zwanger in bonheiden/imelda

[molly27]

ik kom mij even melden
dus nog steeds aanwezig met een dikke buik. De laatste dagen wel wat krampen maar zeker niet meer dan daarvoor en toen had het niet veel effect dus ik vrees nu ook niet. Ben wel benieuwd voor de controle sebiet. Ik hoop dat er wel wat voortgang is want ik begin er stillekes aan wel klaar voor te worden.

Juf ik ben blij dat de steunkousen werken en dat ze goed doen, dan is het al de miserie waard geweest hé. Ja ik ben ook een beetje bang voor ne mega beebje, het moet er nog uit hé. Daarnaast heb ik zoveel schattige dingen gekocht in maat 50 en wil da echt graag aandoen, al is het maar een weekje

ilse, goh spannend meid! dat gaat niet lang meer duren hé. Deed het strippen pijn? Oh ik kan begrijpen dat je een beetje angstig begint te worden hoor. Heb ik ook. Soms denk ik ook dat bevallen mij niet gaat lukkenk het niet goed ga doen. Pff ja we moeten er door zeker.

ML jippiee jullie zijn thuis en het gaat goed . Ben ik zo blij om. Blij om te lezen dat het moedergevoel er zeker komt en dat de liefde voor je kind zo geweldig kan zijn. Daar kijk ik enorm naar uit! Super dat de BV begint te vlotten, vind ik erg straf van je, ik zou het niet kunnen. Geniet van je kleine popemieke, op de foto's ziet ze er gewoon perfect uit!

Nog even als laatste, GOGO Ilse

[Ilse_1977]

Hey Molly, ben eens benieuwd naar je controle nu.. Houd ons op de hoogte,hé. Het strippen deed inderdaad geen deugd, allé das maar effe pijnlijk, ze forceren dat een beetje,hé.
Ik dacht echt 't is in gang geschoten, maar nu sinds de middag geen tekenen meer zene... Om zot van te worden.

Groetjes,

Ilse

[lyse]

Lyse, ik heb ze braaf aangedaan met steunkousen daarjuist! Gisteren toch last ondervonden...
Waar ga jij bevallen? Ook in bonheiden?

Nee, juf2, ik beval in Gasthuisberg Leuven. Ik wou gewoon even mijn ervaring meegeven als collega-steunkousendraagster, vandaar dat ik hier reageerde.
Oei, gisteren toch wel wat last gehad, zeg je? Dan vrees ik dat je vanaf nu ook nog moeilijk zonder die kousen zal kunnen.... Maar je bent dus niet de enige he, er zijn nog die zich elke ochtend in en elke avond uit die ondingen wringen (en da's niet gemakkelijk met zo'n dikke buik zeg!)

[juf2]

Lyse, ah zo een anonieme meelezer . Inderdaad een heel gewring om ze aan te krijgen! Nu zakt bij mijn been dat niet meer slaapt mijn kous steeds af!

Molly, hoe is de controle geweest?
Als jij en Ilse bevallen zijn gaat het hier stilletjes zijn!
DUS een oproep aan Filka, beetje meer komen schrijven hé, anders moet ik hier tegen mezelf vertellen!

[juf2]

Brief van de gyn in de bus! Suikertest is licht gestoord en moet de uitgebreide suikertest doen. En mijn ijzerreserve is verlaagd, dus ijzersupplementen pakken!
Totaal een andere zwangerschap als de vorige keer!

Dat van die suikertest, is dat nu omdat ik teveel snoep, of heeft dat daar niks mee te maken? Dat verklaart wel al waarom mijn tweede poppemie zwaarder is en ik ook al meer kilo's heb gepakt, of is het toch van dat snoepen Naar mijn herinneringen deed ik dat bij mijn eerste zwangerschap ook

[lyse]

Juf 2, mijn kousen zakten in het begin ook erg af. Dan stropten ze op in mijn knieholtes, wat erg pijnlijk was. Bij mij helpt dit:
-de kousen echt elke dag wassen. Vervelend soms, maar anders komen er huidschilfers op te zitten, waardoor de grip van de kousen op je huid vermindert en ze dus naar beneden zakken.
-ze 's morgens zo hoog mogelijk op te trekken. Ik let erop dat ze mooi verdeeld zitten over mijn hele been.
-met het veelvuldiger wassen had ik ook het gevoel dat de kousen beter bleven zitten na verloop van tijd. Ik had die indruk bij allebei de paren die ik gekocht heb....

