De Verdwaalde Ooievaar

Hallo

Ik heb dus een icsi-behandeling ondergaan-met onze eicellen en onze zaadcellen. Ik weet dat in t ziekenhuis een 5-voudig controlemechanisme is(naamklevertjes,eigen nr,aparte kleur,apart deurtje in kast embryo's,controle door 2 laboranten)en ze vragen veel achter je naam,voor elke stap dat ze uitvoeren. tis dus betrouwbaar.
Denken jullie soms dat er een verwisseling met bv.eicel,zaadcel,embryo-kan gebeuren of is er al eens echt een verwisseling in Belgisch ziekenhuis voorgevallen?
Wat is jullie mening/kennis hierover?
Zouden jullie een DNA-vader-moederschapstest(of hoe noemt 't)overwegen?

Mvg

Ik heb nog nooit gehoord over een geval van verwisseling in België.

Uit curiositeit, waarom zou je een DNA-test doen? Ik bedoel, als blijkt dat er een verwisseling is gebeurd (zeer, zeer onwaarschijnlijk), wat dan?
Verwacht je dat het gevolgen zou hebben voor de relatie met je kind?

Wij hebben nog nooit een DNA-test overwogen.

Groetjes,

Hanne.lore

Wij hebben het er onlangs ook nog over gehad. Ik zou het nooit van te nimmer overwegen. Moest er ergens iets verwisseld zijn, en die kans is zo goed als onbestaande denk ik, dan nog zou het niets uitmaken voor ons.

M'n grootste schrik was echter dat stel dat ze erachter komen dat je kindje voor de helft "van een ander" is, dan zijn ze vast verplicht die andere helft in te lichten, en dan heeft hij/zij wellicht de halve voogdij... Brrr...

We hebben beiden een vrij zeldzame bloedgroep, dus als ons kindje later bloedgroep O zou blijken te hebben, weten we 't ook hé.

Loeki, even geruststellen, zo werkt het normaal niet!

Het burgerlijk wetboek zegt dat de (wettige) moeder van een kind degene is die het gebaard heeft. Van wie de eicel komt maakt geen barst uit.
De (wettige) vader is de echtgenoot van de moeder. Van wie de zaadcel komt maakt ook geen barst uit.


Daarom moeten in niet-gehuwde koppels de man het het kind erkennen. Anders heeft het kind geen vader volgens de wet. Bij de geboorte staat dan de familienaam van de moeder op de geboorteakte. Om dat te vermijden erkennen de vaders meestal voor de geboorte.

Daarom ook dat als mensen een draagmoeder inschakelen, de wensouders hun kind officieel moet adopteren. Ook al was het embryo van de wensouders en heeft de draagmoeder het kind alleen gedragen.


Die zaak met Baby D. is een speciaal geval. Ik vermoed dat je schrik daarvan komt.
Ik vermoed dat bij een verwisseling in het ziekenhuis de onvrijwillige donor (man of vrouw) van een rechter nooit of te nimmer enige rechten zou krijgen. De rechter gaat uit van het belang van het kind.

Hier vind je een mooie uitleg over de afstammingsregels (geschreven voor holebi-ouders, maar interessant voor iedereen) http://www.rosadoc.be/site/nieuw/pdf/ju ... ouders.pdf

H.

O nee, de "schrik" komt gewoon van de "logica" vind ik (mijn logica dus) dat als iemand een kind ergens heeft rondlopen, onwetend, en ze komen daarachter, dat die persoon ingelicht moet worden?

Zouden ze die persoon echt niet inlichten???

Of stel je wordt spontaan zwanger, je man erkent het kind, en achteraf blijkt dat het kind van iemand anders is. Dan heeft die andere geenenkel recht? Strange...

Nu ja, in ieder geval geen DNA-test voor ons.

Zo werkt het niet, en gelukkig maar. De wet vindt niet dat de biologische band (bewezen door DNA) altijd voorrang moet hebben op de sociale realiteit, integendeel.

