De Verdwaalde Ooievaar

Hoi
Wij hebben net vernomen dat ook onze ICSI 5.2 negatief is. We weten het niet meer.
Maand rust? Navragen in Yette wat ze nu nog kunnen doen??? Pfft

Meer en meer geraken we er niet meer aan uit. Doen we verder, stoppen we, gaan we voor adoptie...wat bestaat er nog allemaal...
Ik wil rust, rust in mijn hoofd.
Aan familie en vrienden hebben we niks. Niemand vraagt ernaar, iedereen denkt dat wij 'het goed stellen' zo. Niemand staat stil dat het 'niet kunnen krijgen van een kind' moeilijk om dragen is.

Dus : ik wil op gesprek.
Indien mogelijk iemand uit de buurt, geen man, geen jonge dame die zelf nog aan een gezin moet beginnen, geen knappe madam waardoor ik mij ongemakkelijk voel...een kenner.
Wij zijn uit Waregem. We hadden deze dame gevonden, maar dat is nu een vb van iemand waar ik me niet goed zou bij voelen (nele vanderstraeten.be)

Zijn er hier mensen die naar Gent of Yette gaan in het ziekenhuis zelf? Is dit aan te raden? Hoe zit het in elkaar? Kostprijs, moet je alletwee gaan, zijn er sessies alleen...?
Ik wil wel gaan, maar ben aan de andere kant ook wel wat angstig om zo tegen iemand vreemds te gaan zitten praten...
Bang dat ik zal toeklappen...

Ik denk dat je vooral een "ervaringsdeskundige" nodig hebt. Er zijn wsl een hele hoop opgeleide mensen die wel naar je kunnen luisteren en je goede raad kunnen geven, maar ze weten niet wat het is.
Ik ben zelf al meer dan een jaar in behandeling voor andere problemen, maar het feit dat er na 5 jaar nog steeds geen kids zijn weegt enorm door en wat ik dan als raad/antwoord krijg....
* Je kan maar beter eerst beter worden eer je ermee begint (heb haar gezegd dat ik nu een jaar verder ben dan ik nog nergens sta en dat ik naar haar had geluisterd ik nog verder achteruit was)
* Kinderen zijn ook niet alles, een leven zonder hen is veel mooier en gemakkelijker

Onlangs was er een therapeute die vroeg hoever ik nu stond en zij had al eerder gezegd dat ik niet naar de rest moest luisteren en verder doen, als ik er voor wou gaan, gewoon doen.

Mss dat je best toch eens contact opneemt met een fertiliteitscentrum, zij hebben mogelijk psychologen en /of therapeuten die thuis zijn in deze materie.

Ik had het in het begin ook moeilijk om mijn problemen tegen een "wildvreemde" uit te leggen, maar op een gegeven moment moet je kiezen: of je blijft zwijgen en gaat er aan ten onder of je raapt je moed bijeen en probeert het toch te vertellen.

Ik denk dat je voor een aantal vragen ook bij je dr in Jette terecht kunt, zoals waar loopt het mis? Is er nog hoop? Wat is er nog mogelijk?
En als die vragen beantwoord zijn kan je (met hulp) zien welke weg je wil inslaan.

Ik wens je veel sterkte en hoop dat je ook een beetje steun vindt hier op het forum. Het heeft mij toch al geholpen om hier steunende woorden te krijgen terwijl je familie je negeert of idd denkt dat alles wel in orde is.

Hallo Mich75

Kan je nog eens even kort jou 'zwanger-worden' verhaal hier neerzetten? Ben in de andere topic niet echt meer mee... Maar zie dat je nu 4 ec 4 bevrucht hebt?

Gr

Guofan ik ben van Zulte (bijna buurtjes dus) ik ga bij een gedragstherapeute. Ik heb daar wel veel aan gehad eigenlijk. Ze heeft haar praktijk in Petegem (Deinze) Dus echt wel haalbaar voor je qua afstand.
Als je wilt geef ik haar naam aan je door in pb. Je roept maar.

Ik herken het wel, die rust willen in je hoofd maar het hoofdstuk nog niet kunnen afsluiten. pffff

colorado schreef:Hallo Mich75

Kan je nog eens even kort jou 'zwanger-worden' verhaal hier neerzetten? Ben in de andere topic niet echt meer mee... Maar zie dat je nu 4 ec 4 bevrucht hebt?

Gr

Ik heb je een pb gestuurd, past niet echt in dit topic