icsi zonder bevruchting

[Annalisa]

Hallo,
Ik lees al een tijdje mee op dit forum, maar heb tot nu toe zelf nog niets geschreven. Nu wou ik toch even mijn verhaal kwijt, na alweer een mislukte icsi-poging.
Ik ben een vrouw van een eindje in de dertig, mijn vriend en ik zijn nog maar enkele jaren samen, en gezien onze leeftijd en onze kinderwens wilden we dan ook niet te lang wachten om aan kindjes te beginnen. Na een jaar proberen en alle mogelijke onderzoeken is gebleken dat er een medisch probleem is, waardoor we nooit spontaan zwanger kunnen worden. Onze enige optie is icsi, met ingevroren zaad. Ondertussen hebben we al 3 van de 6 terugbetaalde pogingen "opgebruikt", zonder resultaat. De eerste keer waren er 4 follikels, maar geen bevruchting; de tweede keer 3 follikels, 1 bevruchting en TP, maar geen zwangerschap, en de derde keer (vorige week pick-up gehad) waren er 5 follikels, maar weer geen enkele bevruchting. Ik begin de moed ondertussen erg te verliezen, want we hebben in totaal dus nog maar 1 embryootje - en dus 1 echte kans - gehad.
Zijn er nog koppels die in een gelijkaardige situatie zitten?
Heel veel moed voor iedereen!

[Thea]

Dag Annalisa,

Na twee jaar vruchteloos proberen en een reeks onderzoeken is bij ons ook gebleken dat we niet op een spontane manier zullen zwanger worden. Mijn partner zijn sperma heeft een zeer slechte morfologie (1 à 2 procent van de zaadcellen is maar goed van vorm) en ik heb een zeer onregelmatige cyclus en een milde vorm van PCO. Midden september zijn we gestart met een eerste IVF-poging. Deze verliep goed tot aan de bevruchtingsfase, waar we het slechte nieuws kregen dat er helemaal geen bevruchting optrad. Een donderslag bij heldere hemel omdat er ook geen TP is
kunnen gebeuren. Er is dus al één poging opgebruikt zonder resultaat. Na een evaluatiegesprek met de gynaecologe is er beslist midden november op ICSI over te stappen. Langs de ene kant geeft me dit nieuwe hoop, maar het boezemt mij ook enorm veel angst in. Weer bang dat de bevruchtingsfase niet zal lukken... Soit, we moeten in ieder geval positief blijven denken, negatief denken helpt ons in geen geval een stap verder. Vééél succes nog met je behandeling ! X

[Annalisa]

Dag Thea,
Bedankt voor je reactie.
Inderdaad, wanneer je het bericht krijgt dat er geen bevruchting is, is dat een donderslag bij heldere hemel. Dan is al die moeite van de behandeling precies voor niets geweest.
Maar het is inderdaad belangrijk om positief te blijven, ooit zal het ons wel lukken.
Jij ook heel veel succes met je volgende behandeling!
Ik vermoed dat het bij ons pas voor januari zal zijn, een adempauze zal misschien wel eens deugd doen.
groetjes

[plopke]

Hallo,

Ik ben ook een vrouw van een eindje in de dertig(38j) en heb er al 3 mislukte ICSI pogingen achter de rug.
De 1ste keer 2 follikels en 1tje bevrucht, de 2de keer 3 follikels en 2 bevrucht, maar de 3de keer 2 follikels en geen bevruchting en da was echt wel een donderslag bij heldere hemel voor mij. De vorige 2 keren had ik het wel moeilijk,maar ik kon dan toch weer de moed vinden om door te gaan. (wij hebben de 3 pogingen direct na elkaar gedaan) Maar dan da nieuws van geen bevruchting, pff heb het dan heel erg moeilijk gehad.De schrik da ik nooit een kindje zou hebben zat er diep in dan. En het gevoel da je geen eerlijke kans gekregen heb,al die moeite en voor niets.
Ik moet nu een 2tal maandjes wachten en zelfs terug de pil nemen om mijn eierstokken te laten rusten. Ik heb nu volgende vrijdag 12/11 een afspraak met een andere geny die meer gespecialiseerd is met ICSI en IVF. Ik ben benieuwd of die me verder zal kunnen helpen, want volgens mijn genycologe maak ik moeilijk eitjes aan zelfs met zware hormonen en zijn ze dan nog moeilijk te bevruchten. Zou kunnen wijzen op een eventuele vroege menopauze zei ze,maar is niet zekers... De reden waarom we met ICSI begonnen zijn is door het slechte zaadkwaliteit van mijn ventje. Hij is zelf ook eind de dertig,zijn 2 jaar een koppel en we hebben allebei nog geen kindjes...

