De Verdwaalde Ooievaar

Hallo iedereen,

Misschien een onnozele vraag, iedereen zijn situatie is uiteindelijk anders, maar ik was eens beniewd na hoeveel pogingen de gelukkigen hier op het forum zwanger geworden zijn...

Gewoon om de moed erin te houden, nu ICSI 4 om de hoek loert

Ik was zwanger na 2 de terugplaatsing van mijn eersts poging.

Nu zijn we bezig voor brusje, 1tp van cryo was negatief. Nu voor 2de tp van cryo bezig maar zoals je weet loopt het niet zo vlot.

Heb het van in begin gezegt, dat het het niet zo vlot ging lopen voor een brusje omdat het te vlot is gegaan voor ons eerste en krijg precies gelijk.

Ik heb het enorme geluk gehad om meteen van icsi 1, 1ste terugplaatsing zwanger te geraken.

Veel succes!

De eerste keer zwanger bij de cryopoging van icsi 4, dat was de 10de terugplaatsing. (Zoontje)

2de keer zwanger bij de cryopoging van icsi 9, dat was de 11de terugplaatsing na de zoon, dus de 21ste terugplaatsing eigenlijk. Dat werd onze tweeling

Conclusie: de aanhouder wint

Zwanger van de eerste terugplaatsing van de eerste icsi. Wij hebben dus heel veel geluk gehad.

Zwanger van icsi 3, nooit cryo's gehad, voor deze poging wel overgestapt naar Jette.

bedankt voor de reacties allemaal! en proficiat
Amai cimmeque, sterk zo veel terugplaatsingen! Zal niet gemakkelijk geweest zijn, maar wat een resultaat, 3 kindjes goed gedaan! dat heeft inderdaad moed om door te gaan, de aanhouder wint dus toch

Ikzelf was van nr 1 zwanger bij ICSI 1 eerste verse tp.
Voor nr 2 loopt iets moeilijker: nu bezig met cryo uit ICSI 3. Wordt de derde tp in totaal (ICSI1: nog 2 cryo's over => neg; ICSI2: geen embryo's, ICSI3: 1 cryo => 15/05 tp)

zwanger van ISCI 3 na overstap naar Jette: meisjestweeling, ondertussen al 3 jaar .

We hadden nog 3 cryo's over. Vorig jaar in augustus terug opgestart en zwanger van de eerste cryo tp maar is misgelopen.

Ondertussen hebben we maandag 15/5 tp van de allerlaatste cryo en als dit niet lukt dan stopt het voor ons.

Mentaal en fysiek kan ik geen volledig nieuwe behandelingen aan. De lijdensweg voordat we onze tweeling hadden en de zwangerschap en bevalling zelf hebben bij mij een trauma veroorzaakt dus als het niet lukt dan is het maar zo en kan ik eindelijk een hoofdstuk afsluiten.

Hier ivf/icsi 2. Wel na 6de terugplaatsing van 9de embryo (vanaf de 3de tp met 2tegelijk teruggeplaatst gekregen)
De volhouder wint!
veel succes nog

Icsi 1: negatief
Icsi 2: biochemische zwangerschap
Cryo: miskraam 7weken
Cryo: negatief
Icsi3: zwanger 11weken

Bij ICSI 3 zwanger maar mk, nu bij ICSI 5 (eerste in Jette) 8 weken zwanger

Eerste zwangerschap: na 1 poging (4 embryos teruggeplaatst)
Tweede zwangerschap: na 2 pogingen (in totaal 3 embryos teruggeplaatst, 1 verse tp en twee cryo's)
Derde zwangerschap: na 4 pogingen (4 terugplaatsingen, van telkens 1 cryo)

Maar zoals de meesten hier helaas weten, en zoals je ook kan zien in mijn onderschrift, resulteert niet elke zwangerschap in een baby. Als deze zwangerschap goed afloopt, zal ik in totaal 7 IVF-pogingen en 8 terugplaatsingen (van in totaal 11 embryo's) nodig gehad hebben om 1 kindje mee naar huis te kunnen nemen.

Veel succes!
pluimke

Oei, pluimke, wat een parcours heb je al afgelegd. Het verlies van je kindjes moet heel heel zwaar geweest zijn. Ik hoop heel hard voor jou dat het dit keer goed mag lopen. Ik wens je een goed verder verloop van je zwangerschap en bevalling toe!!

Fiekemarieke, Mei en Panacea: proficiat!!

Lien: dat begrijp ik heel goed, veeeel succes met de tp op 15/05 dit wordt ónze dag, bij ons zal er alvast een kaarske branden

Hoi,

Hier (kleine 5 jaar geleden) 2e TP van ICSI 2. Een flinke tweeling van 4 jaar! Dus al bij al vrij vlotjes, vonden we.
Nu daarentegen in de 'strijd' voor 3e kindjes wil het maar niet lukken. Bijna een jaar en 9 TP's verder nog steeds geen resultaat (3 verse, 6 cryo's). Ik begin de moed te verliezen en ben op van de stress. Loop permanent moe, op een manier meer dan toen de tweeling een jaar (of 2) oud was terwijl de zorg zoveel groter was toen! Een jaar lang leven van behandeling na behandeling doet wat met een mens. Eerst de hoop, dan de ontgoocheling, dan weer de hoop enzovoort. Ze zeggen dat de aanhouder wint, maar ik begin er serieus aan te twijfelen. Nu lassen we even een pauze in. Ik hoop dat ik het ga kunnen loslaten want anders heeft het weinig zin. Nog een cryo en nog een terugbetaalde poging over, maar ik vraag mij af of dat laatste wel nog zin heeft... Wanneer zeg je best: "hier stopt het"? Het leeftijdsverschil wordt groter en groter, het leven raast voorbij. Aan de andere kant, het verlangen blijft zo intens groot. Nog iemand ervaring met pauzes inlassen en nadien de energie terugvinden om opnieuw te starten en te geloven?

Onze eerste zoon icsi 6,tp 6
2de zoon icsi 8,tp 9