Wat als je partner niet meer wil!

[Mouche]

Hey iedereen,

Ik kom hier effe mijn frustaties tonen.

We zijn net uit vakantie en dit heeft ons super goed gedaan! Effe geen stress van t'werk of ICSI behandelingen.

We zijn nu 5j bezig om zwanger te geraken!

Ik had 2 afspraken in juni staan, die ik geannuleerd heb naar september (UZ Edegem en UZ Jette)

Maar mijn vriend wil niet meer mee.....hij is het beu....
Hij zegt dat hij mij supergraag ziet, maar dat hij dit mij niet kan geven (op natuurlijk wijze) en dat hij heel het ziekenhuis-gebeuren kotsbeu is....en dit absoluut niet meer wil.

Hij zegt dat als dit het is in mijn leven, dat we dan van mekaar moeten gaan (wat heel zwaar gaat worden voor beide partijen, en dat hij mij zekers ga missen) maar hij wilt het totaal niet meer...

Soms wil ik gewoon niet meer leven....maar dan denk ik dat ik iedereen te hard ga missen en wss zij mij ook!

Help mij aub? Wat kan of moet ik doen?

Mijn afspraakjes laat ik in september doorgaan! (dat heb ik tegen mijn vriend gezegd) Met of zonder hem....

Een verdrietige Mouche tochwel!

[flien]

Mouche toch, wat zit het diep hee !
Ik wou dat ik kon helpen maar enkel troostende woorden kan ik je doorsturen.
Jullie zaten dacht ik nog niet aan 6 pogingen hee of heb ik dat verkeerd voor ?
Heb je aan je ventje al eens duidelijk gevraagd waarom hij niet verder wil ? De meeste belasting komt toch op onze schouders terecht ? Of moet hij telkens tese ondergaan ?
Kweet echt niet welke raad ik jullie zou kunnen geven maar als jullie elkaar echt graag zien moeten jullie hier samen doorkomen.
Veel succes.

[dauwdropje]

ocharme mouch, inderdaad zoals flien zegt is het via tese? want anders is het idd voor ons heel belastend, natuurlijk als de vrouw afziet en verdrietig is, heel erg hartpijn heeft, en de vriend u doodgraag ziet, kan hij daar ook immens van afzien van u zo te zien! praten praten praten zeker?? hoop vooor jou dat hij wat loskomt terug!

sterkte meid!!

[lyse]

o mouche, ik begrijp je vriend ergens wel, na de lange weg die jullie al afgelegd hebben, maar ik begrijp jou nog veel meer! ik hoop dat jullie er samen uit geraken. Misschien kan je, zoals flien zegt, toch minstens afspreken om de terugbetaalde pogingen uit te doen? want op deze manier is het wel heel bruusk voor jou denk ik...
mouche, zorg dat je niet in je eentje met al dit verdriet blijft rondlopen. misschien is het een goed idee zijn om met een psycholoog te gaan praten? en kom hier maar zo vaak schrijven als je wil/ nodig hebt!
dikke knuffel hoor...

[1234]

Hey Mouche, wat erg dat de behandelingen en kinderwens zo weegt op je relatie. Weet dat er ooit een einde aan komt aan de behandelingen, met of zonder kindje. Het is misschien moeilijk voor je vriend om je telkens teleurgesteld te zien en je in de put ziet zitten? Mijn man maakt zich ook zorgen om mijn gemoedstoestand, ik heb hem ook duidelijk moeten maken dat het allemaal wel weer goedkomt als de behandelingen achter de rug zijn.
Ik ga af en toe ook bij een psychologe en haar onafhankelijke kijk op de zaak doet echt wel eens deugd. Van haar moet ik het proberen zwanger worden bekijken als een 'project' (klinkt mss wat raar) in ons leven , met een begin en een einde, en ons leven gaat gewoon verder. Het hele ivf/icsi gebeuren zou ons leven niet mogen over nemen. Maar ik weet absoluut dat dat niet gemakkelijk is!!

Hopelijk heb je hier iets aan! Je zal zelf moeten beslissen wat je gaat doen. Hopelijk kan je er met je vriend nog over praten en proberen achter te komen wat zijn reden is en duidelijk af spreken waar het eindpunt van de behandelingen ergens ligt..

