De Verdwaalde Ooievaar

Hoi iedereen

Vorige week donderdag PU, alles verliep heel goed. 17 eitjes, mn gyn vond het heel goed. Maar, wegens medische redenen konden ze geen icsi doen. De eitjes moesten natuurlijk bevrucht worden, resultaat er zijn er maar 2 van de 17 bevrucht en de rest kan niet ingevroren worden. Zondag werd er eentje van de 2 teruggeplaatst. De terugplaatsing op zich was heel erg pijnlijk. Ik kreeg een echte huilbui en werd heel emotioneel.

En nu is het gewoon 14dagen afwachten . Maar wat ik me afvraag: Zijn er mensen die tijdens die periode iets voelen? Stel dat het niet lukt, heb je dan gewoon je regels? Indien ja, kunnen die al voor de bloedtest komen? Kunnen jullie vertellen hoe jullie de wachttijd ervaren hebben?

Merciekes en succes voor iedereen

bolletjes

't Is vooral kwestie van bezig blijven, zodat je je gedachten op iets anders kan focussen.

Probleem is dat je fantasie op hol slaat. Ik had een beetje bloedverlies en weet dat dan volledig aan de inplanting van het embryo. Ook de geelwitte uitvloei en opgespannen borsten vond ik een goed teken.
Dat laatste bleek dan volledig veroorzaakt door de Utrogestan die je moet nemen. Door al die medicatie kan je de symptomen van je lichaam dus niet vertrouwen.
Meestal stelt die medicatie je maandstonden ook uit. Je moet dus echt wachten op die bloedtest om iets te weten.

veel succes.
pelkie

Hallo,
Ik ben momenteel zelf in mijn wachttijd. Vorige week maandag was de transfer, nummer 8.
Je proberen rustig te houden, geen zotte dingen doen en luisteren naar je lichaam als dat rust nodig heeft. De allereerste keren werkte ik maar door en door en dan verwijt je je zelf natuurlijk achteraf als het niet lukt. Nu werk ik ook maar op een iets rustiger tempo.
De signalen van je lichaam in geen geval proberen te interpreteren. Gespannen borsten en pijn in de onderbuik komen van de medicatie. De eerste keren had ik mijn maanstonden nog voor de 14 dagen om waren, de laatste keren heeft de bloedprik bepaald dat ik niet zwanger was. Sommige vrouwen voelen pijn bij de innestelingen, anderen helemaal niets. Dus je niet gek laten maken!!
Persoonlijk vind ik de wachtperiode de meest moeilijke periode. DE periode voor de PU ben je tenminste nog met iets bezig en leidt het tot een doel. Nu kan je helemaal niets doen. Gewoon proberen de gedachten zo veel mogelijk te verzetten wat veel gemakkelijker gezegd is dan gedaan. Dat weet ik uit ervaring.
Veel succes!!

Dag Lies,
Hierbij wens ik je veel moed tijdens de wachtweken. Ik vind dat ook de moeilijste periode. Het is echt wachten en inderdaad proberen geen signalen te interpreteren. Je spreekt van 8 terugplaatsingen. Mag ik vragen hoeveel "verse" pogingen je al hebt ondergaan?
Groetjes,
Nele

Hallo,
Dit was mijn 5de verse poging. En gisteren heb ik bericht gekregen dat ik eindelijk eens zwanger ben. Dat had nog nooit iemand tegen mij gezegd. Het is zo moeilijk te geloven. Na 6 jaar proberen. Nu maar hopen dat alles vlot verloopt. Elke week terug die spanning want elke week moet ik weer een bloed analyse laten doen. Zo spannend. Ik durf nog niet te ver vooruit te kijken zoveel schrik dat ik heb.
Groetjes

Lies,

Mag ik je toch een voorzichtige proficiat toewensen ?
Ik duim voor je !

Groetjes,

Anneleen