Babske, ook van mij een hart onder de riem. Je voelt je zo onmachtig hé, je kan er niks niks niks aan doen en toch moet je weer zoveel moed terugvinden om door te gaan. Zoals anderen hier al zeiden, huil het er eens goed uit, 't kan toch zo'n deugd doen en hopelijk vind je snel terug was positieve energie om vooruit te kijken. Sterkte!
Mimi, voor jou begint het ook stilaan te naderen hé. Alleen duren de dagen alsmaar langer naarmate D-day nadert hé, dat merk ik nu toch ook. Ik begrijp ook dat je niet al te veel hoop wil hebben als een soort zelfbescherming, ik betrap mezelf erop dat ik me ook stilaan voorbereid op negatief nieuws, gewoon om de klap wat te verzachten als 't echt zo is. Jij hebt dus ook al pregnyl bijgekregen de vorige keer. Ik merk hier voorlopig niet echt zwangerschapskenmerken, behalve dan dat mijn borsten zowat op springen staan. Ik heb wel redelijk veel last van mijn buik, 't is alsof heel mijn onderbuik aan 't ontsteken is, ik kan bijna niet meer normaal voortbewegen. Tot nu toe had ik nog nergens fysiek last van gehad, maar 't kon blijkbaar niet blijven duren. 'k Zal morgen toch maar eens naar Brugge bellen als het niet verbetert.
Niets voelen is frustrerend, vanalles voelen is ook frustrerend, kortom, dat heel die stomme wachtweken maar snel voorbij zijn!
Lente12, ik heb een paar dagen geleden niet gereageerd op die toestand met de pregnyl op je werk, maar ik ben heel blij dat ze je in Brugge weer hebben kunnen geruststellen. Ik lees dat je ook wel wat last hebt van die pregnyl. 'k Voel me vandaag ook nogal futloos en down, maar 't zou kunnen dat het komt door die vervelende pijn in mijn onderbuik. 't Is geen pijn van mijn regels zoals bij jou, 't is gewoon alsof alles daar super-overgevoelig aan 't worden is. Ik ga ook blij zijn als we van die stomme spuiterijen af zijn. En wat de kwalen of de symptomen ook zijn, we mogen er niks uit afleiden hé, hoe moeilijk dat ook is. Nog ongeveer 238 uren en we weten meer...
groetjes,
Leonie