje te angstaanjagend

Net als K'tje vond ik toen ik moest stoppen al dat flesjes wassen en schepjes tellen heel lastig. Ik heb er echt aan moeten wennen om niet altijd haar eten klaar en bij te hebben!

Ik zeg dus: probeer BV, je kan altijd nog overschakelen op flesjes!

[JD]

Yago,

Toen ik zwanger was van mijn zoontje heb ik ook lang getwijfeld of ik BV of KV zou geven. Ik was niet pro en niet contra, worstelde wat met het idee dat ik een slechte mama zou zijn als ik geen BV zou geven, want dit zou ten slotte het beste zijn, alhoewel er al zoveel kindjes perfect groot geworden zijn met de fles.
Ik zag mezelf niet direct met een baby aan mijn borst, ook niet in het openbaar en vond mijn borsten ites van mijzelf.
Uiteindelijk heb ik gekozen om BV te geven, er vast van overtuigd dat ik het nooit ten koste van mezelf zou laten gaan.

Ik heb geluk gehad, de BV verliep vlot van in het begin, ik heb amper pijnlijke tepels gehad, nooit geen kloven. Hooguit wat gevoeliger de eerste weken, maar dat was snel opgelost met een zalfje.
Het grootste nadeel was inderdaad dat zoonlief om de twee à drie uur voeding vroeg en dat hij zeer lang op 8 voedingen heeft gestaan (terwijl kindjes die flesvoeding sneller naar 5 voedingen gaan). Gelukkig dronk hij maar 10 min. 's Nachts gaf ik BV op automatische piloot, 's morgens wist ik soms niet meer hoeveel keer ik voeding had gegeven...

En ja, net als de anderen werd ik ook al snel verslaafd en werd ik emotioneel bij de gedachte aan afbouwen omdat ik weer moest gaan werken (na 5,5 maanden). Ik heb daarvan ook de weerslag gevoeld op mijn productie, maar na wat advies van de vroedvrouw en na het huren van een electrische kolf bij de CM kwam alles weer in orde. Ik heb toen nog een periode afgekolfd op het werk, zodat hij 's morgens en 's avonds live BV kreeg en overdag afgekolfde melk in de crèche. Door stress op het werk is het afkolven echter gaan slabakken en al snel lukte het ook 's morgens en 's avonds niet meer. Maar zoonlief heeft uiteindelijk tot zijn 8 maanden BV gekregen.

Nu ben ik zwanger van een tweede en ook nu twijfel ik weer Zal ik dat ritme van om de 2 à 3 uur wel aankunnen met nog een peuter in huis. Zal ik het volhouden om eventueel evenlang als bij zoonlief 8 voedingen te geven? Zal ik het ook nu weer aankunnen om zo lang 's nachts te moeten voeden?
Maar ik begin er opnieuw aan met het idee: we zien wel. Nu zou ik wel sneller naar een vroedvrouw gaan voor advies, want ik denk dat ik zoonlief misschien wel sneller in aantal voedingen had kunnen laten afbouwen. (Alhoewel, nu eet hij ook liever verschillende keren een kleine portie dan één grote).

Om een lang verhaal samen te vatten: 't is niet omdat je er nu niet voor 100% achter staat dat het niet zal lukken... ook bij twijfelaars lukt het vaak
En ook al geef BV soms wel wat kopzorgen (is mijn productie wel OK?), ook bij KV kunnen de voedingen stress geven.

[LittleBean]

Yago, ook ik ben aan bv geven begonnen met het idee van 'als het lukt dan is het goed maar anders schakel ik over op flesjes'.

En ook bij mij was het begin zeer moeilijk hoewel ik geen tepelkloven gehad heb.

Ik had het vooral moeilijk met het om de 2 à 3 uur (en tijdens een groeispurtje soms eerder) bv geven en het feit dat ik alleen verantwoordelijk was voor LO's voeding en dan vooral 's nachts.

In het begin kwam mijn melkproductie ook zeer traag op gang en ik heb dus ook een weekje kv bijgegeven want LO moest terug naar zijn geboortegewicht en ik heb ook afgekolfd om mijn productie te stimuleren.

LO deed ook 20 à 30 minuten per borst dus in het begin was het zeker een zware taak ook omdat je niet precies weet hoeveel je babytje binnenkrijgt.

Maar rond 4 weken is het stilletjesaan beter beginnen te gaan en nu is LO bijna 5.5 maand en ik ben echt blij dat ik doorgezet heb.

Ik ben wel van plan om te stoppen als LO 6 maand is binnen een paar weken want dan heb ik mijn oorspronkelijke doel gehaald.

Maar laat je zeker geen schuldgevoel aanpraten als je beslist om flesjes te geven. Daar is niets mis mee, ik ben ten andere zelf grootgeworden met flesjes en met mij is er (bijna) niets mis.

Een tip als je toch bv zou geven: ik zou van in het begin je man/partner dagelijks 1 flesje afgekolfde melk laten geven zodat je babytje later geen flesweigeraar wordt zoals LO!

Wat je ook beslist: jouw baby, jouw keuze!

[sassie2]

Even nog een reactie op de gevoelige tepels. Ik heb dat ook, ik kan echt niets verdragen, mijn man zei dat ik dat babytje nooit ging kunnen verdragen aan mijn tepels. Maar het is echt helemaal anders, ik heb dat gevoel nooit gehad tijdens de BV, dus daar moet je niet mee inzitten.

Ik heb ook BV gegeven met de gedachte 'lukt het niet, dan schakel ik over', van BV kun je altijd naar FV gaan, omgekeerd niet .

Maar 't is volledig aan jou, natuurlijk, de beslissing, je bent echt geen 'slechte' moeder omdat je flesjes geeft, iedereen moet doen waar hij zich goed bij voelt, de beste mama is de gelukkige mama, toch !

[NatSar]

Kijk dat begrijp ik nu niet goed. Bij bijna alle andere vrouwen is dat wel gelukt en bij mij weer niet. Pff ofwel ben ik een ongelooflijke sissy ofwel ben ik er gewoon van de natuur uit niet op voorzien om kinderen te krijgen/te voeden...

Eigenlijk voelde ik mij ook zo'n gigantische loser toen ik het opgeven heb. Van de nachtvroedvrouw kreeg ik toen ook de fijne opmerking of ik er weg genoeg achter stond. Tja En dan leek het wel alsof ik mijn kind eigenhandig ging vermoorden door te zeggen dat ik verder wou met flesjes.