Ik zal de mensen hier ook eens komen hoop geven zie!
Wij zijn in 2004 naar fertiliteit gestapt na 2 jaar proberen voor ons eerste kindje. Spermakwaliteit van mijn man was echt slecht, en volgens de prof in GHB was icsi de enige oplossing. Hij leek er tamelijk gerust in, maar omdat ik al zoveel verhalen gelezen had, vond ik hun 30% slaagkans per cyclus nog te optimistisch klinken.
Mooie regelmatige stimulatie, 8 goeie eicellen, vier bevrucht, en 1 topembryo teruggeplaatst. Helaas geen die goed genoeg waren om in te vriezen.
Omdat ik al vrij snel het gevoel kreeg dat mijn maandstonden er gingen doorkomen, zag ik het nogal somber in. Maar uiteindelijk kon ik (een paar dagen voor de bloedtest) mijn nieuwsgierigheid toch niet bedwingen. Ik dacht in al mijn pessimisme dat ik liever op voorhand zou weten dat het negatief was, zodat ik me er mentaal op kon voorbereiden, en niet in tranen moest uitbarsten aan de telefoon op mijn werk. Deed dus thuis een test, en ja hoor, een licht streepje. Wat dacht ik? Ah ja, dat zal nog van de pregnyl zijn.
Toen ik uiteindelijk telefoon kreeg na mijn bloedtest, ben ik toch in tranen uitgebarsten, van blijdschap! Onze eerste poging was dus wel degelijk op goede weg. Tweede bloedtest ook positief, echo op 8 weken was goed. Nog harder gehuild toen ik dat kloppend hartje op die echo zag...
In november 2005 is onze dochter geboren!
Toen die één jaar oud was, besloten we om een nieuwe poging te wagen. Icsi opgestart, en ik had er op één of andere manier echt geen zin in. Stimulatie verliep heel snel, na een dag of 5 was het al tijd voor pick-up. Die was heel pijnlijk, was er drie dagen misselijk van. Maar twee eitjes bevrucht, en er is een 5-cellig embryo teruggeplaatst. Nog voor de bloedname kreeg ik mijn maandstonden al. Ergens niet echt een verrassing, maar leuk is anders natuurlijk. Diezelfde dag nog bericht gehad van GHB dat de nieuwe voorschriften onderweg waren, van het ogenblik dat ik mijn eisprong voelen passeren had, mocht ik een afspraak maken voor een baseline echo. Ik ben zo regelmatig dat ik dat perfect op voorhand kon zeggen.
Dit was vlak na Nieuwjaar en met de drukte van die dagen was het een beetje uit mijn gedachten gegaan. Op 2 januari moest ik op echo, want op 31 december moest ik mijn maandstonden krijgen. Op 2 januari schiet ik wakker met het idee: verdorie, ik heb mijn regels niet! En ik moet naar die echo. Verdorie, waarom moet het weer lukken dat ik net nu ga onregelmatig worden??!!
Dus ik bel naar het centrum, en het eerste wat die vroedvrouw mij vraagt: 'heb je al getest?'
Huh? Wat zou ik moeten testen? Toen begon het te dagen, maar ik durfde echt het lot niet tarten. Ze heeft me gezegd da'k sowieso vrijdag mocht komen voor een bloedtest als mijn regels uitbleven, dan konden ze mijn hormonenpeil nakijken. En als ik de moed bijeen kon rapen om een test te halen, moest ik de uitslag ook doorbellen.
Dus een test gehaald in't kruidvat, en binnen de twee seconden stond daar een streep!!
Ik heb zeker een kwartier met die test in mijn handen door het huis geijsbeerd. Dit kon niet waar zijn, de dokters hadden ons 5% kans gegeven dat dit ooit zou lukken! Mijn man gebeld, die heeft op zijn werk alles laten vallen en is naar huis gekomen
Fertiliteit gebeld, die reageerden superenthousiast voor mij, mocht toch nog komen voor een bloedtest de dag erna, en die vroege echo kreeg ik ook.
Ben eerlijk gezegd geen dag gerust geweest tijdens die zwangerschap hoor, het leek mij te gemakkelijk...
Nu is mijn jongste dochter ook al twee, en van de gyne hebben we al gehoord dat zij een regelrecht mirakel geweest is, dat we niet mogen hopen op nog een spontane zwangerschap. Maar wat een cadeau hè!!!
Binnen 2 weken zitten we voor de volgende intake in Gasthuisberg!!
Ik hoop hiermee ook eens een positieve noot te kunnen brengen! Er is altijd nog wel een sprankeltje hoop dat het wél lukt! En dat mag je niet vergeten. De techniek staat stukken verder dan 10 jaar geleden, de medicatie is fel verbeterd, en het wordt allemaal stukken beter opgevolgd!
Succes aan iedereen die bezig is of er stilaan aan gaat beginnen!
Groetjes
Katleen
