De Verdwaalde Ooievaar

Dag dames,

Al een paar keer iets gepost op dit forum en ben telkens geholpen geweest (waarvoor dank!) maar nu zit ik toch met iets en ik weet niet waaronder ik het plaatsen kan.

Misschien eerst even ons verhaal schetsen. tis kort, maar tis de essentie
Sinds december weten we onze enige opties: icsi of adoptie. dit kwam uiteraard héél hard aan maar we willen een kindje dus ben ik ondertussen icsi-procedure gestart in Brugge.
Kheb een HSG onderzoek gehad (viel nog mee) en sinds 4 februari neem ik suprefact (3xper dag). Komende maandag mag ik op controle om cystes uit te sluiten en als alles goed zit begin ik op 25/02 met de spuitjes.

De eerste week suprefacten voelde ik bijna niets. ik was wat moe maar dat was het ook. De woorden "piece of cake" zijn er geregeld uitgekomen ! Maar sinds afgelopen weekend is het verschrikkelijk. niet zozeer die warmtevlagen of die moeheid maar tzijn vooral die emo-momenten, het uitblijven van mn menstruatie , de pijnlijke borsten en het gevoel dat er alle momenten iets uit mijn buik kan "vallen" (herkennen jullie dit?????????) wegen letterlijk en figuurlijk zo zwaar. En JA, ik heb de steunende schouder van mijn partner maar hij weet ook niet wat normaal is en wat niet.

Ok, je kan bellen naar het IVF-team maar wat kunnen ze zeggen? "tis bij elke vrouw anders?"
Als ik op het net surf naar "ervaringen" dan val ik ver achterover en mensen in mijn omgeving hebben geen ervaring met IVF dus zit ik wat met de handen in het haar.

Dus concreet: hoe doen jullie dat? hoe gaan jullie om met die veranderingen in je lichaam, met de paniek en de angst? Hoe kunnen jullie jezelf wat "sussen" als je pijn hebt en je weet niet of dat normaal is? IS mijn pijnlijke zware onderbuik eigenlijk normaal? Bellen jullie naar het IVF-team? of vertrouw je erop dat het alsnog goed komt allemaal?

wat is dit toch moelijk!!!

Iemand zin om te delen?

liefs,
V.

Hey V.
Het is normaal dat je even paniekeerd door alles wat je voelt.
Ik ben één van de gelukkigen die eigenlijk weinig last heeft van allerlei bijwerkingen van de suprefact of de menopur.
Geen duizeligheden,geen hoofdpijn,enkel tegen de pu aan een beetje buikpijn door de menopur.

Ik heb de eerste keren ook steeds gegoogled achter de symptomen en dit en dat.Nu is het mijn 3de ICSI
Maar uiteindelijk is inderdaad elk lichaam anders en kun je niet vergelijken...
Naar de fertiliteit heb ik eigenlijk nooit gebeld.Ik zou pas bellen als ik echt erge pijnen heb.

Meisje,ik zou zeggen veel succes en hopelijk is dit je laatste keer en moet je dit niet meer ondergaan!!!

Hallo v,

IK kan volledig in je verhaal komen, ben zelf bezig met 3de icsi in jette.
Het is super zwaar maar wij maken allemaal hetzelfde mee. Daarom is het super om hier je hartje te kunnen luchten en vragen te stellen en dus elkaar helpen, moed inspreken.
Ik probeer gewoon positief te blijven.
Heb ook altijd redelijk wat pijn in mijn buik en hoofdpijn pas als ik me echt ongerust maak dat ik denk dees is ni meer normaal ofzo dan bel ik maar dat is uitzonderlijk.
De pu is helemaal niet te onderschatten maar dat is enkele daagjes (platte rust) en tis weer voorbij.
Daarom neem ik ook steeds verlof op ,heb natuurlijk geen zittende job dus te zwaar om dan te blijven werken.
De ontgoocheling als het niet gelukt is, is natuurlijk helemaal...

Daarom zou ik zeggen er blijven in geloven en door bijten!

ps; doe sinds sept aan ying shin yutsi, bachbloesems en rescuedruppels

Veel succes !

Dag Jette en Natascha,

Bedankt voor jullie reactie!

Het is inderdaad wel waar dat ik niet de enige ben die dit meemaakt, hoewel het soms wel zo aanvoelt natuurlijk. Maar jullie kennen het ook hé, de onzekerheid, de angst, het "nieuwe" ...

Ik probeer rustig te blijven nu en vooral goed naar mn lichaam te "luisteren" en maar goed ook want mijn angst van vorige week was gegrond.
vrijdag (drie dagen eerder dan voorzien) op onderzoek geweest en blijkt dat ik zeven (!!!) cystes heb. Mijn lichaam is zich precies érg aant weren tegen die suprefact. Twas niet moeilijk dat ik krom liep van de pijn! Ik zit gewoon vol follikels! in een andere fase van de behandeling zou ik in de wolken zijn maar nu ... nu is het afwachten geblazen tot ik ongesteld ben geworden en van daar zien we wel. ben benieuwd ...

Twas een teleurstelling maar toch ook een opluchting hoor. Ik voelde me zoooooooooooo rot en wist niet of dat er allemaal wel bijhoorde ... gelukkig kan je dan op dit forum terecht

Natascha, gelukkig voor jou heb je weinig last en véél succes met je derde poging hoor!

Jette, keep up the positive spirit en eveneens succes!!

Bedankt,
V

hey
ja inderdaad het is allemaal zo raar he. Ik ben ook misselijk van de Gonaf F en van de suprefact ligt mijn neus open. Ik bel naar mijn behandelde arts en vraag dan of dat en dit normaal is en dan steld hij me gerust. Van de pil was ik ook steeds misselijk, nu heb ik een lichtere pil gekregen. Helpt echt!! En ja na de pu heb ik 3 dagen op de zetel gelegen, geweend, mij gelukkig en ellendig gevoeld. Als je graag leest,is het leuk om je gedachten wat te verzetten!!
En als je iets niet weet vraag je het best aan je behandelende arts die weet het het best he.
Het beste