OMG, als ik lees waaraan jullie jullie ergeren...Wat gaat dat met mij zijn ? Zitten prutsen aan mijn baby en dwingen om zaken te doen die ze niet willen en van die domme commentaren geven..
Ik ben me NU al ah ergeren als ik zie hoe sommige ouders bij familiebezoek 'opvoedkundig' bezig zijn (lees: NIET) of als het gezag helemaal ondermijnd wordt door de grootouders die het bv ok vinden dat kinderen een ganse doos leeg snoepen VOOR het eten. Of waar er stelselmatig ah kind zelf gevraagd wordt of het wil gaan slapen, en het dan uren later nog altijd zo drammerig en ambetant als iets zit over de grond te rollen..
Dan zit ik in de auto nr huis echt te foeteren: en bij ons zal het niet waar zijn hè. Ons kind, ONZE regels. Toch zeker als we er bij zijn, dat ze op een ander misschien iets meer verwend worden buiten onze aanwezigheid zal ik tot zekere hoogte wellicht moeten tolereren, maar zo van dat betweterig gedrag en gebemoeial..ARRRGGHHHH
Schoonmoeders en moeders
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Cinne mijn schoonmoeder ligt ook net iets gevoeliger hoor. Al heeft ze e hart van goud!
wat betreft jouw schoonouders: gewoon aanvaarden en af en toe op hun plaats zetten!
Engel, bereid je maar voor. Je gaat nog veel moeten slikken... en onder invloed vd hormonen na de geboorte kan dat echt tot uitbarstingen komen
wat betreft jouw schoonouders: gewoon aanvaarden en af en toe op hun plaats zetten!
Engel, bereid je maar voor. Je gaat nog veel moeten slikken... en onder invloed vd hormonen na de geboorte kan dat echt tot uitbarstingen komen
-
JD
- Berichten: 1468
- Lid geworden op: 9 mei 2007, 16:04
Haha, die schoonmoederverhalen vind ik altijd zo leuk (sorry hoor dames).
Ik probeer dat allemaal een beetje te relativeren, kindjes moeten wat weerbaar worden en zelf kunnen aangeven wat ze al dan niet leuk vinden en ze moeten ook leren dat oma en opa niet zijn zoals mama en papa... Ik kom dus zelden tussenbeide, wat natuurlijk niet betekent dat ik me nooit erger
Mijn schoonouders zijn doodbrave mensen, maar oerconservatief, super katholiek, ouderwets, saai,... Vooral mijn schoonmoeder kan écht geen gesprek op gang brengen, zegt eigenlijk zelden of nooit iets en als ze al iets zegt is het dan meestal iets wat compleet buiten de kwestie is en op een ergerlijke toon...
Ze zijn beiden zot van zoonlief, maar zullen hem nooit zelf opnemen, zullen ons nooit tegenspreken, geven nooit hun mening (over niets)... maar zoonlief zal zich daar binnenkort waarschijnlijk (net als ons) te pletter vervelen! Zij kunnen hem niet boeien, krijgen hem amper aan het lachen, laat staan dat ze hem al hebben horen schaterlachen.
Ondanks het feit dat ze 3 zonen hebben opgevoed(allé, mijn man beweert dat hij zichzelf heeft opgevoed
)kunnen ze echt niet met kindjes om. Zo probeert mijn schoonmoeder hem nog steeds vast te houden als een kleine baby, maar hij doet niets liever dan rechtop staan, wippen op zijn beentjes, zich omdraaien... en mijn schoonmoeder dan maar proberen op hem mooi op haar schoot te houden 
Mijn ouders, broer en zus daarentegen die maken zoonlief knettergek, maar hij amuseert zich wel te pletter.
