slagingspercentage in België?

[hanneke2009]

Wij gaan onze 4e ICSI poging beginnen in Nederland. Ik hoor verhalen dat in België de technieken wat verder zijn dan in Nederland. Het LUMC waar wij zitten heeft een gemiddeld slagingspercentage van 1/3 doorgaande zwangerschappen. Ik ben al best wel 'oud' : ik word in november 38 dus dat is al te positief voor ons. Ik ben benieuwd naar de slagingskansen in jullie ziekenhuizen. Kunnen jullie daar meer over vertellen?

Veel succes allemaal!
Hanneke

[Noa]

Beste Hanneke,

Ook hier in België wordt meestal een slaagkans van 33% vermeld. Ik heb onlangs wel een artikel gelezen dat het vernieuwde fertiliteitscentrum van het Jan Palfijnziekenhuis in Gent in 48% van de pogingen succes boekt, maar ikzelf heb hier dus geen ervaring mee. Ik ben in behandeling in het AZ Brugge. Bij icsi poging 1 was ik zwanger en heb nu een flinke dochter. Nu heb ik een eerste poging voor een tweede kindje achter de rug zonder resultaat. Het geluk aan jouw zijde, dat is wat je nodig hebt, ik denk dat er niet zoveel verschil tussen de centra is. Hoewel die 48% ook wel door mijn hoofd spookt! Ik ben best wel benieuwd naar verdere reacties!

Veel succes!!

[Bjorn en Kim]

Hey Noa,

bij ons identiek hetzelfde, via 1e ICSI een flinke zoon.

wij starten met poging voor een tweede kindje in december, hopenlijk met succes.

Veel van de slaagkansen hangt toch ook af van de leeftijd he. Ik weet niet precies het percentage maar in het UZ Gent zijn deze ook redelijk goed dacht ik. Voor mij allesinds toch

Groetjes

[Noa]

Hey Bjorn en Kim,

Succes met jullie eerste poging voor een tweede kindje!! Ik heb het allemaal wel helemaal anders ervaren dan de vorige keer. Op zich hadden we nu een veel mooier resultaat dan de vorige poging (toen hadden we maar 1 goed embryo, maar die is nu wel mijn dochter! Nu 6 toppertjes, maar niet zwanger. Eind oktober start ik voor een cryo poging). Ik had er misschien teveel op gehoopt, omdat het de vorige keer direct raak was. Ik hoop dat je heel rustig kan blijven en dat er een flinke broer of zus mag bijkomen!

Groetjes, Noa.

[hanneke2009]

Hey Noa en Kim,

Dankjewel voor jullie snelle reactie! Altijd goed om te horen dat het wel kan en jullie allebei al een kindje hebben! Maar nu opnieuw spannend natuurlijk, pfff.

Wij hebben steeds veel eitjes, veel bevruchtingen maar de embryootjes zijn altijd maar 4 of 5-cellig en delen niet lekker door. Een resulteerde in een miskraam, de anderen deden helemaal niks. Het is vast een kwestie van geluk, maar toch ga je malen of het anders of beter kan. En 48%, wauw! Ik ben benieuwd of er nog meer van dit soort cijfers zijn (en wat ze precies zeggen... een doorgaande zwangerschap is toch weer anders dan in aanvang zwanger etc.). In ieder geval met goede moed naar de volgende ronde!

Veel succes en groetjes!
Hanneke

[grootgevaarke]

Hey Hanneke,

mijn eerste ICSI was ook onmiddellijk goed, al ben ik ook al 36 en hadden wij net als jullie een goed bevruchtingsresultaat, maar slecht doordelen (slechts 1 van de 7 embryo's had 8-cellig stadium bereikt, maar dat bleek dan eentje van goud te zijn. de andere stopten met delen op 4cellen en waren dus alleen goed voor de vuilbak).