Veel sterte nog en ik heb ergens gelezen dat je niet moet denken dat we 3 pogingen kwijt zijn, maar dat we er nog 3 hebben en dat het één van de drie wel zal lukken.... ik weet het is nie makkelijk om altijd positief te zijn, maar negatief zijn helpt ons ook niet verder hé...integendeel....

Plopke x

[Thea]

Maar het is inderdaad belangrijk om positief te blijven, ooit zal het ons wel lukken.
Jij ook heel veel succes met je volgende behandeling!
Ik vermoed dat het bij ons pas voor januari zal zijn, een adempauze zal misschien wel eens deugd doen.
groetjes

Hey,

Graag gedaan hoor ! We zijn hier om elkaar moed in te spreken en verder te helpen hé. Ik ben een echte doem-denker, maar ik ga nu samen met mijn ventje toch proberen positief te denken. Idd, ooit zal er wel eens dat sprankeltje geluk zijn zeker... Dank je. Als alles verloopt volgens schema, zal ik midden volgende week weer kunnen starten. Een adempauze kan idd eens deugd doen hé. In ieder geval : positief blijven denken en elkaar op tijd en stond eens een dikke knuffel geven, kan wonderen doen ! Veel succes nog hoor ! Ik duim alleszins voor jullie ! X

[Thea]

Maar dan da nieuws van geen bevruchting, pff heb het dan heel erg moeilijk gehad.De schrik da ik nooit een kindje zou hebben zat er diep in dan. En het gevoel da je geen eerlijke kans gekregen heb,al die moeite en voor niets.
Ik moet nu een 2tal maandjes wachten en zelfs terug de pil nemen om mijn eierstokken te laten rusten. er nog 3 hebben en dat het één van de drie wel zal lukken.... ik weet het is nie makkelijk om altijd positief te zijn, maar negatief zijn helpt ons ook niet verder hé...integendeel.... Plopke x

Hallo Plopke, is inderdaad verschrikkelijk hé. Ik heb toen ook gehuild als een klein kind. Maar je moet maar denken, dat het de voorgaande keren wel is gelukt hé. Is ni gemakkelijk, ik weet het. Je moet maar denken, je hebt nog drie pogingen en die moet je nu ten volle benutten. Binnenkort komt er dan wel eens positief nieuws, ik ben er zeker van. Da moet gewoon. Ik duim alleszins voor jullie hoor ! X

[Tinne31]

hey Annaliza & e.a.
Spijtig dat ik dit berichtje niet gezien heb want veel van wat ik hier lees komt met onze situatie overeen. Zelf ben ik begin 30 en mijn vriend is intussen 36 en anderhalf jaar geleden kregen we te horen dat hij azoöspermie heeft. Gelukkig zijn er toch 6 strootjes gevonden. Bij onze eerste ICSI 5 follikels 2 bevrucht 1 embryo maar is niks geworden. 2de poging niks geen enkele bevruchting bij 4 follikels Volgende week begint de mallemolen weer en ik ben zo bang, dat het weer niks gaat worden he want dit is onze ultieme poging. Met 6 strootjes heb je 2 à 3 pogingen. Slik. Daarbij heb ik ook nog telkens weinig eitjes, de menopur is opgedreven naar 330 eenheden voor de volgende behandeling en ik neem nu geen pil. Tis precies now or never, ik durf er niet aan te denken maar als het weer niet lukt wordt het KID. Ondertussen zullen jullie wel al wat meer nieuws hebben en misschien al nieuwe behandelingen/perspectieven hebben, veel succes voor iedereen Tinne xxx

