De Verdwaalde Ooievaar

Hallo allemaal,

Mijn vriend en ik hebben in april 2016 beslist om voor een kindje te gaan. Ik ben dus dan gestopt met de pil. In juli had ik nog steeds geen natuurlijke cyclus gehad en ben dus raad gaan vragen bij de dokter.

In augustus 2016 hebben ze PCO syndroom vastgesteld. Ik heb dan clomid geprobeerd, eerste keer met een eitje, tweede keer zonder eitje. Na een aangepaste dosis heb ik dan nog twee maanden telkens 1 eitje gehad maar zonder resultaat.

Toen heeft mijn gynaecoloog voorgesteld om mijn vriend te testen. En dan bleek dat hij qua morfologie slechts 3℅ normaal gevormde zaadcellen heeft. Dus blijkbaar is er een dubbele oorzaak.

We zijn nu bij Life Leuven langsgeweest. Vorige week (januari 2016) hebben ze een hysteroscopie gedaan en alles was ok. Mijn vriend zijn zaad bleek nu nog iets slechter dus we moeten sowieso naar icsi overgaan.

De formulieren zijn nu binnen bij het ziekenfonds en nu wachten op een goedkeuring. Intussen wachten we ook nog om te weten of mijn vriend zijn 'aandoening' erfelijk is.. Allemaal erg spannend.

Eigenlijk kijk ik er ergens naar uit om te starten maar volgens mij zijn we daar nog niet meteen aan toe. De dokter sprak dat ik eerst nog enkele weken een soort pil moet nemen om mijn cyclus stil te leggen.. Maar dat kan allemaal pas opstarten na de goedkeuring door mutualiteit..

Die pil zou ik moeten starten na mijn volgende regels maar gezien mijn PCO zou dat nog maanden kunnen duren. Dus nu zouden ze bloed trekken en als mijn waardes laag genoeg zijn zou ik zo mogen starten. Ik weet nu niet of ik dan start met die pil of echt meteen met de hormonen spuitjes.

Iemand van jullie die me tips kan geven? Of die ook ervaring hebben met combinatie PCO/slechte morfologie? Ik vraag me ook af hoeveel last je hebt van die hormonen kuur en ingrepen. Ik probeer wat ik in te schatten hoe mijn job hieronder zal lijden.

Alvast bedankt voor jullie verhalen.
Het is fijn dat er een plaats is met mensen die het zelfde meemaken. Soms is het zo moeilijk dat niemand je lijkt te begrijpen..

Groetjes

Dag Hannelore

Zelf ben ik ook nog maar net nieuw en heb pas mijn eerste bericht op het forum geplaatst.
Ik kan mijn ervaring met de behandeling nog niet met je delen, enkel de gevoelens die gepaard gaan met heel het gebeuren. Ook bij ons was het zaad van mijn vriend van heel slechte kwaliteit, waardoor ze meteen aangeraden hebben om met ICSI te starten. Deze maandag document binnengebracht bij de voorzorg en 23 februari op gesprek bij de IVF consulenten. Ik hoop stiekem toch dat er rond april toch al een terugplaatsing kan gebeuren.. maar zoals ik al zei, totaal geen ervaring met de eventuele wachttijden. Voor ons kan het natuurlijk allemaal niet snel genoeg gaan...

Bij mij is het allemaal dubbel. Soms heel blij dat ze ons gaan helpen. Op deze momenten zie ik het ook volledig zitten en ben ik ervan overtuigd dat alles goed zal komen. Andere momenten gaat het me niet en ben ik bang voor de eventueel lange weg die ons nog te gaan staat. Dan kom ik troost zoeken op dit forum, maar vaak word ik er zelfs nog triester door.

Ik ben omringd met enorm veel mensen die me graag zien en hierin willen steunen. Maar toch heb ik me nog nooit zo alleen gevoeld. Vandaag mijn registratie hier denk ik...

Maar bij deze: voor de ervaring moet je niet bij mij zijn, maar het is altijd leuk om te weten dat je niet alleen bent.

xx

Dag Maya,

Ik begrijp je volledig. Iedereen in mijn omgeving die op de hoogte is wil ons volledig steunen. Maar toch merk je dat iedereen ergens denkt: "Alles komt goed, je hebt nog tijd.." terwijl het voor ons niet snel genoeg kan gaan.

