icsi/cryo december

[doda]

Super dat het goed verlopen is de TP en vooral super dat je niet lang moet wachten voor de eerste bn!

Vi, maak je maar niet te veel zorgen hoor!

Ik heb bijna constant ms gevoel nu... soms vraag ik mij af of het niet psychisch is maar neen hoor... tis echt... ook heb ik last van pijnlijke borsten. Tja, afwachten... maar had toch liever niets gevoeld vorig weekend leefde ik echt op een 'wolk' maar nu beland ik stilletjes aan met mijn voeten weer op de grond... ik heb schrik voor de 'crash' die gaat komen als het negatief is, maar dat heeft iedereen waarschijnlijk?


Is jullie omgeving op de hoogte?? Bij mij praktisch niemand... van deze poging weet het zelfs niemand. Ik doe dat wat uit zelfbescherming, omdat ik anders toch bij elke vraag of blik te pas en te onpas in tranen zou uitbarsten... ach we zien wel...

korte dagen voor iedereen

[stienske]

Doda, voor jou is dit een verse poging, hé. Wanneer zou je dan normaal je ms moeten krijgen? Nu toch nog niet, hé. Dus ik denk juist dat het een positief teken is dat je een ms-gevoel hebt en pijnlijke borsten. Ik weet niet meer zoveel van mijn vorige (zwangere) poging, maar ik herinner me wel dat ik al heel vroeg, onmiddellijk na bn, blauwe aders op mijn borsten had. En toen ik tegen mijn man zei dat ik ms-pijnen had, zei hij dat ik dat vorige keer ook had, dus we proberen positief te blijven, hé!!!!
Ik zou normaal zaterdag mijn maandstonden moeten krijgen, ten laatste zondag. Vermits ik geen hormonen heb moeten nemen, zal ik dan iets weten. Dat is al redelijk snel en daarom staat mijn ms-pijn mij niet zo aan.
Wij hebben het dit keer enkel aan mijn ouders verteld (moest dochtertje regelmatig heel vroeg ’s morgens naar daar brengen, anders zou ik het ook niemand verteld hebben). Ik kan mijn tranen ook moeilijk bedwingen als ik er over moet praten. (4 negatieve IUI’s) En bij mijn positieve poging (ICSI 1) wisten al zo veel mensen van mijn prille zwangerschap en daardoor had ik het gevoel dat die negen maanden nog langer duurden!
Sterkte nog, we sleuren ons er wel door, hé!

[Elayna]

Hoi iedereen,

sorry ik wou zeker ook niemand ongerust maken, ik maak mezelf veel te bang dat ik iets verkeerd doe en dat ik dan de reden ben dat het misloopt Terwijl het al genoeg bewezen is dat het gewoon afwachten is he...

Ik voel me lichamelijk rustiger dan de eerste keer (gisteren wat rommelende darmen en vandaag bloedend tandvlees wat ik beide ook heb tijdens ms ) maar mentaal totaal niet. Aan de ene kant loop ik constant te denken dat het wel weer zal mislukken, aan de andere kant voel ik die "crash" die jij beschrijft ook al komen, doda.

Ik vergelijk ook constant met vorige keer: "vorige keer had ik meer steken, had ik nu al ms-gevoel etc", maar ik weet niet of dat veel zegt, want vorige keer had ik enorm pijnlijke borsten en zo door de Pregnyl en daar had ik nu geen last van (vraag me zelfs af of die wel gewerkt heeft... ) Mijn ms zijn normaal voor de dag van de BN, denk ik...

[Vi]

hallokes,

hier nog eentje die zich mentaal al aan het voorbereiden is op een teleurstelling. Mijn buikpijn is met momenten zo erg alsof het lijkt dat ik ieder moment mijn ms kan hebben (is natuurlijk nog veel te vroeg). Ook mijn rugpijn is identiek als bij de ms. Het enige wat verschilt met mijn ms zijn mijn borsten. Anders zijn die al een kleine 2 weken voor mijn ms pijnlijk en gevoelig. Maar nu voel ik dus niets. De hoop is heel klein geworden ook al is het nog een week tot mijn bn.

[doda]

hi everybody,

Ik weet niet goed wanneer ik mijn ms kan verwachten... ten vroegste dit weekend (dan ben ik dag 28) maar met de utrobollen zal alles wel wat uitgesteld zijn. Een week voor mijn ms begin ik normaal buikpijn/borstenpijn te hebben en dit zou wel eens goed kunnen kloppen nu... dat baart mij dus zorgen... maar ach, het blijft afwachten, komen ze of komen ze niet... niets is zeker. Dus stienske, jouw bericht geeft me wel wat moed maar langs de andere kant loopt alles identiek zoals het al 2 jaar aan een stuk loopt. Dus is het moeilijk te geloven dat dit misschien wel positief kan zijn.