Heel veel sterkte meid!! Dikke knuffel!

[Mouche]

Hey meiden,

Ja weegt fameus op men schouders....We zijn 16j samen, en zijn nu al 5j bezig....

Ik denk elke keer, wat moet ik met men leven aanvangen! Bij men ventje blijven zonder kinderen, maar dan voel ik mij zo leeg, en heb ik het gevoel dat ik dat op latere leeftijd nog op zijn neus ga geven!!
Al heel men leven wil ik kinderen...hij stond daar altijd een beetje sceptisch tgo
Maar in 2007 zei hij ok, we stoppen met de pil....en dan na een jaar nog niet zwanger, wisten we dat we een probleem hadden!

Ge weet het toch niet van tevoor of je gelukkig kan zijn met iemand anders!?
OOOhhh...ja zit me diep!
Ik probeer één dezer nog eens met hem te praten....is zien of het nog iets uitmaakt!?

Bedankt alvast, doet me deugd om te lezen!
XXX

[grootgevaarke]

Het is toch een godverdomse belasting op een relatie hé. Het is voor ons vrouwen zwaar, maar ik denk dat het ook voor mannen af en toe te veel wordt. Zeker als het je hele leven gaat domineren (klinkt negatief, maar af en toe zouden we eens moeten proberen afstand te nemen)... Ik zou zeggen: laat het even bezinken bij hem, mss was het een opwelling (nadat jullie een hele fijne vakantie samen gehad hebben en hij daardoor dacht: we zijn zo ook gelukkig). probeer een compromis te vinden (want mannen laten zich niet graag pushen). Vraag hem wat hij wél nog ziet zitten. Focus op de positieve dingen (niet gemakkelijk) die jullie nu samen hebben en hopelijk draait hij nog wat bij. September is nog vrij ver weg hé...

[Mouche]

Hey iedereen,

Ik volg jullie nog allemaal wel, maar post zelf niet meer zoveel, omdat ik een wachtperiode ben é!
Allé ja....wachtperiode?!

Heb in sept pas een afspraak terug in UZ Edegem, om het even over mijn heel dossier te praten!

Heb het er nog niet met mijn ventje over gehad...kzal het wel eens moeten doen é!
Maar wil geen ruzie maken, en ik weet als ik daar over begin dat het altijd in een discussie of ruzie eindigt?
Wat of hoe kan ik het best aan de man aanbrengen?

Bedankt,
Mouche

[maxari]

Ey Mouche!
Als het ons nu niet lukt dan ga ik ook dat gesprek moeten hebben, maar dan over onbetaalde poging!??? Als ik er een goede manier vind om dat te doen, dan zal ik je wel laten weten.

[Imagine]

Mouche mss moet je even wachten tot in augustus en er dan over beginnen. (het ff laten bezinken bij hem?)

[Mouche]

Hey,
Heb niet kunnen wachten, en ben er gisteren over begonnen (ook omdat ik mijn dossier per post ontvangen heb vh UZ Edegem)
Hij vroeg wat is dit? Nog een rekening vh ziekenhuis?
Ik neen, ons dossier, want zou graag ermee eens naar een ander ziekenhuis willen gaan!?

Hij: Zot? Ik ga niet meer mee...dat is een afgesloten hoofdstuk voor mij! Gedaan ermee...ik wil er niets meer over horen!
Ik zei: ge moet ni zo kwaad reageren, dan ga ik wel alleen!
Ben een badje gaan pakken, en hij vroeg of hij erbij mocht komen! Ik zei: zot, laat me maar alleen!

Na men badje ben in de living gekomen, heb het hem gewoon allemaal verteld, dat ik het nog niet kan loslaten en dat ik zeker mijn 6x wil doen, met of zonder hem!
Ik wordt dit jaar 33...en moet er ook geen 5j meer mee wachten! En als hij er niet meer over wil praten, zei ik, dan ga ik morgen na t'werk naar men ouders slapen, om na te denken of die relatie hetgeene is die ik wil! Hij verschoot!!!

