Hallo,
Ik heb vanmiddag op het nieuws van deze site gehoord.
Wij hebben een dochtertje via een ICSI behandeling.
We hebben 3 jaar moeten wachten alvorens ik eindelijk zwanger was.
Ondertussen het eerste jaar gewoon geprobeerd, de gynaecoloog deed pas onderzoeken na 1 jaar , dus dat was voor ons een verloren jaar met iedere maand hetzelfde slechte nieuws. Het tweede jaar wat onderzoeken bij mij en mijn man. Daaruit bleek dat de hoeveelheid goede zaadcellen veel te weinig was.
Hij had een spatader op zijn linker teelbal en deze is dan drooggespoten. Daarna was de kwaliteit nog steeds niet verbeterd en zei de gynaecoloog dat we heel weinig kans hadden op een natuurlijke zwangerschap. Daarna 3 IUI pogingen gedaan, maar omdat de kwaliteit zo slecht was zijn we direct op ICSI moeten overgaan. Want IVF zou bij ons niets uithalen zei men toen.
Er waren 2 ICSI pogingen nodig om zwanger te worden.
Nu zouden we graag voor een tweede kindje gaan, maar we weten natuurlijk niet of dit nog zal lukken. Maar we hebben wel goede hoop, want het is toch al 1 keer gelukt dan hopelijk ook nog een tweede keer.
Ik hoop wel dat we niet te veel pogingen nodig hebben want ik vind de behandelingen echt wel zwaar zowel fysiek, maar vooral psychisch.
Ik hoop dat ik hier met anderen zal kunnen praten over men gevoelens en gedachten.
ICSI
-
Ingeborg
- Berichten: 23
- Lid geworden op: 1 februari 2007, 21:18
Heee Ikke als ik jouw verhaal lees...het lijkt wat op het mijne...ook wat té lang blijven sukkelen bij gyn...maar in Jette goed geholpen, en na slechts 1 ICSI een dochtertje gekregen...en ook wij zouden deze zomer graag weer voor een tweede gaan. Maar ik denk juist -maar misschien wat naief van me- dat het wat 'makkleijker' zal gaan...je hebt die jaren gesukkel ervoor niet meer...je kan in ieder geval meteen naar de juiste behandeling grijpen...en dan inderdaad hopen dat het weer raak is...
Sterkte...en schrijf alles hier lekker van je af, dat lucht zo op!
Ingeborg
Sterkte...en schrijf alles hier lekker van je af, dat lucht zo op!
Ingeborg
-
Ikke
- Berichten: 7
- Lid geworden op: 1 februari 2007, 15:20
ICSI
Dag Ingeborg,
Bedankt voor je reactie.
Langs de ene kant hopen we ook nog meer, dat het nu van de eerste keer zal lukken. Maar we weten ook dat we realistisch moeten zijn en dat het misschien ook enkele pogingen duurt.
Soms hoop ik ook dat ik nu gewoon zwanger kan worden, maar de gynaecoloog zegt ook dat die kans zogoed als niet bestaat. Ik weet dus wel dat ik daar eigenlijk niet op moet hopen, maar toch doe ik dat wel een beetje.
Hoe oud is je dochtertje?
Mijn dochtertje is 3 maanden.
Normaal is er in Leuven ( waar we gaan )een regel dat je 6 maanden moet wachten, maar we mogen toch vroeger starten omdat ik me er wel klaar voor voel.
Nu moet ik enkel wachten tot men regels komen, want geef nog borstvoeding en dan kunnen we beginnen.
Bedankt voor je reactie.
Langs de ene kant hopen we ook nog meer, dat het nu van de eerste keer zal lukken. Maar we weten ook dat we realistisch moeten zijn en dat het misschien ook enkele pogingen duurt.
Soms hoop ik ook dat ik nu gewoon zwanger kan worden, maar de gynaecoloog zegt ook dat die kans zogoed als niet bestaat. Ik weet dus wel dat ik daar eigenlijk niet op moet hopen, maar toch doe ik dat wel een beetje.
Hoe oud is je dochtertje?
Mijn dochtertje is 3 maanden.
Normaal is er in Leuven ( waar we gaan )een regel dat je 6 maanden moet wachten, maar we mogen toch vroeger starten omdat ik me er wel klaar voor voel.
Nu moet ik enkel wachten tot men regels komen, want geef nog borstvoeding en dan kunnen we beginnen.
-
Ikke
- Berichten: 7
- Lid geworden op: 1 februari 2007, 15:20
ICSI
Dag Ingeborg,
Men dochtertje is inderdaad nog heel schattig ( maar dat zullen alle mama's wel van hun babytje vinden ).
Heb jij borstvoeding gegeven?
Zo ja hoelang?
Ik ga dus bijna afbouwen en zou graag weten hoelang het duurt alvorens mijn regels terug komen.
Ik heb nu al af en toe het gevoel dat men regels komen, maar het kom niet. De arts zegt dat het wel kan dat ze doorkomen, omdat men dochtertje meestal al doorslaapt.
Groetjes
Men dochtertje is inderdaad nog heel schattig ( maar dat zullen alle mama's wel van hun babytje vinden ).
Heb jij borstvoeding gegeven?
Zo ja hoelang?
Ik ga dus bijna afbouwen en zou graag weten hoelang het duurt alvorens mijn regels terug komen.
Ik heb nu al af en toe het gevoel dat men regels komen, maar het kom niet. De arts zegt dat het wel kan dat ze doorkomen, omdat men dochtertje meestal al doorslaapt.
Groetjes
-
pezzy
ICSI
Dag Ikke en Ingeborg,
Ik ben P en heb een dochtertje van 20 maanden via ICSI. Hebben ook getwijfeld wat we met onze cryo's gingen doen, hadden eigenlijk al toegezegd dat we ze opgaven voor donatie, maar zijn van gedacht veranderd en heb vandaag een terugplaatsing van 2 cryo's gehad...
Afwachten nu...
Groetjes
Ik ben P en heb een dochtertje van 20 maanden via ICSI. Hebben ook getwijfeld wat we met onze cryo's gingen doen, hadden eigenlijk al toegezegd dat we ze opgaven voor donatie, maar zijn van gedacht veranderd en heb vandaag een terugplaatsing van 2 cryo's gehad...
Afwachten nu...
Groetjes
-
Anja
- Berichten: 1
- Lid geworden op: 10 maart 2007, 23:28
Vandaag ben ik de trotse mama van een flinke dochter van 18 maanden. Hier is echter heel wat vooraf gegaan.
Op mijn dertigste vond ik dat ik er klaar voor was om mama te worden. Maar ik bleef maar ter plaatse trappelen bij mijn gynecoloog. Haar visie was dat ik niet zwanger geraakte door mijn gewicht (ik heb inderdaad een maatje meer). Hierdoor schreef ze mij een hormonenkuur voor. Met als gevolg: ik voelde mij na zes maanden echt een koe die ze naar de slachtbank wouden leiden,dik en opgeblazen.Mijn man stelde voor om zich ook te laten te onderzoeken maar dat veegde ze van tafel want ik was immers "het" probleem. Via via ben ik dan terecht gekomen bij mijn huidige gynecoloog. Ik herinner me nog steeds mijn eerste afspraak bij hem. Hij opende mijn dossier en zei dat hij inderdaad zag wat er scheelde. Na 2 jaar wist ik eindelijk wat ik had. Hij stelde onmid. IVF voor en ging dus voor mijn 1ste behandeling. Deze mislukte en daarom zijn we overgeschakeld naar ICSI. De 3de poging was ik zwanger maar heb na 3 maanden een miskraam daar het hartje niet meer klopte. Op kerstavond 2004 kreeg ik goede nieuws dat ik na de 5de ICSI behandeling zwanger was. De zwangerschap liep perfect (buiten 9 maanden elke dag misselijk te zijn) maar ik was ongerust,bang dat het opnieuw slecht ging aflopen. Elke keer ik naar de dokter moest was met een bang hartje dat er mis was met de vrucht. Ons dochtertje werd geboren op 9 september 2005. Pas na haar geboorte kon ik tot rust komen en achterom kijken. Voordien stond ons leven volledig in het teken van ICSI-behandelingen:opnieuw een poging mislukt,niet achterom kijken, blijven voortdoen...op hoeveel pogingen hebben we nog recht.....
Tijdens mijn verschillende behandelingen heb ik dikwijs geweend uit onmacht,verdriet om het niet zwanger te kunnen worden.
Achteraf bekeken zijn mijn man en ik er sterker uitgekomen als koppel en hebben we samen een schat van een dochter die groeit als kool en een eigen persoontje aan het ontwikkelen is.
Je mag nooit de moed opgeven,altijd blijven geloven in jezelf ondanks elke tegenslag.
Op mijn dertigste vond ik dat ik er klaar voor was om mama te worden. Maar ik bleef maar ter plaatse trappelen bij mijn gynecoloog. Haar visie was dat ik niet zwanger geraakte door mijn gewicht (ik heb inderdaad een maatje meer). Hierdoor schreef ze mij een hormonenkuur voor. Met als gevolg: ik voelde mij na zes maanden echt een koe die ze naar de slachtbank wouden leiden,dik en opgeblazen.Mijn man stelde voor om zich ook te laten te onderzoeken maar dat veegde ze van tafel want ik was immers "het" probleem. Via via ben ik dan terecht gekomen bij mijn huidige gynecoloog. Ik herinner me nog steeds mijn eerste afspraak bij hem. Hij opende mijn dossier en zei dat hij inderdaad zag wat er scheelde. Na 2 jaar wist ik eindelijk wat ik had. Hij stelde onmid. IVF voor en ging dus voor mijn 1ste behandeling. Deze mislukte en daarom zijn we overgeschakeld naar ICSI. De 3de poging was ik zwanger maar heb na 3 maanden een miskraam daar het hartje niet meer klopte. Op kerstavond 2004 kreeg ik goede nieuws dat ik na de 5de ICSI behandeling zwanger was. De zwangerschap liep perfect (buiten 9 maanden elke dag misselijk te zijn) maar ik was ongerust,bang dat het opnieuw slecht ging aflopen. Elke keer ik naar de dokter moest was met een bang hartje dat er mis was met de vrucht. Ons dochtertje werd geboren op 9 september 2005. Pas na haar geboorte kon ik tot rust komen en achterom kijken. Voordien stond ons leven volledig in het teken van ICSI-behandelingen:opnieuw een poging mislukt,niet achterom kijken, blijven voortdoen...op hoeveel pogingen hebben we nog recht.....
Tijdens mijn verschillende behandelingen heb ik dikwijs geweend uit onmacht,verdriet om het niet zwanger te kunnen worden.
Achteraf bekeken zijn mijn man en ik er sterker uitgekomen als koppel en hebben we samen een schat van een dochter die groeit als kool en een eigen persoontje aan het ontwikkelen is.
Je mag nooit de moed opgeven,altijd blijven geloven in jezelf ondanks elke tegenslag.
-
Ikke
- Berichten: 7
- Lid geworden op: 1 februari 2007, 15:20
icsi
Hallo,
Hier ben ik nog eens.
Wij zijn ondertussen gestart voor een tweede kindje ( misschien ook een derde). Ik ben al enkele dagen aan het spuiten, en ben nu met momenten toch zo misselijk, net zoals bij de poging van men dochtertje. Bij de eerste(mislukte) poging was dit niet zo erg.
Dus hebben we wel veel hoop dat het nu direct zal lukken. Ik heb zelfs al uitgeteld voor wanneer het dan zal zijn. Ik vermoed dat einde volgende week of begin de week erop de pick-up zal zijn.
Iedere dag branden we kaarsjes, dit helpt misschien. Bij mijn dochtertje had ik dit ook gedaan en toen was het gelukt en de eerste keer niet. Dit is maar bijgeloof, maar ik put er hoop uit.
Ik zou heel graag direct terug zwanger zijn, maar voel me ook wel wat schuldig tegenover mijn dochtertje. Want ik heb toen een heel moeilijke zwangerschap gehad,nam weeenremmers vanaf 22 weken en moest platliggen op 25weken.
Hoop natuurlijk dat dit deze keer niet zo zal zijn.
Maar we zullen natuurlijk moeten afwachten.
