Ik ben dat ook sinds gisteren boterham last van mijn darmen. Komt dat van die utrogestan? Het is de eerste keer dat ik dat heb. Zoveel pijn ter hoogte van mijn eierstokken. En diarree en pijnlijke darmen. Heb je dat nu ook? Ik lees dat jij movicol neemt. Van wie weet je dat dat je dat mag nemen? Heb je dat aan decleer gevraagd? Ik hoop op een spoedig antwoord.
Sorry dat ik begin te twijfelen hoor over mijn behandeling maar ik heb dat altijd gelijk de laatste dagen voor mijn bloedafname. Ik weet dat ik er nog altijd moet in geloven. Is zo moeilijk positief blijven. Nu zeker omdat ik pijn heb aan mijn darmen. Denk dat mijn regels dan doorkomen maar is niet hetzelfde pijn. Nog altijd geen bloed te besporen. Heb jij je regels al voor je bn? Ik heb dat maar 1 keer gehad. Iedere keer naar het toilet gaan en blij als ik niets zie natuurlijk.
merel en l*** en nelleke veel succes boterham natuurlijk ook.
IVF Jan Palfijn Gent - Dr Decleer
-
boterham
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 19 november 2009, 13:58
Ik heb naar mijn huisarts gebeld ivm darmen. Het is zeker van de utrobollen, want goeie 24h na de laatste, kan ik weer gewoon gaan! Decleer stuurt brieven naar mijn ha en houdt haar zo op de hoogte. Ik heb haar gezegd dat ze dus wellicht wel weet dat ik weer bezig ben met ivf, maar dat ik van de utrogestan geconstipeerd ben. Via een ander forum had ik gehoord dat duphalac ook OK is, maar ik wou het toch van mijn ha horen en ze zei movicol. zonder voorschrift te krijgen. helaas nog steeds niet geholpen. zal rond 18h nog een zakje drinken... eens het weer op gang gekomen is hou ik het bij eentje per dag.
ik voel me zo slecht vandaag... gisteren is mijn beste vriendin tante geworden, zoveel zin om morgen op babybezoek te gaan. de mama weet van mijn problemen, dus ik verwacht geen mottige opmerkingen, maar zoals ik me nu voel kan ik elk moment in tranen uitbarsten...
en ik mag morgenavond nog gaan babysitten op mijn metekindje. hadden wij van den eerste keer "prijs" gehad zoals hen (toen nog in de verste verte geen flauw idee van onze problemen), dan was ons kindje twee weken jonger dan metekindje... ze moeten weg, naar de gyn... voor de eerste echo...
ben blij voor hen. maar ik zie ons probleem alleen maar groter en groter worden...
lap, zit hier te bleiten...
zo bang dat we nooit kindjes gaan krijgen...
sorry meisjes...
kga jullie laten...
moet even weg...
ik voel me zo slecht vandaag... gisteren is mijn beste vriendin tante geworden, zoveel zin om morgen op babybezoek te gaan. de mama weet van mijn problemen, dus ik verwacht geen mottige opmerkingen, maar zoals ik me nu voel kan ik elk moment in tranen uitbarsten...
en ik mag morgenavond nog gaan babysitten op mijn metekindje. hadden wij van den eerste keer "prijs" gehad zoals hen (toen nog in de verste verte geen flauw idee van onze problemen), dan was ons kindje twee weken jonger dan metekindje... ze moeten weg, naar de gyn... voor de eerste echo...
ben blij voor hen. maar ik zie ons probleem alleen maar groter en groter worden...
lap, zit hier te bleiten...
zo bang dat we nooit kindjes gaan krijgen...
sorry meisjes...
kga jullie laten...
moet even weg...
-
DUYCK
- Berichten: 1170
- Lid geworden op: 2 augustus 2008, 17:59
merci voor het antwoord boterham. ik ben blij dat ik niet alleen ben met dit probleem. ik heb nog niets gegeten en ga nog wachten tegen morgen. dan kan ik geen diarree hebben. Ik ga het product gaan halen in de apotheek.
