Borstvoeding

[LittleBean]

LO is een half uur na zijn laatste voeding weer wenend wakker geworden.
Nadat ik zijn pamper verversd had bleef hij maar wenen dus dan maar bv gegeven.
Na 8 min was hij het beu en even kalm waarna hij terug begon te wenen.
Dus heb ik maar extra bv gegeven, maar met de tranen die over mijn wangen rolden.

Waarom slaapt hij bijna niet na ongeveer 30 minuten bv en wordt hij zo vlug wakker?

Nu ligt hij op mijn schoot wat te soezen maar ik heb al schrik voor het volgende huilconcert.

Ik heb daarstraks ook even hard tegen hem gesproken uit frustratie...

Hoop dat mijn man vlug thuis komt zodat hij kan overnemen

[Sterretje]

LB
waarschijnlijk was het niet van de honger, maar mss had hij krampjes of zo?

Helpt het om er gewoon even mee rond te lopen, te wiegen, te schommelen? Even in draagdoek tegen je te houden?

't is wat zoeken in't begin hé meid. en frustrerend dat je niet weet wat er scheelt
konden ze maar praten
hopelijk neemt ventje snel van je over en kan je even me-time inlassen!

[Loeki]

Dikke dikke knuff LB. Zoals Sterretje al zei niet al 't wenen is van de honger. Maar je bent onzeker hé over de BV, je ziet niet hoeveel hij binnen krijgt. Maar als hij 't na 8 minuutjes alweer beu was en daarna nog niet gesust, dan had ie vast geen honger.

Hopelijk komt je ventje snel thuis, en dan kan je eventjes mss een frisse neus halen buiten, of een lekker badje nemen, of iets anders voor jezelf doen (mss gewoon een dutje en je avondeten op bed gebracht)?

Onthoudt heel goed dat het zoeken is en dat je maar zoveel kan doen voor zo'n kleintje. Je kan luier verversen en eten geven, maar voor de rest als ie dan nog blijft huilen, kan je niet veel meer doen dan hem gewoon dicht bij je houden en mss zachtjes toespreken. Meer kan je niet doen en vaak hoort het er ook wel beetje bij, bij de eerste weekjes.

En ja, soms ben je gefrustreerd en verlies je je geduld. Maar die kleintjes vergeten dat heel snel hoor, geen zorgen!

Je doet 't prima meid!

[LittleBean]

LO ligt intussen terug in zijn bedje te slapen en mama is al wat gekalmeerd. Ik hoop dat het duurt tot mijn man thuis is.

Ik denk dat het toch honger was want als hij weer even van de borst kwam en dan na een poosje weer begon te huilen stak hij zijn knuistje in zijn mond en begon eropte zuigen, maar dat bleef natuurlijk niet steken.

Als ik dan een tutje gaf ter vervanging zoog hij er wel even op maar het gaf maar tijdelijk voldoening en als ik hem aanlegde was hij ineens veel kalmer.

Voor een tijdje toch want na een vijftal minuutjes viel hij weer in slaap aan de borst. Dus hopelijk heeft hij genoeg gegeten voor een tijdje,maar ik vrees er voor.

Hij heeft vandaag in ieder geval nog niet veel geslapen dus ik hoop dat hij tegen vanavond niet oververmoeid is.

Als mijn man thuis is gaan we eens rustig samenzitten en onze opties bespreken.

En morgen zullen we zien met de vv hoe het verder gaat gaan.

Hopelijk hebben we een rustigere nacht na een dag als vandaag.

Bedankt voor jullie lieve reacties.

[Sterretje]

LB

het is e bekend fenomeen hoor: ze zijn nog te klein om lang te drinken waaardoor ze zich onvoldoende vullen, en sneller terug honger hebben, maar eigenlijk te moe zijn om flink te drinken
het enige dat je kan doen is voeden op verzoek
e flesje aanbieden gaat hem ook moeite kosten, dus KV zou hier niet snel e oplossing zijn, tenzij je afgekolfde melk zou aanbieden om hem aan te sterken, sneller tevreden te stellen. bespreek hetzeker eens met je vroedvrouw

't is bij velen zo hoor: voetjes kriebelen, wakker maken, wakker houden, baby die terug in slaapvalt en dus niet genoeg drinkt.
en ECHT, het betert na enkele dagen/weken!
JE doet het goed, echt waar, dus volhouden meid

[Liefje]

LB ik wil je ook een hart onder de riem steken - je doet het echt fantastisch! en alles wat je voelt en beschrijft is zeer herkenbaar!! Je bent dus zeker niet de enige die bv moeilijk vindt en die twijfelt etc etc. Maar het betert - echt waar!
Bij mij was het ook een moeizame start en ik had mijzelf een deadline van 6 wkn opgelegd - omdat dat meestal genoemd wordt als wenperiode. Daarna ben ik effectief gaan afbouwen, maar je zal zelf wel voelen als dit moment voor jou ook zou komen. Die eerste paar weken is het helaas echt wennen en leren voor moeder én kind.

dikke knuf hoor,
liefje

ps. Mijn familie woont ook in het buitenland en ik begrijp dus goed hoe je je voelt. Ik heb heel veel gebeld met mijn ouders die eerste weken! (bijna dagelijks )

[LittleBean]

Bedankt iedereen voor de woorden van steun.