Dus ja, hij zal respectvol moeten leren omgaan met die twee werelden (wat misschien wel moeilijk zal gaan, aangezien manlief momenteel behoorlijk aan het rebelleren is tegen zijn ouders en ik hem vaak tot de orde moet roepen )
Ik probeer dat allemaal een beetje te relativeren, kindjes moeten wat weerbaar worden en zelf kunnen aangeven wat ze al dan niet leuk vinden en ze moeten ook leren dat oma en opa niet zijn zoals mama en papa... Ik kom dus zelden tussenbeide, wat natuurlijk niet betekent dat ik me nooit erger
Mijn schoonouders zijn doodbrave mensen, maar oerconservatief, super katholiek, ouderwets, saai,... Vooral mijn schoonmoeder kan écht geen gesprek op gang brengen, zegt eigenlijk zelden of nooit iets en als ze al iets zegt is het dan meestal iets wat compleet buiten de kwestie is en op een ergerlijke toon...
Ze zijn beiden zot van zoonlief, maar zullen hem nooit zelf opnemen, zullen ons nooit tegenspreken, geven nooit hun mening (over niets)... maar zoonlief zal zich daar binnenkort waarschijnlijk (net als ons) te pletter vervelen! Zij kunnen hem niet boeien, krijgen hem amper aan het lachen, laat staan dat ze hem al hebben horen schaterlachen.
Ondanks het feit dat ze 3 zonen hebben opgevoed(allé, mijn man beweert dat hij zichzelf heeft opgevoed
)kunnen ze echt niet met kindjes om. Zo probeert mijn schoonmoeder hem nog steeds vast te houden als een kleine baby, maar hij doet niets liever dan rechtop staan, wippen op zijn beentjes, zich omdraaien... en mijn schoonmoeder dan maar proberen op hem mooi op haar schoot te houden Mijn ouders, broer en zus daarentegen die maken zoonlief knettergek, maar hij amuseert zich wel te pletter.
Dus ja, hij zal respectvol moeten leren omgaan met die twee werelden (wat misschien wel moeilijk zal gaan, aangezien manlief momenteel behoorlijk aan het rebelleren is tegen zijn ouders en ik hem vaak tot de orde moet roepen
)-
Vereltje
- Berichten: 1947
- Lid geworden op: 16 mei 2008, 10:02
Ik moet soms ook op mijn tong bijten hoor bij mijn schoonouders. En ik heb dan nog echt goeie schoonouders. Maar zo druk!! Wij zijn alletwee nogal rustig van aard, en als we daar binnenkomen wordt ons Amelie roepend tegemoetgekomen, er moet meteen geknuffeld worden en van schoot naar schoot, en dan schrikken ze ervan als die begint te wenen. 
Tja ondertussen is ze het wel gewoon dus nu huilt ze niet meer. Maar soms zeg ik toch wel eens tegen mijn schoonmoeder dat ze wat stiller moet spreken of ons pruts krijgt nog gehoorschade!
En van die opa die naar sigaren stinkt, wel die van haar stinkt naar sigaretten. Vind ik zelf ook niet aangenaam dus vind ik het normaal dat mijn dochter er hetzelfde over denkt.
En verder vinden ze dat ze haar te weinig zien. We komen alleen maar elke week bij hen eten en hebben verder ook nog een leven... Wat verwachten ze dan?
Maar ach, over het algemeen mag ik er niet over klagen want ik hoef maar te bellen en ze staan klaar voor ons. Het is omdat het mijn schoonouders zijn, van mijn ouders zou ik dat ook wel meer kunnen verdragen denk ik.
Tja ondertussen is ze het wel gewoon dus nu huilt ze niet meer. Maar soms zeg ik toch wel eens tegen mijn schoonmoeder dat ze wat stiller moet spreken of ons pruts krijgt nog gehoorschade! En van die opa die naar sigaren stinkt, wel die van haar stinkt naar sigaretten. Vind ik zelf ook niet aangenaam dus vind ik het normaal dat mijn dochter er hetzelfde over denkt.
En verder vinden ze dat ze haar te weinig zien. We komen alleen maar elke week bij hen eten en hebben verder ook nog een leven... Wat verwachten ze dan?
Maar ach, over het algemeen mag ik er niet over klagen want ik hoef maar te bellen en ze staan klaar voor ons. Het is omdat het mijn schoonouders zijn, van mijn ouders zou ik dat ook wel meer kunnen verdragen denk ik.