Ik vind het zo erg dat je je niet goed voelt. Wat geeft decleer gezegd over de kinderwens? Of heb je dat niet gevraagd of je gaat zwanger worden. als hij zegt van wel moet je hem zeker geloven. van mij zei hij dat toch. je mag niet opgeven. decleer zei dat ook tegen mij van je hebt misschien die veldslag verloren maar toch nog niet de oorlog. Ik weet dat ik gemakkelijk praten heb maar je moet erin geloven.
iedere ivf-beurt ga je beter resultaat boeken. hij weet hoe hij je lichaam moet sturen. is ook een beetje zoeken hé hoe je lichaam reageert.
ja ik begrijp je maar al te goed waarom het bij ons zo lang moet duren. is niet eerlijk hé. en meestal begrijpen ze dat niet ook. ik heb het altijd moeiljk als er iemand een zwangerschap aankondigt. onze tijd komt ook nog boterham. ik ben daar van overtuigd. je bent nog niet op het einde van je latijn. ween maar eens goed. je weet dat ik een kindje verloren ben hé en dan geraakte ik niet meer zwanger. ik heb toen echt in de put gezeten want ik was toen begonnen met decleer en het lukte niet. als ik daar aan terug denk moet ik ook weer wenen. raar maar nu moest het negatief zijn ik ga ook wel eens wenen maar dat is niet meer gelijk toen. ik geloofde er niet meer in dat ik nog ging een wondertje in mijn handen mogen nemen. zolang dat in je hoofd zit is het nog moeilijker. ik geloof er wel degelijk in. Dat is wat je zou moeten proberen te doen. ik geef wel toe hoe meer behandelingen je nodig hebt hoe moeilijker het word. zeker als je begint te lezen op het net dat er zoveel zwanger worden na de eerste behandeling dan begin je toch vragen te stellen. Ik hoop dat ik je een beetje kan opmonteren.
dikke knuffel
Ik vind het zo erg dat je je niet goed voelt. Wat geeft decleer gezegd over de kinderwens? Of heb je dat niet gevraagd of je gaat zwanger worden. als hij zegt van wel moet je hem zeker geloven. van mij zei hij dat toch. je mag niet opgeven. decleer zei dat ook tegen mij van je hebt misschien die veldslag verloren maar toch nog niet de oorlog. Ik weet dat ik gemakkelijk praten heb maar je moet erin geloven.
iedere ivf-beurt ga je beter resultaat boeken. hij weet hoe hij je lichaam moet sturen. is ook een beetje zoeken hé hoe je lichaam reageert.
ja ik begrijp je maar al te goed waarom het bij ons zo lang moet duren. is niet eerlijk hé. en meestal begrijpen ze dat niet ook. ik heb het altijd moeiljk als er iemand een zwangerschap aankondigt. onze tijd komt ook nog boterham. ik ben daar van overtuigd. je bent nog niet op het einde van je latijn. ween maar eens goed. je weet dat ik een kindje verloren ben hé en dan geraakte ik niet meer zwanger. ik heb toen echt in de put gezeten want ik was toen begonnen met decleer en het lukte niet. als ik daar aan terug denk moet ik ook weer wenen. raar maar nu moest het negatief zijn ik ga ook wel eens wenen maar dat is niet meer gelijk toen. ik geloofde er niet meer in dat ik nog ging een wondertje in mijn handen mogen nemen. zolang dat in je hoofd zit is het nog moeilijker. ik geloof er wel degelijk in. Dat is wat je zou moeten proberen te doen. ik geef wel toe hoe meer behandelingen je nodig hebt hoe moeilijker het word. zeker als je begint te lezen op het net dat er zoveel zwanger worden na de eerste behandeling dan begin je toch vragen te stellen. Ik hoop dat ik je een beetje kan opmonteren.
dikke knuffel
-
nelleke
- Berichten: 251
- Lid geworden op: 23 augustus 2010, 16:25
Hoi dames,
Ik heb terug even tijd om ook iets te posten. Heb er een dienst van 23u op zitten en ben bekaf. Kmoet eerlijk toegeven dat het bij mij op dit moment ook geen rozengeur en maneschijn is. Het lijkt er bijna op alsof ik hier enkel klaagzangen kan posten. En hoe erg ik het ook vind om mijn ziel hier bloot te geven, jullie reacties maken het telkens toch een beetje draaglijker. Weten dat je er niet alleen voorstaat, dat er lotgenoten zijn, is een hart onder de riem; ook al wens je je ergste vijand zoiets niet toe.
Ik had vandaag (en gisteren) ook een echte baaldag. Het leek alsof mijn emoties gisteren op flat line stonden. Ik kon niet echt vreugde voelen, had eerder een negatieve lading, wou met rust gelaten worden. Zo'n dag vlak voor je de nacht op moet is alles behalve. Ik had nochtans een week verlof gehad, een week die door het heen en weer gerij naar Gent heel snel voorbij was.
