hallo Pink,
Het is een heel natuurlijke reactie. Ik heb me vaak ook al zo gevoeld (toen we met IUI bezig waren).
Wees maar eens lekker egoïstisch en zeg foert tegen alles en iedereen. Zorg voor jezelf. Zet jezelf op de eerste plaats.
Het gevoel gaat over. Niet direct vandaag of morgen, maar het komt wel. We zijn sterker dan we vaak zelf denken. We herpakken ons telkens weer. Onze droom is immers veel te groot.
Hatelijk dat het zo met vallen en opstaan moet gebeuren, terwijl het bij anderen vanzelfsprekend gaat. Op sommige momenten hoef je niet sterk te zijn, je mag alles eens doen ontploffen.
geef jezelf de tijd om dit aan te kunnen, aan te pakken en er doorheen te spartelen.
Maar weet dat jij niet gefaald hebt. zeker en vast niet. Ik heb ook al vaak dat gevoel gehad. Maar het is iets boven ons dat vaak met onze voeten speelt. Onze toer komt nog. De vraag "wanneer" brandt bij ieder van ons op onze lippen. Maar spijtig genoeg weet niemand hier antwoord op.
Ik heb morgen mijn eerste terugplaatsing na mijn pick up van een maand geleden. Tot daarstraks was ik euforisch, nu heb ik een bang hartje. Schrik dat het niet gaat mogen zijn ...
Maar we moeten onze gevoelens elke keer weer openstellen. ooit zal het geluk ons allen toekomen.
Veel sterkte. Je kan het. En diep van binnen zal je binnenkort beseffen dat je het ook echt wil om een nieuwe poging te wagen. Het is je droom. Je komt er wel !
Onlangs iemand TP gehad die samen met mij wil wachten?
-
malou
- Berichten: 31
- Lid geworden op: 22 oktober 2009, 14:11
Hei iedereen,
Ook slecht nieuws gekregen gisteren, niet zwanger.
Het help natuurlijk wel dat er hier al een lief klein meisje in huis rondloopt. Maar ik zie er toch tegenop om opnieuw te beginnen, deze keer had ik zoveel last van het snuiven.
We denken eraan om tot na nieuwjaar te wachten om opnieuw te proberen.
Nog een vraagje: hoelang duurt het bij een cryopoging totdat je maandstonden doorkomen? Dat weet ik niet, omdat het vorige keer wel gelukt was.
Veel succes aan iedereen!!!
Ook slecht nieuws gekregen gisteren, niet zwanger.
Het help natuurlijk wel dat er hier al een lief klein meisje in huis rondloopt. Maar ik zie er toch tegenop om opnieuw te beginnen, deze keer had ik zoveel last van het snuiven.
We denken eraan om tot na nieuwjaar te wachten om opnieuw te proberen.
Nog een vraagje: hoelang duurt het bij een cryopoging totdat je maandstonden doorkomen? Dat weet ik niet, omdat het vorige keer wel gelukt was.
Veel succes aan iedereen!!!
-
pink
- Berichten: 414
- Lid geworden op: 17 augustus 2009, 15:28
-
Naudtske
- Berichten: 42
- Lid geworden op: 9 november 2009, 12:10
Dag Pink, dag Malou,
Ook van mij veel sterkte. Iedere keer die slag in je gezicht is niet niks hé. Gemakkelijk gezegd om je er niks van aan te trekken en hop naar de volgende poging te gaan. Ikzelf heb al drie mislukte icsi's achter de rug zonder resultaat. De laatste keer twee reservekes in de vriezer en die gaan we over een tweetal weken laten terugplaatsen, als ze het ontdooiingsproces overleven natuurlijk! Ben weer zo bang en zie het gewoon allemaal niet meer zo zitten.
Elke dag vraag ik mezelf af: Wanneer is het mijn beurt. Drie jaar wachten is toch lang genoeg hé?! Enfin, hoop doet leven en we moeten er gewoon door!