-
cimoca
- Berichten: 1972
- Lid geworden op: 19 april 2010, 8:40
Goh een dutske wil ik er ook niet van maken, is hij ook niet 
. Net als zijn zussen staat hij serieus zijn manneke.
En ik weet ook dat ik van de schoonouders bitter weinig verdraag. Hun manier van opvoeden en in het leven staan is zo totaal anders dan degene waar ik mee opgegroeid ben en waar ik ook ( en gelukkig mijn ventje ook) achtersta.
Bij hen draait alles om de schijn en uiterlijk vertoon. ( bij de dood van mijn ventje zijn grootmoeder mochten de kleinkinderen niet op de doodsbrief want daaruit zou blijken dat de zus gescheiden was ) Bij ons thuis draaide het om iets maken van je leven om gelukkig te worden, om het beste uit jezelf te halen voor jezelf.
Ze maken ook serieus onderscheid tussen hun kinderen en ( wat ik veel erger vind) hun kleinkinderen. Het nichtje is hun afgod, daarna komt op een eervolle tweede plaats het neefje en de onze hadden er voor wat hen betreft echt niet moeten zijn
Bij neefje en nichtje hadden ze twee keer op 6 maand zwangerschap al een ganse uitzet gekocht. Bij onze drie kindjes heeft mijn man 4 maand na de geboorte moeten bellen dat we de geboortelijst gingen afsluiten, dat het nu toch wel tijd werd om een cadeautje te kopen.
En Vereltje, je schoonouders zien jullie nog ontzettend vaak. Wij hebben de schoonouders dit jaar al 7 keer gezien ( nieuwjaar, pasen, moederdag, vaderdag, verjaardag ventje, verjaardag meisjes en verjaardag onze jongen)vier keer bij hen, 3 keer bij ons. Er zal nu nog 2 keer bij komen ( voor de sint en kerstmis). Ze hebben er gewoon geen behoefte aan om onze schatten meer te zien, het interesseert ze niet. Ze zien nichtje elke dag en neefje elk weekend en da's voldoende
Volgende week is 't grootoudersdag in de kleuterklas van ons jongste meisje maar ze kunnen niet komen want vrijdag moet ze naar de kapper en de pedicure
prioriteiten hé. Donderdag gaat ze wel naar 't grootouderfeest bij neefje
Uit mijn vorige post zouden jullie kunnen denken dat ik jaloers ben op de hulp die de schoonzussen krijgen. dat ben ik niet maar ze hebben zogezegd gouden principes dat eens de kinderen uit huis zijn, ze hun plan moeten trekken ( waar ik het echt wel mee eens ben). Maar pas die dan ook toe op iedereen. Wij hebben nog geen 5 minuten hulp gekregen bij de bouw van ons huis maar toen we bbq gaven om het te vieren verbeterde mijn schoonpa wel heel luid dat het niet ons huis was maar dat van de bank . Nu schoonzus verbouwde, vertelt hij aan iedereen over de prachtige nieuwbouw. En staan ze er alletwee om te helpen terwijl ik hier al verschillende keren bij bijkomende werken op mijn eentje ( want man zit in buitenland) nachten doorgegaan heb.
Enfin, ik kan alleen maar hopen dat ik later een betere schoonma zal worden. Zou mijn jongen echt niet willen aandoen dat hij van zijn toekomstige constant commentaar op mij hoort
cinne
. Net als zijn zussen staat hij serieus zijn manneke. En ik weet ook dat ik van de schoonouders bitter weinig verdraag. Hun manier van opvoeden en in het leven staan is zo totaal anders dan degene waar ik mee opgegroeid ben en waar ik ook ( en gelukkig mijn ventje ook) achtersta.
