PU

[mimi]

Babske. Is het bij jou zo dat je medicatie je regels tegenhoudt of is dat niet zo? Ik vraag dit omdat het bij mij wel zo is. Ik heb mij laten wijsmaken dat mijn regels er pas gaan doorkomen als ik stop met mijn medicatie. De vorige twee pogingen was dit alvast zo ook. Hoe zit dat bij jou? Zeg, dat tikkeltje bruin, dat zou ook wel een goed teken kunnen zijn hé meid. Zeker rekening houdend met het tijdstip dat we nu zijn. Ongeveer een week na de tp. Ik heb momenteel ook wel schrik. Ik voel namelijk niets speciaals. Deze middag nog wel dat raar gevoel en nog wat steken, maar nu niet meer. pff. Vreselijk hé wat mij doormaken...
Groetjes en bedankt voor je steun en medeleven.

[babske]

Mimi, dat klopt hoor dat die hormonen je regels iets of wat tegenhouden. Bij mij is dat ook wel zo. Normaal krijg ik mijn regels altijd vroeger. Maar nu duurt het langer voordat ze doorbreken. Maar tot nu toe zijn ze wel telkens al doorgebroken voordat ik bloed moest laten trekken. Vandaar dat ik meestal al op voorhand weet dat het niks is.
En dat bruin had ik ook al die andere keren. Dat is van mijn endometriose. Dat begint ook mee te bloeden met de regels. En mijn borsten doen nog pijn, maar al minder dan de vorige dagen.
Ik begin er hoe langer hoe meer voor te vrezen.

Ja meid, wat moeten wij toch doormaken eh... pff..das niet goed voor de stress eh.
Maar toch kan je nog hopen. Hopelijk kan je goed slapen en ik hoop nog harder dat je morgen goed resultaat te horen krijgt!!!

knuffel

[mimi]

Babske. Dat is een heel verschil als ik het vergelijk met mij. Ik moet altijd wachten tot bloed trekken en pas daarna krijg ik mijn regels na het stoppen met medicatie. Jouw borsten die minder pijn doen, misschien is dat hetgeen van de stimulatie die uitgewerkt raakt. Zou dat niet kunnen? Ik heb nu eigenlijk geen last van mijn borsten en dat verontrust mij wat. Ik duim met je mee hoor meid. Dat zou schoon zijn hé moest het nu eens bij ons alle twee lukken. Ik zei het daarnet: we hebben nog taart in de koelkast. Ik zou het zo graag morgenavond opeten om het te vieren... Lukt het een beetje om alles met je man te delen? Kan je je verhaal kwijt?
Groetjes

[Inti]

Mimi, heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel succes morgen!!! Ik duim voor je voor positief nieuws!!!

Babske het kan nog alle kanten uit hoor meis nog niet wanhopen. Ik weet wel, uit ervaring, het is niet altijd gemakkelijk om positief te blijven denken.

Ik krijg ook altijd mijn regels voor de bloedprik. Krijg ze zelfs altijd wanneer ik ze normaal mag verwachten dus worden helemaal niet tegengehouden door de medicatie. Neem achter de TP utrogestan en progynova.

Inti

xxx

[mimi]

Hallo iedereen

Ik mag mij jammer genoeg niet rekenen tot de zwangeren onder ons. Mijn cryopoging is mislukt. Ik had nochtans een goed voorgevoel. Ik heb vanalles gevoeld die er eerder niet was, maar toch... Het is nog efkes beseffen dat het terug herbeginnen is van 0. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet verwacht had om na 3 tp nog niet zwanger te zijn. In het ziekenhuis hadden ze mij wel veel moed gegeven aangezien we met een probleem bij de man zitten.

Groetjes

[Ivonna]

Hey Mimi,

Je mag zeker de moed niet opgeven !!!!!

Ik weet dat het steeds een teleurstelling waar we door moeten, maar je komt er wel.

Geloof in jezelf !!

Dikke knuf
Ivonna

[Inti]

Mimi meis een dikke knuffel!
Ik weet hoe je je voelt nu. Aan mij hadden ze ook heel veel kans gegeven met mijn cryootje omdat ook bij ons enkel een probleem is bij het zaad van mijn man. En omdat ons enige cryootje de ontdooiing ook zeer goed overleefd had. Maar ja, je ziet he

Geef je even de tijd om dit te verwerken en er dan weer met volle moed tegenaan meis!!!

Hier de laatste week enkel snuiven of dat hoop ik toch. Maandag bloed en echo en als alles goed is begin ik die avond met de stimulatie, joepie!!! De PU en TP naderen.

Babske hoe voel jij je meis???

Groetjes,

Inti

[mimi]

Ivonna en Inti.

Bedankt voor jullie troostende woorden. Lastig hé, die telefoontjes naar het labo waarop je je moed voelt wegglijden. Ik moet het jullie niet vertellen hé. We zitten er allemaal in.

Ivonna. Hoe is het met jou? Wanneer vermoed je terug te kunnen starten?