Maar één ding is toch wél zeker, we wilen het allemaal doodgraag en ik gun het iedereen van harte!!!!

Laten we allemaal nog even geduld uitoefenen en hoopvol zijn... ook al is dat zéér moeilijk.
veel courage nog iedereen!

[stienske]

Wij zitten toch echt allemaal in hetzelfde schuitje, hé. Als ik iets lees van jullie, dan is het alsof ik het zelf geschreven kon hebben. Ons geduld wordt toch echt op de proef gesteld. Ik hoop zo dat we ervoor beloond worden.
Ver in mijn achterhoofd ben ik al met de volgende verse poging bezig en zie ik op tegen die spuiten. En mijn grootste vrees is dat ik niet onmiddellijk in de volgende cyclus zou kunnen beginnen omdat centrum gesloten is. Pfff … kan beter nog eventjes positief blijven denken.

[doda]

ja, is echt zo he stienske!
We maken allemaal wat mee dat is een feit. Ik vind het echt fijn dat we elkaar zo goed begrijpen.
Als ik soms vriendinnen van mij hun problemen hoor uit de doeken doen, dan moet ik dikwijls denken "kind toch, denk je nu echt dat dàt het einde van de wereld is"

Ik vind echt dat wij sterke madammen zijn allemaal! Het is niet evident wat wij meemaken. Een mens zou voor veel minder depressief worden. Maar daar mogen we niet aan toegeven! Zolang er hoop is, kunnen we maar beter hoopvol zijn. Dit alles heeft van mij écht een ander mens gemaakt.

Ik zit ook al te denken aan mijn volgende poging hoor. Ik verwacht een brief met het aantal cryos maar ik heb nog altijd niets ontvangen. Dat vind ik ook zo vervelend. 11 januari heb ik pas een afspraak bij mijn arts. Een eerst volgende poging kan bij ons ook ten vroegste voor februari zijn. Dat is inderdaad écht nog zeer ver weg... dus je hebt volkomen gelijk, we kunnen maar beter positief blijven denken

gewoon afwachten blijft de boodschap

[Elayna]

Stienske en doda, ik herken ook echt wat jullie schrijven, ik zit ook al te denken aan de volgende poging (en de - brr - spuitjes). Herken ook dat van andere mensen en hun "probleempjes", al vindt iedereen datgene wat bij hem gebeurt altijd het ergste, moeilijkste,... Maar ze moesten eens weten he. Ik weet nog dat ik vlak voor ik begon een immens respect had voor al die mensen hier die al een hele tijd bezig waren, en nu kan ik dat zelf bijna zeggen... Allemaal straffe madammen hier inderdaad!

[Ikke26]

Hey, ik ben er ook nog eens geraakt... Het is superdruk op het werk geweest. Nu heb ik verlof,maar vanaf morgen ga ik helpen in de bakkerij waar ik vroeger weekendwerk deed en zal ik dus ook niveel kunnen langskomen...

Hoe gaat het met jullie tijdens deze zware wachtweken? Ik maak mezelf steeds gek... Ik heb trouwens ook elke dag al kersenpitkussentje genomen hoor... En ook veel gelaptopt...

Ik was ook weer veel te ongeduldig en had vanmorgen al een testje gedaan (foei dat mag niet, ik weet het maar het is sterker dan mezelf), en die was hééééééél licht positief... Bij mijn vorige poging was dat ook, maar dan zakte mijn hcg nog steeds verder want bij de bn had ik toen 9 en een week later 6. Hopelijk is het nu dus aan t stijgen ipv nog aan het zakken... Ik hoop echt dat het deze keer lukt, anders gaan we een rustpauze inlassen denk ik. Deze poging vond ik enorm zwaar in vergelijking met mijn vorige pogingen...
Verder voel ik me totaaaaaal niet zwanger, dus ik durf nog niet teveel hopen.

Veel succes nog aan iedereen en hopelijk mag ik diegene zijn die héél ons lijstje op een positieve manier in gang steekt!!!