Heel veel sterkte en tot binnenkort!
Ook van mij veel sterkte. Iedere keer die slag in je gezicht is niet niks hé. Gemakkelijk gezegd om je er niks van aan te trekken en hop naar de volgende poging te gaan. Ikzelf heb al drie mislukte icsi's achter de rug zonder resultaat. De laatste keer twee reservekes in de vriezer en die gaan we over een tweetal weken laten terugplaatsen, als ze het ontdooiingsproces overleven natuurlijk! Ben weer zo bang en zie het gewoon allemaal niet meer zo zitten.
Elke dag vraag ik mezelf af: Wanneer is het mijn beurt. Drie jaar wachten is toch lang genoeg hé?! Enfin, hoop doet leven en we moeten er gewoon door!
Heel veel sterkte en tot binnenkort!
-
pink
- Berichten: 414
- Lid geworden op: 17 augustus 2009, 15:28
Dag Naudtske,
Bedankt voor je steun.
Ik duim echt met je mee dat die twee embrootjes het overleven. Al is het maar ééntje dan kan je weer verder. Ik heb er nog drie zitten en ik zou al heel blij zijn als er ééntje overleeft.
Ik begrijp wat je bedoelt, wanneer is het onze beurt? Daar weten we jammer genoeg geen antwoord op. Het kan toch niet anders dan dat het toch ooit eens gaat gebeuren hé. We zullen dan nog zo fier zijn.
Ik moet nu even door mijn tranen heen en dan weer positief denken voor de volgende poging.
Dikke knuffel
Bedankt voor je steun.
Ik duim echt met je mee dat die twee embrootjes het overleven. Al is het maar ééntje dan kan je weer verder. Ik heb er nog drie zitten en ik zou al heel blij zijn als er ééntje overleeft.
Ik begrijp wat je bedoelt, wanneer is het onze beurt? Daar weten we jammer genoeg geen antwoord op. Het kan toch niet anders dan dat het toch ooit eens gaat gebeuren hé. We zullen dan nog zo fier zijn.
Ik moet nu even door mijn tranen heen en dan weer positief denken voor de volgende poging.
Dikke knuffel
-
Noa
- Berichten: 1820
- Lid geworden op: 1 september 2008, 10:44
Pink, Malou,
Ik kan alleen maar de lieve, rake woorden van Mona Lisa herhalen. En eens goed vloeken. Pfff, 't is gewoon zo oneerlijk. Sommige kunnen gewoon plannen wanneer ze zwanger worden, en wij... 't Zullen weer moeilijke dagen worden voor jullie. Ik weet goed hoe het voelt. Dan ben je zo ellendig en heb je het gevoel dat al het geluk aan jou voorbij gaat. Gelukkig kruipen we na een tijdje altijd weer uit ons dalletje en gaan we er opnieuw voor.
Malou, vergeet niet te genieten van wat je wel hebt hé, jouw prachtige dochter! Ik heb vorige poging die grote fout gemaakt en in die val trap ik dus nooit meer. Ik had gewoon geen oog meer voor mijn prinsesje door de grote teleurstelling, maar zover krijgen ze mij niet meer.
Naudtske, ook voor jou veel succes met jouw cryo poging.
Ik kan alleen maar de lieve, rake woorden van Mona Lisa herhalen. En eens goed vloeken. Pfff, 't is gewoon zo oneerlijk. Sommige kunnen gewoon plannen wanneer ze zwanger worden, en wij... 't Zullen weer moeilijke dagen worden voor jullie. Ik weet goed hoe het voelt. Dan ben je zo ellendig en heb je het gevoel dat al het geluk aan jou voorbij gaat. Gelukkig kruipen we na een tijdje altijd weer uit ons dalletje en gaan we er opnieuw voor.
Malou, vergeet niet te genieten van wat je wel hebt hé, jouw prachtige dochter! Ik heb vorige poging die grote fout gemaakt en in die val trap ik dus nooit meer. Ik had gewoon geen oog meer voor mijn prinsesje door de grote teleurstelling, maar zover krijgen ze mij niet meer.