Bij hen draait alles om de schijn en uiterlijk vertoon. ( bij de dood van mijn ventje zijn grootmoeder mochten de kleinkinderen niet op de doodsbrief want daaruit zou blijken dat de zus gescheiden was
) Bij ons thuis draaide het om iets maken van je leven om gelukkig te worden, om het beste uit jezelf te halen voor jezelf. Ze maken ook serieus onderscheid tussen hun kinderen en ( wat ik veel erger vind) hun kleinkinderen. Het nichtje is hun afgod, daarna komt op een eervolle tweede plaats het neefje en de onze hadden er voor wat hen betreft echt niet moeten zijn
Bij neefje en nichtje hadden ze twee keer op 6 maand zwangerschap al een ganse uitzet gekocht. Bij onze drie kindjes heeft mijn man 4 maand na de geboorte moeten bellen dat we de geboortelijst gingen afsluiten, dat het nu toch wel tijd werd om een cadeautje te kopen.En Vereltje, je schoonouders zien jullie nog ontzettend vaak. Wij hebben de schoonouders dit jaar al 7 keer gezien ( nieuwjaar, pasen, moederdag, vaderdag, verjaardag ventje, verjaardag meisjes en verjaardag onze jongen)vier keer bij hen, 3 keer bij ons. Er zal nu nog 2 keer bij komen ( voor de sint en kerstmis). Ze hebben er gewoon geen behoefte aan om onze schatten meer te zien, het interesseert ze niet. Ze zien nichtje elke dag en neefje elk weekend en da's voldoende
Volgende week is 't grootoudersdag in de kleuterklas van ons jongste meisje maar ze kunnen niet komen want vrijdag moet ze naar de kapper en de pedicure
prioriteiten hé. Donderdag gaat ze wel naar 't grootouderfeest bij neefje Uit mijn vorige post zouden jullie kunnen denken dat ik jaloers ben op de hulp die de schoonzussen krijgen. dat ben ik niet maar ze hebben zogezegd gouden principes dat eens de kinderen uit huis zijn, ze hun plan moeten trekken ( waar ik het echt wel mee eens ben). Maar pas die dan ook toe op iedereen. Wij hebben nog geen 5 minuten hulp gekregen bij de bouw van ons huis maar toen we bbq gaven om het te vieren verbeterde mijn schoonpa wel heel luid dat het niet ons huis was maar dat van de bank
. Nu schoonzus verbouwde, vertelt hij aan iedereen over de prachtige nieuwbouw. En staan ze er alletwee om te helpen terwijl ik hier al verschillende keren bij bijkomende werken op mijn eentje ( want man zit in buitenland) nachten doorgegaan heb.Enfin, ik kan alleen maar hopen dat ik later een betere schoonma zal worden. Zou mijn jongen echt niet willen aandoen dat hij van zijn toekomstige constant commentaar op mij hoort
cinne
-
Engel0405
- Berichten: 852
- Lid geworden op: 5 mei 2010, 14:22
JA cinne, je hebt het echt niet gemakkelijk hè.
Maar dat sommige mensen onderscheid maken en hun lievelingetjes hebben,heb ik ook al tot in den treure ondervonden.
Das heel oneerlijk en zwaar om te accepteren, maar ik ben wel van mening dat ik dat soort gedrag zal rechtzetten door dat niet te doen en mijn kinderen vol liefde op te voeden.. Das het enige wat we kunnen doen: ervoor zorgen dat de geschiedenis zich niet herhaalt en de cirkel doorbreken.
Dus dikke knuffel!!!
Maar dat sommige mensen onderscheid maken en hun lievelingetjes hebben,heb ik ook al tot in den treure ondervonden.
Das heel oneerlijk en zwaar om te accepteren, maar ik ben wel van mening dat ik dat soort gedrag zal rechtzetten door dat niet te doen en mijn kinderen vol liefde op te voeden.. Das het enige wat we kunnen doen: ervoor zorgen dat de geschiedenis zich niet herhaalt en de cirkel doorbreken.
Dus dikke knuffel!!!
-
dinootje
- Berichten: 724
- Lid geworden op: 14 december 2009, 14:36
Mijn stiefmoeder is hier deze week komen helpen in het huishouden, al een geluk want van mijn mama moet ik dat niet verwachten. En schoonma ligt nog altijd in het hospitaal, ze heeft een zware trombose gehad eind augustus.
