Hallo,
Wij zitten nog steeds in vooronderzoeken in het regionaal ziekenhuis. Mijn man heeft obstructieve azoöspermie en vermoedelijk zullen ze TESE doen en dan ICSI. We hebben pas eind januari een afspraak te Jette. Dat is toch zo lastig die onzekerheid, al dat wachten, die bloedonderzoeken die maanden duren vooraleer je resultaat hebt ... Ik zit er persoonlijk wat door, vanalles komt er op ons pad af en slaat er tegen. Wat een lange strijd is dit toch. Ik wou hier even mijn verhaaltje doen, es horen of er eventueel mensen zijn met tips ...
Alvast bedankt en veel groetjes,
Tammie
Wachten en wachten-TESE-ICSI
-
Elayna
- Berichten: 156
- Lid geworden op: 17 mei 2010, 13:50
Hoi Tammie,
jouw verhaal lijkt ons verhaal al wisten wij niet of het echt "obstructief" was of toch iets anders. Het TESE-resultaat bij ons was positief en wij zijn intussen in de wachtweken van onze eerste ICSI poging maar inderdaad, hier is al véél wachten aan vooraf gegaan (TESE dateert van eind sept). Toen ik zo in de eerste fasen zat, zei iemand op dit forum me dat het wachten op de afpsraak voor de TESE de ergste tijd is, en dat vond ik ook echt. Het is ook het langste dat we hebben moeten wachten (iets meer dan 3 maanden bij ons), voor de stappen nadien was het nooit zo lang.
Voor ons was vooral de onzekerheid, het feit of je wel een eigen kindje kan hebben of op donor aangewezen bent, het moeilijkst. Ik ben die periode vooral doorgekomen door veel te praten, zowel met mijn man als met lotgenoten hier. (Maar ik ben iemand die alles nogal graag euh "ventileert", waarschijnlijk is dat wel persoonlijk.) En met de idee dat je NA te TESE met iets kan starten (ICSI of KID). Dat je erna echt ergens mee zal kunnen bezig zijn, het gevoel actief iets te kunnen doen. Zo wordt het afwachten voor de TESE een beetje een "noodzakelijk kwaad" voor het "echte werk" begint.
Maar zoals ik al zei, dit is hoe ik het persoonlijk heb ervaren, dus het kan voor jou/jullie anders liggen... Ik wens jullie alleszins héél veel succes!!!
jouw verhaal lijkt ons verhaal al wisten wij niet of het echt "obstructief" was of toch iets anders. Het TESE-resultaat bij ons was positief en wij zijn intussen in de wachtweken van onze eerste ICSI poging maar inderdaad, hier is al véél wachten aan vooraf gegaan (TESE dateert van eind sept). Toen ik zo in de eerste fasen zat, zei iemand op dit forum me dat het wachten op de afpsraak voor de TESE de ergste tijd is, en dat vond ik ook echt. Het is ook het langste dat we hebben moeten wachten (iets meer dan 3 maanden bij ons), voor de stappen nadien was het nooit zo lang.
Voor ons was vooral de onzekerheid, het feit of je wel een eigen kindje kan hebben of op donor aangewezen bent, het moeilijkst. Ik ben die periode vooral doorgekomen door veel te praten, zowel met mijn man als met lotgenoten hier. (Maar ik ben iemand die alles nogal graag euh "ventileert", waarschijnlijk is dat wel persoonlijk.) En met de idee dat je NA te TESE met iets kan starten (ICSI of KID). Dat je erna echt ergens mee zal kunnen bezig zijn, het gevoel actief iets te kunnen doen. Zo wordt het afwachten voor de TESE een beetje een "noodzakelijk kwaad" voor het "echte werk" begint.
Maar zoals ik al zei, dit is hoe ik het persoonlijk heb ervaren, dus het kan voor jou/jullie anders liggen... Ik wens jullie alleszins héél veel succes!!!