Naudtske, ook voor jou veel succes met jouw cryo poging.
-
camille
- Berichten: 403
- Lid geworden op: 22 juli 2008, 20:48
-
pink
- Berichten: 414
- Lid geworden op: 17 augustus 2009, 15:28
Bedankt allemaal voor jullie troostende woorden.
Maar ik ben nu even de grond onder mijn voeten aan het verliezen. Ik denk en moet toegeven dat ik depressief aan het worden ben, hoe erg ik het ook vindt. Ik voel me dan zo zwak, waarom kan ik die behandelingen gewoon niet beter aan, waarom kan ik niet sterker zijn. Ik heb al twee verschrikkelijke nachten achter de rug, ik kwam deze morgen wakker nat van het zweet en wist nog precies welke nachtmerries ik gehad had. Ik voelde me heel angstig en toen kwam ik tot het besef dat ik niet goed bezig ben.
Normaal start ik na mijn regels al met de cryo behandeling maar ik weet nog niet of ik nu al ga starten, kan het lichaamlijk en mentaal even niet meer aan. Het enige dat je dan tegen houdt is dat de tijd voorbij gaat en er niets gebeurd. Maar ik moet even aan mezelf denken nu. Ik zal er nog eens over nadenken of ik zal starten of niet, ik moet pas op dag vijf starten met de medicatie. Ik zie nog wel.
Gisteren kwam mijn ma langs om me te troosten maar soms zouden mensen beter zwijgen. Na al de troostende woorden kwam er uit haar mond dat het misschien nooit zal lukken, dat ik daar toch eens moet bij stilstaan. Daar heb ik nu echt geen boodschap aan. Ik voelde me zo slecht toen ze dat zei. Ik wil daar niet aan denken. Het moet gewoon eens lukken. Het deed echt zo'n pijn. En inderdaad zal ik ooit mama worden? Dat is zo'n pijnlijke vraag. Ze had echt beter gezwegen.
De wereld staat even stil, ik weet even niet meer wat te doen.
Maar ik ben nu even de grond onder mijn voeten aan het verliezen. Ik denk en moet toegeven dat ik depressief aan het worden ben, hoe erg ik het ook vindt. Ik voel me dan zo zwak, waarom kan ik die behandelingen gewoon niet beter aan, waarom kan ik niet sterker zijn. Ik heb al twee verschrikkelijke nachten achter de rug, ik kwam deze morgen wakker nat van het zweet en wist nog precies welke nachtmerries ik gehad had. Ik voelde me heel angstig en toen kwam ik tot het besef dat ik niet goed bezig ben.
Normaal start ik na mijn regels al met de cryo behandeling maar ik weet nog niet of ik nu al ga starten, kan het lichaamlijk en mentaal even niet meer aan. Het enige dat je dan tegen houdt is dat de tijd voorbij gaat en er niets gebeurd. Maar ik moet even aan mezelf denken nu. Ik zal er nog eens over nadenken of ik zal starten of niet, ik moet pas op dag vijf starten met de medicatie. Ik zie nog wel.
Gisteren kwam mijn ma langs om me te troosten maar soms zouden mensen beter zwijgen. Na al de troostende woorden kwam er uit haar mond dat het misschien nooit zal lukken, dat ik daar toch eens moet bij stilstaan. Daar heb ik nu echt geen boodschap aan. Ik voelde me zo slecht toen ze dat zei. Ik wil daar niet aan denken. Het moet gewoon eens lukken. Het deed echt zo'n pijn. En inderdaad zal ik ooit mama worden? Dat is zo'n pijnlijke vraag. Ze had echt beter gezwegen.
De wereld staat even stil, ik weet even niet meer wat te doen.
-
Noa
- Berichten: 1820
- Lid geworden op: 1 september 2008, 10:44
Pink meisje,
Ik begrijp jouw reactie helemaal.