Ja, Inti. Wreed hé, als ze je teveel moed geven vind ik dat ook niet goed. Ik had er zo op gehoopt om niet zoveel pogingen te moeten ondergaan, maar ja, dat stukje natuur op het einde is voor ons allemaal hetzelfde hé. Erop vertrouwen dat het goed komt hé. Jij bent al er bijna hé. Dat is goed nieuws. Weet je wat, Inti ik denk dat wij zullen gelijk lopen. Ik heb namelijk al de medicatie in huis om een nieuwe poging te doen (dat is nu het lichtpuntje waar ik mij aan optrek). Dat wil zeggen dat ik ook ergens begin volgende week met stimulatie zal beginnen. Dan kunnen we samen aftellen hé.

Babske. Hoe gaat het met jou meid?

Groetjes

[Inti]

Hey mimi moet jij dan niet eerst snuiven???
Ik moest deze poging eerst een maand snuiven om mijn eigen cyclus stil te leggen en dan zoals gezegd vanaf volgende maandag beginnen spuiten voor de stimulatie.
Ondanks dat het al 2 pogingen redelijk goed gegaan is vrees ik nog steeds dat ik geen eicelletjes ga hebben. Heb jij dat ook die angst? Of dat er geen bevruchting gaat zijn.
Ik kijk altijd uit naar de PU (niet naar de pijn ervan) maar ben ook steeds angstig voor het resultaat. Vooral dat wij in Jette niets weten van de eventuele bevruchting tot de dag van de TP.

Grrrrrrrrr die dokters hé. Precies of we hebben nog niet genoeg aan ons hoofd. Vind toch dat ze ons zouden de kans moeten geven om de dag erna ofzo eens te mogen bellen ivm de bevruchting.

Hihi ben aan het zagen en klagen en doet ferm deugd

Inti

xxx

[mimi]

Inti

Vorige keer had ik het kort schema. Dat is op dag 1 van je regels beginnen met suprefact en op dag 3 denk ik met stimulatie erbij. Nu heb ik weer een kort schema, maar nu is het geen suprefact, maar wel decapeptyl voor onderdrukkig. Dat is een spuit erbij in mijn buik. Dus nu moet de verpleegster komen voor 2 spuiten: decapeptyl in mijn buik en menopur in mijn bil. Ik word dus weer een schietschijf!

Ik moet zeggen dat ik momenteel nog geen schrik heb dat ik geen eicelletjes ga hebben. Ik had er eigenlijk nog niet echt aan gedacht... Ik zat altijd bij iui en bij mijn ivf ook altijd met goede kwaliteit van eicellen. Mijn poging is vorige keer ook goed gegaan (natuurlijk het eindresultaat is er nog niet geweest) en ik hoop zo erg dat het weer zal meevallen qua oogst en bevruchting. Daar heb ik meer schrik van.

Ja, dat is zo. Medisch staan ze eigenlijk al ver hé, maar menselijk vind ik het nog heel zwak. Tijdens de stimulatie zou je beter je tent opslaan naast het ziekenhuis. Je moet er constant heen, maar in die wachtweken sta je er zo alleen voor. Zelfs het bellen naar het labo voor het resultaat dat duurde maar een halve minuut. Voila zo ben ik met je mee, al klagend en zagend! Doet goed hé.

Groetjes

[Inti]

haha nu de rest hier nog en dan klagen en zagen we allemaal tegelijk

Maar het is wel zo, die wachtweken sta je er idd alleen voor en als je dan belt voor het resultaat is het voor hen zo routine he. Wij maken ons 2 weken lang druk voor dat ene telefoontje en voor hen is het even de hoorn van de haak nemen, nummer draaien en zeggen zwanger of niet zwanger en terug afleggen.
En wij zitten met tranen in ons oogskes van de spanning.

Inti

xxx

[mimi]

Inti. Heeft de dokter al bij jou iets gezegd dat eicellen te kort hebben of zo? Heb jij al cryo's gehad? De tweede poging had je 1 cryo zeker of niet? En bij je eerste? Ik heb zonet twee pogingen van elk 1 cryo ondernomen, maar dat is telkens niets geweest. Ik denk dat ik ook een beetje teveel hoop hecht aan een cryo. Eigenlijk heb je minder kans hé. Ik weet het ook niet.

[Nes21]

Hi iedereen,

Ook ik ben opnieuw (her)start met de suprefact en menopur. Moet vanavond gaan voor de eerste echo.
'K heb vorig jaar 4 behandelingen gestart maar moeten stopzetten omdat ik geen (of onvoldoende) follikels aanmaakte. Dus 'k zit nu met best wel wat stress, 'k hoop dat er iets te zien zal zijn.

De PU zou voor mij deze keer onder volledige narcose zijn, wegens te pijnlijk vorige keer.
De wachtweken zitten er dan (hopelijk) ook weer aan te komen. Ik haat ze zo erg hé. Cryo's heb ik nog niet gehad, dus ik hoop dat het deze wel lukt (allé eigenlijk dat het niet nodig gaat zijn, maar jullie begrijpen het wel hé).
'K vind trouwens dat ge gedurende de hele behandeling worden geleefd : 6 keer per dag suprefact, s'avonds de menopur (op hetzelfde tijdstip), de vele afspraken, de telefoontjes en het hatelijke wachten !!