En nu genoeg over steunkousen hoor

Nog veel succes met jullie zwangerschappen en babytjes, imelda/bonheiden dames!

[juf2]

Nu snap ik waarom je niet meer verschenen bent Molly!
Dikke proficiat!!! Ik ben kei benieuwd naar het verhaal!!!

Ilse???????????

[juf2]

Ilse precies ook al bevallen?

Lyse, jij ook veel succes nog hé!

[molly27]

lieve dames!

ik ben inderdaad bevallen op 23 maart van ons zoontje Daan. hij is gewoon prachtig en een schat van een baby!

Na het bezoek aan de gyn moest ik 's avonds direct binnen voor een inleiding. uiteindelijk ben ik bevallen met een spoedkeizersnede onder volledige verdoving. Het hele verhaal komt zeker nog, ben ondertussen al wat bekomen van deze rollercoaster. Maar makkelijk is het dus zeker niet geweest!

Ilse is een dagje later bevallen van een dochter heb ik gezien. Ik kijk al uit naar haar verhaal


Hoe gaat het met de andere dames?

tot binnenkort!

[juf2]

Oh Molly! Een spoedkeizersnede onder volledige verdoving! Dat is niet niks hé! Ik hoop dat je niet teveel last heb van de wonde? Nu mag je ook zo een gezellige steunkousen dragen
Ik ben echt benieuwd naar het verhaal!
Ook langs deze weg een dikke proficiat!

Ilse, jij ook bevallen! Een meisje! Ook langs deze weg een dikke proficiat!

[molly27]

Hier dan uiteindelijk tijd gehad om ons bevallingsverhaal uit te typen Met de nodige tranen in de ogen

Op dinsdag 22 maart had ik om 17u een afspraak bij de gynaecoloog voor de controle op 39 weken. Die dag had ik maar weinig bewegingen in mijn buik en als ik dit aan de gynaecoloog liet weten dan bleek dit toch niet goed te zijn, ik dacht dat dit normaal was op het einde van de zwangerschap. De Gyn doet een echo een het duurt een hele tijd voordat ze de juiste bewegingen kan zien. Tegen die tijd was ik al helemaal in angst! Na een half uur aan de monitor gelegen te hebben besluit de gyn dat ik diezelfde dag nog naar het ziekenhuis moet voor een inleiding.

Om 20u komen we toch met een klein hartje aan in het ziekenhuis. We gaan direct door naar het verloskwartier waar ze meteen starten met de gel om de baarmoederhals verder te doen verweken. Na enkele opspuitingen kunnen we toch nog 4 uurtjes slapen voordat ze om 5u op 23 maart starten met de eerste pilletjes. In totaal krijg ik 5 pilletjes over een tijd van een aantal uurtjes. Om 10u breken ze de vliezen, dan volgen de weeën elkaar om de 2 min op, auch dat doet pijn. Maar het lukt mij om ze goed op te vangen. Ze willen de medicatie opdrijven om de weeën sterker te maken zodat ik sneller opening zou krijgen want ondertussen zit ik nog maar aan 3 cm. Ik vraag een epidurale rond 11u maar na een uurtje werkt deze nog steeds niet. De vroedvrouw begrijpt het niet goed.

Ik blijf maar puffen en doe mijn best om de weeën zo goed als mogelijk op te vangen. Plots gaan de harttonen van ons zoontje de hoogte in bij elke wee. De gynaecoloog komt langs, na een tijdje gaat de hartslag ook niet meer naar beneden als de wee verdwijnt en blijft deze rond 180. Blijkt dat ik ondertussen koorts maak. Dan gaat het razend snel.

De gynaecoloog volgt het nog enkele minuten op en besluit om rond 14u meteen over te gaan tot een spoedkeizersnede. Aangezien de epi niet werkt moet dit onder volledige verdoving. Dit had ik niet verwacht en plots voel ik de angst, wat zal er gebeuren mijn ons zoontje en zal ik ook gewoon nog wakker worden? Slechte ideeën op een moment als deze maar ik kon er niets aan doen. Naast het wegpuffen van de weeen moet ik ook heel erg mijn best doen om niet te beginnen huilen en me sterk te houden. Plots staan er 2 assistenten en 3 vroedvrouwen in de kamer om me zo snel als mogelijk klaar te maken om naar het operatiekwartier te gaan, mijn gyn wacht daar al op me.
Vlak voor ik het operatiekwartier binnen ga kan ik nog erg vlug afscheid nemen van mijn man. Hij mag niet aanwezig zijn tijdens de operatie/geboorte. Wat een moeilijk moment! Alles gaat zo snel, ik mag direct op de tafel en alles staat al klaar. Om 14.44u komt onze zoon ter wereld, DAAN, een prachtig jongetje van 50.5 cm en 3.460 gr.

Ze brengen mij naar het verloskwartier waar ik nog half onder de verdoving felicitaties krijg van de verpleegkundige. Nu begint het allemaal te veel te worden en barst ik in tranen uit! Ik was nog geen mama, ik voelde mij net hetzelfde als daarvoor. Ik had mijn zoontje nog niet gezien en wist ook niet of alles goed was met hem. Zo moeilijk!
Tijdens het ontwaken krijg ik een bloeding en moeten ze de gynaecoloog er terug bij roepen. Uiteindelijk is alles terug onder controle en kom ik rond 19u op de kamer op de kraamafdeling. Daar zie ik dan voor de eerste keer onze zoon samen met mijn man, rustig op de mama aan het wachten. Het enige wat ik kan denken is wat ik hij prachtig, wat heb ik toch een geluk met mijn twee mannen! De pijn, angst en verdriet zijn dan heel snel vergeten. Toen was ik echt de mama van Daan!

Alles verloopt nu ook goed. Daan is super braaf en een schat van een baby. Hij eet en slaapt goed! Ook mijn herstel verloopt goed. Het ouderschap is fantastisch en magisch!

[juf2]

Molly, ik heb kippenvel bij het lezen van je verhaal. Gelukkig is alles ok maar ik kan mij best voorstellen dat je het u helemaal anders had voorgesteld!
Heeft dokter Pelckmans dan de keizersnede gedaan?
Wanneer mag je het ziekenhuis verlaten?
Neem maar de tijd om het te verwerken, maar waarschijnlijk als je naar je lief babytje kijkt denk je er niet onmiddellijk aan. Gelukkig is alles goed afgelopen!
Veel succes nog en geniet van je zoontje!!!

[molly27]

hey juf!

Dr P heeft de keizersnede gedaan en Dr B is komen helpen om alles sneller te laten verlopen. Qua kennis en kunnen had ik helemaal geen angst, ik heb het volste vertrouwen in die twee.
Morgen mag ik naar huis maar daar kijk ik zo tegenop, denk dat ik een beetje last heb van de babyblues
Ik merk nu ook dat er toch meer verwerking bij te pas komt dan ik gedacht had, het echte moment van de geboorte missen is echt wel moeilijk, ookal ben je super blij dat je een gezond kindje hebt en zelf ook goed aan het herstellen bent.

hoe vlot het daar? jij kan ook al stillekes beginnen aftellen hé. Hoe vlotten de voorbereidingen want je dochtertje is toch ook wat te vroeg gekomen hé? geniet nog van die buik zou ik zeggen, ik begin em hier stillekes aan wel te missen

[juf2]

Molly, dokter B heeft ook mijn keizersnede gedaan en ik was blij dat hij het was toen! (toen was dokter P er nog niet)
Ik kan mij het levendig inbeelden dat je bang bent om naar huis te gaan. Bij mij was dat ook zo, ik had toen wat dagen langer willen blijven als dat kon, zelfs mijn man wou dat ook toen!
Ik was wel wakker tijdens de keizersnede maar bij was het ook geen aangename ervaring, mijn man dacht zelfs dat ze dood was.
Het gaat langzaam over hoor, en je moet je niet schamen voor je gevoelens het is heel normaal!

Hier, ik heb vanalles en nog wat last! Tweede zwangerschap valt mij veel zwaarder. Ik heb heel soms wat menstruatiepijn, maar het blijft maar een minuutje. En dan soms denk ik is dat wel menstruatiepijn, of gewoon wat spanning in mijn buik.
Ik vraag mij dat ook echt af of mijn tweede ook tevroeg gaat komen. Maar het was omdat haar navelstreng te kort was en ze kwam in nood, gelukkig dat ze uit zichzelf toen vroeger wou komen!
Ik ben ah wachten op mijn bestelling zeepkes! Ik had twee weken geleden de verkeerde kleur gekregen, we hadden twee soorten besteld en alles was in dezelfde kleur! Effe balen want de tweede bestelling heeft heel lang op zich laten wachten, ik kreeg de foute dan gratis (heel leuk), maar ik denk dat ze dachten dat ik de juiste bestelling zo ging laten, dus heb nog eerst wat moet mailen maar gisteren het trackingnummer gekregen, dus tegen donderdag zou ik het toch moeten hebben! En dan bij AVA ben ik ook nog op mijn bestelling zakjes ah wachten... dus dat is wel effe stress!
Kleertjes zijn wel al gewassen. Juist de nieuwe nog niet, ik heb heel lang het etiketje er niet durven afdoen, uitschrik dat het geslacht verkeerd ging zijn!

Molly, je gaat het morgen goet doen als je naar huis gaat. En je mag je tranen de vrije loop laten gaan, dat lucht op! Je zal je draai wel vinden! Véél succes!!!

[Ilse_1977]

Hey ladies, en Molly ik ben net als jij bevallen op 23 maart om 20h05 wel van een flinke dochter, Kaat.
En amai Molly wat een verhaal zeg, ik moest ook binnenkomen vanwege mijn te hoge bloeddruk, ook op dinsdag om 20h00 stonden we ons in te schrijven..

Dus ik was vorige maandag nog op controle geweest, aan de monitor gelegen om mijne bloeddruk te controleren, en bloeddruk nog altijd te hoog , kindje deed het steeds goed, dus de gynecoloog besloot om mij dinsdagavond te laten binnenkomen, want ze wou geen risico lopen op een zwangerschapsvergiftiging..
Wij , vooral ik, met een bang hartje binnengekomen dinsdag, dan om 22h00 steken ze 2 pilletjes op, die brachten bij mij geen weeën.
s'nachts redelijk geslapen ondanks hevige menstruatiepijnen.
Dan woensdag 06h00, steken ze terug 2 pilletjes op, en dan komen de weeën al opzetten, maar is nog haalbaar om ze weg te puffen. Om 08h00 heb ik dan 3cm opening, en gaan ze mijn vliezen breken. Dan volgen de weeën zich veel sneller op. Niet veel later besluiten ze dan toch om een baxter met weeënopwekkers te gebruiken, en dan breekt de hel los. Ik kan de weeën nog nauwelijks opvangen, ze komen om de minuut, sommige om de halve miniuut. Ik heb dan een epidurale verdoving gevraagd.
Die werkt gelukkig, op dat moment hang ik vast aan 3 baxters ( weeënopwekkers, iets bloeddrukverlagend, vocht), dan aan de andere kant een bloeddrukmeter met een hartmonitor en EEG om het kindje goed op te volgen en dan in mijn rug die epidurale...
Om 16h00 komen ze meten en blijk ik al dikke 7cm opening te hebben, maar dan is het stilgevallen tot 19h05, dan eindelijk volledige ontsluiting en mogen we gaan bevallen.
In het verloskwartier blijkt dat mijn baxters niet goed werken waardoor ik geen contracties meer krijg, hebben we een kwartiertje moeten wachten tot alles terug werkte, en dan eindelijk om 20h05 een laatste keer persen en dan was ze er, zo'n raar gevoel dat de gynecoloog zei ja ze is er en ze op mijne buik legde, effe alle miserie vergeten...
Ik was echt wel ontroerd, daarna nog een uurtje met ons Kaat op de arbeidskamer gelegen om wat te bekomen.
Normaal gezien mochten we zondag al naar huis, maar Kaatje zag wat geel en haar bloedwaarden waren ook te hoog, dus hebben we 1 dagje extra moeten blijven.
Vanaf gisteremiddag thuis, en ik moet zeggen de traantjes hebben hier al rijkelijk gevloeid, van ontroering tot niet goed weten wat te doen...

Hey Filka, Juf2 , nu is het aan jullie,hé..

Groetjes,

Ilse