Ik wil niet ondankbaar zijn hoor, maar stiefma heeft hier dus gestofzuigd en... ze heeft gewoon niet onder de eettafel gestofzuigd (als het ergens nodig is, is het daar wel hé). Zo echt enkel de "gangpaden". Ik heb het pas gezien als ze al weg was. Kan een mens dat nu eigenlijk maken van daar iets van te zeggen?
Ik wil niet ondankbaar zijn hoor, maar stiefma heeft hier dus gestofzuigd en... ze heeft gewoon niet onder de eettafel gestofzuigd (als het ergens nodig is, is het daar wel hé). Zo echt enkel de "gangpaden". Ik heb het pas gezien als ze al weg was. Kan een mens dat nu eigenlijk maken van daar iets van te zeggen?
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
sorry, vind het eigenlijk wel grappig
Achteraf bekeken kan je er niets meer van zeggen, maar de volgende keer (als die er komt) zou ik zo toch eens langs m'n neus zeggen; vergeetje ook niet onder de eettafel te stofzuigen
'k weet wel hoe je je voelt, je mag al blij zijn dat iemand je komt helpen maar 't is niet zoals je het zelf zou doen hé
bij mij is het soms omgekeerd, toen mijn mama tijdens mijn vorige zwangerschap kwam kuisen, moesten alle stoelen en kasten en de zetel verschoven worden om alle hoekjes mee te hebben, alles moest omhoog... terwijl ik meestal gewoon de niet bedekte vloer meeneem...
als ik elke week met die zetel hier zou moeten sleuren, pffff
-
dinootje
- Berichten: 724
- Lid geworden op: 14 december 2009, 14:36
Ik verzet de zetels ook maar af en toe hoor Sterretje, en het is echt niet dat ik een pietje precies ben. Het wordt hier zelfs niet elke week gedweild, als het niet nodig is.
Maar onder de tafel stofzuigen (en dweilen) is echt geen grote moeite en dat neem ik er toch altijd bij.
Maandag komt er iemand van Familiezorg uitleg geven. Hopelijk is het wat en komt er dan iemand van daar helpen. Maar ik vrees een beetje voor de kostprijs, want ze zei dat de prijs berekend wordt met je belastingsaangifte. Och ja, anders worden het dienstencheques. Hier in de streek gelukkig geen wachtlijsten daarvoor, direct geholpen als je je inschrijft.
Ik vind dit wel moeilijk, heb niet graag dat er iemand komt helpen in mijn huis. Maar nu heb ik geen keuze, ventje geraakt niet bijgewerkt, al zijn vrije tijd gaat naar de verbouwingen en naar het dringende huishoudelijke werk. En als je heel de tijd in je zetel ligt, valt alles je zo op hé, dat is ongelofelijk. Dan heb ik nog liever dat alles in orde is dan wanneer ik me kan bezig houden.
Maar onder de tafel stofzuigen (en dweilen) is echt geen grote moeite en dat neem ik er toch altijd bij.
Maandag komt er iemand van Familiezorg uitleg geven. Hopelijk is het wat en komt er dan iemand van daar helpen. Maar ik vrees een beetje voor de kostprijs, want ze zei dat de prijs berekend wordt met je belastingsaangifte. Och ja, anders worden het dienstencheques. Hier in de streek gelukkig geen wachtlijsten daarvoor, direct geholpen als je je inschrijft.
Ik vind dit wel moeilijk, heb niet graag dat er iemand komt helpen in mijn huis. Maar nu heb ik geen keuze, ventje geraakt niet bijgewerkt, al zijn vrije tijd gaat naar de verbouwingen en naar het dringende huishoudelijke werk. En als je heel de tijd in je zetel ligt, valt alles je zo op hé, dat is ongelofelijk. Dan heb ik nog liever dat alles in orde is dan wanneer ik me kan bezig houden.
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
dinootje ik heb na de bevalling kraamhulp gehad v familiehulp
Heel tevreden over en echt e aanrader
bij ons ook berekend op inkomen, maar als je met twee werkt, zit je toch sowieso aan het max en dan betaal je negen euro per uur, en je trekt 4 euro terug... vond ik dus een 'koopje'. als je met twee aangesloten bent bij CM heb je zo recht op 40 uur, anders 20 uur
ze mogen enkel de helft vd tijd dat ze komen spenderen aan poetsen, de andere helft a strijken, koken, boodschappen, kindje verzorgen, ...
