gewaarwordingen na IUI

[Loeki]

Hey Janne,

Neem je utrogestan? Dan kan je darmen vertragen. Of ook stress niet te vergeten, dat kan ook een grote impact hebben hé.

Probeer je goed te verzorgen, en vrijdag is niet meer zo heel erg lang hé, ook al lijkt dat misschien zo.

Sterkte he meid, je komt er wel!

[Janne]

Nee, ik neem geen utrogestan. Ik moest enkel Clomid en pregnyl nemen. Mijn hormonenbalans in bloed was in orde. Dient de utrogestan daar niet voor?

Dan zal het waarschijnlijk wel van de stress zijn!

Ik probeer mijn gedachten zoveel mogelijk te verzetten. Gaan werken helpt ook wel.

Mijn partner zegt dat we er van uit moeten gaan dat het niet gelukt is zodat we niet te teleurgesteld gaan zijn. Maar dat viond ik toch niet zo gemakkelijk. Ik blijf toch hopen...

bedankt voor de steun!

[Loeki]

Utrogestan dient om de innesteling te helpen, het bouwt je baarmoederslijmvlies op en gaat samentrekkingen van de baarmoeder tegen. Twordt vaak standaard gegeven, ook al is er niks "mis" met je hormoonwaarden. Mijn cyclus is voor zover we weten ook tiptop en toch moet ik vanalles spuiten en doen.

Stress kan nefast zijn voor de darmen, ja. Of misschien ben je gewoon lekker zwanger, hopen mag hé! Och, als het mislukt, zal je zowiezo wel teleurgesteld zijn, theeft geen zin je daartegen te verzetten denk ik. Je voelt gewoon wat je voelt hé, ik denk dat als je er rustig onder kan blijven, dat al heel veel is. Mannen gaan er helemaal anders mee om hé. Gewoon aanvaarden dat het een moeilijke week gaat zijn, en wedden dat het daardoor makkelijker wordt?

[Janne]

Loeki

bedankt voor de bemoedigende woorden!
Ik begin steeds meer te hopen dat het eindelijk gelukt is al weet ik dat de kans klein is (10%)... bij elk klein pijntje (steekje in mijn borsten of zij) denk ik 'zou het dan toch gelukt zijn? '...
Ik voel me eigenlijk (buiten het tekort aan slaap en de opgezwollen buik) heel goed. Normaal gezien voel ik me heel ambetant de dagen voor mijn regels.
Misschien maak ik mezelf wat wijs, maar het maakt het allemaal veel draaglijker.
Waar zit jij nu in je cyclus?

[Katy]

Hallo


Soms lees ik iets over bandenpijn. Weet iemand wanneer je daar last van begint te krijgen ?

groetjes

katy

[Loeki]

Janne, als we die statistiekjes moeten volgen worden we gek hé, want je zal altijd meer kans hebben om niet zwanger te zijn dan om wel zwanger te zijn! 10% lijkt weinig, maar "op natuurlijke wijze" is de kans ook maar 10% per cyclus (tenzij je 20 bent...), en met die 10% lukt het bij de meesten toch ook, waarom zou het bij ons dan niet lukken hé. Ik vrees dat we gewoon geduld moeten hebben! Intussen beschermen we onszelf misschien gewoon maar door ons vanalles wijs te maken, maar daar ben ik echt van mening "whatever je nodig hebt" he om je door deze periode heen te slepen. Geloof wat je graag gelooft, wat het voor jou het makkelijkst maakt.
Ik heb net mijn eerste controle gehad, er waren wat veel eitjes voor IUI (5) en nu moet ik minder hormonen spuiten. Waarschijnlijk heb ik volgende week ergens mijn tweede IUI, als alles goed gaat.

Katy, ik denk dat bandenpijn ontstaat doordat je baarmoeder groeit en/of zich opricht. De baarmoeder hangt in je buik vast met banden, en door het groeien rekt en zet zich dat allemaal. Dus ik denk zeker geen bandenpijn voor D-day, meestal in de eerste drie maanden, maar ik dacht van Liesje000 eens gelezen te hebben dat ze er na die drie maanden ook nog last van had.

