ICSI Oktober-november-december

[KBBP]

Bij deze open ik dit nieuwe onderwerp. Welkom aan iedereen die hier liever niet zou zijn of niet kan wachten om (eindelijk) een eerste echte kans te hebben op zwangerschap.

Wachten op start poging
KBBP 28j: UZ Gent, ICSI1 16/08: geen tp. ICSI 2: midden oktober


Wachten op PU


Wachten op TP


Wachten op BN


Negatieve BN


Zwanger

[mich75]

Zal me hier ook maar aansluiten, volgende poging zal wsl oktober of november zijn.

Wachten op start poging
KBBP 28j: UZ Gent, ICSI1 16/08: geen tp. ICSI 2: midden oktober
Mich 39j: Genk, ICSI1: gn bevruchting, ICSI 2: oktober-november

Wachten op PU


Wachten op TP


Wachten op BN


Negatieve BN


Zwanger

[Bieken07]

Hallo Iedereen ,

Ik start deze maand met icsi en ben bloednerveus mijn man is gesteriliseerd in zijn vorig huwelijk en na 5 jaar wikken en wegen, gaan we nu toch de grote stap wagen.
Ik ben 33 jaar en mijn man 41 jaar, we zijn al meer dan 8 jaar samen en hebben al kinderen uit ons vorig huwelijk.
Ik 2 dochters van 13 jaar en 11 jaar en hij ook 2 dochters van 12 jaar en één van 10 jaar.
Ik heb panische angsten wat medicatie betreft, daarmee dat ik mezelf eerst 5 jaar proberen troosten heb met het idee dat we al 4 kinderen hebben samen en dat het wel goed is zo,
maar het verlangen, naar een kindje samen is al 5 jaar sterk aanwezig, en nu wil ik het tenminste eens proberen, zodat ik mezelf later niks kan beklagen dat ik het zelf niet eens geprobeerd heb.
Dus jullie kunnen u al voorstellen hoeveel stress ik heb voor die spuiten te zetten, voor de pick up enz...
Hopelijk heb ik geen last van al die ongewenste effecten, en kan ik mijn werk normaal verder doen (ik ben zelfstandige kapster)
Ik zoek alles op, en lees ook al de ongewenste effecten die je maar kan hebben van de hormonen, overstimulatie, enz...
Ik wens iedereen hier veel succes en hopelijk mag ik mij aansluiten bij jullie gesprekken...
24 september verwacht ik mijn maandstonden en dan 2 dagen later kan ik beginnen met spuiten zeker?
Ik ga naar Jette bij Professor
Allemaal heel nieuw voor mij....

Veel veel geluk voor iedereen....
xx

Groetjes
Bieken07

[tieneliene]

Hallo allemaal,

Ik ben nieuw hier, maar ik begin er toch stilletjes aan nood aan te krijgen om mijn verhaal te doen aan lotgenoten.
Ik ben 29 jaar en ondertussen ben ik reeds 3 jaar gestopt met de pil. Toen mijn maandstonden maar niet regelmatig leken te komen, zijn we na een jaar proberen toch hulp gaan zoeken. Er werd ons toen aangeraden om het via IUI te proberen. Dit 5x geprobeerd, helaas zonder resultaat. We hebben dan beslist om een stapje verder te gaan en te starten met IVF. Aangezien de kwaliteit van het sperma van mijn man toen niet fantastisch was, werd ons aangeraden om meteen naar ICSI over te gaan. In mei had ik mijn eerste punctie, helaas zonder terugplaatsing aangezien ik na dagen afzien overgestimuleerd bleek te zijn en een ziekenhuisopname nodig was. Ik had 20 eitjes, waarvan er uiteindelijk 7 goed genoeg waren om in te vriezen.
Eind juli had ik mijn eerste cryo TP (2 embryo's), helaas geen resultaat.
Eind augustus had ik mijn tweede cryo TP (1 embryo), alweer geen resultaat.
Eind september hopelijk een nieuwe TP van 1 embryo.

KBBP, Mich en Bieken alvast veel succes!