Getroost worden door mensen die niet in hetzelfde schuitje zitten - hoe goed ze het ook bedoelen - is soms moeilijk om te aanvaarden. Want uiteindelijk hebben ze geen idee hoe het voelt om in die medische molen te moeten meedraaien en vaak in het achterhoofd dat lelijke monster die ons doet doemdenken over of het ooit zal lukken...
Maar ik durf er wel mijn hoofd op verwedden dat het zeker gauw lukt, niet opgeven hoor. Waarom het bij de een direct lukt en bij iemand anders weer enkele pogingen en hopen courage en geduld vergt, is een raadsel en zo unfair.
Anderzijds denk ik wel dat het belangrijk is om het evenwicht een beetje te kunnen bewaren en de hele behandeling te zien als extra (wel zware, maja) bagage bij jouw leven en zeker niet andersom. Laat het nog even bezinken, je hebt pas jouw klap gekregen en zit nog vol vraagtekens, maar binnen enkele dagen komt Meneer Moed wel weer piepen, daar ben ik van overtuigd! Volg jouw hart wanneer je wilt starten met jouw cryootjes, en zoek eventueel gespecialiseerde hulp als je echt het gevoel hebt de grond onder jouw voetjes te verliezen. Ik heb persoonlijk veel gehad aan acupunctuur, maar dat is natuurlijk bij iedereen anders. Ik hoop met heel mijn hart dat je gauw weer een vrolijke meid wordt met weliswaar een hele grote wens, maar die komt zeker en vast uit! Dikke knuffel,
Noa.
Ik begrijp jouw reactie helemaal.
Getroost worden door mensen die niet in hetzelfde schuitje zitten - hoe goed ze het ook bedoelen - is soms moeilijk om te aanvaarden. Want uiteindelijk hebben ze geen idee hoe het voelt om in die medische molen te moeten meedraaien en vaak in het achterhoofd dat lelijke monster die ons doet doemdenken over of het ooit zal lukken...
Maar ik durf er wel mijn hoofd op verwedden dat het zeker gauw lukt, niet opgeven hoor. Waarom het bij de een direct lukt en bij iemand anders weer enkele pogingen en hopen courage en geduld vergt, is een raadsel en zo unfair.
Anderzijds denk ik wel dat het belangrijk is om het evenwicht een beetje te kunnen bewaren en de hele behandeling te zien als extra (wel zware, maja) bagage bij jouw leven en zeker niet andersom. Laat het nog even bezinken, je hebt pas jouw klap gekregen en zit nog vol vraagtekens, maar binnen enkele dagen komt Meneer Moed wel weer piepen, daar ben ik van overtuigd! Volg jouw hart wanneer je wilt starten met jouw cryootjes, en zoek eventueel gespecialiseerde hulp als je echt het gevoel hebt de grond onder jouw voetjes te verliezen. Ik heb persoonlijk veel gehad aan acupunctuur, maar dat is natuurlijk bij iedereen anders. Ik hoop met heel mijn hart dat je gauw weer een vrolijke meid wordt met weliswaar een hele grote wens, maar die komt zeker en vast uit! Dikke knuffel,
Noa.
-
pink
- Berichten: 414
- Lid geworden op: 17 augustus 2009, 15:28
Bedankt Noa,
Wij begrijpen elkaar hier beter dan wie dan ook. Mocht onze omgeving ook eens zo begrijpend zijn, tzou al veel veranderen hé.
Ik heb alvast eens gebeld naar de psychologe om eens langs te gaan. Kan zeker geen kwaad, zij kan je de situatie anders doen bekijken. En ik ga zeker eens een acupuncturist opzoeken. Dat kan misschien een steun zijn.
Bedankt voor je lieve bericht.
Wij begrijpen elkaar hier beter dan wie dan ook. Mocht onze omgeving ook eens zo begrijpend zijn, tzou al veel veranderen hé.