[Janne]

Loeki

5 eitjes das idd wel veel. Gaan die deze cyclus nog verminderen als je minder hormonen spuit? Of moeten ze er wegprikken?
Wanneer weet je wanneer je insememinatie doorgaat? Ik zal voor je duimen volgende week!

Katy

mijn zusje had al bandenpijn twee weken na haar eisprong, maar ik denk ook dat dat heel vroeg is.
Waar zit jij in je cyclus? Ben je bezig met inseminaties?

[Katy]

Hallo Loekie


ja, klopt Liesje heeft daar eens iets over geschreven. Dan zal ik het me maar weer aan het inbeelden zijn. Maar ik voel zowel in de linkse als rechts liesstreek een trekkerig gevoel, precies of ik de dag ervoor een marathon heb gelopen. Maar dat is niet zo.

Hallo Janne,

Ik zit vandaag één week na IUI. Dus nog één week te gaan en ik moet zeggen, de spanning begint weer te stijgen. Ik moet en zal een manier vinden om mij rustig te houden. Heb al boeken in huis gehaald over yoga. Dat zou zo ontspannend zijn , volgens een vriendin van mij. Maar eerst moet ik dan wel wat leniger worden, vrees ik. Als ik dat boek lees, dan zit ik nu al in een knoop. Als dat maar goed komt.

En Janne, jij kan morgen testen. Klopt dat ?
Ga je bloed laten trekken of test je zelf thuis ?

groetjes

katy

[Janne]

Nee, ik mag vrijdag pas testen (bloedonderzoek).
Ik heb op 1 oktober mijn eerste inseminatie gehad... dan is het nu toch nog wat vroeg om te testen.... niet?

Ik zou ook iets moeten doen om me te ontspannen. Laat maar weten hoe het vlot met de joga!
Veel succes de volgende dagen! Ik weet hoe zwaar ze zijn!

[Loeki]

Ja vijf eitjes vonden ze blijkbaar wat veel. Mijn eerste reaktie was zelf "tof, vijf, misschien geraakt er dan eentje bevrucht", maar ze moeten voorzichtig zijn hé. Ik heb geen idee of ze nu gaan achterblijven of niet. Ik denk het wel. Bij de vorige iui heb ik ook lang twee eitjes gehad, één groot en een achterblijverke, en uiteindelijk is het het achterblijverke geworden dat is doorgegaan, dus je weet nooit. Morgen weer echo, dan zal ik zien of het er nog steeds vijf zijn hé. Als het vijf grote worden, ist normaal gezien afblazen of wegprikken, maar zover zal het niet komen denk ik. Ze beginnen ook om die reden met controle op cyclusdag 8 hé, ze kunnen vast nog veel bijsturen nu. Ik hoop tegen eind deze week iets meer te weten betreffende tijdstip inseminatie, maar vorige keer was het ook onvoorspelbaar : snelle start, dan stilgevallen, en uiteindelijk toch goedgekomen, dus ja...

Yoga heb ik ook een tijdje gedaan, niks voor mij! Qi-gong vind ik ook wel tof, maar das iets alternatiever. Ik denk zolang je zoekt, zit je goed, dan hou je jezelf ook bezig he. Mediteren vind ik ook wel leuk. Of visualiseren. Ik ging deze cyclus eens iedere morgen visualiseren "mijn eitjes groeien goed". En ja, vijf eitjes...

Testen : toen ik voor bloedprikken ging vorige keer had ik ook de dag van te voren getest, dat was toen 14 dagen na de inseminatie. Tis simpel : het kan zijn dat het al positief is, maar als het negatief is, kan je toch nog zwanger zijn omdat het te vroeg is. Soms maak je snel Hcg aan, soms niet... Enkel met het bloedonderzoek ben je helemaal zeker.

Goed aftellen allemaal hé!

[Katy]

hallo Janne,

Ja je hebt gelijk. Net zoals Loekie zegt. je kan al testen op 14 dagen, maar dan ben je niet honderd procent zeker. De meeste artsen zeggen dat je moet testen op dag 16 na de inseminatie. Dus dat is inderdaad vrijdag voor jou. Succes he.

hallo Loekie,

Qjong, al van gehoord, maar weet niet hoe de vork in elkaar steekt. Is dat zo bewegingen maken in de lucht met armen en benen. Hoor mij nu, ik ben aan het lachen terwijl ik dit schrijf. Eigenlijk hoort dit in het happy topic. Ik zal mij daar eens over documenteren. Een echte acrobaat zal ik wel nooit worden. Maar alle beetjes helpen.

groetjes

katy

[Janne]

Het wachten is voor mij al voorbij... deze nacht om half drie ben ik wakker geworden van hevige buikpijn en ik wist het direct... heb de ganse nacht liggen huilen, maar ben nu over de ergste ontgoocheling heen... op naar de tweede poging!

Katy,

voor jou nog veel succes in de volgende wachtweek!

Loeki,

veel succes met je echo!

[Katy]

Hoi Janne


Verdorie toch. Ik begrijp je volkomen. Huil maar eens goed uit en wees inderdaad maar eens goed boos, daar heb je recht op.

Ik hoop dat je steun krijgt van je naaste omgeving.
Maar bekijk het ook positief. De eerste beurt zien veel artsen als een oefenbeurt. Hoe reageer je op bepaalde medicatie, welke dosis kan je verdragen, hoeveel follikels worden er aangemaakt,.....
Dus inderdaad op naar een volgende poging en een nieuwe kans.
Gun je zelf wel de tijd om verdrietig te zijn.

groetjes

katy

[Janne]

Bedankt voor de steun Katy!

Ik krijg veel steun van mijn partner, beste vriendin en schoonzus (zij heeft vorig jaar zelf 4 inseminaties ondergaan dus weet wat ik meemaak). Maar bij mijn moeder kan ik niet op veel begrip rekenen. Ik vertelde haar vanmiddag dat maandstonden er deze nacht waren doorgekomen en ze zei me botweg : 'je wist toch dat de kansen klein waren dat het ging lukken!'. Het enige dat ik wou, was een beetje troost, maar dat was blijkbaar te veel gevraagd...
Ik kan ook moeilijk kwaad worden op mijn moeder, want ze heeft het zelf al zo moeilijk. Mijn broer is een jaar geleden overleden na een strijd van een jaar tegen kanker. Ik probeer mij gewoon zo weinig mogelijk aan te trekken van wat ze zegt (want ik weet dat er ergere dingen zijn), maar vandaag had ik het er niet gemakkelijk mee.

[Loeki]

Verdekke Janne toch. Pech! Huil maar zoveel je zin hebt, zolang er bloed is mogen er traantjes zijn! En dan op naar de volgende poging hé. Wat moeten we anders?
Misschien kan je je moeder er maar beter een beetje buiten laten, als je je daar beter bij voelt. Je bent haar niks verschuldigd ofzo he. Ze zal niet weten wat gezegd... maar dan nog had ze iets beters kunnen verzinnen, toch (maar blijkbaar niet)?

Katy, weet je blijf met de spanning? Die yoga is een goed idee, heb je een boek of ga je naar de les? Kvind Qi-gong nog iets meer bezig zijn met "de energie van het universum" en dat soort dingen. Niks op tegen overigens hoor. Tis maar waar we ons goed bij voelen hé.

M'n echo deze morgen was ok. Er zitten nog maar drie eitjes in plaats van vijf. Ik mag terug "vollen bak" verder spuiten. Ze zijn nog maar 10 mm, dus het ziet ernaar uit dat het weer een lange cyclus wordt. Vorige keer moest ik ook 16 dagen stimuleren. Mijn cycli zijn met die Menopur precies echt wel langer, had ik niet verwacht. Maar ja. We doen maar rustig verder hé. Ik kan moeilijk nu al zitten wachten hé, dan heb ik geen wacht-energie meer over binnen een paar weken.