De Verdwaalde Ooievaar

Het is net alsof mijn leven bestaat uit wachten. Het is allemaal begonnen met wachten op de eisprong. Dan wachten op de menstruatie. Dan, wanneer het niet bleek "vanzelf" te lukken ; wachten op de eerste consultatie. Dan wachten op alle testen, resultaten, nog meer consultaties. Nu is het wachten op de laparoscopie, daarna zal het wachten zijn tot de eerste IUI poging, en eigenlijk ben ik dan ook al aan het wachten tot we "mogen" starten met IVF, omdat IUI toch niet zo'n goeie kansen heeft bij ons.
Wachten, wachten, wachten (en we zijn nog niet eens echt begonnen...).

Ik vraag me soms af wat ik zou doen in mijn leven vandaag als ik "dit" niet had. Ik probeer maar nergens op te wachten, maar ja, je doet het ergens toch hé.

Alle anti-wacht tips welkom.

Loeki,

Het leek net of ik men eigen verhal las!
Wij zitten nog in de ik wacht op het volgende onderzoek en de resultaten fase.
De Gyne zei laat het denken maar aan ons en probeer je maar geen zorgen te maken, makkelijker gezegd dan gedaan hé!

toch wil ik jullie heel veel liefs wensen
en warmte om het wachten op te vangen!

Hecate

Dag Loekie,

Dat is voor mij ook het moeilijkte: wachten! En afhankelijk zijn van de dokters die je 'lot' zullen bepalen...
Ik ben van nature al een ongeduldig persoon en ik wil alles graag vooruit zien gaan.
Bij ons is het ook: wachten op eisprong, wachten op afspraak met arts, wachten op pick-up, wachten op terugplaatsing, wachten op nieuws, ...
Het is inderdaad moeilijk om op iets anders te focussen want ons hele leven lijkt rond onze kinderwens te draaien. En het is zo frustrerend als je eigen lichaam niet mee wil en je niet alles meer onder controle hebt!
In elk geval: geduld is een mooie zaak en we hebben allemaal het zelfde doel. Het zou dus de moeite van het wachten waard zijn hé
Tip: probeer vooral in de weekends/vrije dagen te ontspannen en niet te veel op de klok en kalender te kijken. Het doet echt eens deugd om eens een dagje niet het uur in de gaten te moeten houden!
Succes nog

Goh ja, "maak je maar geen zorgen"... Als ze zo simpel was. Nou ja, ze bedoelen het goed zeker?

Ik ben ook nogal ongeduldig aangelegd, vrees ik. Tis te zeggen, met mensen heb ik veel geduld, maar als er zo iets is wat ik vind dat ik moet doen, of wat ik vind dat een ander moet doen, dan moet het vooruit gaan!
Ook een tikje controlefreak misschien Ik wil altijd alles weten, en het hoe en waarom enzo. En soms hetgeen ze doen en testen is gewoon niet helemaal logisch en gefundeerd, het is nu eenmaal geen exacte wetenschap... Vind ik ook lastig, om zo afhankelijk te zijn.

Ik probeer er niet teveel aan te denken hoor, maar het is net of ik heb een ingebouwde klok die mij op vanalles wijst, te pas en te onpas. Zo is het weer eisprong tijd, en dan ga ik plannen wanneer we "moeten" vrijen enzo... Gelukkig gaan we daar tot nu toe vrij goed mee om (ik zeg gewoon dat ik met een ei zit en hij heeft altijd wel zin).
Ben zelfs gisteren naar de bib geweest zodat ik nog eens kan gaan net voor mijn laparoscopie, zodat ik dan lekker veel te lezen heb.

Het leven is in ieder geval geen sleur zo. Alleen een "tikje" vermoeiend met momenten.

Yup, ook hier van't zelfde.
Wachten op de volgende poging, wachten op de pick up, wachten op de terugplaatsing wachten op de uitslag.

Bezig blijven helpt alleszins. Dat was alleszins het plan met ons huis... tot dat ook uitgesteld werd. En ik zou graag ook een nieuwe job hebben, dus ook daar wacht ik op nieuws... maar dan begint de twijfel of dat wel een goed idee is met al die andere plannen. Maar ik wil daar ook niet op blijven wachten want 't is echt wel de job die ik wil...

Pelki

gewoon doen zou ik zeggen, die job hé!
Ik start met een 2jarige opleiding (en full time werken) met de hoop dat ik relaxer zal zijn betreffende onze kinderwens. Maar dan denk ik weer het gaat lukken in die tussen tijd, en dan zwanger studeren, examen doen hoe ga ik dat bol werken?


Hecate

Hey Loeki,

Ik vrees dat het nog een lange weg van wachten zal zijn want eens je zwanger bent is het ook alleen maar wachten.

Wij zijn nu acht weken ver van onze eerst ICSI en het is steeds iets, wachten op de uitslag, dan wachten op een tweede bevestiging, dan wachten de eerste echo, dan op de tweede, ... Ik vrees dat dit zo gaat verder gaan tot de baby er is.

Probeer je zinnen gewoon ondertussen te verzetten, ik weet dat dit heel moeilijk is maar dit helpt.

Groetjes,

Inderdaad, eenmaal zwanger moet je nog eens 9 maanden wachten. Daar sta ik nu nog niet bij stil (gelukkig maar eigenlijk). Ik denk dat ik me ook wel erg verheug op de zwangerschap zelf, lijkt me heel bijzonder, zo een "levend wezentje" in je buik.

Bezig blijven met andere dingen is idd de beste oplossing! We hebben heel wat tuinprojecten gepland voor deze zomer, dus bezigheid genoeg.

Hoe gaat het met je Loeki? Hoe verliep de laparoscopie?

Prima prima, dank je. De laparoscopie is heel vlotjes verlopen, ze hebben een klein endometriumpoliepje weggenomen, voor de rest was alles ok. Geen endo en eileiders mooi doorgankelijk. Intussen lijkt het al weer zo lang geleden... Ik vloek wel nog eens over het onderste litteken, dat is nog knalrood en het zit wat te hoog, dus het is zichtbaar boven de rand van sommige broeken. Naja, niks meer aan te doen. Ik smeer er zalf op om het mooi te laten genezen allemaal, en het zal wel wit worden binnen een paar maanden / jaren ...

Da's goed om te horen dat het vlotjes verliep,en die litteken , hopelijk straks zwangerschap striemen "to cover up".

LOL! Ik heb daar ook al aan gedacht! (erg hé...)

Ik ben ook aan het wachten. Ik zit aan dag 33 van mijn cyclus. Mijn langste cyclus die ik al gehad heb, is 35 dagen. Heb het gevoel dat mijn menstruatie er zal doorkomen, maar toch blijven hopen

En het wachten is weer herbegonnen. Nieuwe cyclus.

En weer op naar de volgende eisprong!

Sterkte hoor Nala80, ooit moet het lukken!