[Vi]

Hé Heidip, ik zou toch wel in jouw plaats willen zijn hoor nu. Slechts één week geduld moeten oefenen (zal toch nog lang genoeg zijn voor jou). Dat zou willen zeggen dat als ik nu in jouw schoenen stond, ik morgen al bn zou hebben. Maar ja, we zullen maar geduldig afwachten zeker. Ben blij voor je hoor dat je maar 1 week moet wachten. Hoe gaat het?

Ook ik herken heel goed wat jullie hier allemaal schrijven ivm. volgende poging. Zo van, hoelang ga ik nu weer moeten wachten voor ik terug van start kan gaan want ja, ik heb geen cryo's hé. Dus er zal wel weer een paar maand tussen zitten en dan maar hopen dat de endometriose ondertussen niet terugkomt. En op de momenten dat ik me echt slecht voel, komt dat doemscenario naar boven van: ik ga nooit het geluk kennen van mama te mogen worden. Gelukkig kan ik dat laatste nog vrij vlug relativeren want zolang de gyné niet vlakaf in mijn gezicht zegt dat het niet voor ons zal zijn, is er toch nog hoop hé.

Voor de moment voel ik mij wel rustiger. Dat komt misschien omdat ik gisteren een heel ontspannende avond en vandaag ook een ontspannende namiddag achter de rug heb. En dames, onze ww. beginnen toch wel wat in te korten hé.

[doda]

goh Vi dat gevoel herken ik zeker... "Het gaat nooit lukken bij ons want wij willen het alle 2 zo graag"
Mijn gyneacoloog zei eens tegen mij "het is een spel waar de aanhouder wint" en voila, ik wil winnen dus ik doe door en dit nét totdat we het niet meer kunnen betalen...

Mijn buikpijn is echt hevig, alsof mijn regels echt elk moment moeten komen. Langs ene kant zou ik ze liever vandaag nog zien, dan kan ik tenminste een glaasje meedrinken met de feesten... is stom dat ik daar aan denk, maar het is wel zo...
Op welke dag van je cyclus heb je een test gedaan Ikke26?

[stienske]

[Vi]

Was maar eenmalig hoor Stienske, ik volg nl. cursussen op woensdagavond en donderdagnamiddag en daar het de laatste les voor de vakantie was, werden er naar allebei de cursussen taart en drank meegebracht en was er een klein kerstfeestje als ik het zo mag noemen. Dus was er een gezellige sfeer en werd er veel gelachen. Slechts 1 minpuntje: drank was natuurlijk alcohol dus kon ik daar niet van meegenieten en moest ik een uitvluchtje zoeken om bestwil. Maar dus ideaal om de spanning van de voorbije dagen eens los te laten. Heb er echt deugd van gehad.

[Elayna]

Stienske, dat klopt, maar ik ben niet te positief ingesteld op dat vlak . Ik denk altijd dat er nog een boel pogingen gaan volgen!

Voorlopig voel ik nog steeds erg weinig, helemaal niet te vergelijken met vorige keer. Even had ik eergisteren en gisteren een venijnige steek ter hoogte van mijn rechtereierstok, waardoor ik (altijd even positief ) meteen aan mogelijke BBZ dacht Maar we proberen dat te relativeren en wachten nog maar een beetje af.

Doda, ik herken wat je zegt: "Het gaat nooit lukken bij ons want wij willen het alle 2 zo graag" Soms heb ik het gevoel dat het degene zijn die het het liefst willen, die de grootste problemen hebben. Ik wil niet veralgemenen, maar soms denk ik dat mensen bij het allemaal 'normaal' gaat of sneller dan ze dachten, niet voldoende beseffen wat een wonder het is...

Vi, je eens ontspannen kan deugd doen he. Ik heb ook een paar heel ontspannen avonden achter de rug (wat ook een immens verschil is met vorige keer).

Iedereen nog veel succes met het wachten!

[stienske]

Vi, zo'n gezellige afleiding is altijd welkom, hé. Daarom kijk ik al uit naar de feestjes vanavond, morgen en overmorgen. En dan zit het wachten er bijna op.

Elayna, ik ben soms bang dat ik te positief ingesteld ben. Allé, die houding had ik zeker voor tp, sinds tp eigenlijk niet meer. Maar ik denk dat de klap dan des te groter is. Die negatieve houding van je is waarschijnlijk om jezelf daar tegen te beschermen. Ik hoop echt voor je dat het deze keer lukt. En als er nog veel icsi's moeten volgen dat het voor al jouw volgende kinderen is

En om te eindigen nog een kerstwens voor iedereen: ik wens dat jullie de beste mama's van de wereld mogen worden met in 2011 al een wolk van een baby!!!

Groetjes en een dikke zoen xxx