Gewoon het gevoel dat je jaren geleden, als de wetenschap nog niet zo ver stond, misschien geen kans zou hebben op kindjes, voelt zo vreemd. En ook met het feit dat we precies echt een kind gaan 'kopen' heb ik het soms moeilijk. Begrijp me niet verkeerd, ik ben zoo dankbaar dat deze techniek bestaat maar het is echt wennen aan de situatie denk ik.

Ik kom hier ook wel troost zoeken denk ik. Hoewel je dan ook beseft dat de weg misschien nog heel lang is. Het is allemaal wachten en volledig uit je handen geven. Laten dat nu net de dingen zijn waar ik slecht in ben .

Hopelijk weet je over enkele weken meer en wie weet wij ook. Het is wel fijn om te weten dat er mensen in dezelfde fase zitten.. Je voelt je dan wat minder de enige.

Groetjes,
Hannelore

Het klinkt als het begin van ons verhaal.

Ze kunnen je eventueel duphaston geven om je maandstonden te laten doorkomen maar in principe als je waarden laag staan alsof je aan begin van je cyclus bent dan kan je in principe gewoon starten met de pil. Je kan dan ook starten met de hormonen maar dat hangt af van welk schema ze je willen geven. Meestal geven ze bij pco het lange schema, dat wil zeggen dat je tijdens de laatste week van de pil al hormonen moet nemen om je eigen cyclus te onderdrukken, soort menopauze. In dat geval ga je dus eerst met de pil moeten starten.

Vandaag goedkeuring van het ziekenfonds in de bus gekregen. Veel vroeger dan verwacht, na een dikke week in plaats van drie weken..

Maandag bloed laten prikken om te kijken wanneer we kunnen starten. En dan gaan we hopelijk snel meer duidelijkheid krijgen over het traject..!

Spannend

Hey Hannelore,

Denk dat je gevoelens volledig normaal zijn hoor. We zijn ook zo blij dat de wetenschap ondertussen al zover staat.. maar het is inderdaad een vreemd gevoel om te weten dat je zoveel jaren terug gewoon kinderloos was gebleven..

en inderdaad, ook de reacties van mensen zijn heel herkenbaar. Je kan het hen niet kwalijk nemen, want het is allemaal even goed bedoeld. Maar vaak zijn hun troostende woorden zelfs frustrerend. "Zet het van u af, en dan gaat ge zien, dan komt dat vanzelf". Op zo reacties probeer ik ook niet meer te reageren. Deze mensen weten duidelijk niet waarover ze spreken.. had ik maar zo een aan- en uitknop. (Mocht dat het geval zijn, zou je hem wel eens mogen lenen hoor )

Wat fijn dat het allemaal redelijk snel loopt bij jullie. In welk ziekenhuis gaan jullie?
Bij welk ziekenfonds had je het eigenlijk aangevraagd? Wij zijn bij de voorzorg. Zijn maandag ons papier gaan binnenbrengen, maar die mevrouw wist zelf niet hoe of wat er ging gebeuren.. je krijgt de goedkeuring altijd thuis gestuurd misschien?

Ik duim mee en hoop voor jullie dat het snel gaat, want dat is ook mijn grootste probleem.. altijd maar dat wachten.. ik leef van de ene afspraak op de andere.. de tijd ertussen moet ik maar proberen te 'doden'.. das natuurlijk niet de juiste ingesteldheid en zou het beter wat loslaten, maar dat is gemakkelijk gezegd he.

Hou me op de hoogte!

Hoi Maya,

Zo'n aan- en uit-knop zou inderdaad handig zijn
Maar inderdaad de mensen bedoelen het altijd goed. Mocht ik zelf niet in de situatie zijn zou ik wellicht ook zo reageren. Maar nu besef ik dat dat niet is wat we willen horen.

Wij zijn bij de Christelijke mutualiteit. Ze hadden ons in het fertiliteitscentrun gezegd dat het max 3 weken ging duren dus ik schrok om na 9 dagen al reactie te hebben. Ik denk wel dat het je altijd wordt toegestuurd. Bij jullie zal het waarschijnlijk ook wel snel gaan!

Wij gaan naar het LIFE center bij H.Hart in Leuven.
Waar gaan jullie ergens? Ik weet niet of het daar 'goed' is, maar iedereen is er heel vriendelijk en behulpzaam (zoals overal denk ik) en wij voelen ons er wel goed momenteel.