Deze morgen dan, had ik een ganse voormiddag vergadering, nog niet thuis geweest, niet geslapen... vertelt mijn collega dan dat ze waarschijnlijk in verwachting is! Dat was voor mij het signaal dat ik naar huis moest. Thuisgekomen bleek ik mijn sleutel niet bij te hebben, mijn ventje gaan werken en mijn buurman (die een extra sleutel heeft) ook niet thuis! En dat terwijl ik gewoon in mijn zetel wou kruipen en zielig zitten doen. Me op de drempel laten zakken en moedeloos voor mijn gesloten deur blijven zitten. Mijn andere buurman kwam net naar buiten en had zo'n compassie met me dat ik in zijn huis mocht zitten wachten ipv op straat. Na een tijdje gelukkig binnen geraakt. Khad nog even voor ik naar de acupunctuur moest, heb me dan in al mijn lompigheid nog een blauwe plek geprikt met mijn menopur. De acupunctuur maakte veel goed. Dames, het is echt een aanrader! Al ist ni voor de stimulatie, tis voor de relaxatie (en in mijn geval nog een goede babbel ook).
Ik was zondag, na de boodschap dat het IUI zal worden, opnieuw hoopvol. Voor het eerst had ik terug hoop dat we deze maand een echte kans zouden hebben. En ja, onze kansen zijn aan beide kanten verminderd, zowel door het uitblijven van rijping bij mij en het tekort aan een groot aantal zwemmertjes bij mijn ventje. Thuisgekomen had ik nog wat opgezocht op internet en beybey daar ging mijn hoop. Alleen, ik las geen succesverhalen, maar wel de andere, velen die IUI proberen, maar uiteindelijk toch moeten doorgaan naar IVF. Des te meer een bewijs dat geen enkel verhaal hetzelfde is. Al onze lichamen zijn anders, reageren anders,.... We kunnen ons nog troosten met de gedachte dat we geen standaard zijn, het lukt niet zoals het anders zou zijn...
Eén van de zaken waar ik het ook wel moeilijk mee heb is dat het langer hoe minder natuurlijk is. Het besef dat de intimiteit er nu eigenlijk niet meer aan te pas zal gekomen zijn. Wij maakten er in het begin grapjes over. Zo in de zin van je herinneren dat je kind verwekt is tijdens die ene lekkere vrijpartij. Jullie snappen vast wel wat ik bedoel.
Boterham, wat je schreef over je metekindje is ook zo herkenbaar. Ik heb twee hele goeie vriendinnen. De ene had net haar tweede kindje gekocht, de andere was begonnen met haar laatste schooljaar. We hadden al lachend gezegd dat we samen zwanger zouden zijn, we hadden er allemaal kans op. Voor we het goed en wel beseften was mijn ene vriendin zwanger van haar derde en de andere is nu na haar studies en na anderhalve maand gestopt te zijn met de pil zwanger. Het kleintje is ondertussen geboren, mijn man is peter. Ze is nu zo snel aan het groeien! Telkens ik haar zie doet het pijn te beseffen dat de klok verder tikt. Telkens haar weer af moeten geven. Haar verzorgen, flesjes geven, maar toch zien dat niets de band tussen moeder en dochter kan evenaren. Jaloezie en pijn.
Onze kids gaan in ieder geval nooit kunnen zeggen dat ze niet gewenst waren. Wij zullen meer dan anderen beseffen dat wij onze kids met hart en ziel wilden en dat we er alles voor zouden doen. Wij zullen er uit komen als de meest trotse, harde en sterkste mama's die je je kan voorstellen. What doesn't kill us, makes us stronger lady's!!
Elke maand hebben we evenveel (of zelfs meer) kansen om ook zwanger te worden. Iedere maand kan de onze worden! Ik hoop liever snel dan laat.
Groetjes en dikke knuffel
Ik heb terug even tijd om ook iets te posten. Heb er een dienst van 23u op zitten en ben bekaf. Kmoet eerlijk toegeven dat het bij mij op dit moment ook geen rozengeur en maneschijn is. Het lijkt er bijna op alsof ik hier enkel klaagzangen kan posten. En hoe erg ik het ook vind om mijn ziel hier bloot te geven, jullie reacties maken het telkens toch een beetje draaglijker. Weten dat je er niet alleen voorstaat, dat er lotgenoten zijn, is een hart onder de riem; ook al wens je je ergste vijand zoiets niet toe.