Ben al weenend in men bed gaan liggen met de TV op, en kwartiertje later is hij erbij komen liggen! En hij zei: denk jij dat jij de enige ben, die hier soms over nadenkt!
Ik zei, nee maar bij jouw is rap afgelopen! Gij zijt met heel dit er klaar mee, en ik niet!
Hij kan dit een plaats geven, ik niet!
Ook ivm de terugplaatsingen, ik wil er steeds 2 terug! Hij gaat hiermee niet akkoord! Hij wil er maar 1 terug!
Ik zei, ik ga ons bevrucht embryo'ke niet zomaar in den vuilbak laten gooien, en 1'tje vriezen ze niet in!!!!
Och....soms weet ik het niet goed! Ik zie hem graag, en wil 16j samenzijn niet weggooien! We hebben al heel wat opgebouwd maar....diep vanbinnen, weet ik het toch niet goed!

xx

[mit777]

Hey Mouche,

Ik begrijp perfect hoe je je voelt! Ik wil en kan ook niet leven zonder kind! Ik heb mijn man t ook verteld dat ik blijf doorgaan.. 6 pogingen of niet.. ik blijf doorgaan tot het lukt! Want ik wil me er niet bij neerleggen! Gelukkig kan hij me er in volgen (nu toch nog)

De vraag komt bij ons wel allemaal eens in ons hoofd, vrees ik. 'Moet ik deze relatie opgeven voor mijn kinderwens?' Wel, ik zou het doen. Als ik geen uitweg meer zie, en t echt niet meer weet, dan loop ik ervan weg. Maar t is zo moeilijk he! Momenteel ben ik totaal niet op dat punt hoor en ga k mijn ventje zeker niet verlaten. Ik hoop alleen dat ik nooit op dat punt kom te staan.

We zouden in de fleur van ons leven moeten zitten, daarom zou ik weglopen van mijn problemen. Maar aan de andere kant, wat wij al doorgemaakt hebben samen... en wij komen er echt closer uit.. niemand begrijpt dat zoals wij. Dat maakt ons zo sterk als koppel, en das dan toch echt zonde om op te geven.
Daarnaast, terug opnieuw beginnen.. pff.. heb daar ook geen zin in. En de tijd dringt dan wel he. (ben er nu 35), en trouwens, t is nu niet dat ze zo uitgebreid gezaaid zijn he die 'goede' mannen.

Ik hoop echt dat jullie er samen aan uitgeraken. Tijd geeft raad he zeggen ze, helaas is die factor 'tijd' voor ons een groot nadeel he.

Nota: ivm dat 1 embryotje.. ik dacht dat ze dat wel doen hoor, slechts 1tje invriezen. Maar het moet wel goed van kwaliteit zijn. t Is wel zo dat je met 2 terugplaatsingen inderdaad meer kans hebt op een zwangerschap. 2 terugplaatsingen is zeker niet altijd een tweeling é.

[flien]

Mouche toch, is hij nu nog niet bijgedraaid ?
Je hebt nu toch echt duidelijk gemaakt hoe belangrijk dit is voor jou.
En kan hem ergens wel begrijpen dat dit ooit na jaren proberen wel eens moet stoppen maar ik vind toch dat hij ten minste die laatste terugbetaalde poging je niet mag ontzeggen. Als hij dat doet zal je dit hem toch altijd kwalijk nemen. Dat zou ik toch doen.
En inderdaad dat weigeren van 2 embryo's tegelijk vind ik ook zo unfair. Na al die pogingen is de kans toch klein om twee keer geluk te hebben in dezelfde keer.
En in onze ogen zijn embryo's mogelijkse kindjes en niet wa cellekes toopgeplakt.

Wat zeggen de artsen als uitleg voor het herhaaldelijk falen ? Wat is de oorzaak bij jullie ?
Welke verschillende aanpakken werden er al gedaan ?

[maxari]

ik heb mijn 2 eerste pogingen ook met 1 gedaan - ik was ok voor 2 maar hij niet. Ik heb nu spijt van - wie weet was die toch een goeie?????? Vanaf de 3de poging hebben wij altijd 2 laten TP.
Mouche, wat heb je moeten doen om je file te krijgen? Heeft het lang geduurd?
Mijn man heeft Tese ondergaan in Middelheim, weet iemand of een andere ziekenhuis de ingevroren zaad kan opvragen?