[Tammie]

hallo,
wij weten ook sinds een paar maanden dat mijn partner azoöspermie heeft we mogen nu pas eind januari voor onze eerste intake gaan in jette. ben zo benieuwd wat het allemaal gaat worden, waarschijnlijk tese en icsi. geduld wordt zo op proef gesteld hé en ik vindt het psychisch wel heel zwaar en we zijn nog maar pas gestart...
aan allen succes met jullie pogingen!
groetjes tammie

[gezochte ooievaar]

hey
wij zijn ook al in de 30, ik 36 en vriend 34. Wij hebben er 5 iui, 1 ivf, en 3 icsi pogingen opzitten. Ik heb ook een onregelmatige cyclus en ook weinige eicellen. (gyn denkt zelf sommige cycli geen!!)En bij mijn vriend ook minder goede kwaliteit.
Bij IVF geen bevruchting, bij de 3 isci pogingen wel maar geen zwangerschap en ook geen eicellen over om in te vriezen... (1e isci 5 eicellen, 3 bevrucht, 2 goede en teruggeplaatst (3 en 4-cellig) 2e isci 5 eicellen, 3 bevrucht, 2 teruggeplaats (beiden 5cellig) en assited atachement gedaan.
3e isci 3 eicellen, 1 teruggeplaats maar maar 2cellig, weer niets!!!
Nu hebben we besloten om een half jaar pauze te nemen, want we zijn OP OP OP.
Wat kiloojtes proberen te verliezen (Ik begon me net een walvis te voelen )
En dan zien we wel wat we doen. Ik denk ook dikwijls dat we het zonder kinderen zullen moeten doen, en het blijft zeer pijnlijk. Maar ja we hebben het goed in het leven, er zijn mensen die het erger hebben troosten we ons dan maar.
Veel succes iedeeen nog

[Tammie]

hello,
amai ik kan geloven dat je op bent! in hoeveel tijd heb je al die pogingen gedaan? je hebt gelijk dat je wat adempauze neemt! lukt dan wat met het werk enzo? kwam je gewicht bij door de hormonenbehandelingen?
veel sterkte nog! geniet maar wat van je adempauze!
groetjes tammie

[gezochte ooievaar]

hey tammie
ja zeker gewicht bijgekomen. Ongeveel 1kg, tot 1,5 X keer.
Wij zijn intussen 2 jaar bezig. Eerst een half jaar op natuurlijke wijze en dan de rest....
Wel ik had de chance dat ik toen in schiften werkte en dan kon ik af en toe wisselen met de colleg's...
Maar intussen werk ik met dagdiensten dus dat zal moeilijker worden. Maar dat zien we dan wel weer he.
grjts

[Tammie]

hey,
ah valt nog mee eigenlijk hé. ik ben daar bang voor, paar kilo's bijgekomen door te stoppen met roken en vrees ook voor die hormonen, zou in feite wat gezonder moeten proberen te eten en te bewegen, maar dat is nie makkelijk hé.
de tijd die erover gaat is niet in te schatten hé, wij mogen volgende week voor de eerste maal naar jette, begin al nerveus te worden. alle vooronderzoeken zijn in regionaal ziekenhuis gebeurd, de rest zal voor jette zijn ... dan begint het eigenlijk nog maar pas hé ... misschien ga ik wat minder uren werken, ik weet nog niet juist hoe ik het anders zal moeten regelen. jette ligt anderhalf uur rijden van bij ons thuis enkele afstand dus niet zo simpel, maar ja we willen daar proberen omdat ze daar blijkbaar heel goed zijn.
groetjes

[Tinne31]

