De Verdwaalde Ooievaar

Moeten we nu blij zijn of heel blij?
Procedures van vier jaar en langer zijn op den duur niet meer menselijk vind ik.
Ze zouden beter eens werk maken van het samenwerkingsakkoord met Wallonië waarvan ze anderhalf jaar geleden zeiden dat enkel de tekst nog moest geschreven worden en dat dat niet lang meer ging duren.
Dat zou Vlamingen toelaten om ook via Waalse of Brusselse bureaus te adopteren. Als je dan bedenkt dat ze bij Amarna een waiting list hebben van SN-kindjes uit China...
Alles in het belang van het kind zeker?

jep, langs de ene kant verdwijnt de dreiging dat je vonnis zou vervallen, maar langs de andere kant is dit een bestendiging van de lange wachttijden....

't is inderdaad een beetje dubbel hé!

Nu moet ik ook zeggen dat ik wel plat lig bij de reacties van sommige mensen op dat artikel ... wij zijn als adoptieouders blijkbaar de schuld van een verhoogde werkloosheid ... waar mensen zich toch maar mee bezig houden!!!

Inderdaad, inderdaad, de verzuurde samenleving, he, de eeuwig klagende medemens. nooit is eens iets goed, en anderen zijn altijd de schuldige...

hey,

Kheb die reacties ook gelezen, vind dit wel wat straf hoor. Sommige mensen vinden overal wel een reden om te klagen en te zagen!!

Waar lezen jullie die reacties ????

je moet eens op dat mailadres klikken dat ilse heeft geplaatst, echt degutante reacties...

Aha, ik had het artikel gelezen maar heb de reacties eronder niet zien staan.
't Is inderdaad verschrikkelijk...

Voor de +/- 100 koppels die nu eenmaal voor het voldongen feit staan dat hun geschiktheidsvonnis heel binnenkort dreigt te verlopen is deze wet natuurlijk wel een goede zaak.
Anders waren zij verplicht het hele traject opnieuw te doorlopen, en dan zijn ze nog verder van huis...

Anderzijds ga ik akkoord dat men in plaats van een zogenaamde pijnstiller te geven moet zorgen voor een genezing van de eigenlijke wonde.
Alleen is dat blijkbaar makkelijker (en vooral rapper) gezegd dan gedaan.

(en ik ga bewust de reacties op het artikel NIET lezen!)