In een gehuwd koppel zit je nogal safe. Moeder = degene die van kind is bevallen. Vader = moeder's echtgenoot.
Als vader en moeder hun kind als hun kind behandelen (= "bezit van staat"), kunnen ze elke rechtszaak van een biologische ouder blokkeren.

Bezit van staat wordt bewezen door het feit (alle of sommige)
- dat het kind altijd de naam heeft gedragen van degene van wie wordt gezegd dat het afstamt;
- dat laatstgenoemde het als zijn kind heeft behandeld;
- dat die persoon als vader of moeder in zijn onderhoud en opvoeding heeft voorzien;
- dat het kind die persoon heeft behandeld als zijn vader of moeder;
- dat het kind wordt erkend door de familie en in de maatschappij;
- dat de openbare overheid het als zodanig beschouwt.

Ongehuwde koppels waarbij de vader erkend heeft, die zitten denk ik even safe.


In het geval van verwisseling van eicel/zaadcellen in een fertiliteitskliniek, weet ik niet of ze de onvrijwillige donor zouden inlichten. Ik weet niet hoe ze hun confidentialiteitsverplichting dan interpreteren.
Zelfs als ze het vertellen, de onvrijwillige donor kan volgens mij geen rechten krijgen.

Ik kan me geen realistische situatie inbeelden waarin het kind geboren na vruchtbaarheidsbehandeling geen "bezit van staat" zou hebben tav zijn ouders.

Als je echt het fijne ervan wil weten moet je een specialist raadplegen. Maar ik slaap op mijn beide oren.

H.

Girl
Ik heb op vitaya al heel lang geleden zo een (waargebeurd) programma gezien.
Het is voorgevallen in Engeland, 2 koppels die in een kleine vruchtbaarheidskliniek op hetzelfde tijdstip binnengingen voor een TP.
En je raadt het al in het labo is de verkeerde embryo doorgegeven. De vergissing is pas opgemerkt na enkele dagen. De kliniek besloot af te wachten en het nog voor zichzelf te houden.
Het ene koppel was zwanger en het andere koppel kreeg een miskraam. Na ongeveer 3mnd, denk ik bracht de kliniek enkel het kopppel in met de zwangerschap en nog niet het ander. Het koppel wou het kind uitdragen (de vrouw toch, de man was twijfelachtig). De grootste schrik van het koppel moest nog komen het kindje van de succesvolle zwangerschap was van afrikaanse origine.
Het koppel met het miskraam is maar pas ingelicht na de bevalling. Ze diende klacht in tegen de kliniek en eiste hun kindje terug.
Om een lang verhaal kort te maken. Het kind was ondertussen een jaar bij het blanke koppel toen de rechter het afrikaans koppel in hun recht stelde. Ze kregen hun kind terug omdat het volgens de rechter beter kon opgroeien in een gezin met dezelfde cultuur en achtergrond.
Verschrikkelijk voor beide ouders. Het is me bij gebleven dat programma omdat het zo schokkend was dat dit kon gebeuren (de regels zullen nu wel verstrengd zijn want het is al enkele jaren geleden).

Dat is een vreselijk verhaal inderdaad. Maar het Engels recht werkt heel anders dan het onze.
Napoleon is daar niet geweest, dus ze hebben daar geen burgerlijk wetboek zoals het onze. Dat is ook waarom ze aan de linkerkant rijden en niet wegen in kg!

Als je kijkt naar de zaak rond baby D. (Belgische wensouders bedrogen door draagmoeder, kind verkocht aan Nederlandse wensouders). Daar is vastgesteld dat de Belgische man de biologische vader is. Toch krijgt hij maar amper bezoekrecht.
Het is hartverscheurend voor de bedrogen wensouders, maar ergens begrijpelijk dat de rechter een driejarig kind niet wil weghalen bij de mensen die zij als haar ouders ziet. De rechter motiveert altijd zijn beslissing vanuit het belang van het kind.

