Het lijkt alsof de jouwe het wat heeft opgegeven he. En dat doet natuurlijk niet echt goed aan de moraal, integendeel
Misschien is er gewoon een frisse wind nodig?
Als ik jouw berichtje zo lees dan lijkt het een beetje een samenloop van factoren te zijn. De fysieke pijn met de kloven (zeker dat het geen spruw is als het niet geneest?). Het specifieke drinkgedrag van je zoon. Vermoeidheid door het zorgen voor een kleine baby (slaapt hij goed?), misschien gecombineerd met nog andere zorgen. Stress door terug te beginnen werken binnenkort. Normale hormonale schommelingen (ik zeg niet dat het een postpartale depressie is maar ook dat kan enkele maanden na de geboorte ontstaan). Novemberweer...
In ieder geval kan ik uit de enkele dingen die je beschrijft al zeker zeggen dat er niks is om je als een mislukking te beschouwen. Integendeel! Je geeft borstvoeding, da's al een enorm groot engagement ten opzichte van je zoontje en daar mag je best fier op zijn. Je zoekt hulp en volgt die op. Je doet alles wat een goeie moeder zou doen.
Jij doet dat goed hoor, melika!!
En als er één tip is die ik je nu al kan geven: lees alsjeblieft niet te veel op bv-fora, daar wordt iedereen een beetje sip van. Wij zijn maar gewone mensen he, geen super-oervrouwen.
Als je wat meer concrete tips nodig hebt dan vraag je maar he!