Ik heb alvast eens gebeld naar de psychologe om eens langs te gaan. Kan zeker geen kwaad, zij kan je de situatie anders doen bekijken. En ik ga zeker eens een acupuncturist opzoeken. Dat kan misschien een steun zijn.
Bedankt voor je lieve bericht.
-
Orchidee
- Berichten: 421
- Lid geworden op: 23 augustus 2007, 15:51
Lieve Pink,
mijn ouders reageren ook iedere keer zoals je mama, dat ik er moet rekening mee houden dat het niet lukt. Ik zeg dan altijd droogweg 'dat doe ik' maar 'k weet dat ze het goed bedoelen. Ze weten echt niet hoe ze ons kunnen helpen. Nu, voor mijn allerlaatste kans heb ik het hen niet verteld dat ik opnieuw begonnen ben....in de hoop hen te kunnen verrassen. En ik zeg hen wel dat ik er rekening mee hou maar zoals jij wil ik geen negatief resultaat aanvaarden. Het moet en het zal en als het niet zo zal zijn, dan zie ik nog wel maar vrees ik ook voor die afgrond hoor
dikke knuffel
mijn ouders reageren ook iedere keer zoals je mama, dat ik er moet rekening mee houden dat het niet lukt. Ik zeg dan altijd droogweg 'dat doe ik' maar 'k weet dat ze het goed bedoelen. Ze weten echt niet hoe ze ons kunnen helpen. Nu, voor mijn allerlaatste kans heb ik het hen niet verteld dat ik opnieuw begonnen ben....in de hoop hen te kunnen verrassen. En ik zeg hen wel dat ik er rekening mee hou maar zoals jij wil ik geen negatief resultaat aanvaarden. Het moet en het zal en als het niet zo zal zijn, dan zie ik nog wel maar vrees ik ook voor die afgrond hoor
dikke knuffel
-
Inas
- Berichten: 129
- Lid geworden op: 11 april 2009, 8:32
Hey Drew72 en olijfje,
Tof dat we samen aan de slag kunnen! Qua humeur valt het hier nog mee maar heb precies meer last van het spuiten zelf dan vorige keer. Och ja, zou raar zijn als we er niks van merkten hé.
Voor de rest lees ik weer zoveel tegenslagen, kop op iedereen. Het is zo belangrijk, intensief en lang wachten en als het dan niet loopt zoals verwacht is de teleurstelling immens. Het is absoluut niet eerlijk maar gelukkig vinden we hier wel de mensen die ons begrijpen. Ik dacht niet dat ik er nog veel zin voor zou hebben maar na mijn miskraam en een kleine pauze wil ik er weer helemaal voor gaan. Geef jezelf de tijd om te bekomen want elke teleurstelling is inderdaad moeilijk te verteren. Binnen een 2 tal weken, in de fleur van mijn hormonen en het wachten ,zal ik dit nog eens komen terug lezen. Zal er misschien helemaal niks meer van begrijpen.
Succes iedereen
Tof dat we samen aan de slag kunnen! Qua humeur valt het hier nog mee maar heb precies meer last van het spuiten zelf dan vorige keer. Och ja, zou raar zijn als we er niks van merkten hé.
Voor de rest lees ik weer zoveel tegenslagen, kop op iedereen. Het is zo belangrijk, intensief en lang wachten en als het dan niet loopt zoals verwacht is de teleurstelling immens. Het is absoluut niet eerlijk maar gelukkig vinden we hier wel de mensen die ons begrijpen. Ik dacht niet dat ik er nog veel zin voor zou hebben maar na mijn miskraam en een kleine pauze wil ik er weer helemaal voor gaan. Geef jezelf de tijd om te bekomen want elke teleurstelling is inderdaad moeilijk te verteren. Binnen een 2 tal weken, in de fleur van mijn hormonen en het wachten ,zal ik dit nog eens komen terug lezen. Zal er misschien helemaal niks meer van begrijpen.