Hou me op de hoogte hoe het bij jullie vordert!

Veel liefs,
Hannelore

Hey Hannelore,

We hebben voor alle zekerheid even gebeld naar de voorzorg. Zij zeiden dat het vandaag of morgen de post op ging. Dus dat is al goed nieuws!

Heb je ondertussen al bloed laten trekken? Weten jullie al wanneer jullie kunnen starten?

Wij gaan nu in het ZOL in Genk. Huisarts heeft dat aangeraden en het is slechts 5 minuutjes van waar we wonen. Heel gemakkelijk dus! Tot nu toe ook tevreden daar. Denk dat het belangrijk is dat je je daar goed voelt.

Xx

Hoi Maya,

Ooh dat is heel goed nieuws!!
Dan ben je toch al zeker dat dat papierwerk in orde is en kan je u focussen op de volgende stap.

Ik ben maandag bloed gaan laten trekken en 's middags hebben ze gebeld om te zeggen dat mijn waardes laag genoeg staan. Ik ben nu moeten starten met dé pil..de ironie...

De vrouw aan telefoon zei dat ik die minstens 2 weken zal moeten innemen. En we hebben woensdag, 22febr, een afspraak om mijn schema te bekijken. Ze gaan dat tegen dan uitwerken en uitleggen hoe dat allemaal moet en zo.

Ik ben wel blij dat ik nu toch al iets weet maar eigenlijk weet ik precies ook nog niets. Dat is zo moeilijk, altijd maar geduld hebben.. Ik heb het de vorige dagen daar wel weer echt moeilijk mee gehad. Je leeft echt zo naar dat moment toe, ook al is dat maar een stomme bloedprik. En daarna moet ik mijn leven precies weer zo op gang trekken tot het volgende moment dat ik moet gaan.

Ik vraag me soms af hoe je dat moet volhouden. Ik heb nog niets hormonen moeten nemen en nu ben ik soms al zo emotioneel. En het is ook wel zoals je zegt.. je begint hier dan te lezen en dat maakt je niet echt vrolijker. Anderzijds is het ook wel goed om te beseffen dat je niet alleen bent.

Hopelijk weten we snel meer. Intussen heb ik het ook wel gewoon druk op mijn werk en zo dus dat helpt ook wel om het wat 'los te laten'.

Dusjaa, volgende week gaan we allebei meer weten denk ik! Spannend..

Groetjes,
Hannelore

Hey Hannelore

Welke waardes bedoel je dan? (Ik moet nu donderdag pas op gesprek met de IVF-consulenten, dus ik ga ervan uit dat zij me alles gaan uitleggen.. want nu weet ik nog niet veel! )

Hoe gek dat je de pil opnieuw moet nemen, echt wel ironisch! Maar dan is het hele proces bij jou eigenlijk al gestart? Oh ik voel me soms zo een "newbie" tussen al die termen en afkortingen die ik hier overal lees. Hopelijk word ik deze week al wat slimmer.

Ik kan je trouwens volledig begrijpen ivm het wachten. Mijn geduld wordt zo op de proef gesteld. Ik leef momenteel van afspraak tot afspraak. Nu woensdag nog een laatste onderzoek bij mij (hysteroscopie) en donderdag dan "het" gesprek waarbij we ook de goedkeuring moesten meenemen.. elke dag denk ik: nog zoveel dagen.. en je weet dat je dat niet mag doen, maar ik kan het niet helpen.

Emotioneel ga ik nu ook door een moeilijke tijd, ook omdat ik momenteel niet weet hoe het allemaal gaat lopen en wanneer we kunnen starten. Deze week heb ik het ook verteld tegen iedereen die dicht bij me staat. Enerzijds voor praktische redenen (werk enzo), maar ook dat mensen weten wat we nu doormaken. Ik ben niet altijd even vrolijk de laatste maanden, en nu weet iedereen ook hoe dat kwam.

Ik heb voor mezelf beslist dat ik voorlopig enkel even jouw berichtjes volg. Ik merkte dat ik door het lezen van alle verhalen op dit forum de moed even verloor. Gewoon door de angst dat dit nog eens een lange weg zou kunnen worden. Eens we echt gestart zijn, verandert dit misschien. Maar voorlopig ga ik niet teveel lezen.

Ik hoop natuurlijk wel snel een berichtje van jou te lezen. Wanneer wij donderdag wat meer weten, laat ik het horen!

Xx

Hey hey,

Ja over welke waardes het nu precies ging weet ik ook niet maar ik denk gewoon dat wilden zien of ik niet tegen een eisprong aanleunde. En in dat geval had ik wrs net na mijn regels pas mogen starten. Maar door mijn PCO krijg ik zo weinig een eisprong uit mezelf dat ik dus zo gewoon kon starten denk ik.

Die hysteroscopie heb ik begin februari moeten laten doen. Dat was wel een beetje raar omdat ze uw baarmoeder dan vol water laten lopen. Voelt wat raar aan en heel even vond ik dat lastig maar achteraf viel dat goed mee. Duurde ook helemaal niet lang. Dus dat zal bij jou ook wel meevallen. Mijn vriend was toen meegegaan en die moest een heel kostuum aandoen zoals chirurgen precies. Heel grappig moment eigenlijk, wij allebei in zo'n hele outfit. (je ziet het, soms zien we de humor er nog van in)

Die pil nemen is volgens mij nog niet écht de start. Ik heb ook al gelezen dat er verschillende soorten procedures bestaan. Korte en lange en ik las precies dat je bij lange eerst de pil even moet nemen. De dokter zei me dat ze dat geven zodat ze uw cyclus onder controle hebben en dat je niet onverwacht nog cystes zou ontwikkelen ofzo. Klaarstomen voor het echte werk denk ik. Ik moet bekennen dat ik er ook weinig van weet.

We krijgen morgen de medicatie mee en ze gaan uitleggen hoe spuitjes te zetten en wat/wanneer denk ik dan. Vandaag zat dat medicatieschema ineens in de brievenbus. Ik schrok me rot, maar kan er nog niet veel uit opmaken. Het kwam er op neer dat er staat dat ik de pil moet nemen tot 2 maart. En 7 maart moet starten met 'iets' en 10 maart een eerste controle. En dan nog iets van ampullen innemen.

Zot he, ik heb dat blad 1x gelezen en ken het al vanbuiten. Maar ik hoop morgen wat te kunnen inschatten wanneer ze dan ongeveer eitjes verwachten op te halen. Dan kan ik dat ook wat beter aanbrengen op mijn werk en zo. Het is dus nog een tijd afwachten..

Vandaag op mijn werk kwam iemand uitleg geven over hospitalisatieverzekering. En daar stond ineens op het scherm 'vruchtbaarheidsbehandeling' en je hoort sommige dan zo wat commentaar geven. En dan moet ik toch even slikken. Ze moesten eens weten.. maaarja als ze het wisten zouden ze zo niet reageren. Het is zo dubbel.. wie vertel je dat en wie niet. Soms wil ik daarover praten en soms net helemaal niet. En je wil ook niet dat iedereen constant denkt van 'ocharme..'

Er zijn wel wat mensen die op de hoogte zijn in mijn omgeving, vooral familie. Een paar vriendinnen en mijn meest close collega's. Het is wel fijn dat ik dit met jou kan delen vind ik. We staan echt op hetzelfde moment..Aan de start. En dat schept een band, hoe dan ook.

Heel veel succes deze week! En hou me zeker op de hoogte, ik doe hetzelfde!!

Veel liefs,
Hannelore

Hallo, hier ben ik weer!

Wat een overrompelende twee dagen! Gisteren hysteroscopie gehad. Alles verliep redelijk vlot, zag er allemaal wel normaal uit zeiden ze.


Vandaag op gesprek met de ivf consulenten. Een heel fijn team dat me onmiddellijk gerust stelde. Heel persoonlijk, en dat had ik wel even nodig na al die onderzoeken. Voelde me wel een beetje een nummer op het laatste, maar dat is nu echt niet meer het geval. Ze hebben me alles goed uitgelegd en ons zelfs even een kwartiertje alleen gelaten om alles even te laten bezinken. Daarna kwamen ze terug om te kijken of er misschien nog extra vragen waren etc..we mogen hen ook altijd bellen of mailen als we twijfelen over iets.

Ze vroegen ons wanneer we wilden starten. Mijn antwoord: liefst gisteren... , maar dat grapje kregen ze blijkbaar elke week wel eens te horen..

