Hoi,
Ik heb helaas .... slecht nieuws...
ik ging vandaag voor echo ipv morgen omdat we morgen nog eens een stapje in de wereld wilden zetten...
En daar zag ik een mooi vruchtje... dà cht ik, ik zag geen hartslag, de gyn ook niet... t vruchtje was ook wat klein, 11,7 mm ipv een dikke 20 op 8 weken en 5 dagen...
En hij kon me géén goed nieuws geven...
Het is op een miskraam uitgedraaid. Maar waarom ben ik dan zo steendoodstikkapot altijd ? En misselijk ?
Ik begrijp t niet, ik zag n hartje op 6 weken... nu niks meer... op die 2 weken ?? pfff... ik doe niets anders dan huilen...
Ik heb nog een cryo en die zou ik kunnen laten terugplaatsen, na de eerstvolgende maandstonden (niet de miskraam, maar de volgende cyclus dus)
Men wil een curretage inplannen volgende week, of ik kan afwachten en het natuurlijk laten afkomen. Maar dat is psychisch te zwaar om dragen.
Ik wil dit zo snel mogelijk achter de rug allemaal.
Ik voel me schuldig, machteloos... ik vraag me af of het genetisch is bepaald, ofdat ik zelf iets misdeed/misgegeten heb. Als ik de curretage laat uitvoeren,
dan kunnen ze in elk geval bekijken of het al dan niet genetisch was. *zucht*
ik heb t enorm zwaar nu ... ik heb tot maandag "vrij" gekregen van de dokter.
Oh god, ik moet er niet aan denken als mn petekindje wordt geboren in januari ...

gaat superlastig zijn, want mijn volgende poging zal dan pas ergens februari ofzo zijn..
grts x