H.

hallo dames

Dank je voor jullie reacties. Hannelore;je vroeg waarom een Dna-test; een reden kan de gemoedsrust zijn.
Ik heb ook wat gelezen-van een verwisseling België heb ik niks teruggevonden; wel in Engeland,Vs,China,Nederland(spermaverwisseling in programma Babyboom 2007).
Laten we hopen dat zoiets hier nooit zal gebeuren.

gr

Hallo Girl,

Gemoedsrust, ik kan het wel begrijpen. Mijn gevoel is voor mezelf "wat niet weet, wat niet deert". Dat kan natuurlijk omslaan, als ik om één of andere reden zou beginnen te vermoeden dat er iets niet klopt. Mijn dochtertje heeft veel trekken mee van mama en papa, dus wij zijn wel gerustgesteld.

Groetjes,

Hanne.lore

Mijn zoontje is ondertussen 17 maand maar soms denk ik daaraan. Tijdens de TP is de gyn kwaad geworden op de laboranten. Hij wou ze nadien persoonlijk spreken. Ik had toen echt zoiets van er is iets verkeerd gelopen.

Iedereen zegt dat ons zoontje sprekend op mijn man gelijkt en als ik foto's van mijn man zijn zoon bekijk dan zijn het echt 2 gelijken. Maar niemand zegt dat hij trekken van mij mee heeft enkel het karakter.

Mijn man heeft een iets ongewone bloedgroep. Ik heb op internet al gesurfd om te zien welke bloedgroep ons zoontje kan hebben. Door de combinatie van onze 2 bloedgroepen zijn er niet veel mogelijkheden. De eerste keer dat er bloed moet genomen worden wil ik ook zijn bloedgroep weten en als dit overeen komt zal ik maar een beetje gerust zijn.

Als ik eerlijk moet zijn heb ik al gedacht aan een DNA test. Ik weet dat er normaal geen fouten gebeuren maar dat is zo een gevoel die mij niet los laat. Nu een DNA test zou enkel maar gebeuren moest de bloedgroep niet kloppen. Maar wat ik wel wil zeggen is dat hij mijn zoon is en blijf.

Maar ik zou mij dan ook weer vragen stellen over erfelijke ziekten en dergelijke.

Ah ja er gewoon niet teveel bij nadenken zeker en blij zijn dat ik na 7 jaar eindelijk een wondertje had.

Beste Hannelore,

dankjewel voor je uitvoerige uiteenzetting over de juridische gevolgen van een verwisseling van genetisch materiaal.

Het Burgerlijk Wetboek zit toch wel enigzins complexer in elkaar als jij hier voorstelt.

Hoewel het zeer zelden voorkomt kan het moederschap wel degelijk worden betwist en heeft een biologische ouder niet alleen rechten, maar vooral plichten. Bv. HET KIND (niet de moeder) dat erkend werd door de partner van zijn moeder kan onderhoudsgeld vorderen van de man die vermoedelijk zijn biologische vader is.

Dit is de reden waarom sperma- en eiceldonatie meestal anoniem gebeurt. Het KIND heeft rechten ten overstaan van zijn biologische ouders en de wettelijke ouders kunnen hier geen enkele afbreuk aan doen. Behoudens een volle adoptie waarbij beide biologische ouders het kind ter adoptie hebben afgestaan en die alle banden met de biologische familie breekt.

Over de vorderingen m.b.t. het ouderlijk gezag (niet voogdij, dat is iets anders), de verblijfsregeling en de onderhoudsverplichting zal de rechter oordelen rekening houdend met de rechten van iedere partij, uiteraard primeren de rechten en het belang van het kind, en trachten een menselijke beslissing te nemen.

Indien het ziekenhuis een verwisseling zou vaststellen zijn zij, volgens mijn mening, verplicht alle partijen hiervan op de hoogte te brengen. Zij zullen het door hun veroorzaakte leed trachten te vergoeden en een minnelijk voorstel doen. Over de toekomst van de ouders en het kind mogen zij niet beslissen. De betrokken partijen kunnen dit onderling regelen (zonder de rechten van het kind te schaden), en indien dit niet mogelijk is zal hun lot in de handen van de rechter worden gelegd. Ik vermoed dat dit geen makkelijk en snel proces zal worden.

Alleszins hoop ik dat niemand dit ooit moet meemaken.

Groetjes,
M.

Hallo M.

het klopt dat het allemaal ingewikkelder is dan dat je op een forum kan uitleggen. Daarom zei ik er ook bij dat wie het fijne ervan wil weten beter een specialist kan raadplegen.

In zeldzame gevallen kan de afstamming van moederszijde betwist worden. Art. 312 BW zegt dat dit kan TENZIJ het kind "bezit van staat" heeft.
Heb jij een situatie in gedachten waarbij een kind én geboren is na medische behandeling (IVF, IUI, ...) én geen "bezit van staat" heeft ten aanzien van de moeder die het op de wereld gezet heeft? Geen bezit van staat wil bijna zeggen dat de ouders van het kind niet willen weten.
Ik kan geen realistische situatie bedenken, maar dat sluit niet uit dat het kan. Mijn verbeelding schiet ongetwijfeld te kort.

Ook aanvechten van het vaderschap van de partner kan TENZIJ het kind "bezit van staat" heeft. Art. 318 BW tav echtgenoot moeder, en art. 330 tav een man die het kind erkend heeft.

Dit "bezit van staat" lijkt mij het kind dus wel te verhinderen zomaar achter biologische ouders aan te gaan. Maar dat is mijn (niet-gespecialiseerde) interpretatie. Wat denk jij?

Het risico voor de donor om vorderingen tot onderhoudsgeld te krijgen van resulterende kinderen te krijgen is inderdaad een klassiek argument voor anonieme donatie. Maar ik vind dit een schijnargument. Hoe moeilijk is het om in het burgerlijk wetboek te zetten dat alleen de wensouders de wettige ouders van het kind geboren na donatie kunnen zijn en zeker niet de donor.
In art. 318 BW staat al "De vordering tot betwisting van het vermoeden van vaderschap is niet ontvankelijk, als de echtgenoot toestemming heeft gegeven tot kunstmatige inseminatie of tot een andere daad die de voortplanting tot doel had, tenzij de verwekking van het kind hiervan niet het gevolg kan zijn."

Wat het schuldige ziekenhuis betreft, die zullen inderdaad schadevergoeding moeten betalen, misschien wel aan de wettige ouders en aan de onvrijwillige donor. Of ze de identiteit van de enen aan de anderen mogen onthullen, daar twijfel ik sterk aan. Dat lijkt me een schending van het medisch geheim ten aanzien van de ouders, het kind en de onvrijwillige donor. Maar tot het gebeurt gaat er geen enkel ziekenhuis zich afvragen wat ze mogen/moeten doen in zo'n geval, denk ik.

In ieder geval, wie het echt wil/moet weten RAADPLEEG EEN SPECIALIST! Even een disclaimer zetten.

Groetjes,

Hanne.lore

P.S. Hier kun je een artikel lezen over draagmoederschap, daarin wordt ook over bezit van staat gesproken:
http://www.elfri.be/NL/Juridische%20inf ... rschap.htm
Het is een hele boterham.

Zoals altijd bij wetten, ben je maar zeker wat ze betekenen als een rechter ze toepast in jouw geval. Ik hoop niet dat dit gauw gebeurt voor het onderwerp van deze post!

Eén ding is duidelijk, als het ooit gebeurt zal het een zaak zijn waar advocaten lang over zullen kunnen heen en weer discussiëren. Ocharme degene die dit ooit tegenkomt!

H.