Ik had vandaag (en gisteren) ook een echte baaldag. Het leek alsof mijn emoties gisteren op flat line stonden. Ik kon niet echt vreugde voelen, had eerder een negatieve lading, wou met rust gelaten worden. Zo'n dag vlak voor je de nacht op moet is alles behalve. Ik had nochtans een week verlof gehad, een week die door het heen en weer gerij naar Gent heel snel voorbij was.
Deze morgen dan, had ik een ganse voormiddag vergadering, nog niet thuis geweest, niet geslapen... vertelt mijn collega dan dat ze waarschijnlijk in verwachting is! Dat was voor mij het signaal dat ik naar huis moest. Thuisgekomen bleek ik mijn sleutel niet bij te hebben, mijn ventje gaan werken en mijn buurman (die een extra sleutel heeft) ook niet thuis! En dat terwijl ik gewoon in mijn zetel wou kruipen en zielig zitten doen. Me op de drempel laten zakken en moedeloos voor mijn gesloten deur blijven zitten. Mijn andere buurman kwam net naar buiten en had zo'n compassie met me dat ik in zijn huis mocht zitten wachten ipv op straat. Na een tijdje gelukkig binnen geraakt. Khad nog even voor ik naar de acupunctuur moest, heb me dan in al mijn lompigheid nog een blauwe plek geprikt met mijn menopur. De acupunctuur maakte veel goed. Dames, het is echt een aanrader! Al ist ni voor de stimulatie, tis voor de relaxatie (en in mijn geval nog een goede babbel ook).
Ik was zondag, na de boodschap dat het IUI zal worden, opnieuw hoopvol. Voor het eerst had ik terug hoop dat we deze maand een echte kans zouden hebben. En ja, onze kansen zijn aan beide kanten verminderd, zowel door het uitblijven van rijping bij mij en het tekort aan een groot aantal zwemmertjes bij mijn ventje. Thuisgekomen had ik nog wat opgezocht op internet en beybey daar ging mijn hoop. Alleen, ik las geen succesverhalen, maar wel de andere, velen die IUI proberen, maar uiteindelijk toch moeten doorgaan naar IVF. Des te meer een bewijs dat geen enkel verhaal hetzelfde is. Al onze lichamen zijn anders, reageren anders,.... We kunnen ons nog troosten met de gedachte dat we geen standaard zijn, het lukt niet zoals het anders zou zijn...
Eén van de zaken waar ik het ook wel moeilijk mee heb is dat het langer hoe minder natuurlijk is. Het besef dat de intimiteit er nu eigenlijk niet meer aan te pas zal gekomen zijn. Wij maakten er in het begin grapjes over. Zo in de zin van je herinneren dat je kind verwekt is tijdens die ene lekkere vrijpartij. Jullie snappen vast wel wat ik bedoel.
Boterham, wat je schreef over je metekindje is ook zo herkenbaar. Ik heb twee hele goeie vriendinnen. De ene had net haar tweede kindje gekocht, de andere was begonnen met haar laatste schooljaar. We hadden al lachend gezegd dat we samen zwanger zouden zijn, we hadden er allemaal kans op. Voor we het goed en wel beseften was mijn ene vriendin zwanger van haar derde en de andere is nu na haar studies en na anderhalve maand gestopt te zijn met de pil zwanger. Het kleintje is ondertussen geboren, mijn man is peter. Ze is nu zo snel aan het groeien! Telkens ik haar zie doet het pijn te beseffen dat de klok verder tikt. Telkens haar weer af moeten geven. Haar verzorgen, flesjes geven, maar toch zien dat niets de band tussen moeder en dochter kan evenaren. Jaloezie en pijn.
Onze kids gaan in ieder geval nooit kunnen zeggen dat ze niet gewenst waren. Wij zullen meer dan anderen beseffen dat wij onze kids met hart en ziel wilden en dat we er alles voor zouden doen. Wij zullen er uit komen als de meest trotse, harde en sterkste mama's die je je kan voorstellen. What doesn't kill us, makes us stronger lady's!!
Elke maand hebben we evenveel (of zelfs meer) kansen om ook zwanger te worden. Iedere maand kan de onze worden! Ik hoop liever snel dan laat.
