Ik zie het zeker zitten om terug "iets" te doen. Tja, als we geen behandeling doen, gebeurt er zeker niets. Het feit dat er een theoretische mini-kans is om een mirakel mee te maken heb ik al lang uit mijn hoofd gezet en ik ben helemaal niet meer ontgoocheld als ik mijn ms spontaan krijg. Bij mij is het toch een utopie te denken dat die ms ooit eens vanzelf gaan uitblijven...
Het spuiten en zo zie ik zeker zitten, ik heb er toch geen bijwerkingen van! Maar ik zie wel op tegen nog meer slecht nieuws. Ja, ik weet het, ik ben heel negatief ingesteld, maar dat komt door al dat slecht nieuws dat we al gehad hebben en "dat ze het raar vinden" en "dat ze er niets kunnen aan doen". Je zou voor minder de moed laten zakken. Ik denk dan: wat gaat het deze keer zijn dat ze vinden? Wat gaat het volgende slechte nieuws zijn??? Ik word er bang van. Dus dat slecht nieuws en dan weer die vreselijke wachtweken, daar zie ik enorm tegenop...