Hey Tammie & Ooievaar,
Ben sinds gister weer met menopur gestart en ik voel me ook vrij opgezet en dan vooral buik en dijbenen precies. Begrijp erg goed Ooievaar dat je een pauze wil, ik had dat na 2 pogingen al maar had ervoor niks van IUI of zo kunnen doen en ben vrij heftig van helemaal niks hormoon (men gaat ervan uit dat alles bij mij normaal is) naar hoge stimulatie gekatapulteerd omdat ik ook weinig eicellen heb telkens. Ik probeer er me nu al bij neer te leggen dat het er misschien maar een paar eicellen gaan opkomen dan is de ontgoocheling bij m'n 2de echo minder groot. (De vorige poging heb ik bij de gyne serieus gebleit omdat er geen enkele bij de tweede echo was bijgekomen)Kwas zo ontgoocheld en probeer me nu al te wapenen voor als het weer zo gaat zijn. Alhoewel ik voel m'n lichaam precies werken maar da kan ook wishfull thinking zijn he maar migraine is er dus ook opnieuw en net iets feller dan de vorige keer.Ben weer aan 't speculeren, kan toch nie slapen. Ooievaartje da moet ook nie te doen zijn telkens goei embykes maar geen die blijft. Leef met je mee. Zouden jullie KID overwegen? Tammie ik was ook heel nerveus voordat we in Leuven kwamen maar je zal zien dan komt er eindelijk schot in de zaak. Ik heb heel veel gehad aan de consulent daar die gewoon naar je verhaal luistert en helpt om alles een beetje te plaatsen. Ik was in aanloop naar mijn eerste ICSI toen ik de pil nog nam gecrasht op mijn werk maar ben toen keihard blijven doorwerken en da wreekt zich hoe dan ook. Bij de 2de poging had ik verlof genomen vooral voor de wachtweken wat oogluikend werd toegestaan al het verlof ging eraan en nu de derde ben ik in ziekenverlof want anderhalf jaar na de diagnose azoöspermie ben ik ook kapot vanbinnen vooral omdat dit onze laatste poging met eigen zaadcellen is. Tammie heb gezien in ander forumonderdeel dat het voor jou ook fel weegt allemaal, kzou zeggen reageer maar goed af door vragen te stellen Dikke knuffels en tot binnenkort Tinne x

[Tammie]

hey tinne31 en anderen,
bij mij ziet alles er ook tamelijk normaal uit, maar psychisch heb ik het wel moeilijk. ik slaap ook niet goed, amai wat zijn dat toch zware tijden hé. wat houdt een eerste intake in?wij hebben al veel rapporten mee van regionaal ziekenhuis, dus ik vermoed dat ze al zullen weten wat er ons zal te gebeuren staan. zou er weer enkele maanden tussenzitten vooraleer ze de tese doen? en zou ik dan ook dezelfde dag binnenmoeten? ik hoor er nog veel die in de wachtweken verlof nemen, maar inderdaad het verlof mindert zo ook vlug en het is niet voor een gezellig reisje hé, een mens moet er toch ook af en toe es uit zijn hé. ik begrijp dat je gecrasht ben, ik heb het nu al heel moeilijk en we zitten nog maar in het beginstadium.
thx voor je steun tinne
groetjes

[Tinne31]

Hey Tammie,
Dat is nog nie gezegd hoor dat je lang moet wachten aangezien ze al veel resultaten hebben. Bij ons was het intakegesprek vrij kort, we hadden de resultaten van mijn vriend meegekregen die hebben ze ingekeken maar ze hebben toch bloedonderzoeken opnieuw gedaan om zeker van nul te starten. Echo bij de uroloog was ook nog niet gebeurd maar was op onze eerste dag in Leuven. Tis vooral het genetische onderzoek wat bij beiden minstens 6 weken duurt. Hoop voor jullie dat ze tese en pick-up bij u op dezelfde dag doen dan kunnen ze met vers tesezaad werken wat de kwaliteit/slaagkans aanzienlijk verhoogt. Veel uitleg hebben wij niet gehad als ik toen wist wat ik nu weet dan zou ik ook nerveuzer zijn geweest toen zat ik nog niet mee te lezen met dvo. Toen ik nog in regionaal circuit zat voelden wij ons een echt hopeloos geval omdat die gyne ons 0% kans gaf. Je gaat geen mensen met bolle buiken en kindjes in de wachtzaal zien zitten zoals bij gyne wel het geval is, da's ook al iets he er niet altijd zo mee geconfronteerd worden. Ik vond die eerste constataties vd azoöspermie erger dan het verdere verloop, je bent bezig he, je krijgt klappen maar je bent er al zolang mee bezig en dan hoef je je achteraf niks te verwijten dat je het nie gedaan hebt. Of zo van had ik maar dit of dat. Wat die steun betreft daar zijn we voor he meid, we moeten erdoor.. Wanneer precies moet je naar Jette? Ik duim, Tinne