Groetjes en dikke knuffel
-
Merel74
- Berichten: 111
- Lid geworden op: 27 januari 2010, 17:57
hey meiden,
deze morgen terug op consultatie geweest en PU is gepland voor vrijdag. Vanavond om 24 u 2 spuiten Pregnyl, morgen vroeg nog eens bloed laten nemen en vrijdag om 10u30 moeten we er zijn; Hopelijk is deze keer al die moeite niet voor niets... maar ja, we moeten realistisch zijn;
En geloof het of niet, maar sinds gisterenavond heb ik dus ook last in mijn darmen; en ik neem nog geen utrobollen... ik hoop echt dat ik nu wéér geen darmontsteking heb he, want die heeft bij mijn vorige poging alles om zeep geholpen. 't Is dus geen obstipatie maar eerder het omgekeerde... De verpleegster zei dat er veel maag en darminfecties zijn maar het moet toch weeral lukken dat het juist nu is..
Nelleke het is héél herkenbaar hoor wat je schrijft over de intimiteit die weg valt. Dat is bij mij ook efkes een zware dobber geweest. Te beseffen dat iets wat bij de meesten de natuurlijkste zaak van de wereld is, bij ons niet lukt en dat je je diepste privéleven in de handen van vreemden moet geven. Heel hard; daar moet je over. Op dit moment sta ik daar zoveel niet meer bij stil
Nog een geluk dat we mekaar hebben om ons verhaal eens te doen want je kan maar weten wat het is als je het zelf mee maakt.
Dikke knuffels allemaal!
deze morgen terug op consultatie geweest en PU is gepland voor vrijdag. Vanavond om 24 u 2 spuiten Pregnyl, morgen vroeg nog eens bloed laten nemen en vrijdag om 10u30 moeten we er zijn; Hopelijk is deze keer al die moeite niet voor niets... maar ja, we moeten realistisch zijn;
En geloof het of niet, maar sinds gisterenavond heb ik dus ook last in mijn darmen; en ik neem nog geen utrobollen... ik hoop echt dat ik nu wéér geen darmontsteking heb he, want die heeft bij mijn vorige poging alles om zeep geholpen. 't Is dus geen obstipatie maar eerder het omgekeerde... De verpleegster zei dat er veel maag en darminfecties zijn maar het moet toch weeral lukken dat het juist nu is..
Nelleke het is héél herkenbaar hoor wat je schrijft over de intimiteit die weg valt. Dat is bij mij ook efkes een zware dobber geweest. Te beseffen dat iets wat bij de meesten de natuurlijkste zaak van de wereld is, bij ons niet lukt en dat je je diepste privéleven in de handen van vreemden moet geven. Heel hard; daar moet je over. Op dit moment sta ik daar zoveel niet meer bij stil
Nog een geluk dat we mekaar hebben om ons verhaal eens te doen want je kan maar weten wat het is als je het zelf mee maakt.
Dikke knuffels allemaal!
-
boterham
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 19 november 2009, 13:58
Sinds we die cyclusoptimalisatie opgegeven hebben (met dat verplicht klussen) is dat aspect van onze relatie toch al genormaliseerd, buiten het feit dat ik na een tp 2w echt geen zin heb. das nu nog het enige verschil. maar, ja, met die stomme utro-bollen, wat wil je...
enfin, in een rustmaand lijkt er gelukkig niets (meer) aan de hand. want ooit is het anders geweest. op commando heeft eerder averechts effect...
enfin, in een rustmaand lijkt er gelukkig niets (meer) aan de hand. want ooit is het anders geweest. op commando heeft eerder averechts effect...
-
DUYCK
- Berichten: 1170
- Lid geworden op: 2 augustus 2008, 17:59
merci voor de duimpjes mijn staal bloed is afgegeven. Nu wachten tot vanavond op het telefoontje. Ik heb er eigenlijk geen goed oog meer in. Ik zit hier gelijk ik altijd doe de hele tijd te wenen. Ik weet niet hoe dat komt maar ik haat die dag dat wachten. Te horen krijgen sorry maar het is negatief. we zullen zien. Ik heb vanmorgen nog een echo gehad. Ik had jullie verteld van mijn buikpijn en hij wou zeker zijn dat er niets anders aan de hand was. Ik heb 2 cysten zit maar dat heeft niet voor een eventuele zwangerschap.
ik hoorde van hem als ik mijn regels heb dat ik weer mag starten voor volgende ivfbeurt. Ja met de cysten zal mijn regels wel een weekje wegblijven waarschijnlijk. ik heb dat nog gehad en toen was het ook zo. ik breng straks verslag uit. nu eerst nog naar de acupunctuur.
ik hoorde van hem als ik mijn regels heb dat ik weer mag starten voor volgende ivfbeurt. Ja met de cysten zal mijn regels wel een weekje wegblijven waarschijnlijk. ik heb dat nog gehad en toen was het ook zo. ik breng straks verslag uit. nu eerst nog naar de acupunctuur.