Ik ga nu terug wat meer langskomen op deze site
Groetjes
Hier ben ik nog eens.
Wij zijn ondertussen gestart voor een tweede kindje ( misschien ook een derde). Ik ben al enkele dagen aan het spuiten, en ben nu met momenten toch zo misselijk, net zoals bij de poging van men dochtertje. Bij de eerste(mislukte) poging was dit niet zo erg.
Dus hebben we wel veel hoop dat het nu direct zal lukken. Ik heb zelfs al uitgeteld voor wanneer het dan zal zijn. Ik vermoed dat einde volgende week of begin de week erop de pick-up zal zijn.
Iedere dag branden we kaarsjes, dit helpt misschien. Bij mijn dochtertje had ik dit ook gedaan en toen was het gelukt en de eerste keer niet. Dit is maar bijgeloof, maar ik put er hoop uit.
Ik zou heel graag direct terug zwanger zijn, maar voel me ook wel wat schuldig tegenover mijn dochtertje. Want ik heb toen een heel moeilijke zwangerschap gehad,nam weeenremmers vanaf 22 weken en moest platliggen op 25weken.
Hoop natuurlijk dat dit deze keer niet zo zal zijn.
Maar we zullen natuurlijk moeten afwachten.
Ik ga nu terug wat meer langskomen op deze site
Groetjes
-
Ikke
- Berichten: 7
- Lid geworden op: 1 februari 2007, 15:20
icsi
Hallo,
Hier ben ik weer. Ondertussen zijn de pick-up en de terugplaatsing al achter de rug. Momenteel zijn we aan het wachten tot in het weekend, dan gaan we weten of ik zwanger ben of niet. We hopen nu echt heel hard. Af en toe ben ik een beetje misselijk, maar heb ook soms een licht menstruatiegevoel. Ik weet echt niet goed wat ik er van moet denken. Ik heb daarvoor gebeld naar het fertiliteitscentrum en daar zeiden ze dat dit normaal is en dat het waarschijnlijk een innestelling is. Maar dat kunnen ze ook niet zeker zeggen natuurlijk.
De ene moment ben ik er van overtuigd dat het niet gelukt is en de andere moment ben ik dan weer echt overtuigd dat ik wel zwanger ben. We kunnen enkel maar wachten op de uitslag van het bloed.
Ik weet nu al dat als het niet gelukt moest zijn we heel erg teleurgesteld zullen zijn, want we kijken echt wel uit naar een tweede kindje. Ik zou graag al een zwangerschapstest doen, maar weet er iemand of dat dit al mogelijk is?
Want ik kan niet goed meer wachten.
Momenteel zie ik het ook niet goed zitten om nog eens opnieuw te beginnen, want ook al had ik veel eicellen (14) toch zijn er geen ingevrozen, ze wachten daar altijd zo lang mee, want de dag van de terugplaatsing waren er nog wel goede.
Dus maar duimen en vele kaarsjes branden he.
Groetjes
Hier ben ik weer. Ondertussen zijn de pick-up en de terugplaatsing al achter de rug. Momenteel zijn we aan het wachten tot in het weekend, dan gaan we weten of ik zwanger ben of niet. We hopen nu echt heel hard. Af en toe ben ik een beetje misselijk, maar heb ook soms een licht menstruatiegevoel. Ik weet echt niet goed wat ik er van moet denken. Ik heb daarvoor gebeld naar het fertiliteitscentrum en daar zeiden ze dat dit normaal is en dat het waarschijnlijk een innestelling is. Maar dat kunnen ze ook niet zeker zeggen natuurlijk.
De ene moment ben ik er van overtuigd dat het niet gelukt is en de andere moment ben ik dan weer echt overtuigd dat ik wel zwanger ben. We kunnen enkel maar wachten op de uitslag van het bloed.
Ik weet nu al dat als het niet gelukt moest zijn we heel erg teleurgesteld zullen zijn, want we kijken echt wel uit naar een tweede kindje. Ik zou graag al een zwangerschapstest doen, maar weet er iemand of dat dit al mogelijk is?
Want ik kan niet goed meer wachten.