Een cijfer waaraan ik me heel erg opgetrokken heb, is dat mijn gyn me vertelde: nl, dat 90 tot 95% van de koppels die in de medische mallemolen stappen eindigen met een kindje nog voor hun 6 door het ziekenfonds terugbetaalde pogingen opgebruikt zijn. Ik vermoed dat dat in Nederland niet veel verschilt, al geloof ik wel dat de ziekenfondsen in Nederland niet zo veel pogingen vergoeden...

[hanneke2009]

Hey Grootgevaarke,

Wat fijn dat die ene wel raak was!

Bij ons stoppen ze allemaal met delen, ze hebben bij ons 5 4-cellige en 1 5-cellige teruggeplaatst. Gaan die bij jullie de vuilnisbak in? Hoe lang kregen ze de tijd om te delen? Bij ons was de TP 3 dagen na de PU. Schrik ik toch nog even van. Het waren geen topembryo's (type B) maar ook niet heel slecht gaven ze aan.

In Nederland vergoeden ze 3 pogingen dus we gaan nu zelf betalen. Hopelijk gaat toch een keer lukken!

Groetjes,
Hanneke

[Bjorn en Kim]

Hey noa,

wij hadden ook maar 1 8-cellig emmyke ma da zijn precies de goeikes als ze alleen zijn he.

ik ga bij deze poging meer of minder hormonen krijgen om meer emmykes te maken maar ik hou me goed voor ogen dat we vorige keer succes gehad hebben en dat de kans klein is dat het een tweede keer onmiddellijk lukt. Het zou mooi zijn maar ik reken er niet op. Deed dat de vorige keer ook niet

[Loeki]

Hey Hanneke,

Ik had de eerste keer één driecellig embyke op dag 2, dat is teruggeplaatst.

De tweede keer had ik twee achtcelligen, twee zescelligen, één vijfcellig en één viercellig (op dag 3).

De twee achtcelligen hebben ze teruggezet (met eentje van die twee loop ik nu, 26 weken later, nog rond ), en ze hebben één van de twee zescelligen ingevrozen. Het andere zescellige had teveel fragmentatie en was voor de vuilbak, de vijf en viercelligen ook.
Dat zescellige dat ze hebben ingevroren had het label "gemiddeld" wat overeenkomt met B veronderstel ik.

Ik kan me wel voorstellen dat ze vijf of viercelligen op dag 3 eventueel wel terugzetten bij een verse poging als je er geen betere hebt. Maar voor invriezen zijn ze niet goed genoeg volgens mijn fertiliteitscentrum. Fragmentatie speelt wel ook een rol.

Ik duim voor je volgende poging!!!

[hanneke2009]

Hey Loekie,

Was al benieuwd hoe het met je ging: goed te horen dat je al 26 weken bent ! Dat gaat de goede kant op! Hoe voel je je?

En bedankt voor je reactie. Ik heb ook nog even doorgegoogled en hoor ook wel verhalen van 4-cellige embys die mooie kindjes worden maar de kansen zijn iets kleiner en de factor geluk speelt volgens mij een erg grote rol.

Wij hebben altijd veel bevruchte eitjes maar nooit eskimo's omdat de kwaliteit niet goed genoeg is. Nou ja, weer even moed verzamelen en dan op naar ronde 4. Hopelijk ga ik je goede voorbeeld volgen !

Geniet-ze van je zwangerschap! (en sterkte als het even niet zo'n roze wolk is. Dat zou je op deze site bijna niet meer durven zeggen, maar dat hoort er natuurlijk ook gewoon bij).

Hanneke

[MA]

Hanneke,

Ik ben op 39jarige leeftijd zwanger na IVF/PGD. 3 eicellen opgepikt, maar 1 bevrucht geraakt dat screening op afwijkingen heeft overleefd en nu 20 weken zwanger.