[tita25]

Hallo,

Ik zal me hier ook maar al toevoegen. Momenteel ben ik aan het wachten op mijn regels om te kunnen starten voor een cryo-poging van onze 6de icsi. De tp zal wss pas voor de eerste dagen van oktober zijn dus hoor ik ook wel thuis in dit groepje. Pffff al de 4de groep dit jaar :s Wat confronterend. Kvraag me af of ik er wel nog moet op hopen voor dit jaar :s



Wachten op start poging
-KBBP 28j: UZ Gent, ICSI1 16/08: geen tp. ICSI 2: midden oktober
-Mich 39j: Genk, ICSI1: gn bevruchting, ICSI 2: oktober-november
-Tita25 27j: (St.-Lucas gent) 6iui's, 1 ICSI neg, 2 ICSI zwanger maar Enora* moeten afgeven na 23 weken, 2 cryo's neg, 3 ICSI neg, 4 ICSI neg, cryo 4.1 neg, 5 ICSI neg, cryo 5.1 chem zw (hcg 12), cryo 5.2 mk 5w, 6 ICSI neg, nu cryo 6.1

Wachten op PU


Wachten op TP


Wachten op BN


Negatieve BN


Zwanger

[Guofan]

Hoi
Ook ik zal me weer aansluiten. Na 2 maanden moeten wachten mochten we begin september gaan voor onze TP van onze 3de ICSI ronde. We hebben 6 kandidaten kunnen invriezen van onze poging in juli, dus hadden we besloten om steeds per 2 te gaan vanaf nu. Ik ben er 37, dus geen tijd meer te verliezen.
Dus begin september mochten we gaan voor een TP, maar toen ze ons 's morgens opbelde was er al eentje niet goed meer aan het delen...het begon alweer. Bij aankomst was het al 'bruin' zei ze en had het echt geen kans om de TP te overleven, dus dan maar een TP van eentje.
Deze morgen opgestaan en ik heb al bruinverlies. Ik weet alweer hoe laat het is...
Dus wij wachten op TP begin oktober, hopelijk nu van 2 kandidaten.
Ik verschiet er ook telkens in hoe lang we al bezig zijn en hoe kl*te dit allemaal is. Hoeveel baby's er al niet geboren zijn in die periode! Sh*t man!
Mijn collega die zwanger is van haar eerste TP is ondertussen bijna 3 maand ver! Om van zot te worden...
HIer begin ik ook mijn hoop te verliezen. Mijn man is zelfs bang dat ik straks de scheiding ga aanvragen.
Reden van onze ICSI is de slechte morfologie van mijn man zijn semen. En natuurlijk nu mijn leeftijd hé
Hopelijk hebben we meer succes met de herstperiode hé dames!

[trinity]

Ale, dan zal ik mij hier ook maar toevoegen zeker. Ben nog wel mijn courage bij mekaar aan het vegen maar ja.
Icsi3 is gisteren niet goed afgelopen. Nog steeds geen te bespeuren en ik kan het nog altijd niet geloven dat het niet gelukt is maar de bloedtest liegt niet e. Volgende keer toch maar op voorhand een testje doen in de hoop dat de schok op bn dag niet zo heftig is als nu. Klinkt raar zeker om dat nu al te denken?
Van zodra mijn regels er zijn start ik met de pil voor icsi4. Gisteren ging ik er nog een maandje tussen laten maar vandaag wil ik al geen tijd meer verliezen.

[trinity]

Wachten op start poging
-KBBP 28j: UZ Gent, ICSI1 16/08: geen tp. ICSI 2: midden oktober
-Mich 39j: Genk, ICSI1: gn bevruchting, ICSI 2: oktober-november
-Tita25 27j: (St.-Lucas gent) 6iui's, 1 ICSI neg, 2 ICSI zwanger maar Enora* moeten afgeven na 23 weken, 2 cryo's neg, 3 ICSI neg, 4 ICSI neg, cryo 4.1 neg, 5 ICSI neg, cryo 5.1 chem zw (hcg 12), cryo 5.2 mk 5w, 6 ICSI neg, nu cryo 6.1
- trinity: 33j, stlucas Gent, 3iui neg, isci1 een zoon, icsi2 neg en overstimulatie, isci2.1 cryo niet overleefd, icsi2.2 laatste 2 cryos niet overleefd, icsi3 neg geen cryos

Wachten op PU


Wachten op TP


Wachten op BN


Negatieve BN


Zwanger[/quote]

[Guofan]

