Angst voor het onbekende... na 4 jaar

[andalouseke]

Hallo allemaal,
Ik ben al even aan 't meelezen op dit forum, om kracht te vinden, lotgenoten te lezen, mijn tranen een doel te geven en vooral... me even deel te voelen van een groot verdriet. Het voelde altijd wel goed om even te beseffen dat ik niet alleen zoveel pijn en tranen moet doorstaan.

Het verhaal begon 4 jaar geleden met een kinderwens en de beslissing te stoppen met de pil. Dat ik dat ooit genomen heb!!!!!
Na een jaar spontaan 'oefenen' niks. Nog geen stress, dan maar wat onderzoeken, nog nis. Nog een tijd later mijn man laten testen: te trage zwemmers... valt op te lossen. Komt dit in orde!!
Nog een jaar, enkele IUI-pogingen en veel zwangere vriendinnen later gaan we dan toch het IVF-pad op...

Dit wordt ons succesverhaal. We willen bij dat klein percentage zijn dat onmiddellijk lukt. Niets is minder waar, weerom teleurstelling, verdriet, tranen ... bij een slecht resultaat na de eerste stimulatie maar toch... ééntje kunnen terugplaatsen en blijven hopen. Het mocht niet zijn. Dan maar ICSI... altijd goed resultaat van eicellen, goede embryo's en cryos... maar evenveel teleurstellingen en een veelvoud aan tranen.

Dan maar een half jaartje rust na vier pogingen...

We zijn nu weer zoveel tijd verder, in augustus begon ik met mijn vijfde poging (de vierde ICSI) met goed gemoed, veel rust, geen werk dat me stress kon geven, veel liefde van overal. Weerom een goed resultaat eitjes, goede bevruchting, sterke embryo's en dus de achtste terugplaatsing (inclusief de eskimo-embryo's)...
Langs de ene kant veel goede moed en positieve hoop maar langs de andere kant een gevoel van'waarom zou het deze keer wel lukken'...
Zeer verwarde dagen... veel verwarring en hormonen!!

Maar eindelijk kwam het verlossende telefoontje...

ZWANGER... nooit gedacht dat het zo mooi kon zijn!

nu komen dus de moeilijkste weken zeggen ze: tot je de eerste echo hebt en 12 weken bent... maar dit is al zo mooi! Dit heb ik nog nooit meegemaakt en ik wil dat jullie weten: blijven hopen, blijven dromen, blijven geloven!!

Ik hoop dat alles blijft goed gaan en ik dit oh zo harde avontuur positief kan afsluiten.

groeten,
Annelies.

[stefanie]

@annelies,een dikke proficiat met jullie zwangerschap
probeer er van te genieten meid,ook al is het soms moeilijk(i know )

ik heb ooit een tekstje zien staan bij de dr en daarop stond
"je mag eventjes de moed opgeven,maar nooit de hoop"
klein zinnetje maar zit me na 8jaar nog steeds in het geheugen.

groetjes stefanie

[fee]

@annelies, bedankt voor jouw verhaal. Het geeft ons moed om verder te gaan en te blijven hopen dat het ooit goed komt.
Had jij tijdens de vorige IVF's en ICSI's nog nooit 1 enkele keer een innesteling gehad?
Geniet van jullie kleine wonder.

[oasis]

andalouseke,
proficat met je zwangerschap , wij weten ook van vrijdag dat we zwanger zijn van een cryoke, wij hebben er ook een lange weg opzitten, 8 inseminatis, 4 verse icsI's en 2 cryo terugplaatsingen, van van die laatste zijn we nu terug zwanger, wij hebben reeds 2 maal tegenslag gehad, van inseminatie 1 waren we zwanger, maar zijn op 16 weken zwangerschap ons kindje verloren door infectie op de placenta.
dan inseminatie 2-3-4-5 negatief, dan 6de terug zwanger maar buitenbaarmoederlijke zwangerschap,7-8 negatief. dan overgegaan op ivf/icsi , had eerlijk gezegt wel de hoop al opgegeven, maar kijk was totaal verast van het telefoontje vrijdag voel nog niks wat op zwangerschap wijst en dat maakt je zo onzeker , vele groetjes

[@nne]

@annelies ,

bedankt voor je hoopgevende berichtje en vooral dikke proficiat met dat kleintje in je buik . Hopelijk verloopt alles en blijft alles verlopen zoals het moet . Jij kan aftellen

@oasis

Ook jij van harte proficiat met je zwangerschap , nu aftellen naar dat moment dat je dat beweegelijke kleine wondertje in je armen mag hebben

[andalouseke]

dames,

dank voor jullie super berichtjes... heel erg fijn...

Stefanie, wat mooi dat zinnetje... echt prachtig!!!

En nee, voor dit gelukzalige nieuws, hadden we nog nooit een innesteling...

En als ik lees dat het nog kan misgaan, slaat de angst me weerom om het hart maar we blijven positief!!!!

Lieve dames, ik duim voor alle kleine wondertjes in deze oh zo grote wereld... voor ieder van ons moet er ergens een wondertje klaarliggen!!!

Veel groetjes,

Annelies
ps: 22 sept. eerste echo... hopen dat 't goed blijft!!

[@nne]

@andalouseke

Al wreed nieuwsgierig aan het aftellen zeker naar aanstaande donderdag Denk dat jij s avonds graag snel in je bedje kruipt ....telkens weer een nacht dichter bij 22/09/2011 )))