De Verdwaalde Ooievaar

Hallo allemaal,

Ik ben hier nieuw op dit forum en wil via deze weg mijn verhaal kwijt aan jullie. (de enige die mij misschien begrijpen)

Mijn man en ik hebben ongeveer 1 jaar geprobeerd een kindje te krijgen. Maar ik voelde al enige tijd dat er iets mis zou zijn...
Na verschillende onderzoeken, het resultaat: zaadcellen te weinig en te weinig bewegelijk. Zelfs niet voldoende voor IVF dus daarom ISCI.
11 maart zouden we naar de consulenten moeten voor de uitgebreidde uitleg.Dan direct naar de gynaecoloog, zodat wanneer ik mijn maandstonden krijg, direct kon beginnen met de hormoonstimulatie...Dit zou rond 1 april zijn....
Ging wel relatief "vlot".
Maar afgelopen zaterdag kregen we telefoon van het ziekenhuis. Mijn baarmoeder uitstrijkje toonde afwijkende waarde.
Dus nu woensdag 12/02/2014 moet ik opnieuw naar het ziekenhuis voor een colposcopie. Dus een onderzoek naar de baarmoeder.
Pfff heb nu zo'n angst, wat als hier ook weer iets mis is ??
Het rare is, mijn uitstrijkje is genomen in +- oktober en ze weten nu pas de uitslag van de waarde, kan dit ??
Ik hoop gewoon dat we onze kinderwens niet weeral moeten uitstellen.
Ook mijn thuis situatie is niet zo gemakkelijk.
Mijn zus had nog geen kinderwens, maar toch is zij nu 6 maanden zwanger. Ze hadden dit nog liever wat uitgesteld, maar goed, uiteindelijk hebben ze het aanvaardt dat zij nu een kindje krijgen.
Als we bij onze familie zijn, wordt er over niets anders gesproken dan over de baby !!
ik begrijp dat natuurlijk heel goed, maar na 2 uur over niks anders gesproken te hebben, voel ik me leeg van binnen.Wat als ik dit nooit zal meemaken ??

Ik gun het hun natuurlijk en ik praat er met niemand over. Ze weten wel dat mijn uitstrijkje niet goed was, maar geen kat dat vraagt wanneer ik op onderzoek moet terug gaan. Maarja, ondertussen probeer ik mijn zus te steunen waar ik kan.Het is natuurlijk ook niet haar schuld dat ik nog niet zwanger ben.

Bedankt voor toch eventjes te luisteren naar mijn verhaal.
Sandra

Hey San334

Welkom op dit forum. het is afschuwelijk waar we door moeten maar ik ben er zeker van dat je hier wel je verhaal kwijt kan.

Het is normaal wat je nu allemaal voelt en dat het wenen je dichterbij staat dan het lachen..
maar niet opgeven. blijven vechten en er blijven voor gaan.
een mens kan meer aan dan dat hij denkt.
Heb je volgende week je uitslag al van die onderzoeken?

dikke zoen

Hoi Joke,
Bedankt voor je snelle en lieve reactie !!

Ze gaan de binnenwanden bekijken van mijn baarmoeder,
daaraan kunnen ze al iets zien, vb als de wanden erg beschadigd zijn of niet.
Maar voor zekerheid nemen ze dan een stukje weefsel maar daarop moeten we weer wachten tot 10 dagen voor de uitslag.
Het wachten en onzekerheid is vaak het ergste hé !!
Van nature uit ben ik nogal een piekeraar, dus het is extreem moeilijk, maar ben niet van plan op te geven hoor.
Heb wel geluk dat ik mijn gedachten op mijn werk volledig kan verzetten...
Hoe gaat het met jou?

San

Hey San334

Welkom op het forum, wij steunen elkaar hier en mij helpt dat in ieder geval veel
Ik kan 'e inbeelden hoe zwaar het moet zijn om uren over de toekomstige baby van jouw zus te moeten prate,. Ook al gun je het haar uiteraard.
Ik probeer het vaak te vermijden bij zwangeren in mijn buurt en gelukkig is de vrouw van mijn broer nog niet zwanger. Maar het is een moeilijk evenwicht, je gunt het iedereen en wil wet weten hoe het met hen gaat, maar tegelijkertijd brengt het veel verdriet mee.
Sterkte in ieder geval.

Hoe was jouw onderzoek? Was het geen hysteroscopie of deden ze iets anders?
Ik heb in oktober een hysteroscopie laten doen met biopsie van baarmoederwand weefsel. Daaruit bleek dat ik een infectie had maar met antibiotica was die goed weg te krijgen blijkbaar.

Al ben ik bij de TP nadien niet zwanger geworden maar dat kan aan heel veel reden liggen


Succes nog!

Welkom san.

Ik heb in 2012 ook een afwijkend uitstrijkje gehad.
Ik ging op nacontrole bij gyn na bbz na icsi 4.ze heeft dan uitstrijkje genomen en iets daarna het nieuws gekregen.mn wereld storte in.
Ze hebben dan colposcopie gedaan en er waren daarin ook afwijkende cellen te zien.iets nadien dan onder lokale verdoving een stukje weggenomen.
Dan hebben we een jaar rustpauze genomen na mn bbz en dan het afwijkende uitstrijkje,het was me effe te veel.
Na een jaar begon het te kriebelen.
Verandert van centrum.icsi nr 5 neg en onze zoon van icsi nr 6 ligt nu juist in zijn bedje
Hier ook slechte zaadkwaliteit.ik moet nu om de 3jaar een uitstrijkje laten nemen.
Veel succes en hopelijk vlug positief nieuws
Xxx

Ik had het ook heel moeilijk met zwangeren,babybezoeken,kindjes.
Het moet heel moeilijk voor je zijn als het de hele tijd enkel maar over de baby van je zus gaat.
Dikke knuf meid

heb je PM gestuurd