Wanneer mijn volgende menstruatie begint moet ik hen bellen. Dan leggen we 2 dagen later een echo vast en dan krijg ik ook de medicatie mee. Aangezien ik mijn regels rond 7 maart ga krijgen, schat ik dat de pick up rond de 21-22ste maart zal zijn.. En de terugplaatsing rond de 26ste maart. Ik ben wel even verschrokken van hoe snel het allemaal ineens gaat. (Op een positieve manier natuurlijk)..

Wanneer ik jouw vorige bericht lees, denk ik dat we ongeveer rond dezelfde periode starten, niet? Heb wel de indruk dat jij een heel ander schema volgt. Heeft wss ook te maken met je PCO?

Wat een moeilijke situatie met die hospitalisatieverzekering op het werk.. Dan moet je inderdaad ff slikken als je zo dingen hoort. Maar mensen weten niet wat het is, totdat ze er zelf voor staan. Een vriendin van me (die niet op de hoogte is van alles) zei onlangs dat ze IVF niet ethisch verantwoord vond. Als het zo niet lukt, zou ze nooit verder gaan. Dan maar geen kinderen. Toen dacht ik: tot het jou overkomt.. Dan denk je wel anders.. het is allemaal gemakkelijk zeggen zo. Tot de natuur je geen keuze laat. Je wil een kind, en als dat niet op de natuurlijke wijze kan, is dat maar zo. Ik heb er helemaal geen moeite mee dat het op deze manier moet gebeuren. Mijn vriend daarentegen wel..

Het is inderdaad ook moeilijk te bepalen wie je het zegt en wie niet. Probeer zelf je gevoel te volgen, dat deed ik toch. Wanneer ik het gevoel had dat ik met een bepaalde persoon er goed over zou kunnen babbelen (zonder dat ze medelijden zouden krijgen, zei ik het. Zelfs al stond die misschien iets verder van me af.

Het is nu eenmaal een heel bizarre situatie waarin we (tegen onze wil) terecht zijn gekomen.. maar ben er van overtuigd dat dit zowel voor jou als voor mij een positief einde zal krijgen.. de ene zal misschien wat meer geduld moeten hebben dan de andere.. maar uiteindelijk.. komt het allemaal op hetzelfde neer!

Wanneer jij meer weet, hoor ik het graag! Ik wacht nu (nooit gedacht dat ik dit zou zeggen ) ongeduldig mijn regels af.

Toi toi!

Xxx

Hoi hoi,

Fijn om te horen dat je zo'n goede ervaring hebt gehad met de ivf-consulenten!
Ik moet zeggen, ik heb ook wel altijd het gevoel dat ze heel begaan zijn en je zo goed mogelijk wil helpen.
Het is inderdaad fijn om na al die onderzoeken even terug een persoonlijker en aangenamer contact te hebben met de dokters. Dat van die vragen klinkt me wel bekend in de oren, tegen ons hebben ze ook al gezegd dat je een blad ergens moet leggen zodat als je ooit een vraag hebt plots, je die kan opschrijven om die daarna te stellen. Het geeft je toch alvast het gevoel dat je met alles bij hen terecht kan en dat helpt wel denk ik.

Wij hebben intussen woensdag ook alle informatie gekregen en ook de medicatie mee naar huis gekregen.
Het komt er op neer dat ik op 2 maart met de pil moet stoppen en vanaf 7 maart moet starten met spuitjes in mijn onderbuik. Dat moet met een soort prikpen gebeuren, elke avond. Ik moet nog wat wennen aan het feit dat ik een naald in mijn buik ga moeten prikken.. Ik had verwacht dat het een apparaatje ging zijn dat zelf de naald uitsteekt als je op een knop drukt, maar dat is dus niet. Ik moet het eerst zelf in mijn buik prikken en daarna op een knop drukken om een bepaalde dosis in te spuiten.

Na enkele dagen moet ik dan al op controle gaan, waarschijnlijk om de 2 à 3 dagen vanaf dan. Voor bloedname en echo's en dan gaan ze telkens bellen om te zeggen of ik mijn dosis moet aanpassen of niet. Na een paar dagen zal ik ook een extra spuitje moeten zetten (soms kan dat met neusspray, maar bij mij kiezen ze voor extra spuitjes -- JEUJ ).