Weet je wat ikzelf al heb zitten denken : om na de pregnyl spuit toch eens te beginnen klussen! Ik heb dit nog nooit durven doen uit schrik...weet eigenlijk ook niet waarom ik schrik moet hebben...en dan op dag 5 een TP van 2
Kwestie om het onderste uit de kan te halen hé...
Na 7 TP's nog steeds geen positief nieuws behalve dan eens een biochemische zwangerschap...de moeite niet eens om het zo te noemen zeg ik nog steeds.
Op den duur word ge zot vind ik, begint ge vreemde zaken te denken.
Wat ik vooral frustrerend vind (en ik vraag me af of dit bij jullie ook zo is) is dat de tijd toch zo traag vooruit gaat. Maar dan toch zo snel...als je dan kijkt hoe lang je al in die spiraal zit.
OOk vind ik persoonlijk dat ik mijn leven de laatste jaren nogal 'robotachtig' beleef. Naar het werk, cello, sporten, ICSI, wenen, hopen, weeral niks...en herbeginnen.
Niets meer spontaans, leuk, tof, onverwachts, gedurfd, anders...
Gewoon op 'hold' leven.
Niet durven uitkijken voor een nieuwe woning, want stel dat we dan toch zw zijn...niet onmiddellijk de gepaste periode dan om te verhuizen. Geen verre reis durven doen, want stel dat je dan zw bent en niet mag gaan...
Geen duikles durven nemen, want stel dat je dat zw bent...
Gewoon om onnozel van te worden toch!
Steeds ben ik aan het aftellen naar de volgende poging...nog zoveel weken...nog zoveel dagen....

Wat ik ook frustrerend vind is dat je nooit maar dan ook nooit uitleg krijgt over uw cryo's. Zijn ze goed, wat is er goed aan, wat is er slecht aan, waarom is er geen innesteling...enkel pech hebben is dan het antwoord.
Geduld hebben, zeggen ze dan! Ja, natuurlijk ...

Na deze ronde is er dan eens een volledig genetisch onderzoek van mijn persoontje. Waarom dat niet eerst doen vooraleer ge begint met ICSI? Onbegrijpelijk vind ik dat.
Ja maar dat kost geld is dan het antwoord.
Waarschijnlijk zijn de meesten gewoon in de eerste 3 rondes zwanger lijkt me. Dat merk ik toch als ik rondneus op dit forum. Enkel een paar blijven achter en hebben meer moeite lijkt me dan.
Gewoon : ik begrijp er niks meer van. Waarom niet bij ons? Wat hebben wij misdaan? Waarom zij wel en wij niet denk ik steeds. Pfft, gewoon kl*te.
En dan denk ik : we staan nog steeds nergens. Nog niet eens zwanger! En dan begint alles nog hé? Dan moet je dit nog 9 maanden kunnen volhouden, dan mag er nog niets misgaan...jeetje, kunnen ze me dan niet in een coma houden tot de bevalling of zo?
Sorry voor mijn negatieve vibes, maar soms vind ik het gewoon kak en vraag ik me af waar mijn leven naartoe is gevlogen...
Misschien tijd om naar een psy te gaan...

[tita25]

Oh guofan ik heb die gevoelens ook hoor. Ik heb dan wel al een zwangerschap gehad, maar die is slecht afgelopen, en een miskraam wat jij nog niet gehad hebt maar de gevoelens zijn hetzelfde. 4j zijn er nu voorbij en ik zit hier ook nog altijd met lege handen en een lege buik. Ook ik heb het gevoel dat ik 4j van mijn leven kwijt ben doordat alles in het teken staat van een mogelijke zw. Afspreken gaat niet lang op voorhand want ja wie weet is er punctie of BN waarbij als die pos is ik misselijk loop of negatief dan loop ik te depri, enz... Ook wij zouden willen kijken om een huis te kopen maar om dat te doen is een lening enkel interessant als je een eigen inbreng kan doen. Maar ja wij weten niet hoeveel inbreng we kunnen doen want we weten niet hoeveel behandelingen we nog zelf gaan moeten betalen.

Dat aftellen doe ik ook hoor. Moest ik dat ook niet hebben ik zou helemaal zot worden denk ik. Je moet je trouwens niet excuseren voor je negatieve vibes. Die horen ook bij het process als het niet lukt he en die moeten er ook af en toe uit. En daarvoor zijn wij hier ook om te luisteren en laten weten dat je niet alleen bent met die gevoelens!!

Hele dikke knuffel!! We mogen niet opgeven he!

[trinity]

Het rotste aan heel de zaak is dat je je zo leeg voelt en zo kwaad.
Ik ben zo flapuit en ik heb altijd nood om over alles te babbelen dus iedereen die geïnteresseerd was wist alles tot in detail, zelfs opt werk. Ga mij maandag opsluiten in mijnen bureau denk ik. Ik durf niemand onder ogen komen
En het ergste, ik zit hier maar te klagen en te zagen en mijn kinderwens is al deels vervuld. Ik ben daar zo dankbaar voor en ik kijk nog elke dag verwonderd naar mijn zoontje. Alleen kan ik het niet helpen. Ik wil zo graag een brusje

[Guofan]

Wat ik ook steeds zo confronterend vind is dan de mensen die dan inderdaad zwanger zijn geworden. Die mogen dan eindelijk naar een andere topic verhuizen...
Menselijk weliswaar hé, maar voor die die achter blijven...
Ook in het leven is het zo hé. Mensen die je kent die bezig zijn en dan opeens zwanger blijken vragen nooit meer hoe het is met je behandeling... ah neen die trein zijn ze afgestapt hé...

Voor iemand die reeds zwanger is geweest en door omstandigheden zijn kind kwijt is, daar heb ik nog het meest medeleven mee. Dit moet verschrikkelijk zijn! Ik weet niet hoe ik dit zou verwerken, maar een mens is sterker dan men soms denkt hé. Dan weet je inderdaad dat het lukt hé,om het vreemd te zeggen. Dan wil je zeker doordoen. Dat begrijp ik wel.

Hoe combineren jullie dit proces allemaal? Werken jullie full time, of zijn jullie in loopbaanonderbreking? Wat doen jullie naast je werk om 'geestelijk gezond' te blijven? Osteopathie, vitamines, yoga, niks, sport, slapen, therapie...?

[tita25]

Guofan, ik ben momenteel werkloos. Vorig jaar in mei ben ik bevallen van mijn dochter. Ik ben toen een maand thuis geweest om het verlies een beetje te verwerken. Ben dan terug gaan werken maar het was super lastig. In November heb ik dan mijn ontslag gekregen omdat mijn werk naar Polen verhuisde. Omdat ik me al eerder niet goed meer voelde op mijn werk door de onzekerheid met Polen was ik al beginnen solliciteren. Ik geraakte vlot naar verdere rondes tot ik vertelde dat ik met ivf bezig was. Dan werd ik opzij geschoven. Ik vind dat ik dit niet kan verzwijgen omdat je zoveel flexibiliteit nodig hebt van je werkgever he. Dus na mijn ontslag heb ik uiteindelijk mijn tijd uitgedaan tot begin febr 2014 en sindsdien zit ik gewoon thuis. In eerste instantie vooral omdat ik mentaal echt rust nodig had. Ik ben dus nu 6 maanden thuis en sinds ik thuis ben hebben we toch al een ch zw en miskraam gehad. Dus ik denk dat het wel positief is dat ik geen werkstress meer heb. En ik begin me mentaal ook weer beter te voelen nu. Heb echt afgezien van mijn meisje te moeten laten gaan :'(

Van dat veranderen van forum dat gevoel ken ik. Het was maar confronterend om ook hier me weer in het onderwerp bij te zetten. heb al in elke groep gezeten dit jaar :s

Wat ik verder nog doe zijn vitamine pillen nemen, visolie pillen, kruidenpillen van acupuncturiste. Ik doe dus ook gewoon acupunctuur sinds april dit jaar waar ik ook echt rustiger door ben. Je zou mijn dagelijkse pillen moeten zien nu en tegen de tp gaan er nog kruidenpillen bijkomen. Tis de moeite ze Verder ga ik ook naar psychologe. Daar ben ik naartoe gegaan door het verlies van mijn dochter. Vorige zomer heb ik echt heel diep gezeten en toen was het nodig. En nu vermits het niet opnieuw lukt zwanger te worden doet het mij goed om te blijven gaan want dat is nu toch ook vaak het gespreksonderwerp.

[trinity]

Ik werk momenteel nog fulltime maar ik snak naar wat meer ademruimte. Ik heb 4\5 aangevraagd vanaf januari volgend jaar
Zal mij deugd doen om eens extra rust te hebben, een dagje me time.
Nu ik niet zwanger blijk te zijn ga ik vanaf volgende week weer mee naar de Zumba met een vriendin. Beetje sport en eens alles leegmaken tussen de oren.
Omdat ik tussen icsi2 en 3 ongeveer 6 kilo ben bijgekomen ga ik mezelf op dieet zetten. Doel is om die 6 kilo er af te krijgen
Maar heb niet zo het karakter om te diëten dus ga ik een poging doen met Shakes. Ale, morgens wel deftig ontbijt en middags warm eten. Alleen avonds dan zo een shake. Tis het proberen waard denk ik.
Voor de rest lees ik veel op het forum.

[trinity]

Was beetje aantal lezen zo hier en daar en kwam een stukje tegen dat over koude voeten ging. Dat het eigenlijk zeer belangrijk is om warme voeten te hebben. Nu, na de tp had ik altijd van die ijsklompen. Misschien toch maar achter een paar goeie wintersloffen gaan
Hóe denken jullie er over? Fabeltje of misschien toch waar?