Ik ben in behandeling bij een van origine Nederlandse fertigyn, die verbonden is aan Life Leuven. Mijn man is ook Nederlander en wij hebben het dus geregeld gehad over de verschillen tussen België en Nederland. Slagingspercentages ken ik niet (kan alleen zeggen dat ik met mijn leeftijd waarop er normaal 3 emby's worden ingepland en maar 1 emby een kans van 25% kreeg). Maar zij noemde België het silicon valley van de fertiliteit. Blijkbaar moeten wij op wereldniveau zeer ver staan, en sneller dan Nederland nieuwe en verfijndere technieken implementeren. Ze vertelde ook nog van een gyn seminarie in Den Haag waar de Nederlandse gyns een beetje gefrustreerd waren omdat ze zoveel patiënten naar België zagen trekken en meer info wilde over Belgische aanpak...Ook zij heeft in haar praktijk zeer veel Nederlandse patiënten.
Moest je eventueel geïnteresseerd zijn in meer info, stuur gerust een pb'tje.

Succes, Audrey

[De Verdwaalde Ooievaar]

In veel landen dweept men met slaagpercentages. In Engeland bv is er een dik boek waarin alle fertiliteitscentra op een rijtje staan met telkens hun cijfers erbij.

Spontaan zou je denken dat dit een blijk is van openheid en een stok achter de deur voor de centra om beter te presteren. Heeft toch alleen voordelen voor de patiënt zou je zo denken?

Ik vind het toch belangrijk om dit te kaderen. Ik zou het persoonlijk geen goede evolutie vinden mochten wij in België ook deze richting uitgaan. Waarom ?

- statistiek is vaak gevaarlijk, soms worden appelen en peren op één hoop gegooid
- een cijfer op zich zegt weinig, je zou moeten het cijfer kennen van jouw "hokje" waar jij inzit gegeven je medische achtergrond
- als slaagpercentages hét criterium wordt waarop centra beoordeeld worden, kan men verwachten dat ze hun cijfers zullen willen oppoetsen
- dat men naar een situatie gaat waar centra alleen maar "goede" patiënten willen: jonge vrouwen met een eenvoudige problematiek. De kans bestaat dat mensen die allang aan het behandelen zijn geweerd worden wegens "slecht voor de statistieken"
- dat men "voor de statistieken" meer embryo's terugplaatst dan medisch het beste is (ook met ons wettelijk kader is hier toch nog wat bewegingsruimte)
- dat men mensen aanspoort om vlugger voor eiceldonatie te gaan omdat de slaagkansen meteen stijgen naar die van de leeftijdscategorie van de doneuse (en doneuses, als die er al zijn, zijn per definitie jong)
- goede slaagpercentages zeggen niets over de omkadering die de fertiliteitscentra aanbieden bv psycho-sociale begeleiding
- en zo zijn er ongetwijfeld nog een aantal argumenten

Het openbaar maken van slaagpercentages in het buitenland is iets dat eigen is aan een commerciële fertiliteitsindustrie. In de Verenigde Staten bv waar geen terugbetaling bestaat en IVF nog meer dan bij ons een industrie is, moeten de mensen wel gaan shoppen, een centrum kiezen alsof ze een nieuwe TV moeten kiezen. Op die manier worden slaagcijfers een marketinginstrument van fertiliteitscentra in een competitieve omgeving.

Of dit allemaal de patiënt ten goede komt, blijft de vraag. Wij beseffen het niet altijd maar er zijn nauwelijks landen in de wereld waar men beter af is als fertiliteitspatiënt. Niet alleen omwille van waar we technisch staan maar ook omwille van onze wetgeving waar heel veel mogelijk is en de terugbetalingsregeling van 6 behandelingen.

Geertrui De Cock
(dit is mijn persoonlijke mening, gebaseerd op mijn internationale ervaring www.fertilityeurope.eu)

[grootgevaarke]

Het was zeker niet de bedoeling om mijn eigen fertiliteitscentrum te promoten, ik ging er trouwens van uit dat de cijfers die mijn gyn me gaf, gelden voor alle fertiliteitscentra, zelfs niet specifiek voor België.