-
DUYCK
- Berichten: 1170
- Lid geworden op: 2 augustus 2008, 17:59
Pas telefoon gekregen. De uitslag is negatief. Decleer verschoot er zelf van als hij belde. Hij dacht echt dat ik een positief resultaat ging krijgen. Raar maar ik heb de hele dag geweend dat ik er niet ondersteboven van ben. Mijn klop moet nog komen. Mijn ventje is niet thuis. Eens ik hem ga zien zal ik mijn klopje wel krijgen. Ik heb nu veel pijn in mijn borsten mijn regels zullen waarschijnlijk rap komen. Ik hoop het want ik ga starten met poging nr. 6. Dat ze maar vlug doorkomen want wachten zit niet in mijn aard.
-
boterham
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 19 november 2009, 13:58
oooh, duyck, shit zeg...
dit had ik echt niet verwacht...
dikke knuffel meid...
ik wou dat ik meer voor je kon doen...
ik heb vandaag naar ivf-labo gebeld, want ik hield het niet meer uit van de jeuk... het is de moeite niet om een consultatie te vervroegen, vond ik, want ik mag al over een dag of 3-4 gaan...ze zeiden me dat ik best isobetadine gynaecologische oplossing kon gebruiken.
hopelijk stopt het rap, want dit is echt verschrikkelijk pijnlijk...
xxx
dit had ik echt niet verwacht...
dikke knuffel meid...
ik wou dat ik meer voor je kon doen...
ik heb vandaag naar ivf-labo gebeld, want ik hield het niet meer uit van de jeuk... het is de moeite niet om een consultatie te vervroegen, vond ik, want ik mag al over een dag of 3-4 gaan...ze zeiden me dat ik best isobetadine gynaecologische oplossing kon gebruiken.
hopelijk stopt het rap, want dit is echt verschrikkelijk pijnlijk...
xxx
-
Noa09
- Berichten: 3484
- Lid geworden op: 5 mei 2009, 12:46
Hoi dames,
Sorry dat ik zomaar kom binnenvallen op dit forum, maar ik heb een belangrijke vraag voor jullie.
Ik overweeg de overstap van Leuven (LIFE) naar Jan Palfijn.
Oorspronkelijk wilde ik naar Jette maar de procedures voor alleenstaanden zijn daar heel lang evenals de wachttijden. Bovendien mag ik daar de procedure niet opstarten voordat alle cryo's op zijn, terwijl ik in Jan Palfijn wel op gesprek mag komen in tussentijd en bovendien de cryo's eventueel kan laten overbrengen.
Ik heb daarstraks gebeld naar het algemene nummer van Jan Palfijn en ik zou zelf een dokter mogen kiezen en daar een afspraak mee maken.
Als mijn indruk positief is, zou ik de eerstvolgende cyclus na dat gesprek eventueel al mogen starten.
Mijn vragen zijn als volgt:
1) Klopt het dat er eigenlijk geen echte wachttijden zijn?
2) Op welke uren kan je voor FM en BN gaan (woon in Limburg)?
3) Weet iemand van jullie of Dr. Decleer veel ervaring heeft met ICSI bij endometriosepatiënten?
Alvast bedankt voor jullie reacties!
Noa09
Sorry dat ik zomaar kom binnenvallen op dit forum, maar ik heb een belangrijke vraag voor jullie.
Ik overweeg de overstap van Leuven (LIFE) naar Jan Palfijn.
Oorspronkelijk wilde ik naar Jette maar de procedures voor alleenstaanden zijn daar heel lang evenals de wachttijden. Bovendien mag ik daar de procedure niet opstarten voordat alle cryo's op zijn, terwijl ik in Jan Palfijn wel op gesprek mag komen in tussentijd en bovendien de cryo's eventueel kan laten overbrengen.
Ik heb daarstraks gebeld naar het algemene nummer van Jan Palfijn en ik zou zelf een dokter mogen kiezen en daar een afspraak mee maken.
Als mijn indruk positief is, zou ik de eerstvolgende cyclus na dat gesprek eventueel al mogen starten.
Mijn vragen zijn als volgt:
1) Klopt het dat er eigenlijk geen echte wachttijden zijn?
2) Op welke uren kan je voor FM en BN gaan (woon in Limburg)?
3) Weet iemand van jullie of Dr. Decleer veel ervaring heeft met ICSI bij endometriosepatiënten?
Alvast bedankt voor jullie reacties!
Noa09
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten