ICSI op latere leeftijd

[Rabarbara]

Lieve meiden,
Graag schrijf ik met jullie mee. Ik herken zoveel in wat jullie hier delen. Zelf al bijna 5 jaar bezig om onze kinderwens te vervullen waarvan de laatste 2 jaar in de mmm. Onlangs is onze 4e poging mislukt. Inmiddels 39 jaar en ben me er steeds meer op aan het instellen dat onze grootste wens nooit vervuld zal gaan worden. Het voelt allemaal zo zinloos alsof het allemaal niet mogelijk is. We hebben 4x een verse terugplaatsing gehad van 1x 1 embryo en 3x2 embryo's. Helaas nooit cryo's. Het is niet duidelijk waarom ze niet blijven zitten. Ik probeer wel te relativeren dat nu eenmaal het percentage dat een embryo niet blijft zitten groter is dan dat deze wel blijft zitten. Fijn om hier herkenning te lezen. We zitten allemaal met dezelfde hoop en angst.
Liefs Rabarbara.

[jackie]

Dag dames,

Ik dacht in juli terug van start te gaan, maar dat zal uiteindelijk niet het geval zijn
Ik ben dinsdag bij prof De Vos geweest, voel mij wel goed bij hem, op één of andere manier vertrouw ik hem .
Hij heeft al mijn vorige behandelingen en miskramen bekeken en gekeken wat het probleem zou kunnen zijn.
Hij vindt niet meteen iets dat kan uitleggen waarom het maar niet lukt. Enerzijds is dat geruststellend, anderzijds dan weer niet natuurlijk want waarom lukt het dan niet?

Hij heeft mij dan gevraagd of ik het zou zien zitten om 3 maand rust te nemen, gewoon genieten van de vakanties, festivals en de zomer. En proberen wat af te vallen (ben sinds de start van de behandelingen ong 25kg bijgekomen door de hormomen ) want dat zou wel eens een verschil kunnen maken.

Als ik terugkom van vakantie 7 of 8 september kom ik dan voor een bloedafname om te zien waar ik ben in mijn cyclus. Ofwel eisprong gehad en dan wachten op volgende cyclus, ofwel eisprong niet gehad en dan Duphaston nemen om ongesteld te worden.

We gaan van medicatie veranderen, ik ga deze keer Menopur 225 ie (ipv van Puregon bij alle vorige pogingen) moeten nemen (+ orgalutran en dan pregnyl en utrogestan). Iemand dit al gebruikt? Alleen of in combinatie met andere medicatie? Goed resultaat?
Mochten we zien dat ik niet goed reageer op de stimulatie dan doen we geen PU maar hij verwacht dat ik goed zal reageren.

Na de PU gaat hij zien of ik geen te grote hormoonschommelingen heb (gehad) en in functie daarvan beslissen of er dan een terugplaatsing zal zijn of alles invriezen en in rustigere cyclus terugplaatsen. Pfff dat is dan weer wachten en hopen dat cryo's goed ontdooien

Ik zag het niet meteen zitten om 3 maand te wachten omdat ik in augustus 40 word (wéér een jaar voorbij, wéér niet zwanger op mijn verjaardag, ik zie daar zo tegen op), maar ik heb wel vertrouwen in hem en als hij zegt dat dat kan helpen, dan zal ik zijn raad volgen.

Dus ik ga op mijn tanden bijten en proberen er niet teveel mee bezig te zijn, proberen wat af te vallen en hopen dat het snel september wordt. Ik zal dus niet veel aanwezig zijn op het forum om te proberen er niet teveel aan te denken. Maar ik duim wel hééééél hard voor jullie en hoop dat jullie in september al verhuisd zijn naar een topic zwangerschap

[marie_73]

Hey jackie

Het zal raar zijn om jou hier eventjes niet meer aanwezig te hebben. Je was toch wel heel actief.
Ik ga ook bij dr De Vos, wat raar dat hij het heeft over afvallen. Ik ben zelf veel te zwaar maar hij heeft er nog niets over gezegd. Maar je leest wel vaak dat overgewicht hormoneschommelingen kan veroorzaken dus afvallen is zeker een goed jdee. En als je dan zwanger bent en overgewicht hebt is de zwangerschap extra zwaar. De zomer is ook wel makkelijker om af te vallen, meer bewegen, meer slaatjes. Ik plan er ook werk van maken.

Een pauze inlassen is eigenlijk geen slecht idee, mentaal toch. Ik begin deze week terug na mijn miskraam van maart en ik voel me er mentaal klaar voor. Ik wou onmiddellijk terug herbeginnen maar mij hcg daalde heel traag. Je moet elke tegenslag toch weer wat verwerken, ergens een stuk het grote verdriet een plaats geven en wat laten slijten. Ik heb voor mezelf beslist dat als het dit jaar niet lukt, ik op mijn 41ste aan eiceldonatie ga beginnen, in spanje waar het vlotter gaat. Een nieuwe miskraam kan ik niet meer aan, en voor de kinderen is het fijner om een jongere en fittere mama te hebben.

Ik wens je een rustgevende en deugddoende vakantie toe, geniet van de festivals en de zomer. En dan kan je met opgeladen batterij weer de mallemolen in in september voor een deze keer succesvolle poging.

[avangomp]

Hey Jacky,

Is idd misschien het beste maar ik begrijp wat je bedoelt. Ik ben zelf al 40 jaar en die tijdsdruk wil je zo snel mogelijk het volgende beginnen.

Maar het kan misschien wel wonderen doen 3 maanden rust want al die medicatie kan toch niet goed zijn hé voor je lichaam.

Geniet van je vakantie en daarna er weer volop tegen aan.

Groetjes
Ann

[jackie]

@marie_73 Ik ben sinds de start van mijn behandelingen 25 kg bijgekomen en zit nu aan 95kg. Blijkbaar word je moeilijker zwanger als je een BMI van 35 of meer hebt, en daar zit ik niet meer zo ver vanaf. Het is niet dat hij mij verplicht om af te vallen maar hij raadt het mij aan, om me beter in mijn vel te voelen en om niet te zwaar te starten als ik dan zwanger ben.
Maar we zijn allemaal anders en als hij er bij jou niets over zegt, dan zal het niet nodig zijn he.
Geen idee wel hoe ik ga afvallen wel
Hij zei dat ik keihard moest genieten van de zomer, cocktails, BBQ's, festivals, vakantie, rosé wijntje ... maar liefst had hij gehad dat ik zo'n 10 kg zou afvallen (hallo, op 3 maanden??).
Duh, niet echt compatibel
Dus, ik probeer de dagen dat ik niets speciaals te doen heb, heel hard mijn best te doen door veel te drinken, geen suiker en veel groenten.
Veel succes voor jouw komende poging!!! Ik duim heel hard.

@avangomp merci!!

[Muse]

Ik kom even inbreken. Ik kreeg ook het advies om af te valen. Wat zelfs met zo'n mooi doel niet simpel is. Ik ben een 5 tal kg kunnen afvallen, wat eigenlijk niet genoeg is, maar ik had wel het boek 'fertility foids van dr groll' gelezen. Daarin gaat het vooral over insulineresistentie. Wat er in beschreven staat klinkt heel logisch, maar is opo korte termijn moeilijk haalbaar. Ik ben wel gestopt met cafeïne te drinken. Daarnaast had ik ook gelezen over het fenomeen 'koude baarmoeder' en heb ik tijdens de periode van stimulatie en innesteling geen tropisch fruit gegeten en me goed warm gehouden, vooral mijn ijspegels van voeten. Of het er iets mee te maken heeft, geen idee, maar ik ben nu 17 weken zwanger.
In de cafeïne geloof ik wel fel, want dat deed ik ook toen ik zwanger werd van onze zoon.
Ik wens jullie alvast heeeeeel veel goeie moed en succes!

[Leniemienie]

@jackie, ik heb nu 4 maanden pauze gehad en ook op voeding wat gelet enzo ( geen light drankjes, max 1 koffie en minder suiker). Ik mag normaal gezien volgende week starten en ik zal je laten weten of zo'n pauze het verschil heeft gemaakt

[miv]

@Jackie:
mijn voorbije icsi was ook een combinatie van Elonva (start), Menopur + Orgalutran en Pregnyl voor PU.
zowat de zwaarste behandeling, zegt m'n gyn...

Het liep wel OK eigenlijk; heb me niet te beroerd gevoeld. 7 follikels geprikt, 5 eicellen, 4 bevrucht, 3 teruggeplaatst... (vorige keer 1 eicel en nul bevrucht dus naar mijn normen erg goed resultaat)

Maandag BN, maar kruidvat test deze ochtend was negatief... dus kans minimaal dat het gelukt is


Ik ben er nu 42, nog 2maanden en de terugbetaling valt weg... als deze icsi mislukt, is het hard hopen dat m'n lichaam zich snel herpakt, zodat ik nog 1poging kan meemaken...

ben een emotioneel wrakje deze dagen

het is echt geen evidentie dit alles aan te gaan zonder partner...

[mich75]

Heb vandaag WEER te horen gekregen dat mijn leeftijd (39) het probleem is. Ik begon te wenen en de consulente kwam me achter na en vroeg of alles ok was en zei dat ik niet moest wanhopen, ik heb nog tijd genoeg (2e ICSI). Ik heb vlakaf geantwoord dat ik blijkbaar GEEN tijd heb. Toen kreeg ik een schouderklopje en "positief blijven denken hé".

Ik probeer me op te trekken aan de positieve verhalen, maar het is toch moeilijk als de realiteit iets anders zegt.

[jackie]

hey @mich75, gewoon jou even een hart onder de riem steken.
Het kan allemaal nog op latere leeftijd he, maar ik begrijp jouw gevoel maar al te goed
Ben intussen deze zomer 40 geworden en heb nog maar 1 ICSI poging over.
Ben nu gestart, maar ik vraag me af waarom het deze keer wél zou lukken als het al de andere keren niet lukte en ik toen een paar jaar jonger was.
En dan moet de zwangerschap nog goed verlopen, dat is dan ook weer moelijker op onze leeftijd

Terwijl wij zo'n goede mama's zouden zijn omdat wij door onze leeftijd al heel wat wijsheid hebben opgedaan

Probeer inderdaad toch nog wat positief te zijn, ik vrees dat dat het enige is dat we kunnen doen.

@leniemienie hoever sta jij nu intussen?

[mich75]

Dank u Jackie.

Jij hebt ook al een heel traject achter de rug en ik hoop dat je voor jou toch nog mag lukken met deze poging.
En wat je zegt is absoluut waar, wij hebben zoveel meer levenservaring, ook al dachten we 20 jaar geleden dat we toen alles wisten .
Dat iedereen rondom kinderen krijgt en wij niet heeft 1 groot voordeel als het bij ons dan toch lukt: zoveel ervaringsdeskundigen, ik heb er al een paar verwittigd dat ik op hen reken als ik vragen heb.

[jackie]

Hey dames,

Even een update.
Ik heb intussen mijn ICSI 6 gehad. Deze keer met Menopur ipv. Puregon.
Het heeft niet echt verschil gemaakt : 9 eicellen bij pu en uiteindelijk 3 acht-celligen die op dag 3 zijn teruggeplaatst. Geen cryo's over.
Ik ben door de ww en heb gisteren en vrijdag ene test gedaan omdat ik nog steeds geen spotting had, wat voor mij uitzonderlijk is, maar steeds negatief.
Gisteren avond dan voor een bn en vandaag resultaat.

Ik las net het officieel bericht van Jette en het is dus officieel negatief, ik wist het al voor ik het bericht las omdat het via de portal kwam en als er iets positiefs was geweest dan zouden ze gebeld hebben.

Ergens hoopte ik nog een heeeel klein beetje omdat ik nog steeds geen spotting heb en dat is nog nooit gebeurd, normaal heb ik ALTIJD al spotting tussen dag 12 en 14 na pu en vandaag zit ik aan dag 17 en nog steeds niets. Ik ben kwaad op mijn lichaam om mij toch die belachelijke hoop te hebben gegeven.
Mijn hopend hart is in 1.000 stukjes gebroken. En volgens onze sociale zekerheid blijf ik nu officieel, wezenloos van verdriet, kinderloos achter.

Maar ik kan het niet opgeven, nu toch niet, misschien denk ik er binnen een paar maand anders over. Maar als ik vandaag vrouwen met baby's zie dan kan ik me niet inbeelden dat mij dat nooit zal overkomen, dat ik nooit een babytje tegen mij zal kunnen houden en liefhebben als zot.
Heb ik dan zo'n foute keuzes gemaakt in mijn leven dat mij dit niet is gegund? Waarom lukt het bij anderen en niet bij mij...ik weet dat het geen relevante vraag is, dat het zo niet werkt, maar toch vraag ik mij dat af.

Ik hoop dat ik snel bij dr De Vos terecht kan en ik hoop dat hij mij wat antwoorden kan geven.
Al vrees ik ervoor en zal het waarschijnlijk weer : "pech en mijn leeftijd" zijn. Zot word ik daarvan!
En dan sparen : terugtrekken beslastingen, 13e maand, bonus, ... opdat ik in het voorjaar een ICSI zelf kan betalen. Iemand enig idee hoe je die kosten naar beneden kan halen ?

Hoe gaat het met jullie dames?

[marie_73]

Hoi Jackie

Ik vind het heel erg jammer dat het niet gelukt is. Met 3 embryo's hoop je dat er toch 1'tje blijft plakken.
Ik heb vorige maand ook nog eens gesprek gehad met Dr. De Vos en inderdaad meer dan Menopur, Elonva (in mijn geval low responder) kunnen ze blijkbaar niet doen.

Ik ben het ook beu gehoord die leeftijd maar volgens hun statistieken heb je boven 36 en zeker boven 40 nog weinig kans. Kans is niet onbestaande maar het is veel moeilijker.

Na 4 ICSI pogingen met 3 keer 2 eicellen, 1 keer 5, 2 miskramen, ervoor ook al een miskraam ben ik het allemaal heel beu.
Ik heb contact opgenomen met een kliniek in Spanje en we bekijken nu het eiceldonatie traject. Ik heb nog een andere fertiliteitsgynaecoloog in België gecontacteerd en die zei dat ze de patiënten altijd aanraadt om verder te doen maar ze begrijpt ook dat ik geen moeder meer wil worden op 45.

Ik begrijp heel goed dat je niet wil opgeven,je wil graag een baby en je hebt er al zo veel voor gedaan.

Ik ben niet goed in raad geven en ik denk dat je op dit moment ook eventjes alles moet bekomen maar misschien kan het interessant zijn om ergens een 2de opinie te vragen vb Dusseldorf of embryodonatie in Spanje.

Groetjes en heel veel sterkte

[miv]

Hey lieverds allemaal

Ook van mij even een update.
Ik heb zonet m'n eerste NIET-terugbetaalde poging achter de rug.
Had 3 eicellen, 2 bevrucht, 2 goede teruggeplaatst op dag 3 en vandaag telefoon: negatief.

De dokter zei wel dat -ondanks m'n "hoge" leeftijd (ik werd net 43)- m'n eicelkwaliteit zeker voldoende goed is om het nog eens te proberen...

In December wordt het dan m'n allerallerallerlaatste poging; het stemt me zo verdrietig.

....en dat allemaal helemaal op m'n eentje....

[mit777]

Hey Dames,
Ik ben hier niet veel meer op het forum. Ben 37.. gestart aan de zwangerschapswens op 31 (de mmm op 32). We zouden snel zwanger worden, want de oorzaak lag bij mijn man (10000 zaadcellen door chemo vroeger).
Na 7 icsis (meestal geen cryos) , 5 annulatie-icsi's, 2 mk, 2 IUI-D, ben ik in de laatste dagen tot de testdag! Woensdag is mijn dag, maar misschien test ik dinsdag al. Ik weet dat onze leeftijd niet stilstaat (ik weet ook dat ik zeer snel in menopauze zal gaan, dus k mag blij zijn als ik nog een jaar te gaan heb), maar toch geef ik niet op.
Wie weet heb ik nu prijs.. het kan nog steeds! Uit mijn vorige succespogingen weet ik dat je het niet kan weten, want de ene keer voelde ik alles, en de andere keer niets.
Als t niets is, dan ga ik door! Verder met donorzaad.. daarna gaan we over tot eicel+zaadvelddonatie! Dan moet het toch wel eens lukken! Voor jullie toch ook!
Niet opgeven! Het lukt ons wel.. hoe hard het ook is.
Succes dames!