-
Tammie
- Berichten: 355
- Lid geworden op: 3 november 2010, 11:54
Hallo Elayna,
Bij ons zijn de zaadleiders ofwel verstopt, ofwel te smal. Teelbal ook een beetje aangetast, dus hopelijk is er ook een positief TESE-resultaat. Nu tegen dat we dat zullen weten, zal nog een paar maanden duren. Eind januari is ons eerste gesprek in Jette dus ja ... Het is heel stresserend hé al dat wachten, ik kan daar niet zo goed mee om, zit echt niet goed in mijn vel. Inderdaad, de onzekerheid en het weten of je een eigen kindje kunt hebben is inderdaad het lastigste. Alvast bedankt voor je reactie. Het doet inderdaad deugd hier eens ons hart te kunnen luchten. Succes met jullie eerste icsi poging! Lukt dat wat met de hormonen en zo. Ben daar ook al bang voor.
Groetjes!
Bij ons zijn de zaadleiders ofwel verstopt, ofwel te smal. Teelbal ook een beetje aangetast, dus hopelijk is er ook een positief TESE-resultaat. Nu tegen dat we dat zullen weten, zal nog een paar maanden duren. Eind januari is ons eerste gesprek in Jette dus ja ... Het is heel stresserend hé al dat wachten, ik kan daar niet zo goed mee om, zit echt niet goed in mijn vel. Inderdaad, de onzekerheid en het weten of je een eigen kindje kunt hebben is inderdaad het lastigste. Alvast bedankt voor je reactie. Het doet inderdaad deugd hier eens ons hart te kunnen luchten. Succes met jullie eerste icsi poging! Lukt dat wat met de hormonen en zo. Ben daar ook al bang voor.
Groetjes!
-
Elayna
- Berichten: 156
- Lid geworden op: 17 mei 2010, 13:50
Hoi, ja al dat wachten kan slopend zijn he. Maar eens je bezig bent gaat de tijd wel sneller hoor.
Ik was ook eerst heel bang voor dat gedoe met die hormonen, maar dat viel voor mij persoonlijk eigenlijk mee. Het is geen pretje, het dicteert voor een stukje je leven en er zijn een aantal dingen waar je je moet overzetten (ik spreek dan voor mezelf vooral over bv de eerste injectie die ik zelf zette). Ik heb het geluk weinig bijwerkingen te hebben en daardoor was (is) het voor mij best te doen. Maar ik kan me voorstellen dat een aantal mensen het moeilijker hebben op dat vlak. En ik realiseer me dat wat de ene keer zo is, daarom bij de volgende poging ook anders kan zijn.
Als je aan het begin die hele uitleg hoort en dat schema krijgt, lijkt het een hele berg om te doen, aan te denken en te verwerken, maar je moet het stap voor stap bekijken en dan lukt het echt wel (ik stelde mijn GSM in om de medicatietijdstippen aan te duiden, bijvoorbeeld). Je weet waarvoor je het doet he, jezelf daaraan herinneren helpt.
Ik was ook eerst heel bang voor dat gedoe met die hormonen, maar dat viel voor mij persoonlijk eigenlijk mee. Het is geen pretje, het dicteert voor een stukje je leven en er zijn een aantal dingen waar je je moet overzetten (ik spreek dan voor mezelf vooral over bv de eerste injectie die ik zelf zette). Ik heb het geluk weinig bijwerkingen te hebben en daardoor was (is) het voor mij best te doen. Maar ik kan me voorstellen dat een aantal mensen het moeilijker hebben op dat vlak. En ik realiseer me dat wat de ene keer zo is, daarom bij de volgende poging ook anders kan zijn.
Als je aan het begin die hele uitleg hoort en dat schema krijgt, lijkt het een hele berg om te doen, aan te denken en te verwerken, maar je moet het stap voor stap bekijken en dan lukt het echt wel (ik stelde mijn GSM in om de medicatietijdstippen aan te duiden, bijvoorbeeld). Je weet waarvoor je het doet he, jezelf daaraan herinneren helpt.
-
Tammie
- Berichten: 355
- Lid geworden op: 3 november 2010, 11:54
Hallo,
Het is inderdaad zwaar. Ik ben er ook bang voor voor die hormonen omdat ik nu al veel weet van de pms ongemakken enzo. Ja zeker ook voor die injecties ben ik bang, ik heb het niet zo voor naalden en prikjes. Maar inderdaad je weet waarom je het allemaal doet. Ben ook wat bang voor onbegrip op het werk. Lukt dat bij jou nog wat?