Momenteel zie ik het ook niet goed zitten om nog eens opnieuw te beginnen, want ook al had ik veel eicellen (14) toch zijn er geen ingevrozen, ze wachten daar altijd zo lang mee, want de dag van de terugplaatsing waren er nog wel goede.
Dus maar duimen en vele kaarsjes branden he.
Groetjes
-
Silvie
- Berichten: 126
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 10:37
-
Ikke
- Berichten: 7
- Lid geworden op: 1 februari 2007, 15:20
icsi
Dag Silvie,
Ja, ondertussen weten we het.Ik ben dus zwanger, maar omdat mijn HCG heel laag stond zeiden ze dat het waarschijnlijk een miskraam zal worden. Maar tot nu toe is dit nog niet het geval. Ik heb daarstraks dan ook terug naar Leuven getelefoneerd want ik voel me echt misselijk maar heb ook last van een menstruatiegevoel. Dit had ik ook in het begin tijdens de zwangerscap van mijn dochtertje. De vroedvrouw zei dat het toch een goed teken kon zijn, en dat ik morgen al terug een bloedname moet laten doen zodat we al meer weten. Want anders moet ik misschien een curretage laten doen. Ze zei dat het nog altijd kon zijn dat het nu wel goed was en dat het HCG dus gestegen is. Dat het gewoon in het begin wat moeilijk was, maar dat het nu toch nog een goede zwangerschap kon zijn. Natuurlijk heb ik nu wel weer meer hoop gekregen, want ik voel zelf ook dat mijn lichaam dezelfde signalen geeft als tijdens de zwangerschap van mijn dochtertje.
Morgen weet ik dus meer, nu maar goed duimen dat alles toch nog goed is en dat mijn lichaam deze zwangerschap ( baby ) aanvaard.
Ik weet dat het niet zo'n goed nieuws is om te horen voor u, maar hoop dat bij u alles goed zal gaan.
Waar ben jij in behandeling?
Ik dus in Leuven , maar als het nu toch slecht moest aflopen moeten wij wachten tot september want ze sluiten daar in juli en augustus.
Dit vind ik heel vervelend, maar we zullen maar hopen dat alles toch goed blijft gaan.
Vele groetjes
Ik laat morgen wel iets weten zodra ik nieuws heb.
Ja, ondertussen weten we het.Ik ben dus zwanger, maar omdat mijn HCG heel laag stond zeiden ze dat het waarschijnlijk een miskraam zal worden. Maar tot nu toe is dit nog niet het geval. Ik heb daarstraks dan ook terug naar Leuven getelefoneerd want ik voel me echt misselijk maar heb ook last van een menstruatiegevoel. Dit had ik ook in het begin tijdens de zwangerscap van mijn dochtertje. De vroedvrouw zei dat het toch een goed teken kon zijn, en dat ik morgen al terug een bloedname moet laten doen zodat we al meer weten. Want anders moet ik misschien een curretage laten doen. Ze zei dat het nog altijd kon zijn dat het nu wel goed was en dat het HCG dus gestegen is. Dat het gewoon in het begin wat moeilijk was, maar dat het nu toch nog een goede zwangerschap kon zijn. Natuurlijk heb ik nu wel weer meer hoop gekregen, want ik voel zelf ook dat mijn lichaam dezelfde signalen geeft als tijdens de zwangerschap van mijn dochtertje.
Morgen weet ik dus meer, nu maar goed duimen dat alles toch nog goed is en dat mijn lichaam deze zwangerschap ( baby ) aanvaard.
Ik weet dat het niet zo'n goed nieuws is om te horen voor u, maar hoop dat bij u alles goed zal gaan.
Waar ben jij in behandeling?
Ik dus in Leuven , maar als het nu toch slecht moest aflopen moeten wij wachten tot september want ze sluiten daar in juli en augustus.
Dit vind ik heel vervelend, maar we zullen maar hopen dat alles toch goed blijft gaan.
Vele groetjes
Ik laat morgen wel iets weten zodra ik nieuws heb.
-
Silvie
- Berichten: 126
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 10:37
Hé Ikke,
Eerst en vooral al een dikke proficiat met je zwangerschap! Wel minder leuk dat er nog wat twijfels zijn over het verloop, dat zal wel stresserend zijn. Hopelijk krijg je snel definitief goed nieuws.
Ik ben in Middelheim in behandeling. Na onze reis start ik half juli met puffen. In Middelheim zijn ze in juli drie weken dicht.
Ik wil nu eerst wat bekomen van onze totaal mislukte IVF en wat relaxen op reis. Ik ga ook nog eens alles doen wat ik niet zou kunnen doen op reis als ik zwanger zou zijn
Mag ik eens vragen waarom jullie ICSI moeten doen? Bij ons is na IVF geen bevruchting opgetreden, zonder dat ze duidelijke redenen hebben want zaad zou net goed genoeg moeten geweest zijn voor IVF.
Hadden jullie bij ICSI een groot percentage bevruchte eicellen?
Ik hoop met je mee voor een positieve telefoon vandaag?!
Eerst en vooral al een dikke proficiat met je zwangerschap! Wel minder leuk dat er nog wat twijfels zijn over het verloop, dat zal wel stresserend zijn. Hopelijk krijg je snel definitief goed nieuws.
Ik ben in Middelheim in behandeling. Na onze reis start ik half juli met puffen. In Middelheim zijn ze in juli drie weken dicht.
Ik wil nu eerst wat bekomen van onze totaal mislukte IVF en wat relaxen op reis. Ik ga ook nog eens alles doen wat ik niet zou kunnen doen op reis als ik zwanger zou zijn
Mag ik eens vragen waarom jullie ICSI moeten doen? Bij ons is na IVF geen bevruchting opgetreden, zonder dat ze duidelijke redenen hebben want zaad zou net goed genoeg moeten geweest zijn voor IVF.
Hadden jullie bij ICSI een groot percentage bevruchte eicellen?
Ik hoop met je mee voor een positieve telefoon vandaag?!
-
Ikke
- Berichten: 7
- Lid geworden op: 1 februari 2007, 15:20
icsi
Dag Silvie,
Wij hebben dus slecht nieuws gekregen. Ik ga dus echt een miskraam krijgen. Mijn HCG stond zogoed als op 0 nu. Ze verwachten dat dit binnen de week gebeurt. Ik ben misselijk en heb echte zwangerschapskwaaltjes omdat ik dus wel echt zwanger ben/was. En omdat ik bij mijn dochtertje ook snel heel ziek was zeggen ze dat mijn lichaam heel snel reageert op een zwangerschap.
Nu dus wachten tot het gaat gebeuren. Langs de ene kant hoop ik dat het nog lang duurt, maar langs de andere kant is het het beste dat het snel gebeurt. Ook al is het vroeg in de zwangerschap toch doet het veel pijn. Ik heb al gezegt dat ik dan liever gehad had dat er geen zwangerschap was dat nu mijn babytje te moeten verliezen.
Maar ik heb er spijtig genoeg niets aan te zeggen.
We hadden zo graag gehad dat onze kindjes kort op elkaar volgden, maar nu zal er wel meer tussen zitten. Dit vind ik wel heel spijtig, maar nu genieten we maar dubbel zo hard van ons dochtertje.
Wij hebben nooit IVF gedaan, wel IUI, maar doordat de kwaliteit en beweeglijkheid van mijn man zijn sperma zo slecht is heeft dit natuurlijk nooit resultaat gehad. In Leuven zeiden ze dat enkel ICSI bij ons zou lukken.
De eerste poging had ik 18 eicellen, waarvan 12 bevrucht en 1 teruggeplaatst. Dat was een 8 cellige of een blastocist ( of hoe schrijf je dat juist ). Er konden er geen ingevrozen worden. Hiervan was er geen zwangerschap.
De tweede poging had ik 12 eicellen, waarvan 6 bevrucht en 2 teruggeplaatst een 4 en 7 cellige. Er konden er weer geen worden ingevrozen. Maar toen was ik dus zwanger van mijn dochtertje.
De derde poging ( 1ste keer voor 2 de kindje ) had ik 14 eicellen, waarvan 8 bevrucht en 2 teruggeplaatst, een 7 en 8 cellige. Er konden er weer geen worden ingevrozen . Ik was dus zwanger, maar ga nu een miskraam krijgen.
Hopelijk heb je hier iets aan. Hoe was het bij jou? :D
Wij hebben dus slecht nieuws gekregen. Ik ga dus echt een miskraam krijgen. Mijn HCG stond zogoed als op 0 nu. Ze verwachten dat dit binnen de week gebeurt. Ik ben misselijk en heb echte zwangerschapskwaaltjes omdat ik dus wel echt zwanger ben/was. En omdat ik bij mijn dochtertje ook snel heel ziek was zeggen ze dat mijn lichaam heel snel reageert op een zwangerschap.
Nu dus wachten tot het gaat gebeuren. Langs de ene kant hoop ik dat het nog lang duurt, maar langs de andere kant is het het beste dat het snel gebeurt. Ook al is het vroeg in de zwangerschap toch doet het veel pijn. Ik heb al gezegt dat ik dan liever gehad had dat er geen zwangerschap was dat nu mijn babytje te moeten verliezen.
Maar ik heb er spijtig genoeg niets aan te zeggen.
We hadden zo graag gehad dat onze kindjes kort op elkaar volgden, maar nu zal er wel meer tussen zitten. Dit vind ik wel heel spijtig, maar nu genieten we maar dubbel zo hard van ons dochtertje.
Wij hebben nooit IVF gedaan, wel IUI, maar doordat de kwaliteit en beweeglijkheid van mijn man zijn sperma zo slecht is heeft dit natuurlijk nooit resultaat gehad. In Leuven zeiden ze dat enkel ICSI bij ons zou lukken.
De eerste poging had ik 18 eicellen, waarvan 12 bevrucht en 1 teruggeplaatst. Dat was een 8 cellige of een blastocist ( of hoe schrijf je dat juist ). Er konden er geen ingevrozen worden. Hiervan was er geen zwangerschap.
De tweede poging had ik 12 eicellen, waarvan 6 bevrucht en 2 teruggeplaatst een 4 en 7 cellige. Er konden er weer geen worden ingevrozen. Maar toen was ik dus zwanger van mijn dochtertje.
De derde poging ( 1ste keer voor 2 de kindje ) had ik 14 eicellen, waarvan 8 bevrucht en 2 teruggeplaatst, een 7 en 8 cellige. Er konden er weer geen worden ingevrozen . Ik was dus zwanger, maar ga nu een miskraam krijgen.
Hopelijk heb je hier iets aan. Hoe was het bij jou? :D
-
Silvie
- Berichten: 126
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 10:37
Hé,
Ik vind het verschrikkelijk erg voor je. Echt spijtig. Ik weet niet goed wat zeggen want ik kan me inbeelden dat dat enorm pijn moet doen en dat weinig woorden je momenteel kunnen troosten.
Geef jezelf de tijd om dit te verwerken en probeer zeker terug de moed te vinden om door te gaan als je hersteld bent.
Bedankt voor je uitleg over de bevruchting. Wij hadden bij onze IVF maar 5 eicellen en dus geen enkele bevrucht. Daarom ben ik nu enorm bang dat er met ICSI misschien ook geen bevruchting zal zijn. ICSI zou dat probleem wel oplossen, maar je hoort toch soms dat er zelfs bij ICSI geen enkele bevruchting goed is gelukt.
Ik wil je veel moed en positieve energie doorsturen.
Ik vind het verschrikkelijk erg voor je. Echt spijtig. Ik weet niet goed wat zeggen want ik kan me inbeelden dat dat enorm pijn moet doen en dat weinig woorden je momenteel kunnen troosten.
Geef jezelf de tijd om dit te verwerken en probeer zeker terug de moed te vinden om door te gaan als je hersteld bent.
Bedankt voor je uitleg over de bevruchting. Wij hadden bij onze IVF maar 5 eicellen en dus geen enkele bevrucht. Daarom ben ik nu enorm bang dat er met ICSI misschien ook geen bevruchting zal zijn. ICSI zou dat probleem wel oplossen, maar je hoort toch soms dat er zelfs bij ICSI geen enkele bevruchting goed is gelukt.
Ik wil je veel moed en positieve energie doorsturen.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Bing [Bot] en 3 gasten