Ze verwachten dat mijn pick-up ook rond 20-21 maart gaat zijn, afhankelijk van hoe snel/traag ik op die hormonen reageer. Dus dat is toch wel echt straf, we gaan echt bijna op exact hetzelfde moment dit doormaken. Ik kan het bijna niet geloven En dan ca. 3 dagen later volgt de terugplaatsing. Het enige verschil door mijn PCO is volgens mij het feit dat ik eerst de pil heb moeten nemen zodat ze mijn regels kunnen uitlokken..

Ik vind het wel een gek gevoel, het gaat nu allemaal precies heel snel gaan. Ik ben enerzijds super blij, want ik wacht er al zo lang op en ben het wachten beu. Maar het is tegelijk ook heel spannend en vreemd. Ik bedoel, mijn frigo ligt vol hormonen

Wat je zegt over die IVF en het ethisch verantwoord zijn, mijn mond valt open. Ik heb echt hetzelfde idee hierover als jij. Ik had ook liever natuurlijk zwanger willen worden, gewoon omdat dat een heel ander gevoel is. Nu is het allemaal minder 'romantisch' en zo. Maar ik vind echt niet dat je zo'n uitspraken kan doen zonder dat je in die situatie bent. Dat is een heel moeilijke discussie om te voeren met iemand, ik denk niet dat ik de fut zou hebben. Mijn vriend heeft daar op zich ook weinig problemen mee, hij is wel nogal 'in to science' en gelooft daar ook wel heel erg in. Ik denk dat hij het vooral moeilijk heeft met het feit dat hij mij dit precies 'aandoet' om het zo cru te stellen.. Oorspronkelijk was het de PCO die zorgde voor het 'moeilijk zwanger geraken' en nu is het eigenlijk door hem dat we meteen icsi moeten doen. En het is natuurlijk altijd de vrouw die het allemaal moet ondergaan, maar dat vind ik nu niet zo erg. Ik zou het moeilijker vinden om van op een afstandje toe te kijken denk ik.

Onlangs waren we ook bij vrienden (die niet op de hoogte zijn). En die vriend zei zo: "Ja, iedereen vraagt me op het werk of we nog niet met kinderen beginnen. En ik vind dat lastig, want dat zijn eigenlijk hun zaken niet. Dus zeg ik nu om te lachen: jawel, we zijn al lang bezig, al onze terugbetaalde ivf-pogingen zijn al opgebruikt en we zijn ten einde raad"
Ik zat daar echt.. sprakeloos.. had die even mijn allergrootste angst uitgesproken. Op dat moment voelde ik mij gelukkig goed en kon ik dat laten passeren. Maar er zijn ook dagen dat ik gewoon zou uitgebarsten zijn in tranen.. Maar ik besef ook wel dat ze dat niet zouden gezegd hebben als ze op de hoogte waren. Heel dubbel

In ieder geval, voorlopig voor ons beide erg goed nieuws denk ik dan!
Het gaat ons zeker allebei lukken, misschien inderdaad elk op ons eigen tempo. Maar we geraken er wel.
En intussen staan we er toch niet alleen voor, zoveel mensen die voor ons klaar staan

Veel liefs en tot snel!

Hannelore

Dag dames,

Mag ik me bij jullie aansluiten?
ik start op 2 april bij Dr.Decleer in Aalter/Jan Palfijn Gent.
Het zal mijn allereerste ICSI zijn, na twee mislukte IUI's en een laparoscopie waaruit bleek dat er ernstige endometriose was.

Het is allemaal nieuw, spannend en tegelijkertijd ook heel beangstigend.
Ik maak de keuze ook alleen, aangezien ik al 6 jaar single ben, en kan mijn verhaal dus niet delen met mijn partner.
Gelukkig heb ik wel steun van familie en vrienden, dus dat scheelt.
Het ergste voor mij is om alles verborgen te houden voor mijn werk.. als dit geweten was dan stond mijn job op de helling. En zonder job ook geen ICSI/baby.

Hoe gaan jullie hiermee om of hoe pakken jullie dit aan?

Wanneer starten jullie precies?

Veel succes alvast!

Groetjes E.

Net alles helemaal doorgelezen.. jullie starten ongeveer gelijk, komende week al!

Ik wens jullie allebei tonnen succes toe!