Ik hoop dat we een redelijk rustige nacht tegemoet gaan, maar alles is al beter draagbaar als mijn man thuis is want dan kunnen we elkaar aflossen als het ons wat teveel wordt.

En morgen zullen we zien wat de vv voorstelt.

Slaapwel! (hopelijk voor een paar uurtjes)

[LittleBean]

Na een redelijk goede nacht (ongeveer 3 uur tussen de voedingen) is de vv om 11 u langsgekomen. Natuurlijk midden in LO's bv. dus hij was niet content om te stoppen en uitgekleed te moeten worden voor het wegen.

Ze heeft hem gewogen en hij was 300 g bijgekomen op 6 dagen wat blijkbaar het dubbel is van wat hij zou moeten bijkomen.

Dus blijkbaar heb ik wel genoeg melk! Hij is volgens haar een jongen die vlug wil groeien,waarschijnlijk omdat hij nogal klein was bij de geboorte.

Volgens haar werd hij de voorbije dagen zo vlug terug wakker na een voeding omdat hij eigenlijk niet moe was en ze heeft me dus aangeraden om hem in totaal tijdens de dag een 3 à 4 uur wakker te houden (na bepaalde voedingen)en hem te stimuleren.

Ze gaat maandag terug langskomen en dan gaan we,afhankelijk hoe de volgende dagen en het weekend gaan gaan, onze opties bespreken.

Ze zei al wel dat als het bv geven zelf te stresserend blijft voor mij dat we dan eventueel kunnen overschakelen op enkel moedermelk geven via een flesje,door om de 4 uur af te kolven.

Ik voel me al iets optimistischer doordat er alternatieven zijn en dus ga ik de komende dagen blijven mijn best doen. En LO natuurlijk ook!

Nu gaat mama hopelijk een dutje kunnen doen...

[wat is er mis?]

LB, gisteren heb ik niet kunnen reageren. Maar bij deze dus:

Ik begrijp perfect je gevoel, echt waar. Heb er ook gezeten. Adie dronk soms meer dan een uur hé. En ook in slaap vallen continu, maar als ik hem van de borst haalde was het kot te klein. En ik was ook heel onzeker over de bv. Ik heb me enorm opgejaagd (en vrij lang) in het feit dat ik niet wist hoeveel hij precies dronk. En als hij weende denken "hft hij nu honger?" of is het iets anders. Heel moeilijk in te schatten.

De eerste weken (en ik durf zelfs spreken van maanden) zijn op dat vlak een kwelling. Maar echt nadien was/ben ik zo blij dat ik heb doorgezet. Het hft nadien echt nut bewezen, alé ik bedoel vooral dat ik nadien er effectief praktische voordelen aan verbonden zijn. Alles altijd bij de hand, handig troostmiddel, geen flessen afwassen, steriliseren, ... .

Maar ik ben ervan overtuigd dat op zich KV ook niet slecht is hoor. En dat als je je het zelf echt niet ziet zitten (of het niet anders kan) het geen schande is om KV te geven.

Maar kijk eens hoe flink LO is bijgekomen. Je hebt zeker meer dan melk genoeg. Dat vond ik op dat moment ook altijd een boost. En ik bleef denken aan de woorden van mijn KA: als hij bijkomt is het teken dat je bv prima loopt, dus daarover geen zorgen maken. Ik heb daar vaak aan gedacht.

Ik probeerde het ook te zien van dag tot dag, week tot week. Ik probeerde eerst nog een week, dan tot 3wkn, dan een maand, dan ging ik verder doen tot 2 maanden, dan 3 maanden en plots heb je geen eindtermijn meer. Probeer het dus dag per dag te nemen.

(En LB ikzelf ben ook een KV baby )

[Sterretje]

LB
't is hier exact hetzelfde geweest
ik dacht ook altijd: ons meisje heeft niet genoeg melk (ik was zo stom om altijd op die tepels te duwen en dan kwam er nooit iets uit)
en ik maakte me zorgen, en ik vond het vreselijk om haar om het half uur aan te moeten leggen.
en toen ging ik haar wegen en was ze soms 500gr bij op 1 week!!! En nog was ik onzeker.
Dus je mama-instinct en zelf vertrouwen moet daar in groeien.
Als je kan, blijf dan live BV geven met zo weinig mogelijk flesjes ertussen. Eens afwisselen (om jezelf te onlasten) is niet slecht, maar het kolven is ook een zekere belasting hé.

je doet het super, het bewijs is er. En laat de BV je prille mama geluk niet overschaduwen. Er is zo veel om van te genieten!!!

