het allerergste?

[pelkie]

Blaas leegprikken? Dat hebben ze bij mij nog nooit gedaan. In jette moet je vlak ervoor nog effe gaan plassen.

[Helena07]

Ik weet het, ik heb ook al gehoord van ziekenhuizen waar je blaas niet leeggeprikt wordt en andere van wel.Raar! Het is alleszins geen fijne ervaring


Helena

[Ivonna]

Helena,

Ik moet zeggen dat de PU zelf geen pijn deed. Dat is bij ieder een andere ervaring denk ik. Ik was super super zenuwachtig, maar de verpleging was super lief.
Vooraleer ik naar de PU zaal ging, vroeg ik om nog even naar de wc te mogen. Het aanprikken van de eicellen heb ik niet gevoeld, juist de laatste. Het ergste was het plaatsen van het speculum.

Blaas leegprikken ??? In Jette gebeurd dat niet hoor.

Aan alle andere : het is voor ieder een andere ervaring. Hoe ontspannender, hoe beter !!!! Gemakkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het.

Succes,
Ivonna

[ikkekdm]

Wat ik het vervelendste vind aan al het 'gedoe':
Begin 2006 besloten we om er voor te gaan, maar dat het niet van een leien dakje zou gaan, dat wisten we toen écht niet. Dat we toen na cycli met clomid en pregnyl gingen moeten overschakelen naar kunstmatige inseminatie en dat na de 3 mislukte pogingen, we nu in onze eerste icsi poging zitten, dàt vind ik het moeilijkste. Er is geen enkele reden gevonden waarom het niet op natuurlijke manier kan ...
Zondag was er mijn allereerste pick up en ik was er echt als de dood voor. Maar mede dankzij de monitoring en de lieve verpleegster (en het spuitje ) was ik héél rustig. Het is allemaal gebeurt zonder dat ik er veel erg in had! Ik had er maar liefst 33. Het bange afwachten van gaat de medicatie aanslaan is achter de rug, maar nu ... gaan er goeie embryo's zijn? Er MOET toch gewoon minimum 1 goed zijn?!?!
Zondag dan ook moeten beginnen met die vervelende utrogestan. Pfff ... Maar voor mij is het hem uiteindelijk allemaal waard ... Als we binnen 9 maanden maar onze eigen baby in onze armen kunnen houden ...
Het wachten nu (of er al dan niet goeie embryo's zijn) is wel wat vervelend, vrijdag om 11u weten we meer ... Maar het wachten nadien, dat zal denk ik vééél moeilijker zijn. En dan zeggen ze, je mag er niet te veel mee bezig zijn, denk aan andere dingen, ... Voor hen allemaal gemakkelijk gezegd. Maar wij ervaren dat anders, hé?!
Alles van de behandelingen is voor mij meer dan de moeite waard, als we maar kunnen zeggen:
'In onze ogen zijn wel miljarden sterretjes verschenen,
Want in ... tweeduizendennegen
Kunnen we onze allereerste baby in onze armen nemen'.
Veel succes en sterkte aan iedereen!!!
Dikke dikke kussen.
Katrien

[Ivonna]

Katrien,

Alles wat je zegt, ervaar ik ook zo. Bij mij is wel mijn klok aan het tikken hé (38 bijna 39j).

Heel mooi uitgedrukt !!!

Hopelijk is het waar en kunnen we in 2009 een klein mooi wonder verwachten hé !

Succes
Ivonna

[Noa]

Ik vond niets echt erg aan aan de behandeling, maar de onzekerheid is inderdaad soms moordend. Niet weten of je goed reageert op de suprefact of op de stimulatie, niet weten welke kwaliteit de eicellen zullen zijn, of er al dan niet bevruchting zal optreden. Die utrogestan, ook erg vervelend maar dat vond ik niet zo heel erg. Pijn? Mmm, tja, soms wel, zelfs heftig, maar dat was telkens weer zo vergeten. Wat ik wel soms lastig vond (en vind), waren domme (goedbedoelde) opmerkingen van mensen die er niets over weten.
Maar dames, nu ik eindelijk zwanger ben (ondertussen 29 weken) moet ik zeggen: het is het allemaaaaaal meer dan waard geweest. Ik ben blij dat ik een dagboek heb bijgehouden tijdens de hele mallemolen, want de scherpe kantjes worden vlug uitgeveegd!
Wat ik dan wel weer een beetje raar, en tegelijk ook wel logisch vind, is dat de onzekerheid eens je zwanger bent, toch nog wat blijft hangen. Pas nu begin ik iets meer te genieten (daarvoor ook hoor, maar dan sloop de angst erg vaak binnen), nu ik weet dat ons dochtertje levensvatbaar is. Maar euh, dit doet hier helemaal niet terzake, het enige wat voor jullie nu telt is zwanger worden! En ik duim ontzettend hard voor jullie! Heel veel succes en zeker niet opgeven!! Gun jullie zelf eens een extraatje, want dat verdienen jullie meer dan ooit!

Knuffel!!

[frits]

het prikken vd blaas gebeurd enkel als ze toch nog te vol zit zelfs na het plassen
Gebeurt rapper als je voordien valium krijgt
Viel bij mij goed mee, heb er niets van gevoeld
Meest traumatiserend was voor mij het vele bloed prikken en vooral het infuus steken aangezien ik daar een panische angst voor heb. bovendien ook zeer slechte ervaringen mee gehad door slecht opgeleide verpleging. Heb blijvende schade aan een zenuw waar ze eens "per vergissing" in gestoken hebben en het maar niet wilden geloven dat mijn vingers er bijna afvielen vd pijn ...
Buiten dat reageerde ik eigenlijk op alles zeer goed en had nergens bijwerkingen van.
De GSM die regelmatig afging en het "snuifje" in de neus deed sommige collega's wel eens raar opkijken maar daar trok ik me niet echt iets van aan.
Ook zeer vermoeid door de suprefact - die ik gelukkig niet 's nachts moest gebruiken vd gynae dus dat was blijkbaar ook al gemakkelijker dan bij de rest precies.
Op zich allemaal snel vergeten hoor en ik zou het zo weer opnieuw doen