De Verdwaalde Ooievaar

Hoi,

Ik heb even getwijfeld maar besloot toch maar om mijn vraag te posten.
Trotse mama van een dochtertje van 1,5j is de wens gegroeid naar een broertje of een zusje voor onze prachtige meid. ze is er gekomen na 1 ICSI behandeling met 2 terugplaatsingen.
En zo zijn we onlangs opnieuw gestart.
We hadden nog 4 cryo's over. Ze hebben ze alle 4 moeten ontdooien. Er bleek maar 1tje meer goed te zijn.
We hebben nu dus de 3de poging achter de rug (laatste cryo) en ik kreeg een paar uur geleden het slechte nieuws, de bloedtest was negatief dus niet gelukt.

Toch kan ik het ergens niet geloven. Ik was deze keer best relax (had mezelf voorgenomen dat het niets zou zijn en met ons dochtertje erbij was er minder tijd om er over na te denken), ik ben nog steeds niet ongesteld en ik was gisteren heel erg misselijk. Maar volgens het ziekenhuis kan het ook 'de buikgriep zijn die de ronde doet' en dat ik niet ongesteld ben kan door de utrogestan zijn.
Maak ik mezelf dan zoveel wijs of is de hoop dan zo groot dat ik er misselijk of ziek van wordt?

Iemand ervaring mee of is een negatieve bloedtest echt wel sluitend en met zekerheid een "niet gelukt"?

Alvast bedankt voor jullie reactie
Audrey

Bij een bloedtest lijkt het me eerlijk gezegd héél bizar dat ze het zouden missen...
Hoeveel dagen na je eisprong heb je nu een bloedname gehad? Moest je menstruatie er nu nog niet doorkomen, lijkt het wel slim om nogmaals je bloed te testen, maar om eerlijk te zijn zie ik het niet meteen weer positief worden...

Dag Dora,
Vandaag is dag 15 na de tp en dag 20 na de eisprong, blastocyste was van dag 5. Indien het gelukt was, dan zou er al wel resultaat moeten zijn...maar het feit dat de menstruatie uitblijft, tja dat zal dan wel aan de utrogestan liggen zeker... afwachten is de boodschap, al is dat wachten steeds vervelend. de misselijkheid is doorheen de dag wel geminderd. Misschien een teken dat ik het gewoon te hard verwachtte? Gewoon gek dat ik vond dat ik daar deze keer niet zo mee bezig was en dan zie je wat je lichaam ineens kan doen.
Want ziek van griep of zo, nee, dat ben ik niet.
Ik heb me er ondertussen al een stuk bij neergelegd en als ik zo lees, dan weet ik ook dat er vaak veel meer pogingen nodig zijn. Alleen hoop je altijd een beetje geluk te hebben. die emotionele rollercoaster is waar ik het meestal moeilijk mee heb, ups en downs, en het wachten tussenin. Ach ja.

Ik zie dat je zwanger bent, proficiat! Hoe ver ben je nu? Geniet maar van elk moment. zowel de zwangerschap als nadien zijn ontzettend mooi!

Ik had het geluk dat het snel raak was, hier bij de 2de terugplaatsing (eerste cryo-tp van 2 cryo's) zwanger van eentje... Ik weet dat ik mezelf daar héél gelukkig mee mag prijzen, want had het echt helemaal niet verwacht. Ik zou nu ongeveer 8 weken moeten zijn, dus nog wel pril, maar hoop dat het goed blijft gaan.

Ik dacht dat utrogestan trouwens ook voor heel wat kwaaltjes kon zorgen, of misselijkheid daar nu bij hoort heb ik geen idee van, maar lijkt wel te kunnen hé, uiteindelijk is dat toch progesteron. Maar zoals je zelf zegt, je kan je ook heel veel 'inbeelden' als je misschien denkt zwanger te kunnen zijn. Hopelijk gaat het snel beter en komt je menstruatie er snel door en kan je verder met een volgende poging. Dat lange wachten is inderdaad voor niets goed en zoals je zegt; had het raak geweest, dan had je nu inderdaad toch al wel positief moeten testen, zeker na de tp van een blasto.
Hopelijk is het bij jou snel zo ver!