Hanneke, terugplaatsing was bij mij op dag 3. Maar de 6 emby'tjes waren al op dag 2 gestopt met delen. Vandaar dus dat ze allemaal in de vuilbak zijn gegaan. Mss had het ook wel te maken met het feit dat het onze eerste poging was...

[hanneke2009]

Hoi Geertrui,

Dankjewel voor je kritische noot. Ik ben het helemaal met je eens dat die cijfers op zich niet alles zeggen en altijd in een bredere context moeten worden gezien. Als sturingsmiddel werken ze zeker te eenzijdig dus daar moeten we voor oppassen. Als patient zou ik het evengoed wel waardevolle aanvullende informatie vinden. Ik denk niet dat dit proces gaat lijken op het kopen van tv bij wijze van spreken. Ik denk dat alle patienten ervaren hoe emotioneel en zwaar het is en dat het fijn is als je een goed centrum in de buurt hebt.
Het heeft ook te maken met hoe je de informatie presenteert. In Nederland publiceert de Nederlandse Vereniging van Gynaecologen slagingspercentages (voorafgegaan door een waarschuwing dat deze lang niet alles zeggen, je op moet passen met conclusies trekken en welke factoren invloed hebben op de slagingspercentages).

We boffen inderdaad dat we in een land wonen waar deze behandeling kan. Maar ik merk nu we aan onze 4e poging in Nederland beginnen, we zelf gaan betalen (bij ons worden er 3 vergoed) en onze laatste kansen aanbreken om het te proberen, ik nog meer op zoek ben naar het naadje van de kous. Niet omdat ik geen vertrouwen heb in ons eigen ziekenhuis of omdat ik torenhoge verwachtingen heb, maar wel om een reële afweging te maken of het de moeite waard zou zijn om uit te wijken. Ik hoor nu verhalen van individuele patiënten die naar Duitsland of België gaan omdat ze daar al iets verder zijn met technieken. Ik hoor alleen de verhalen die succesvol zijn, die geven waarschijnlijk ook een vertekend beeld.

In ons individuele geval (bijna 38 jaar, 3 miskramen, 3 niet geslaagde pogingen IVF/ICSI) zijn de kansen niet zo gunstig en blijft geluk waarschijnlijk een belangrijke factor. Maar meer informatie kan ons misschien helpen om in ieder geval iets beter geïnformeerd een beslissing te nemen.

Groet,
Hanneke

[Loeki]

Hey Hanneke,

Ben zelfs officieel al 28 weken (en vier dagen ), die eerste twee weken van de zw zit het embyke nog niet in je buik hé. Ik voel me prima al blijft het nog steeds soms heel raar, zo beseffen dat ik toch echt echt echt wel zwanger ben... Moeilijk te geloven precies soms nog. Gek hé.

Ik weet nog dat ik net na de TP van de tweede poging tegen de vv zei dat het deze keer toch wel beter was dan de vorige keer, en dat ze mij (onterecht denk ik maar begrijpelijk) met de voetjes op de grond probeerden te zetten door te zeggen dat de kans nog altijd 1/3 was. Ze maken geen onderscheid in hun statistieken op basis van de kwaliteit van de embryootjes. Dus had ik met één matig embryo zogezegd evenveel kans als met twee goeikes. Dus het blijft een beetje gissen allemaal denk ik. Ze zeggen niet voor niets dat je met statistiek quasi alles kan bewijzen.

Ik heb me ook al afgevraagd of je de slaagpercentages van de verschillende centra wel zomaar mag vergelijken. Ik denk het niet. Het "type koppel" dat zich laat behandelen kan al verschillen per centra. Zo kan ik me bv voorstellen dat er in Jette in vergelijking meer "moeilijke gevallen" komen dan in een ander centra, omdat zij zo bekend zijn. En zo zijn er vast nog een hoop factoren.

We kunnen alleen maar hopen dat het voor jou nu ook eens mag lukken! Mijn duimpjes heb je in ieder geval!