Succes iedereen
-
Naudtske
- Berichten: 42
- Lid geworden op: 9 november 2009, 12:10
Lieve Pink,
Wat je schrijft over je mama is zo herkenbaar!
Mijn mama doet net hetzelfde. Iedere keer trekt ze me, met volgens haar wijze woorden, dieper de put in!
Vorige week nog was haar reactie zo cru. Dat ik maar niet te veel moest hopen en dat ik me best kon voorbereiden dat het niet zou lukken met onze cryo's!! Waarom doorloop ik dan iedere keer de toch wel zware behandeling: spuitjes, vapeurs, slapeloze nachten, wisselend humeur, bang afwachten hoeveel eitjes er rijpen, iedere keer die benen open alsof het een werkinstrument is, wachten in de wachtzaal, bloedafnames met blauwe plekken tot gevolg, drukkend gevoel in de buik na twee weken Menopur spuiten, en dan de pijnlijke pick-up, weer wachten en wachten en wachten ... Ik vertel haar niets meer! Ik trek m'n plan wel. Met m'n ventje erover praten lukt wel, maar hij voelt niet wat wij als vrouwen voelen.
Ik heb momenteel ook niet veel moed meer na onze mislukte icsi-poging van eind mei, maar ja, de wens is groter dan m'n angst. Ik MOET er gewoon even door. Niet te veel nadenken, niet te veel hopen, maar ja, da's ook allemaal zo gemakkelijk gezegd. Ik weet dat het telkens oh zo'n pijn doet en dat je voelt dat je gefaald hebt. Waarom lukt het bij de ene van de eerste keer? Wordt er bij ons misschien iets over het hoofd gezien waardoor het niet lukt? Zouden ze misschien niet beter langer wachten met terugplaatsen zodat ze kunnen zien welke embryo's mooi verder delen i.p.v. zo'n 4-cellig dingske terug te plaatsen? Ik weet wel dat de baarmoeder de beste broedstoof is die er bestaat, maar ja, 4-cellig is nog zo pril en kan nog alle kanten uit. Ik heb het gevoel dat ik meer kans zou maken als ze langer zouden wachten i.p.v. op dag 2 terug te plaatsen. Telkens worden mijn bedenkingen opzij geschoven, maar ik blijf toch nog steeds met die vraag rondlopen!
Hou je taai Pink en weet dat ik aan je denk. Ben blij dat ik op dit forum m'n ei kwijt kan!
Dikke knuffel!!!!
Wat je schrijft over je mama is zo herkenbaar!
Mijn mama doet net hetzelfde. Iedere keer trekt ze me, met volgens haar wijze woorden, dieper de put in!
Vorige week nog was haar reactie zo cru. Dat ik maar niet te veel moest hopen en dat ik me best kon voorbereiden dat het niet zou lukken met onze cryo's!! Waarom doorloop ik dan iedere keer de toch wel zware behandeling: spuitjes, vapeurs, slapeloze nachten, wisselend humeur, bang afwachten hoeveel eitjes er rijpen, iedere keer die benen open alsof het een werkinstrument is, wachten in de wachtzaal, bloedafnames met blauwe plekken tot gevolg, drukkend gevoel in de buik na twee weken Menopur spuiten, en dan de pijnlijke pick-up, weer wachten en wachten en wachten ... Ik vertel haar niets meer! Ik trek m'n plan wel. Met m'n ventje erover praten lukt wel, maar hij voelt niet wat wij als vrouwen voelen.
Ik heb momenteel ook niet veel moed meer na onze mislukte icsi-poging van eind mei, maar ja, de wens is groter dan m'n angst. Ik MOET er gewoon even door. Niet te veel nadenken, niet te veel hopen, maar ja, da's ook allemaal zo gemakkelijk gezegd. Ik weet dat het telkens oh zo'n pijn doet en dat je voelt dat je gefaald hebt. Waarom lukt het bij de ene van de eerste keer? Wordt er bij ons misschien iets over het hoofd gezien waardoor het niet lukt? Zouden ze misschien niet beter langer wachten met terugplaatsen zodat ze kunnen zien welke embryo's mooi verder delen i.p.v. zo'n 4-cellig dingske terug te plaatsen? Ik weet wel dat de baarmoeder de beste broedstoof is die er bestaat, maar ja, 4-cellig is nog zo pril en kan nog alle kanten uit. Ik heb het gevoel dat ik meer kans zou maken als ze langer zouden wachten i.p.v. op dag 2 terug te plaatsen. Telkens worden mijn bedenkingen opzij geschoven, maar ik blijf toch nog steeds met die vraag rondlopen!
Hou je taai Pink en weet dat ik aan je denk. Ben blij dat ik op dit forum m'n ei kwijt kan!
Dikke knuffel!!!!
-
pink
- Berichten: 414
- Lid geworden op: 17 augustus 2009, 15:28
Dag naudts,
Als ik jou woorden lees, dan voel ik me net zo. Ik heb dat vandaag ook al gezegd, ik trek mijn plan wel, kga niet te veel meer zeggen tegen haar. Ze vroeg daarstraks hoe het was, kheb maar goed gezegd.
Ja en inderdaad als we niet mogen hopen waarom moeten we dan al die zware behandelingen en beproevingen bestaan. Het wordt een automatisme om met onze benen open te liggen wat eigenlijk iets intiem is voor ons als vrouw. Maar we hebben een doel en moeten er door hé.
Ik begrijp dat je met vele vragen zit, zou het niet beter zijn dat.. en zou dit niet beter zijn.. Ik zit ook met vragen. Maar ik ga ze nu allemaal opschrijven en als ik op consultatie moet zal ik alles vragen. Hij moet maar tijd maken.
Ooit zullen we ons doel wel bereiken: ons wondertje!!!
Ik wens je een fijn weekend toe. Ik zal er ook proberen een goed weekend van te maken.
Ik heb deze middag gebeld naar de acupuncturist voor een afspraak, ik mag woensdag al gaan. Ik verlang om te gaan. Heb er veel over gelezen en ik geloof er wel in. Ik geloof ook wel dat ze een blokade in mijn lichaam zal vinden waardoor het niet lukt. Kmoet zeggen het sterkt mij een beetje, dat er hier door misschien weer wat hoop is. Dus ik ga er een goed weekend van maken.
Dikke knuffels
Als ik jou woorden lees, dan voel ik me net zo. Ik heb dat vandaag ook al gezegd, ik trek mijn plan wel, kga niet te veel meer zeggen tegen haar. Ze vroeg daarstraks hoe het was, kheb maar goed gezegd.
Ja en inderdaad als we niet mogen hopen waarom moeten we dan al die zware behandelingen en beproevingen bestaan. Het wordt een automatisme om met onze benen open te liggen wat eigenlijk iets intiem is voor ons als vrouw. Maar we hebben een doel en moeten er door hé.
Ik begrijp dat je met vele vragen zit, zou het niet beter zijn dat.. en zou dit niet beter zijn.. Ik zit ook met vragen. Maar ik ga ze nu allemaal opschrijven en als ik op consultatie moet zal ik alles vragen. Hij moet maar tijd maken.
Ooit zullen we ons doel wel bereiken: ons wondertje!!!
Ik wens je een fijn weekend toe. Ik zal er ook proberen een goed weekend van te maken.
Ik heb deze middag gebeld naar de acupuncturist voor een afspraak, ik mag woensdag al gaan. Ik verlang om te gaan. Heb er veel over gelezen en ik geloof er wel in. Ik geloof ook wel dat ze een blokade in mijn lichaam zal vinden waardoor het niet lukt. Kmoet zeggen het sterkt mij een beetje, dat er hier door misschien weer wat hoop is. Dus ik ga er een goed weekend van maken.
Dikke knuffels
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 4 gasten