'k zou het meteen terug doen!
Heel tevreden over en echt e aanrader
bij ons ook berekend op inkomen, maar als je met twee werkt, zit je toch sowieso aan het max en dan betaal je negen euro per uur, en je trekt 4 euro terug... vond ik dus een 'koopje'. als je met twee aangesloten bent bij CM heb je zo recht op 40 uur, anders 20 uur
ze mogen enkel de helft vd tijd dat ze komen spenderen aan poetsen, de andere helft a strijken, koken, boodschappen, kindje verzorgen, ...
'k zou het meteen terug doen!
-
mindyke
- Berichten: 3760
- Lid geworden op: 21 maart 2010, 12:44
de moeders en schoonmoeders houden het precies kalm de laatste tijd
Ook hier valt het wel mee opt moment. Al mag ik van haar vanaf nu niet meer alleen buiten
Ze stond er een tijd geleden op om dekaartjes te betalen dus nu heb ik gister de rekening doorgestuurd. Het ontwerp, de drukkerij, kadotipkaartjes, enveloppen en postzegels tesamen kwamen echt wel duur uit... dus ik ben benieuwd....
Ook hier valt het wel mee opt moment. Al mag ik van haar vanaf nu niet meer alleen buiten
Ze stond er een tijd geleden op om dekaartjes te betalen dus nu heb ik gister de rekening doorgestuurd. Het ontwerp, de drukkerij, kadotipkaartjes, enveloppen en postzegels tesamen kwamen echt wel duur uit... dus ik ben benieuwd....
-
NatSar
- Berichten: 1486
- Lid geworden op: 14 maart 2010, 17:08
Gisteren kreeg ik bezoek van mijn ouders en ja hoor ze hebben weer hun best gedaan!
Ze kwamen nog maar binnen en vroegen haast meteen of ik nog een tweede kindje zou willen. Toen ik daar volmondig ja op antwoordde, zeiden ze in koor "dat meen je nu toch niet" 
Thomas begon te wenen en zoals altijd nam ik hem uit zijn parkje om hem te troosten. Kreeg ik toch wel niet de opmerking dat ik hem aan het verwennen ben en dat hij dat rap gewoon zal zijn en nog van die zever.
Dan kreeg ik de vraag of we het financieel nog wel aankunnen, want ja een kind kost toch veel geld hé
En als klap op de vuurpijl wou mijn vader persé ons kat strelen. Nu is dat beestje niet zo gek op vreemden en krabt die altijd. Ik waarschuwde mijn vader nog, maar hij wou niet luisteren. Resultaat: een grote wonde op zijn hand.
Als ik terugkwam met de isobetadine, vertelde mijn vader doodleuk dat hij de kat eens had laten voelen wie de baas was
Sorry ze, maar ik hoef mijn ouders een paar weken echt niet te horen of te zien!
Ze kwamen nog maar binnen en vroegen haast meteen of ik nog een tweede kindje zou willen. Toen ik daar volmondig ja op antwoordde, zeiden ze in koor "dat meen je nu toch niet"
Thomas begon te wenen en zoals altijd nam ik hem uit zijn parkje om hem te troosten. Kreeg ik toch wel niet de opmerking dat ik hem aan het verwennen ben en dat hij dat rap gewoon zal zijn en nog van die zever.
Dan kreeg ik de vraag of we het financieel nog wel aankunnen, want ja een kind kost toch veel geld hé
En als klap op de vuurpijl wou mijn vader persé ons kat strelen. Nu is dat beestje niet zo gek op vreemden en krabt die altijd. Ik waarschuwde mijn vader nog, maar hij wou niet luisteren. Resultaat: een grote wonde op zijn hand.
Als ik terugkwam met de isobetadine, vertelde mijn vader doodleuk dat hij de kat eens had laten voelen wie de baas was
Sorry ze, maar ik hoef mijn ouders een paar weken echt niet te horen of te zien!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten