Ik had graag jullie mening geweten over het volgende dilemma. Mijn vriend en ik zijn ondertussen een vijftal jaartjes samen. Al 2 jaar wachten we het verlossende nieuws dat er een babytje op komst is. Er is niets in de wereld wat ik liever zou willen. Maar ondertussen gaat het leven ook gewoon door natuurlijk, hoe jammer ook, we worden gewoon altijd maar ouder. Nu hebben mijn vriend en ik samen al een huisje gekocht, we hebben dat verbouwd en zijn vorig jaar verhuisd. We hebben het gevoel dat we echt ons stekje gevonden hebben en dat we daar nooit meer weg willen.
We hebben het al vaak gehad over trouwen. Vroeger wou ik nooit trouwen (had trouwens nooit gedacht dat ik zo vurig naar kindjes zou verlangen) maar toen ik mijn huidige vriend leerde kennen, veranderde alles. Toen wou ik plots al die dingen wel!
Dus ik zou wel graag willen trouwen en soms geeft ik (al dan niet subtiele) hints aan mijn vriend dat hij er dan eens werk mag van maken om het mij te vragen
En gelijk heeft hij, ik zou geen enkele kans op een kindje willen laten voorbij gaan. Maar langs de andere kant wil ik ook graag een huwelijk met alles er op en er aan. Een dag waarop ik me geen zorgen moet maken over het feit dat ik zwanger ben, zowel qua vermoeidheid, als een glaasje drinken, als alles eten wat ik mijn gasten voorschotel...Ik weet dat er heel wat mooie zwangere bruidjes betsaan en ik wil niemand voor het hoofd stuiten, maar zwanger zijn en trouwen tegelijkertijd is voor mij geen optie.
Maar wat moeten we dan? In de MMM is er geen enkele garantie dat we binnen dit en 3-4 jaar gezegend zullen zijn met een kindje (ik zou het zo graag laten voorlopen in de kerk!! mijn eigen kleine lieve schat)Moet ik mijn ventje dan vertellen dat hij best gewoon wacht met het mij te vragen? Of maken we beter gewoon de plannen om te trouwen en zien we wel waar we uitkomen.
Dergelijke dilemma's komen er allemaal bij é, kan soms echt vermoeiend zijn om je daar zorgen over te maken...