[dinootje]

Waauw LB, je kleintje is echt goed bijgekomen in gewicht! Toch een teken dat je het super doet hé!
Dag per dag bekijken en trots zijn dat het alweer gelukt is meid, al wat LO gekregen heeft, heeft hij gehad. En als je liever kv zou geven, als je jezelf daar beter bij zou voelen, is dat zeker ook ok voor je kindje hoor!

Mijn zus had een lastige drinker enhad veel last van de stress die bv bij haar gaf, haar kindje was geboren met een gewicht in de bovenste curve en hij is alsmaar gezakt tot hij op 3m op P10 zat. Zij heeft toen kv in huis gehaald als back-up, en sinds die doos er staat is de stress weggevallen en heeft ze hem nog niet moeten gebruiken.

[LittleBean]

Ja Dinootje, ik ga het dag per dag bekijken.

Tegen maandag ben ik net geen drie weken bv aan het geven, dus dat heeft LO al gehad en dat kan niemand hem meer afpakken.

Mijn oorsrponkelijke doel van 6 maanden bv te geven is geslonken naar drie maanden en nu naar 6 weken.

We hebben kv in huis omdat we in het zh en een dag na thuiskomst kv bijgaven want mijn colostrum alleen was niet genoeg,maar dat hebben we sinds toen niet meer gebruikt. Het is wel handig om weten dat het er is als back-up.

Gelukkig is het na morgen het weekend en kunnen mijn man en is samen voor LO zorgen. Ik zou niet weten wat ik 's nachts zonder hem zou moeten doen want hij hij staat op om de pampers te verversen zodat ik even 5 minuutjes adempauze krijg tijdens het voeden.

Maar eigenlijk schaam ik me wel een beetje dat ik zo aan het klagen ben terwijl jij bv geeft aan een tweeling en nog een ander kind hebt dat ook aandacht nodig heeft...

[juffie]

LB, ik herken veel uit je verhaal.
Ik ben ook uit het moederhuis gekomen met flesvoeding om bij te geven omdat ze niet genoeg bijkwam.
Ik heb dat thuis nog een paar dagen gedaan en toen kwam ze goed bij.

Ik heb de eerste 4 weken ook veel geweend en mezelf heeeel veel vragen gesteld. En veel gedacht aan stoppen.
Ze op de meest rare momenten opnieuw aangelegd ik was zelf een zombie.
Maar nu 3 maanden later ben ik blij dat ik heb doorgebeten.

In t begin probeerde ik me ook aan uren en schema's te houden maar pas toen ik dat opgaf en minder gestresseerd was is het beter beginnen gaan.
Uiteindelijk gaf ik gewoon toe aan haar vraag met in t begin heeeeel veel slaaploze nachten.

Ik weet niet meer juist wanneer maar na een week of 4 - 5 kwam er ineens een ommezwaai.
In t begin dronk ze bijna een uur en nu nog maar 10 - 15 minuten. En is het gewoon een zaligheid.
Ik denk nu in de verste verte nog niet aan stoppen.
Maar ik weet goed hoe zwaar het is en soms heel frustrerend.
Ik hoop dat erbij jou ook een ommekeer komt.
In ieder geval mag je trots zijn dat je het al zolang volhoudt, al wat hij gehad heeft heeft hij gehad.
Veel succes en sterkte!!!

juffie

[LittleBean]

Thanks Juffie!

Ik ben blij dat ik hier op DVO mijn frustraties kwijt kan want behalve mijn man zie ik eigenlijk niemand voor het moment.

Ik hoop dat het weer binnenkort wat betert zodat ik eenmaal per dag kan gaan wandelen met LO want zo de hele dag opgesloten zitten is geen pretje.

[dinootje]

Lieve LB, je hoeft je helemaal niet te schamen! Dat de bv bij mij goed gaat, is leuk maar daar heb ik eigenlijk geen enkele verdienste aan hé, dat is nu toevallig zo. Net zoals jij het ook niet in de hand hebt en het bij jou iets moeilijker verloopt. Meer nog, ik vind het veel sterker van jou (en alle anderen) dat jullie ondanks de last blijven volhouden!
Ik vermoed dat je met je huidige doel op 6 weken ook je vorige doel kan bereiken, want volgens hetgeen ik lees is het met 6 weken al veel gemakkelijker. En als je nu volhoudt, zal je dat waarschijnlijk blijven doen eens het vlot verloopt hé.

Een eerste kindje is dan ook nog moeilijker, ok een tweeling is ook druk hoor daar niet van, maar je moet alles nog wat gewoon worden, je man die direct weer moest werken, alleen in het buitenland, je hormonen, het leven met een kind en je verwachtingen hieromtrent die je af en toe moet bijstellen. Want hoe lang je hier ook naar verlangd hebt, het is soms zwaar hé. En ik heb dan altijd iemand dichtbij waarnaar ik kan bellen om af te komen als het niet lukt, dat neemt veel stress weg. (Zus in zv, schoonzus en mama werken niet, ventje kan meestal direct weg op werk indien nodig, de zoon kan al eens iets aangeven dat ik vergeten ben)

In elk geval heb ik grote bewondering voor je! Je doet dat goed en je kleine man ook!