Ik probeer het eindresultaat voor ogen te houden, maar is niet makkelijk !!

Veel succes, moed en sterkte aan allen hier
Bedankt voor het "luisteren".
Grs,

[Leonie]

Hey,

Mimi, ik ben net thuis van mijn werk en wou zo snel mogelijk nieuws van jouw lezen. Zo spijtig dat 't geen goed nieuws is.
Ik heb ook altijd gedacht dat we bij de 'goeie' kant van de statistieken zouden zitten omdat 't probleem bij m'n man ligt, maar blijkbaar maakt dat allemaal niet zoveel meer uit eenmaal je aan ivf bezig bent hé. Ik hoop dat je een goeie schouder vindt om op uit te huilen en dat je snel de moed vindt om er opnieuw tegenaan te gaan. Dat is hier heel makkelijk opgeschreven, maar 't is niet zo simpel om terug die courage te vinden hé. Heel veel sterkte meid, ik denk aan je.
Is er trouwens een reden waarom je nu van systeem verandert bij de volgende poging? Het gaat precies wel een beetje rapper gaan als ik het goed begrijp. 't is waar dat 't moed geeft als een nieuwe poging snel volgt hé. Begin jij nu aan je tweede verse poging?

Nellie, welkom hier! 'k Ben blij dat we nu op die manier ook mekaars verhaal kunnen volgen. Hoe gaat het met je? 'k Weet niet hoe het voor jou is, maar voor mij gaan de dagen echt heel traag vooruit. 't Is precies of die tp al een maand achter me ligt! Nog 9 keer slapen hé. Ik voel helemaal nog niks niks niks, geen buikpijn (behalve heel af en toe een beetje regels-pijn, maar vooral als ik DENK aan regels-pijn), geen pijnlijke borsten (terwijl ik de vorige keer bijna niet meer normaal kon stappen daardoor), echt NIKS. Ik weet dat het niet abnormaal is, maar ergens zou ik toch liever IETS voelen. Heb jij al van die symptomen?

Babske, voor jou nog drie keer slapen zeker? Ik hoop dat je je zenuwen nog een beetje de baas kunt. En ja, ik kan me zo voorstellen dat je negatiever gaat denken naarmate D-day nadert, ik heb dat ook.

Nes21, ik wens je veel succes bij deze nieuwe poging. Je zou toch denken dat ze ondertussen weten wat ze je wel en niet moeten geven om genoeg follikels aan te maken hé. Ik hoop in elk geval dat je deze keer véél 'oogst' hebt en dat je helemaal geen cryo'tjes nodig hebt hé!

Wat die telefoontjes betreft, ik vind dat het heel erg afhankelijk is van wie je aan de lijn krijgt. Bij onze vorige poging hadden wij op dag 14 na tp een hele lieve verpleegster aan de lijn die heel meelevend was en tijd maakte om alles uit te leggen en te luisteren naar onze reactie (we wisten toen dat het waarschijnlijk negatief ging zijn, maar moesten nog een week doorgaan met medicatie). Op dag 21 hadden we dan voor het definitieve verdict iemand aan de lijn die echt heel kortaf was, helemaal niet meelevend en gewoon sec de mededeling gaf dat we niet zwanger waren. Dat was het dan. 'n Heel verschil hé.
Mimi, misschien had jij wel diezelfde persoon aan de lijn vandaag.

Nu nog een beetje werk verzetten zodat m'n gedachten hopelijk nog eens naar iets anders gaan vanavond (moeilijk moeilijk).

groetjes
Leonie

[mimi]

Leonie. Bedankt dat je aan mij hebt gedacht! Ik vrees dat ik het nu pas begin te beseffen. Ik heb het er echt wel heel moeilijk mee. Ik weet eigenlijk niet waarom er van medicatie wordt veranderd. Het labo kon mij daar geen antwoord op geven. Ik ga het volgende keer eens vragen aan de dokter. Eigenlijk zou ik liever bij Suprefact blijven. Het is wel vervelend dat je de tijd zo moet opvolgen, maar ik had geen bijwerkingen en zo. Vertrouwen op dokter, noemen ze dat hé. Ik begin nu inderdaad aan mijn 2de poging. Klopt het dat jij nu de cryo's krijgt van je 1ste poging? Ja, dat voelen, dat is nu eenmaal het ambetante hé. Ik had nu eens een poging waarop ik iets voelde terwijl dat de vorige twee keer totaal niets was. Daarmee had ik er veel hoop gesteld. Ik had dat gisteren ook gezegd. Ik hoop dat het gelukt is, want anders ga ik geen vertrouwen meer hebben in mijn lichaam...

Babske. Hoe is het met jou? Hoe voel jij je?

Nes21. Hopelijk lukt het deze keer voor jou om follikels aan te maken hé. Ik kan mij voorstellen dat zoiets wel heel frustrerend zal zijn. Heel veel succes hé.

Groetjes aan iedereen!
En veel succes aan al degene die bezig zijn.