De Verdwaalde Ooievaar

Hallo allemaal,

Ik lees al een tijdje mee op dit forum, maar heb me nu pas geregistreerd en de tijd genomen om dit bericht te typen. Een kleine intro: mijn man en ik zijn intussen al bijna 6 jaar bezig voor een brusje voor onze fantastische zoon van bijna 7, waarvan al meer dan 5 jaar in de MMM. Na ongeveer 2 jaar werd endometriose bij mij vastgesteld en ben ik hier voor geopereerd. In september zijn we na een lange periode IUI gestart met ICSI. We hebben een eerste moeizame pick-up gehad (overstimulatie) waar uiteindelijk wel 5 mooie embryo's zijn uitgekomen die allemaal werden ingevroren.
13 dagen geleden hadden we onze tweede TP (embryo 3 dagen oud). 10 dagen na TP testte ik zeer lichtjes positief met KV 2voor5. Gisteren (12 dagen na TP) kreeg ik na de bloedname het vreselijke nieuws dat de HCG waarde in mijn bloed maar 9,3 is, wat te laag is voor een eerste meting (progesteron was 9,6). Ik moet voorlopig Progynova (4 x 2mg) en Utrogestan (3 x 1) blijven nemen en volgende week maandag terug bloed laten trekken, maar ze zeggen dat er slechts een waterkansje is dat deze ZS doorzet.
Ik ben er kapot van... Na 6 jaar eindelijk een positieve test en nu dit weer... Zijn er nog (wens)mama's die een soortgelijke ervaring gehad hebben? Hoe is jullie verhaal gelopen en geëindigd? Maar vooral, hoe gingen jullie om met die gigantische onzekerheid? Met het niet willen hopen en het tegelijkertijd niet anders kunnen dan je vast te houden aan die miniscule kans?

Alvast heel erg bedankt voor jullie reacties!

Ik had vorig jaar in juli ongeveer hetzelfde voor. Ik kreeg te horen dat mijn HCG op 32 stond en dat ik de week erna pas terug op controle moest komen om te zien of het nog goed ging komen . Ik kon zo lang echt niet wachten en ben dan 2 dagen later naar de huisarts gegaan en heb daar bloed laten afnemen. Van de huisarts kreeg ik te horen dat mijn HCG op 29 stond dus wist ik dat het niet goed kwam. Heb dit doorgebeld naar het ziekenhuis en ben ik mogen stoppen met alle medicatie aangezien het dus een biochemische zwangerschap was.
Ik heb echter heel lang moeten wachten eer ik terug mocht beginnen aangezien het lang heeft geduurd eer de HCG uit mijn bloed was. Daar is toch een dikke maand overgegaan...

Mijn eerste zwangerschap (na 7 jaar behandelingen) was ook begonnen met een laag HCG, een HCG van 45. Het steeg wel maar niet goed genoeg. Uiteindelijk was er op de echo een leeg vruchtzakje te zien en is het geëindigd in een miskraam op iets meer dan 7weken. Mijn HCG stond toen op 9000 ofzo.
Mijn HCG was wel heel snel uit mijn lichaam en omdat ik geen cyclus heb, ben ik onmiddellijk opnieuw mogen starten en toen was ik wonder boven wonder opnieuw zwanger en dat is wel goed afgelopen.

Hier ook HCG van 40 dat niet steeg en dus biochemische zwangerschap. Ik denk dat bij alles onder de vijftig de kans klein is dat het goed komt... Sterkte!

Hoi,

Ik had een normaal stijgende HCG en heb helaas ook een miskraam doorgemaakt. Op het ogenblik van de 7 weken echo was er geen vruchtje te zien. Op het ogenblik van de 2de echo (op 8 weken) evenmin iets te zien, terwijl mijn HCG toen toch op 40000 stond. Ik heb een curettage moeten laten uitvoeren en ben nu aan het hopen dat mijn HCG snel daalt. Ik moet een cyclus overslaan van de fertiliteitsarts, en daar heb ik het wel moeilijk mee.

Ik probeer me voor te houden dat het al vroeg mis is gelopen bij de celdeling, en dat het beter is dat het inderdaad al vroeg vastgesteld is.

Maar het is inderdaad pijnlijk, heel pijnlijk, dat je na al die tijd wensen en hopen, een positieve zwangerschapstest hebt en het loopt dan alsnog mis. Volgens de cijfers die ik lees, zou 10-15% van de zwangerschappen op een miskraam uitdraaien. Ik vermoed dat dat cijfer nog véél, véél hoger ligt, omdat veel vrouwen niet praten over hun vroege miskramen (<8 weken) en het niet geregistreerd wordt als je niet in de mmm zit...

Nog veel sterkte!

Sara

Alvast bedankt voor jullie reacties. Ik probeer me zo goed als mogelijk voor te bereiden op slecht nieuws maandag.

Sinds gisteren heb ik last van pijn in mijn onderrug en linkerzij. Herkent iemand dit? Moet ik me hier zorgen over maken?

Hier ist precies andersom...
BN na tp 17/2 - HcG van 6. Dus heel licht positief
BN vandaag (met zicht op volgende TP) -> 100..
Ben helemaal in de war, hoe kan dit überhaupt?
Moet terug utro opsteken nu en heb volgende week maandag opnieuw BN. Waarom zo lang wachten