De Verdwaalde Ooievaar

hoi allemaal.
wij zijn momenteel nog bezig met ivf/icsi. we hebben onze 2 de poging achter de rug maar ik verwacht niet dat het gelukt is. nu begin ik echt panisch te worden dat ik nooit mama zou worden. ik kan er niet meer van slapen. mijn man en ik hebben gezegd dat als het na de pogingen het nog niet gelukt is dat we dan aan adoptie zouden beginnen. ik ben nog maar 23 dus dat is nog 2 jaar wachten vooraleer we echt mogen adopteren. nu heb ik zoveel vragen...

hoe lang duurt een procedure ongeveer waar je niet al te kieskeurig bent (jongen of meisje maakt niet uit) maar liefst nog een jong kindje/babytje.
wat kost het gemiddeld om een kindje te adopteren (all in dus ook de afreis en zo) ongeveer een schatting bedoel ik dan.
en op wat wordt je beoordeeld of je al dan niet mag adopteren. stel dat dit ook op de financiële kant is, wat te begrijpen is, hoe ver gaan ze hier dan in. stel dat je ongeveer 12000 euro betaald voor de adoptie is dit natuurlijk ook al een serieuse hap uit het spaarbudget. wat als je op een appartement (wel met ruimte genoeg) woont? enz enz. ik heb al zoveel schrik dat we niet zouden 'goedgekeurd' worden. vaak lees ik dat ze het kind plaatsen in functie van zichzelf. dus wat voor het kind het beste is. maar als je een onvervulde kinderwens hebt en je wilt adopteren, doe je het toch ook voor jezelf? mag je zoiets als reden geven? we willen zo graag ouders worden, en zullen dat fantastisch doen maar heb toch schrik voor wat er zou komen.
kan er iemand antwoord geven op deze vragen?
alvast bedankt!!!

Dag Bie,

Je kan inderdaad maar een procedure opstarten als je 25 bent. Je kan wel al vooraf de verplichte cursus volgen waarop vele van je vragen beantwoord zullen worden. De cursus is zowieso verplicht voor iedereen die wil adopteren, en het attest blijft levenslang geldig.

De kostprijs van een adoptie scheelt nogal van land tot land, je kan de prijzen best opvragen bij de adoptieburo's die werken met de herkomstlanden die jullie voorkeur genieten.
Hou er wel rekening mee dat er in 2 jaar nog veel kan veranderen...

De duurtijd van een procedure valt heel moeilijk te voorspellen. Je moet een beetje "geluk" hebben met je doorverwijzingen, met de wachttijden bij de officiële instanties, bij de wachtlijst van het adoptieburo,... Van alle procedures waar ik weet van heb variëren de procedure tijden (vanaf inschrijving K&G tot thuiskomst met kindje) van 2 jaar tot bijna 4 jaar...
Maar pin je daar zeker niet op vast, want in adoptieland zijn er constant veranderingen!

Tijdens het maatschappelijk onderzoek wordt de draagkracht van jullie als koppel onderzocht. Waarom het M.O. nodig is, en wat het inhoud wordt duidelijk uitgelegd in de infomap van K&G (die je ontvangt als je je aanmeld voor adoptie), en ook tijdens de cursus krijg je heel veel uitleg!

Veel succes!

dat wist ik niet dat je al van tevoren de cursus kunt volgen, zo spaar je wel tijd uit denk ik? valt het qua heen en weer lopen nogal mee, of verdwaal je in het papierwerk? word je goed begeleid?
De gedachte aan adoptie is aan het groeien maar eens we ervoor staan gaan we er wel met volle moed tegenaan. we willen eerst info inwinnen en met mensen praten die geadopteerd hebben.
alvast bedankt voor de info!!!
Bie

Je kan beginnen met je aan te melden bij K&G.
Op hun site staat de procedure uitgelegd.

http://www.kindengezin.be/KG/Themas/Adoptie/default.jsp

Je kan er een infopakket aanvragen.
Dan krijg je eveneens een aanmeldingsformulier waarmee je je dan kan inschrijven.
Na overschrijving van 25 € krijg je de infomap en kan je de cursus volgen (gratis).
Na de cursus weet je of adoptie inderdaad iets voor jullie is of niet...

Succes!

bedankt!!!
dit helpt me al heel wat verder!

hoi allemaal!
ik wil iedereen bedanken voor zijn antwoorden. nu heb ik toch wel fantastisch nieuws. ik ben zwanger!!!!!! dokter heeft het gisteren bevestigd. tis nog heel pril 1maand en 1dag maar ik ben oooh zo blij!!! 20 december gaan we op echo en zullen we het hartje al horen kloppen als alles goed verloopt.
de adoptieplannen verdwijnen dus even in de kast maar wie weet voor ooit een tweede kindje...

xxx
Bie