Groetjes!
Het is inderdaad zwaar. Ik ben er ook bang voor voor die hormonen omdat ik nu al veel weet van de pms ongemakken enzo. Ja zeker ook voor die injecties ben ik bang, ik heb het niet zo voor naalden en prikjes. Maar inderdaad je weet waarom je het allemaal doet. Ben ook wat bang voor onbegrip op het werk. Lukt dat bij jou nog wat?
Groetjes!
-
Elayna
- Berichten: 156
- Lid geworden op: 17 mei 2010, 13:50
Hoi Tammie,
wel ook op dat vlak mag ik me enorm gelukkig prijzen. Het is hier al begrip wat de klok slaat. En aangezien ik sowieso al een flexibele job heb (ik werk op verschillende locaties maar mag ongeveer kiezen wanneer ik waar werk en met glijtijden) kon dat echt niet beter zijn (ik kan bijvoorbeeld de ochtendcontroles gewoon doen en later komen werken, dan werk ik 's avonds gewoon wat later door).
Ik ben van plan om ongeacht het resultaat volgende week een klein cadeautje aan mijn baas en diens baas over te maken, gewoon omdat ze echt geweldig zijn hierin. Al was ik er een beetje bang voor, ik werk nl in "mannenbastion" ICT. Maar zo zie je maar...
wel ook op dat vlak mag ik me enorm gelukkig prijzen. Het is hier al begrip wat de klok slaat. En aangezien ik sowieso al een flexibele job heb (ik werk op verschillende locaties maar mag ongeveer kiezen wanneer ik waar werk en met glijtijden) kon dat echt niet beter zijn (ik kan bijvoorbeeld de ochtendcontroles gewoon doen en later komen werken, dan werk ik 's avonds gewoon wat later door).
Ik ben van plan om ongeacht het resultaat volgende week een klein cadeautje aan mijn baas en diens baas over te maken, gewoon omdat ze echt geweldig zijn hierin. Al was ik er een beetje bang voor, ik werk nl in "mannenbastion" ICT. Maar zo zie je maar...
-
Tammie
- Berichten: 355
- Lid geworden op: 3 november 2010, 11:54
Hallo Elayna,
Ja dat is heel aangenaam voor je als je het zo kan regelen inderdaad. Mijn werk is heel ver van mij, alsook momenteel zit ik er al een beetje door, het is me allemaal een beetje teveel geworden de laatste tijd, maar ja, een mens moet erdoor hé.
Ik hoop als er volgend jaar behandelingen starten, dat het ook allemaal wat meevalt.
Hoe zit het met jou ondertussen, nog bezig met behandeling?
Groetjes!
Ja dat is heel aangenaam voor je als je het zo kan regelen inderdaad. Mijn werk is heel ver van mij, alsook momenteel zit ik er al een beetje door, het is me allemaal een beetje teveel geworden de laatste tijd, maar ja, een mens moet erdoor hé.
Ik hoop als er volgend jaar behandelingen starten, dat het ook allemaal wat meevalt.
Hoe zit het met jou ondertussen, nog bezig met behandeling?
Groetjes!
-
Tammie
- Berichten: 355
- Lid geworden op: 3 november 2010, 11:54
hey Elayna,
oh het is echt jammer voor jullie! neem je nu wat rustpauze vooraleer te starten met een tweede poging?
bij ons is het nog steeds wachten op onze eerste afspraak in jette eind januari
bloedonderzoeken van ons beide zijn ook nog steeds bezig ... duurt lang hé, maanden en maanden ...
hou je goed!!
oh het is echt jammer voor jullie! neem je nu wat rustpauze vooraleer te starten met een tweede poging?
bij ons is het nog steeds wachten op onze eerste afspraak in jette eind januari
bloedonderzoeken van ons beide zijn ook nog steeds bezig ... duurt lang hé, maanden en maanden ...
hou je goed!!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 gasten